LOGINไม่ห่างจากคอนโดมิเนียมมีตลาดนัดกลางคืนยอดฮิต หลังจากกลับจากมหาวิทยาลัยฉันมักแวะมาเดินเล่นเสมอ วันนี้ก็ด้วยที่อยากหิ้วของกินขึ้นไปตุนในตู้เย็นเสียหน่อยเลยมาเดินเล่นก่อนขึ้นคอนโดมิเนียม
ฉันใช้ชีวิตคนเดียวค่อนข้างเก่ง เหตุผลเหมือนเดิมคือความชินชาที่สั่งสม แม้บางครั้งจะมีเพื่อนคอยกระเตงกันไปไหนมาไหนสามคนก็ตาม แต่พอแยกย้ายกัน ฉันก็ไม่ได้รู้สึกเหงา
"พี่ทานตะวันคนงาม"
น้ำเสียงคุ้นหูแกมหยอกเย้าดังขึ้นด้านหลังในขณะที่ฉันกำลังต่อคิวซื้อเคบับ ไม่ทันหันมองนิริณรุ่นน้องก็โผล่ใบหน้ามายิ้มแป้น
"ไง เถลไถลเหรอ" ฉันทักน้องกลับ
"เถลไถลก่อนไปตี้"
'ตี้' ที่ย่อมาจาก 'ปาร์ตี้' ฉันมองการแต่งตัวของน้อง
"แกยังอยู่ในชุดนักศึกษา จะไปตี้ที่ไหน หรือที่นั่นเขาให้เข้าได้"
"K Night เข้าได้ทุกชุดค่ะ ไปด้วยกันไหมคะ แก้ตัวรอบก่อน"
รอบก่อนก็คือไม่กี่วันก่อน ฉัน โรสและบัว นัดหมายกับรุ่นน้องสามคนไปดื่มที่ผับ K Night แต่ดันมีเหตุการณ์ชุลมุนเกิดขึ้นในนั้น ปาร์ตี้ของเราเลยชะงักเปลี่ยนเป็นร้านข้าวต้ม
"มีนักร้องมาหรือเปล่า"
จะไปไหนทำอะไรก็ต้องดูเหตุจูงใจ สิ่งนี้จูงใจกว่าของมึนเมาเป็นไหนๆ
"มีทุกคืนแหละพี่ แต่อยู่ที่ว่าดังไม่ดัง ไปเถอะนะๆ ครีมมันเลี้ยง"
"เห็นพี่ขี้งกเหรอ"
"เปล๊า.."
"ไปก็ได้ เบื่อๆ อยู่เหมือนกัน แต่เดี๋ยวโทรถามบัวกับโรสก่อน เผื่อจะเบื่อแล้วมาเหมือนกัน"
เคบับถูกเมิน ฉันขยับขาเดินออกมายืนด้านนอกแถวแล้วโทรหาโรสกับบัว สองคนนั้นปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย เหตุผลของโรสคือวุ่นวายกับเรื่องที่บ้าน ส่วนบัวน่าจะวุ่นวายกับการจีบสาวสักคนอยู่
"แกดูแลพี่ได้ใช่ป่ะ"
ฉันถามย้ำน้องเพราะพอจะรู้ตัวว่าเวลาเมาอยู่ในสภาพไหน
"ที่นั่นเขามีคนดูแลอย่างดีค่ะ ริณเมา พี่เมาก็กลับถึงห้องได้"
"งั้นก็ ฝากเนื้อฝากตัวด้วย"
นิริณยกนิ้วทำท่าโอเคแล้วลากฉันไปซื้อขนมถังแตกก่อนจะขึ้นรถแท็กซี่ตรงไปยังผับ K Night
ผับสุดหรูหราที่กำลังฮ็อตฮิตในขณะนี้ ฉันกับเพื่อนมีวาสนามาดื่มที่นี่เพราะเจ้าของผับเป็นแฟนของชูครีมน้องรหัสของโรส ยิ่งไปกว่านั้นปันปันรุ่นน้องก็คว้าหุ้นส่วนของที่นี่ไปทำแฟนได้อีกคนด้วย
