LOGIN
Heislee Jean Velasco’s Point of View
“You’re soaking wet, woman.” I groaned when I felt his finger on my clit, teasing me. Napatingala ako nang bumaba ang halik niya sa aking leeg. His tongue was twirling on my neck. And when I didn’t create a seductive noise, he suddenly bit my neck just to hear it. “Don’t shut your mouth. Hinamon mo ako, hindi ba? Baka nakalimutan mo na.” Mariin kong ipinikit ang aking mga mata, at inilapat ang aking kamay sa kaniyang dibdib upang itulak sana siya. Kaya lang ay mukhang nawalan ako ng lakas para gawin ‘yon. Damn! Bakit ko ba kasi ‘to hinamon? I just wanted to tease him! Hindi ko naman alam na seryoso pala siya! Fuck it! Talagang dito pa kami sa public place gumawa ng milagro? The worst part is that I let him dominate me! “Dumbass!” I hissed when he pulled my hair just to angle my head, giving him more access to my neck. “Dumbass, you say?” he mumbled, which stopped him from kissing my neck. His hot breath touches my skin. Kinagat ko tuloy ang aking dila nang mariin, dahil sa tensyon na namamagitan sa amin. He’s handsome and hot, fine. But geez! I didn’t expect him to kiss and touch me here in a public place! Nasa highway lang kami for Pete’s sake! Paano kung may makakita sa amin? As far as I remember, hindi naman ‘to private property. Bundok ‘to. Of course, no one owns it. Sinundan ko lang din naman kasi siya nang hamunin ko siya nang pasimple. We’re both using a big bike, though. Since hobby ko lang naman ang makipagkarera, there’s nothing wrong. Friendly race nga lang sana ‘to, pero napunta kami sa ganito. “But the dumbass you named were the one who’s pleasuring you right now using his finger, woman.” My mouth parted when he suddenly rubbed my clit faster. Napamulat naman ako ng aking mga mata lalo na nang maramdaman kong wala na ang kaniyang mukha sa aking leeg. Kaya lang ay hindi ko naman inaasahan na makasasalubong ko ang kaniyang mga mata na ngayon ay sobrang dilim. He’s gritting his teeth while looking at my eyes. I even saw him glance at my lips, especially when an unfamiliar shit was building up on my lower tummy. “Fuck you!” I cursed even though I was enjoying everything. The side of his lips rose when he heard me. But instead of getting mad, he licked his lower lip. “I should be the one fucking you. But this isn’t the right time for that, woman,” he said as my body convulsed in pleasure. Mabilis kong isinandal ang aking mukha sa kaniyang dibdib nang bitawan niya ang aking buhok. Mahigpit din akong napakapit sa kaniyang damit, habang hindi pa rin tumitigil ang kaniyang daliri sa paggalaw. “I’ll make you beg.” Inis kong ibinato ang bag ko sa kung saan. Sumasakit na rin ang ulo ko sa sobrang inis. Ni hindi ko alam kung naiinis ba ako sa lalaking ‘yon, o sa sarili ko, eh! “Saan ka galing?” Masama ko namang tiningnan si Johanna na ngayon ay nakatingin sa akin nang may halong pagtataka. “Bakit parang kagagaling mo lang sa makeout?” Halos magsalubong na ang aking mga kilay sa kaniyang naging tanong sa akin. Paano naman niya nalaman na kagagaling ko sa ganoon? Ni hindi ko nga ‘yon matawag na make out, dahil naabot ko ‘yong climax ko. He’s rubbing my clit for Pete’s sake! Ni hindi man lang naging sagabal sa kaniya na nakasuot ako ng short na leather pa! Basta na lang ipinasok ‘yong kamay! “Hindi ka aware?” tanong pa niya. “Aware saan?” Napailing naman siya sa aking naging tugon, at kinalkal na lang basta ang kaniyang salamin sa mini drawer niya. Nang mahanap niya ‘yon, ibinigay naman niya sa akin. Kaya sinilip ko naman ang aking sarili. Unang tumambad sa akin ang dalawang magkasunod na pulang marka na alam ko kung sino ang may kagagawan. Unti-unting nawala ang pagkakunot ng aking noo, at hindi maiwasang matulala na lamang sa repleksyon ko sa salamin. “Nakasuot ka na ng turtle neck. Though, half turtle neck lang naman, pero riyan pa ang naisipan niyang lagyan? ‘Yong hindi talaga natatabunan?” Napakurap ako, at wala sa sariling naibaba ang salamin. Bakit hindi ko man lang napansin na naglagay pala siya ng hickey roon? “Paano tanggalin ‘to?” nalilito kong tanong. Napangiwi naman si Johanna sa aking naging katanungan. “Hindi ‘yan basta-basta matatanggal,” saad niya. “Pulang-pula. Baka abutin pa ‘yan nang mahigit isang linggo. Patungan mo na lang ng concealer kung sakaling ayaw mong magsuot ng turtle neck.” “Magtataka sina Mommy, Hanna!” Natawa naman siya sa aking naging reaksyon, at napailing na lamang. “That’s fine. Sabihin mo na lang na nagbago ang taste mo sa fashion ngayon,” paliwanag niya na ikinailing ko na lamang. Tumalikod lamang ako sa kaniya, at pabagsak na umupo sa sofa, dahil sa sobrang inis. Bakit kasi hinayaan ko ‘yong lalaking ‘yon? Hindi sana ako namomoblema ngayon, hindi ba? “As if maniniwala sila? Magtataka sila.” “Panindigan mo na lang. Ilang