Aria’s POV
Ang papel na hawak ko ay tila naging isang hatol ng kamatayan. Sa bawat salitang medikal na nababasa ko, degenerative, atrophy, memory loss, ay tila may bahagi ng puso ko na unti-unting namamatay. Tiningnan ko si Xavier. Ang lalaking dati ay tila isang diyos sa kapangyarihan, ngayon ay mukhang marupok sa ilalim ng malamig na ilaw ng Geneva.
"Kailan pa?" tanong ko, ang boses ko ay halos pabulong na lang.
"Nagsimula ang mga sintomas dalawang taon na ang nakalilipas," sagot niya haba