ข้อนี้ต้องยอมรับว่าวาสนาคนเราแข่งกันไม่ได้จริงๆ
"เดี๋ยวครีมเอาเสื้อคลุมมาให้ค่ะ คลุมทับอุ่นใจกว่า"
เราสองคนมายืนหลบมุมตรงข้างประตูหลบหลีกทางให้ผู้คนที่เริ่มทยอยมาเที่ยวได้เข้าไปข้างใน
ไม่นานชูครีมก็เดินออกมาพร้อมกับเสื้อคลุมตัวใหญ่สองตัว
"ยืมเขามา เดี๋ยวตอนกลับคืนเขาด้วยนะคะ"
"ตัวนี้เหรอ" ฉันรับเสื้อฮู้ดสีดำตัวใหญ่มาสวมใส่ ที่ถามเพราะน้องพูดกับฉัน
"ใช่ค่ะ ที่ริณใส่ของพี่สิงห์ ตัวนี้ของพี่แทนคุณค่ะ แต่ไม่ต้องเกรงใจนะ ครีมขอพี่เขาแล้ว เขาให้ยืมค่ะ"
"ฝากขอบคุณด้วยแล้วกัน" เพราะฉันคงไม่เสนอหน้าไปขอบคุณคนที่รู้จักเพียงใบหน้ากับชื่อ สำคัญเลยเขาคนนั้นเป็นหนึ่งในแก๊งที่โรสเพิ่งไปมีเรื่องมา พวกเขาดูน่ากลัวมากกว่าเป็นมิตร โดยเฉพาะคนชื่อโอบที่เป็นแฟนปันปัน
แม้เขาจะมองปันปันด้วยแววตาหวานเชื่อมของคนรักอยู่ในตอนนี้ก็ตาม ฉันก็ไม่สามารถเอาใบหน้าโหดของเขาออกไปได้
"แกทำพี่ตะวันดื่มไม่ลงแล้วนะปัน"
นิริณแซวเสียงดัง ดึงความสนใจปันปันให้กลับมามองหน้าฉัน รุ่นน้องสายหวานสุดเรียบร้อยแทนที่จะสำนึกผิดที่ทำเบียร์ในมือของฉันจืดกลับมายิ้มเขินใส่
"ขอโทษค่ะ พอดีเพิ่งมีความรัก"
"ยินดีด้วย"
ฉันยกแก้วเบียร์ในมือไปชนแก้วของปันปันตามด้วยแก้วของชูครีมแสดงความยินดีกับพวกไม่โสดมีผออัว..ผัว แล้วแก้วก็ลอยไปชนกับแก้วนิริณต่อ
"ส่วนแก.."
"พี่ตะวันก็ด้วยนั่นแหละ" นิริณรีบย้อน
"แบบนี้มีได้ด้วยหรือไง" ฉันชี้นิ้วเข้าหาตัว
"แบบนี้มันแบบไหนอ่ะคะ"
"ก็ไม่สวยเหมือนพวกแกไง"
"ใครบอกเหรอคะ" ชูครีมทำสีหน้าจริงจัง "ใครมันบอกว่าพี่ตะวันไม่สวย ครีมจะไปบอกพี่สิงห์ให้ยกพวกไปสอยหน้ามันเลย"
"ใช่ๆ จะให้พี่โอบควงปืนจ่อขมับมันเลย บอกมาเลยค่ะว่าใคร"
ปันปันสมทบ
"ก็ตรงนี้แหละ ตรงที่ไม่มีใครบอกเลย พี่สวยคงมีคนมาจีบแล้ว"
"เพราะผู้ชายพวกนั้นมันตาถั่วต่างหาก หน้าคมผมยาวตาโตขนตาหนา ผิวสีน้ำผึ้งแบบนี้ สวยจะตายพี่"
ฉันวางมือลงบนบ่านิริณตบปุๆ
"ไม่มีทิปให้นะ พี่ต้องเก็บเงินไปเติมแอปดูซี่รี่ส์น่ะ"
"ริณมันพูดจริง ไม่เชื่อเดี๋ยวถามใครก็ได้.."
