Chapter 3: The Golden Cage

LYRAʼS POV

Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko dahil sa sobrang silaw ng araw. Ang bigat ng katawan ko, lalo na sa bandang balakang.

Masakit.

Hapdi.

Gusto ko pa sanang pumikit pero naramdaman ko ang lamig ng aircon na humahalos sa balat ko.

Teka. Nasaan ako?

Napabalikwas ako ng bangon nang maalala ko ang lahat.

Ang Blackwood Bar.

Ang card.

Ang kwartong ito.

Agad kong hinanap ang kumot at ibinalot sa katawan ko. Pero paglingon ko sa bandang bintana, nanigas ako. May isang lalaking nakatayo roon, bagong ligo, basa pa ang buhok at maayos na ang suot na kulay-abong polo shirt. Nakatalikod siya sa akin habang may hawak na tasa ng kape.

“Gising ka na pala,” sabi niya. Ang boses na iyon.

Malalim.

Baritono.

“S-Sino ka?” tanong ko.

Dahan-dahan siyang lumingon.

Para akong binuhusan ng nagyeyelong tubig. Ang mukhang iyon. Ang matatalim na mata na tila laging may hinuhusgahan. Ang ilong na matangos na tila ba ayaw pasapi sa kahit na sino.

“Putangina,” mahina kong bulong. “Caden? Nasaan ang boss ni Rust? Nasaan ‘yong matandang buyer?” Medyo lutang pa ako. Ang alam ko, mga matatandang manyak lang ang gumagawa ng ganitong arrangement.

Nangunot ang noo niya, pero may halong pang-uuyam ang tingin niya sa akin. “Still have that dirty mouth, I see.”

“Anong ginagawa mo rito? Bakit ikaw ang nandito? Gago ka ba? Nasaan ‘yong boss ni Rust? Huwag mong sabihing ikaw ‘yong—”

Natigilan ako. Pakiramdam ko ay masusuka ako.

“Ikaw ang kumuha sa akin kagabi?”

“Who else would it be, Lyra? Sa tingin mo ba may ibang papatol sa desperadang tulad mo?” malamig niyang sagot.

“Gago ka!” Agad akong tumayo sa kama, yakap-yakap pa rin ang kumot.

No reason. Umapaw agad sa dibdib ko ang galit ko sa kaniya.

Nagmamadali kong hinanap ang mga damit ko sa sahig. Tangina, nasaan na ‘yong bra ko? Nasaan na ‘yong shirt ko? Wala akong pakialam kung nakikita niya akong nagkakandarapa, ang gusto ko lang ay makaalis dito.

Tumalikod ako sa kaniya para magbihis sa tapat ng malaking salamin sa dulo ng kwarto. Pero nang makita ko ang repleksyon ko, napatigil ako.

Halos mapuno ng pulang marka ang leeg ko hanggang sa dibdib. May mga bakas din ng madiing pagkakahawak sa baywang at hita ko na kitang-kita sa maputi kong balat.

Gago, ampota.

Talagang ginawa akong punching bag sa kama.

Narinig ko ang mahinang tawa niya. Pagtingin ko sa salamin, nakita ko siyang nakangisi habang pinapanood ako.

“You like what you see? You didnʼt complain last night. In fact, you were begging for more,” pang-aasar niya.

“Gago! Manahimik ka!” sigaw ko habang mabilis na isinusuot ang maong ko.

Halos maiyak na ako sa galit at kahihiyan. Ang lalaking pinakakamumuhian ko, ang lalaking sumira sa buhay ko, siya pala ang gumamit sa akin kagabi.

Pagkasuot ko ng sapatos, hindi ko na kinuha ang bag ko. Tumakbo ako patungo sa pinto.

“Lyra, donʼt you dare walk out that door!” utos niya.

“Manigas ka!”

Binuksan ko ang pinto at kumaripas ng takbo sa hallway ng Aristhos Tower. Malawak ito, parang maze, pero wala akong pakialam. Narinig ko ang mabibigat niyang hakbang sa likuran ko.

“Lyra! Stop!”

“Ayoko! Lumayo ka sa akin!”

Tumatakbo ako pero dahil mas mahaba ang mga binti niya, mabilis niya akong naabutan malapit sa dulo ng pasilyo. Hinawakan niya ang braso ko at mariin akong isinandal sa pader.

“Let go of me! Bitawan mo ako, Caden! Napakawalanghiya mo!” Pilit ko siyang itinutulak pero parang pader ang dibdib niya.

Dinagan niya pa ang katawan niya sa akin para mas lalo akong walang kawala. Ang lapit ng kaniyang mukha samantalang ako ay nakatingin sa gilid, ayaw salubungin ang mga titig niya.

“You signed the contract, Lyra. You belong to me now,” bulong niya, sobrang lapit ng mukha. Ramdam ko ang init ng hininga niya na may amoy ng kape.

