Kabanata 1

Matapos ang isang masayang pagtitipon kasama ang mga kaibigan ni Andrea, napilitan siyang pumayag sa dare nila na makipag-one-night stand sa isang estranghero. Hindi niya lubos maintindihan ang mga pumapasok sa isip niya—baka dahil sa ilang baso ng alak, baka rin dahil sa pressure ng barkada. Ang totoo, hindi pa siya handa, ngunit ramdam niya ang thrill at excitement na hindi niya kayang tanggihan.

“It’s just a one-night stand, Andrea! Paano ka magugustuhan ng crush mo kung wala kang alam pagdating sa sex?” sabi ni Alex, sabay lagay ng alak sa baso niya.

“This is your last drink. Ihahatid ka na namin sa suite na naka-book kung saan naghihintay ang lalaking para sa iyo, girl!” dagdag ni Dona.

Napangiti at napailing si Andrea sa mga sinabi ng mga kaibigan niya, lalo na nang makita niya ang lalaking sinasabi nilang para sa kanya.

Hindi naglaon, nasanay na siya sa init at bilis ng galaw ng estrangherong kasama niya. “Ah—fuck! Faster!” ungol niya habang bumabayo nang mabilis ang lalaki.

Hindi niya mawari ang sarili niya. Virgin pa lamang si Andrea, ngunit nagdesisyon siyang isuko ang sarili sa estranghero. Para bang nakatingin ang lahat ng kaibigan niya kahit wala naman sila rito. Ang isip niya ay naglalaro sa guilt at excitement nang sabay.

Napakapit siya sa leeg ng lalaki habang bumibilis ang galaw nito. Pareho silang nakasuot ng maskara, kaya hindi nila makilala ang isa’t isa. Ang pagkakabihis na iyon, sa halip na nakabawas, ay lalo pang nagpataas ng tensyon. Ramdam niya ang init ng katawan ng lalaki, halatang lasing at nawawala rin sa sarili gaya niya.

“Do you like it?” tanong ng lalaki, mababa at parang humihinga sa tenga niya.

Sandaling natigilan si Andrea. Pamilyar ang boses. Hindi maiwasan ng isip niya na mag-isip: Luca Romanov? Ang best friend ng tatay niya at ang boss niya sa trabaho—ang lalaki na matagal niyang hinahangaan.

Imposibleng papatol si Luca sa kanya.

“Y-Yes… oh, yes. I want you. All of you…” sagot niya, nanginginig sa sarap, hindi mapigilang huminga nang malalim.

Bigla siyang hinarang sa kilos ng lalaki. Napangiti si Andrea nang biglang pinatalikod siya at hinaplos ang kanyang likod at dibdib. Napapasigaw siya nang hampasin ng lalaki ang kanyang puwet, na mas lalo lamang nagbigay saya sa kanya.

Hinahalikan ng lalaki ang leeg niya bago muling ipinasok ang sarili sa kanya. Para bang sinusubok ng bawat galaw ng lalaki ang katawan ni Andrea, bawat ungol, bawat haplos—malambing man o matindi. Sa kabila ng sarap at init, hindi maiwasan ni Andrea na isipin: Sino ba siya talaga? Paano ko siya makakalimutan kung ganito siya kasama sa kama?

Muli siyang hinarap ng lalaki. Lumuhod ito sa harap niya at sinunggaban ang pagkababae niya ng mainit na halik. Hindi niya mapigilang hawakan ang buhok nito, idiin pa lalo ang ulo sa sarili.

“Shit! Ang sarap…please, don’t stop…” bulong niya, halos hindi mapigilan ang sarili.

***

Kinabukasan, sobrang bigat ng katawan ni Andrea nang magising siya. Dahan-dahang dinilat ang mga mata nang maramdaman ang matigas na bagay na nakadikit sa kanya. Nang makita niya ang lalaki sa tabi niya, namilog ang kanyang mga mata.

“Shit… Luca?” bulong niya sa sarili, halos hindi makapaniwala.