ชูครีมหันซ้ายมองขวา จนไปเจอกับผู้ชายที่ยืนอยู่ด้านล่างตรงตำแหน่งพวกเรานั่งพอดี ชูครีมจึงลุกจากที่นั่งไปตะโกนเรียก
"พี่แทนคุณคะ รบกวนมาหาครีมหน่อยค่า"
เรียกเสร็จก็มายืนข้างฉัน เฝ้ารอผู้ชายคนนั้นเดินขึ้นมาหาบนชั้นสองโซนวีไอพี
ไม่นานผู้ชายตัวสูงใหญ่ร่างกายบึกบึนหัวไหล่กว้างก็โผล่มาในรัศมีการมองเห็น ฉันเพ่งมองใบหน้าของเขาผ่านความมืด แวบแรกที่ขึ้นมาในความคิดคือ..คนใต้ เขาต้องเป็นคนใต้เหมือนฉัน ใบหน้าถึงได้คมเข้มผิวสีแทนแต่ไม่คร้ามแดดอย่างชาวเลที่ต้องตากแดดตากลมในทะเล
เขาดูสะอาดสะอ้านและหล่อเหลามาก โดยเฉพาะ..ดวงตาที่จ้องมองฉันหลังจากได้ยินคำถามของชูครีม
"คนนี้คือพี่ทานตะวันค่ะ รุ่นพี่พวกเรา พี่แทนเป็นคนใต้ เหมือนพี่ตะวันเลย บอกหน่อยสิคะว่าสาวใต้แบบนี้สวยหรือไม่สวย"
ดวงตาคมคู่นั้นจ้องมองฉันอย่างพิจารณา
อันตราย.. และนั่นคือความรู้สึกหลังจากจ้องมองดวงตาของเขาอยู่นานเกินห้าวินาที
แม้เรื่องวัยเด็กจะไม่อยู่ในความทรงจำของคนทั้งคู่ แต่เรื่องราวก็ยังคงตราตรึงอยู่ในช่วงเวลานั้น..เสียงเพลงรักไม่ใช่ดวงดาวดังก้องไปทั่วห้องประชุมของโรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่งที่ราคาค่าเทอมแพงหูฉี่เด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงหลายต่อหลายคู่ในชั้นอนุบาลสองกำลังเต้นส่ายสะโพกดุกดิกบนเวที ฝั่งซ้ายมือของเวทีเป็นเด็กหญิงทานตะวันและเด็กชายแทนคุณ เพื่อนร่วมห้องเรียนที่ได้มีโอกาสมาจับคู่กันทำการแสดงสองมือเล็กของเด็กน้อยจับกันแน่น มืออีกข้างโบกไปโบกมาตามเสียงเพลง ทว่าสายตาของเด็กชายเอาแต่มองคู่เต้นของตัวเองไม่วางตา แทนการมองพ่อกับแม่ที่มาให้กำลังใจความน่ารักของเด็กๆ มาพร้อมเสียงเพลงหวานแหวว คงไม่มีใครรู้ว่าแววตาของเด็กชายมีความรักลอยฟุ้ง เขาดีใจมากที่ได้เต้นคู่กับทานตะวัน คุ้มค่ากับการบริจาคเงินให้โรงเรียนหลักล้านบาท แทนคุณคนนี้อยากได้อะไรก็ต้องได้ตามนั้น"ทานตะวันดีใจไหมที่ได้เต้นคู่กับเรา"หลังจากลงจากเวทีเด็กชายก็เอ่ยถามอย่างไร้เดียงสา มือจับมือนุ่มนิ่มไม่ปล่อย"แทนคุณหล่อ เราก็ต้องดีใจสิ""ทานตะวันก็สวยนะ แล้วทานตะวันชอบเราไหม"ทานตะวันเอียงคอกระพริบตาปริบๆ ค่อยๆ คิดหาคำตอบจนในที่สุดก็ตอบออกมาได้พร