Tangina, kung wala lang ibang tao. Kinagat ko na ang braso niya!

“Hinding-hindi ako magiging sa’yo! I*****k mo sa baga mo ‘yang kontrata mo!”

Muntik ko na siyang sipain sa pagitan ng mga binti niya nang biglang bumukas ang elevator sa tabi namin. Iniluwa niyon si Rust na may hawak na makapal na folder.

“Sir, the finalized contract is here. I also have the—”

Natigilan at nanlaki ang mga mata ni Rust nang makita ang posisyon namin pero agad ding bumalik sa pagseseryoso. Nakasandal ako sa pader habang si Caden ay halos nakapatong sa akin.

Hingal na hingal kaming dalawa habang nagtatama ang aming mga mata. May kung anong kuryente na tila ayaw kaming pakawalan.

“Bitawan mo ako,” mahina at nanginginig kong sabi.

Dahan-dahan siyang lumayo, pero nanatiling nakatitig sa akin. Kinuha niya ang folder kay Rust nang hindi pinuputol ang titigan namin.

“You can’t leave,” malamig niyang sabi.

“Tapos na ang kontrata natin! Isang gabi lang ang usapan!” sigaw ko. Halos lumabas na ang ugat ko sa leeg sa sobrang galit.

Gusto ko na lang maglaho, gusto ko na lang umuwi sa maliit at mabahong boarding house ko kaysa manatili rito sa amoy mamahaling impiyerno na ito.

“Read the second page, Lyra. Huwag kang tanga,” utos niya bago inilapag ang folder sa isang console table sa hallway.

Padabog kong kinuha ang papel. Nanginginig ang mga daliri ko habang binubuklat iyon. Doon ko lang nakita ang mga clause na hindi ko kailanman nabasa kagabi dahil sa pagmamadali ni Rust.

Literal na tumigil ang paghinga ko sa bawat linyang nababasa ko.

Clause 1: Residency Requirement.

The recipient Lyra Thorne must stay in a residence provided by the benefactor Caden Aristhos until the date of her graduation.

“Anong... titira ako sa ʼyo?” napaos ang boses ko.

Tumingin ako kay Caden na ngayon ay kampanteng nakasandal sa pader, ang isang kamay ay nasa bulsa ng kaniyang pants.

“Exactly. You’re not going back to that shithole you call an apartment,” sagot niya.

Itinuloy ko ang pagbabasa. Parang bawat salita ay isang kadenang pumupulupot sa leeg ko.

Clause 2: Availability Clause.

The recipient must be available whenever the benefactor requires her presence, at any time of the day or night.

“Gago ka ba? Ano ako, on-call na aso?” bulyaw ko sa kaniya.

Hindi siya sumagot. Ngumisi lang siya, iyong ngising nakakasira ng bait.

Clause 3: Confidentiality and Debt Clause.

The recipient cannot disclose this agreement to anyone. If the recipient breaks any part of this contract, she must pay back the full amount spent on her education, housing, and personal expenses within 24 hours.

Nanlamig ang buong pagkatao ko. Tuition, renta, allowance... aabot iyon ng milyon. Wala akong pambayad. Kahit ibenta ko pa ang lamang-loob ko, hindi sapat iyon.

“I also added an Image Protection Clause,” dagdag ni Caden habang lumalapit muli sa akin. “You will act according to the reputation of the Aristhos family. You’ll attend events when I say so. You’ll wear what I want. You’ll be who I want you to be.”

Inagaw niya ang papel sa kamay ko at tinitigan ako nang diretso sa mga mata.

“You signed it, Lyra. Pinirmahan mo lahat iyan kagabi nang hindi nagbabasa. You were so desperate for that money, right?”

“Nandaya kayo! Pinilit ako ni Rust!” turo ko sa secretary niya na ngayon ay nakayuko lang sa gilid.

“No one forced you to sign, Miss Thorne,” sabat ni Rust sa neutral na boses. “I gave you the copy. You chose not to read it.”

Napahawak ako sa ulo ko. Gusto kong sumigaw. Gusto kong manakit.

Naisahan ako. Simula’t sapul, trap na ito. Mula sa pag-block ng tuition ko hanggang sa pag-e-evict sa akin, lahat ito ay plano ng demonyong nasa harap ko ngayon.

“So, what’s it going to be?” tanong ni Caden, muling idinikit ang katawan niya sa akin hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang init. “Uuwi ka sa labas at haharapin ang milyon-milyong utang na wala ka namang pambayad... o papasok ka muli sa kwartong iyan at susunod sa akin?”

Napatingin ako sa elevator, pagkatapos ay sa pinto ng kwarto niya. Ang layo ng pangarap ko, pero ang lapit ng impiyerno.

“Welcome to your new home, Little Sister,” bulong niya sa tainga ko, puno ng panggigigil. “Dahil simula ngayong araw, kahit ang paghinga mo... may permiso ko na.”