Siya pala ang estranghero kagabi. Si Luca Romanov—best friend ng tatay niya, boss niya sa kompanya, at matagal na niyang crush. Ang lalaking nakasama niya kagabi, at siya rin ang nakakuha ng virginity ni Andrea.

Dahan-dahang bumangon si Andrea at pinulot ang mga gamit na nakakalat sa sahig. Ilang beses niyang minura ang sarili at ang mga kaibigan niya sa utak niya. Hindi niya aakalaing si Luca pala ang estranghero kagabi.

“Bakit si Luca? Bakit siya pa? Ang tanga mo naman, Andrea!” bulong niya sa sarili habang hinahagilap ang damit niya. Ang puso niya ay pumipintig nang mabilis—halo-halo ang emosyon: guilt, kaba, at excitement.

Lumabas siya sa suite matapos magbihis, tiniyak niyang walang bakas ng katawan niya sa loob ng silid, maliban sa mga mantsa sa kama. Hindi maiwasang ulitin sa isip ang bawat galaw at haplos ni Luca kagabi. Ang katawan niya ay pagod at nasaktan, ngunit may kakaibang init na hindi niya maipaliwanag.

“Ang sarap niya pala sa kama,” bulong niya habang naglalakad sa hallway. Napangiti siya sa sarili. Lihim siyang umiibig sa lalaki, at alam niyang hindi puwede—best friend siya ng tatay niya, boss niya rin. Paano kung malaman ni Luca ang totoo?

“Okay, Andrea, calm down. Pareho kayong nakainom. Hindi mo rin alam na siya ang lalaking binigay ng mga kaibigan mo,” sinasabi niya sa sarili, ngunit alam niyang kasinungalingan iyon.

Habang naglalakad palabas ng suite, iniisip niya ang susunod na hakbang. Paano haharapin si Luca sa opisina? Paano magpapatuloy sa trabaho nang walang awkwardness? At higit sa lahat, paano pipigilan ang sarili niyang mahulog nang lubusan sa lalaking ito?

***

Pagdating sa apartment, agad siyang naligo. Kailangan niyang maging maayos dahil may monthly meeting sila sa construction company na pagmamay-ari ni Luca. Habang nakatayo sa ilalim ng shower, hindi niya mapigilang hawakan ang sarili habang sumagi sa isip ang ginawa ni Luca kagabi: paano siya natutok sa kama, paano siya pinuno ng init at ligaya.

Ang puso niya ay mabilis na tumitibok. Pakiramdam niya, mababaliw siya. Ang nakakuha ng virginity niya ay ang ultimate crush niya.

Matapos maligo, nagbihis siya ng pormal ngunit conservative na blazer at skirt. Kailangan niyang magmukhang maayos at propesyonal. Ngunit sa loob-loob niya, patuloy ang alaala ng init ni Luca kagabi, bawat galaw at haplos.

Pagdating sa kompanya, agad niyang nakasalubong si Luca sa entrance. Para siyang aatakihin sa puso nang makita ang pulang marka sa leeg ni Luca. Namula ang mukha niya at para siyang mauubusan ng hininga sa hiya—sana nga hindi niya mamukhaan si Andrea kagabi.

“Andrea,” tawag ni Luca. Ang tinig niya ay tila sumabog sa dibdib ni Andrea.

“Y-Yes, Sir Luca?” sagot niya, pormal at nanginginig pa rin ang boses.

“What happened to your neck?” tanong ni Luca, naglalakad papalapit habang tumitingin sa kanya.

Mas lalong namilog ang mga mata ni Andrea. Walang magawa kundi takpan ang leeg niya—nakalimutan niyang may marka rin siya sa sarili. Ang kaba ay nag-uumapaw, at iniisip kung ano ang itsura niya sa mata ni Luca.

“Wala po, Sir. Kagat lang ng lamok. Malaking lamok,” sagot niya, pilit na ngumiti kahit pakiramdam niya ay mahihimatay sa hiya.

Si Luca ang best friend ng tatay niya… at baka itakwil siya kung malaman ang nangyari kagabi.