แต่เพราะฉันไม่ใช่สายอ้อนกับครอบครัวเลยทำเพียงเอ่ยขอบคุณพ่อกับแม่แล้วเกริ่นเอาไว้ลอยๆ ว่าลองชวนก่อนก็ได้ เผื่อเคลียร์งานแล้วไปเที่ยวด้วยได้ โดยไม่ลืมบอกว่าวันนี้จะมีแขกมากินข้าวที่ร้านในช่วงกลางวันพ่อไม่ได้เป็นคนหวงลูกสาว ใบหน้าและท่าทางของเขาใจดี พี่ทัศน์ก็ด้วย อาจเพราะไม่มีใครเคยแลมองฉันแม้แต่หางตาสักคนให้กวนใจทว่าวันนี้กลับแตกต่างออกไปนิดหน่อย พ่อกับพี่ทัศน์ทำสีหน้าเคร่งขรึมตั้งแต่มีรถหรูมาจอดเทียบหน้าร้าน แม่เป็นคนอุทานก่อนใครเพื่อน"ว๊าย! รถของเมธากานต์""ห๊ะ!" พี่ทัศน์อุทานด้วยอีกคน สีหน้าเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นครั้นแทนคุณก้าวขาลงมาจากรถโดยมีคนเปิดประตูให้แล้วก้าวเข้ามายืนภายในร้าน เสียงฮือฮาจากลูกค้าก็ดังขึ้น ฉันได้ยินแว่วๆ มีคนคิดว่าเขาเป็นดาราด้วยไม่แปลกใจเลย ก็พ่อคุณแต่งตัวหล่อกร้าวใจมาขนาดนี้ฉันเห็นยังหลงแล้วหลงอีก"สวัสดีครับ ผม.. แฟนทานตะวันครับ"แทนคุณไม่รอช้าแนะนำตัวเองเสร็จสรรพแล้วก้าวขามายืนข้างฉันที่อยู่ในสภาพเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์สีซีด ถ้ายักษ์บอกกันสักนิดว่าจะแต่งตัวจัดเต็มขนาดนี้ ฉันคงใส่ชุดเดรสเหมือนคืนนั้น"เชิญๆ จ้า ทำไมตะวันไม่บอกแม่ล่ะว่าแฟนคือลูกชายนายห
คืนนั้นแทนคุณเกเรไม่ยอมไปทำงาน อ้างเหตุผลกับเพื่อนและรุ่นพี่ว่าฉันไม่สบายอีกวันฉันชวนเขาไปผับ K Night เพราะอยากเจอเจ้าสาวตัว แต่เพิ่งได้รับรู้ว่ามีคนใจดีรับไปเลี้ยงแล้ว"เฮียสิงห์ไม่ได้บ่น แต่แม่บ้านบ่นว่าเอามันมาลำบาก เดี๋ยวแกจะเอาไปเลี้ยงเอง""ดีแล้วล่ะ ยังไงเราก็เลี้ยงไม่ได้อยู่แล้ว"เรานั่งคุยกันอยู่ที่ร้านก๋วยจั๊บญวณที่ครั้งหนึ่งเรามาด้วยกัน น่าแปลกที่น้ำขุ่นในคลองกลับกลายเป็นสีชมพูเสียได้ คงเป็นเพราะคุณแฟนของฉันเอาแต่จูบมือกันไม่เลิก"ดีนะมันไม่หล่นอยู่ในสระ ไม่งั้นเราคงจ้างนักดำน้ำมาร้อยคนให้งมหา"ที่จูบอยู่เพราะใจเสียคิดว่าฉันทำเพชรสิบห้าล้านหาย พอรู้ว่าอยู่ในกระเป๋าที่ตกอยู่ข้างสระไม่ได้ตกน้ำไปด้วย แทนคุณถึงกับกระโดดโลดเต้นดีใจ"ว่าแต่ยักษ์ไปเจอเกียร์ตรงไหน ยักษ์ก็เห็นว่าเรารื้อทั้งห้องแล้ว""ซอกโซฟา""จริงเหรอ""อืม แค่ลองสอดมือไปควานหาก็เจอเลย"จริงด้วย! ฉันลืมตรงนั้นเสียสนิท ครั้งหนึ่งก็เคยทำมือถือหล่นหายอยู่ตรงนั้น แล้วกุญแจรถของเขาฉันก็เจอตรงนั้นแท้ๆ"แล้วกิ๊ฟในถุงซิปล่ะ""แอบเอาไปหย่อนคืนในลิ้นชักตั้งนานแล้ว เธอไม่รู้เอง""นานๆ จะเปิดน่ะ" ฉันหันมองแทนคุณ ถอนหายใจด้วยคว
ผลการตรวจร่างกายของฉันเป็นปกติจึงไม่ต้องแอดมิท การเรียนช่วงบ่ายถูกปัดทิ้งเพราะแทนคุณพาฉันกลับคอนโดมิเนียมทันที แต่อีกนิดก็จะเรียนจบแล้ว โปรเจคต์สุดท้ายก็ส่งและพรีเซนต์แล้ว การเรียนไม่ต้องมีอะไรให้น่าห่วงแล้วล่ะ จะห่วงก็แต่อนาคตที่ฉันดันเผลอคิดจะกลับไปอยู่ตรังเพราะไม่อยากเห็นหน้าคนแถวนี้คนนั้นกำลังโอบอุ้มฉันตั้งแต่รถมาจนถึงบนห้อง แทนคุณหยุดร้องไห้ตั้งแต่โรงพยาบาลแล้ว แต่ร่องรอยยังทิ้งให้เห็นบนใบหน้า พอเขาวางฉันให้นั่งบนโซฟาแล้วจะผละออกไป ฉันกลับดึงรั้งแขนหนาเอาไว้แล้วแนบสองมือกับแก้มสาก"ขอบคุณนะ เป็นยักษ์แล้วยังเป็นฮีโร่ด้วย""เธอจะทำเราร้องไห้อีกรอบ"น้ำตาในดวงตาคมเอ่อล้อมขึ้นมาอีกหน ฉันเลยรีบยิ้ม"ยักษ์ขี้แง"เขาสูดน้ำมูกแรงๆ แล้วผละออกไปยืน"พยาบาลไม่ได้เรื่อง น่าจะให้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าหน่อย"แล้วเขาก็เดินเข้าไปในห้องนอน ไม่นานก็ออกมาพร้อมเสื้อผ้าชุดใหม่ เข้ามาจัดการถอดชุดที่เหลือเพียงความชื้นให้ฉัน"อาบน้ำเถอะ น้ำมันไม่สะอาด"แพนตี้หลุดจากเรียวขา ฉันก็ลุกขึ้นยืนดึงรั้งแขนให้เขายืนขึ้น"อาบด้วยกัน.."แทนคุณเบิกตาโตตกใจ แต่ก็รีบร้อนถอดเสื้อผ้าจนเปลือยแล้วอุ้มฉันเข้าไปยืนอาบน้ำใต้เร
พอมาเจอเพื่อนๆ โรสกับบัวก็คว้าข้อมือฉันไปส่องกำไล"ที่ติดอยู่กับเกียร์นี่น่ะเหรอสิบล้าน" โรสถาม"รวมกับที่กำไลน่าจะสิบห้าล้าน"คนทั้งคู่ปล่อยข้อมือฉันแล้วขยับออกห่าง"ขอไม่แตะแล้วกัน หายจะได้ไม่ซวย"ฉันเห็นด้วยกับบัวเลยถอดมันเก็บใส่กระเป๋าสะพายเอาไว้"กลัวหายเหมือนกัน คราวนี้ฉันคงไม่มีปัญญาใช้หนี้เขาแล้ว""แล้วแกคุยกับเขาหรือยัง เห็นโชนบอกว่าที่โผล่ไปเซอร์ไพรส์เพราะคนนั้นอยากไปง้อแกโดยเฉพาะเลยนะ""ก็คุย แต่ไม่มั่นใจว่าเขาจะรักฉันจริงๆ""เข้าใจ ของแบบนี้มันก็ต้องพิสูจน์อ่ะเนอะ""หยุดเรื่องแกมาเรื่องฉันบ้างได้ไหม"บัวทำหน้าซีเรียส"อย่าบอกนะว่าแกก็มีปัญหาหัวใจ""กลางวันนี้ไปริมสระน้ำด้วยกันหน่อยนะ พอดีเขานัดเคลียร์"สงสัยจะไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เพราะบัวนั่งหน้าเครียดตลอดสามชั่วโมง จนถึงตอนเที่ยงเราสามคนก็เดินผ่านตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์มายังบ่อน้ำใจกลางมหาวิทยาลัย ระหว่างเดินผ่านฉันก็มองหาใครบางคน โรสก็ด้วยแต่ก็ไม่เห็นเงาของพวกเขา"สงสัยพรีเซนต์งานกันอยู่ล่ะมั้ง""บอกฉันเหรอ""บอกแมวมั้ง"โรสแยกเคี้ยวใส่แล้วเดินนำหน้าไปก่อน ฉันเดินรั้งท้ายก็อดไม่ได้หันมองตึกนั้นอีกครั้ง จะว่าไปก็คิดถึงแมวเหมียว
ใช่! สำหรับฉันเซ็กซ์คือความสุข แต่ลึกลงไปกว่านั้นคือเซ็กซ์ที่ทำกับคนที่รักฉันรักเขา.. รักมากและแม้จะโกรธแทบตายก็ยังรู้สึกรักแต่จู่ๆ แทนคุณก็มาพูดว่ารู้สึกเหมือนกัน ฉันไม่อยากจะเชื่อตอนนั้นฉันขอให้เขากลับไปก่อน ฉันขอเวลาคิดทบทวน แทนคุณน้ำตาคลอเบ้าดูน่าสงสารแล้วยอมออกไปจากห้องพอได้อยู่คนเดียว ฉันก็นึกย้อนถึงคำพูดของบัวตอนอยู่บนรถในขณะเดินทางกลับ'ความรักก็เหมือนยาพิษสีสวย ภายนอกน่าลิ้มลอง พอได้ลองแล้วก็โคตรหวานจนติดใจ แต่สุดท้ายก็วกกลับมาทำร้าย เฮ้อๆๆๆ' บัวถอนหายใจหลายครั้งติดกัน'แต่แกคงลืมไปมั้งว่ามันมียาถอนพิษนะ''แกพูดตรงๆ เลยได้ไหม ก็รู้ว่าฉันโง่''พูดข้อเสียเขาให้ฟังหน่อย''ขี้โกหกนั่นไง''เรื่องนั้นเรื่องเดียวเหรอ' บัวเงียบไปไม่นานก็ถามต่อ 'ข้อดีล่ะ''ที่ฉันพูดไปเมื่อคืนทั้งหมด''ชอบสุดตรงไหน''เขาชมฉันว่าสวยและโคตรเอ็กซ์' 'แกเลยมั่นหน้ายามอยู่กับเขาใช่ป่ะ''แหงสิ แกก็เห็นว่าฉันขี้เหร่ พนักงานร้านกาแฟมันยังล็อกประตูไม่ให้ฉันเข้าเลย แต่เขากลับชมฉันไม่ขาดปาก''แกยิ้มนะตะวัน' ฉันสะดุ้งเฮือกรีบหุบยิ้มก้มหน้างุด ถึงจะโกรธมาก แต่ฉันก็ลืมข้อดีของเขาไม่ได้เลย'แล้วตอนแกหลับไปแล้ว