araw ka lang namang magtitiis,” natatawa niyang sagot. Umiling lamang ako sa kaniyang sinabi. Hindi pa rin ako makapaniwalang nagkaroon ako ng hickey. Dalawa pa! Na-experience ko rin nang wala sa oras na gawin sa public place ang bagay na ‘yon. Though, we didn’t have a sex. Isa pa, I haven’t done that too. Kaya siguro hindi ako makapalag kanina, at ngayon ko lang na-realize na mali ang ginawa ko. Dapat kasi hindi na ako naghahamon ng karera, eh. Mas magaling nga naman ‘yon sa akin, pero bakit nga ba kami napunta kaagad sa ganoon? Bumaba lang naman kami sa bike namin, at tinanggal ang helmet. Dapat usap lang! Hindi usap na kagaya sa mga napapanood ko. “Bullshit!” malutong na mura ko, pero halakhak lang ni Johanna ang umalingawngaw sa condo niya. Mas lalong sumama ang timpla ng aking mukha, dahil sa naging reaksyon ni Johanna.Heislee Jean Velasco’s Point of View “Wala pa kaming planong patayin ‘tong mga ‘to. Gusto muna namin silang pahirapan.”Doon ako napatango. Bukod sa isa nga naman ‘to sa mga nanakit sa kaniyang mga magulang, alam nila ang kanilang ginagawa.“Ibaba niyo ang mga baril niyo!” sigaw ng lalaki, at sinamahan pa nang malakas na halakhak. “Gusto niyo talagang magtawag ako ng mga pulis?”Nakatatawa lang, dahil siya pa ang may ganang magtawag ng mga pulis kung gayon na mafia siya, at mas marami siyang nagawang illegal. Ngunit kung sabagay nga naman, kaya nga naman nilang hawakan ang kanilang mga leeg kung gugustuhin nila.Ngunit kilala ko naman sina Darius. Hindi naman sila matatakot sa mga ‘to. Malabong mangyari, dahil kagaya nila, malakas din ang kanilang koneksyon ngayon. Marami rin silang tauhan, at kayang-kaya nilang makipagsabayan sa kanilang mga kalaban.Gusto nila ang hustisya. Kaya kung galit ang mga ‘to, mas galit ang mga kasama ko.Nakarinig ako ng putok ng baril. Kaya napatakip na
Heislee Jean Velasco’s Point of View “Darius,” tawag ko sa kaniyang pangalan.May nauna na ring pumasok ngayon sa event hall, habang kami ni Darius ngayon ay nasa labas lamang.“Hmm?”Napasulyap ako sa hawak niyang baril nang lumingon siya sa akin. Hindi ko alam kung bakit sa kabila ng pagiging malambing niya sa akin ngayon, parang natatakot pa rin ako.Alam ko naman na sanay na sila sa ganito, pero hindi ko ap rin naman kasi talaga maiwasang matakot, eh. Siguro ay dahil alam kong hindi healthy ang ganitong environment sa kanila.May mga trauma sila, at alam kong hindi nakabubuti sa kanila ang mga ganito, kahit pa alam ko naman ang rason.“Ipangako mo sa akin na walang mangyayaring masama sa ‘yo,” sambit ko, habang nakatingin ngayon sa kaniyang mga mata. “Dapat wala kang sugat.”He pursed his lips. Nakita ko rin ang pagkislap ng kaniyang mga mata, pero nanatili lang akong nakatitig sa kaniya. Hindi nagsasalita.“Mangako ka sa akin, Darius.”Lumapit naman siya sa akin, at hinalikan ka
Heislee Jean Velasco’s Point of View “I found him,” bulong ni Darius sa aking tabi.Biglang naging alerto ang lahat, habang ako naman ay hindi ko alam kung dapat ba akong mabahala lalo na nang umayos ang lahat ng kanilang upo.Tumayo si Darius. Kaya napatayo rin ako. Napalingon tuloy siya sa akin nang salubong ang kaniyang mga kilay, pero hilaw lang akong ngumiti sa kaniya.Hindi ako puwedeng magpaiwan dito kung alam ko naman na susundan niya ang lalaking ‘yon. Alam ko naman na mas ligtas ako kung nandito ako kasama ng kaniyang mga kapatid. Pero hindi ko naman siya puwedeng iwan na lang nang basta-basta.“Sama ako,” saad ko naman sa kaniya.Mahina lang ang pagkasabi ko roon, pero kung sakali man na nakabukas ang microphone niya, alam kong narinig ng mga kasama niya ‘yon.“Love…”Kumapit lang ako sa kaniyang braso, dahil ayaw ko rin naman talagang maiwan. Wala lang siyang nagawa sa huli, dahil mapilit ako.Kaya habang nandito kami ngayon sa hallway, minsan ay napalilingon ako sa aking
Heislee Jean Velasco’s Point of View Kagaya nga ng sinabi ni Darius, nagpatawag talaga siya ng medics para sa akin. Hindi ko maiwasang makaramdam nang hiya lalo pa’t may napatitingin sa aming gawi ang iba pang mga bisita.Although, hindi naman halata na nurse nga ‘tong lumapit sa akin, at sinusuri ako, pero parang gusto ko pa ring magpakain ngayon sa lupa.“Hindi naman kasi kailangan—”“I saw what happened. Tingin mo hindi ko papansinin ‘yon?” sagot niya sa akin.Kinagat ko na lamang ang aking ibabang labi, pero napasulyap lamang siya roon. Kaya mabilis kong inilihis ang aking mga mata.“Are you okay?” tanong sa akin ni Jasmine, at halata ang pag-aalala sa kaniyang mga mata. “Hindi na ba talaga masakit ang likod mo? Masama ang pagkakatama ng likod mo sa dingding kanina.”Ngumiti lang ako nang tipid sa kaniya.Sa katunayan ay hindi ako makapaniwala na nagawa kong saksakin ang balikat ng gagong ‘yon. Nanginginig lang ako kanina, pero nagawa kong sugurin ang lalaking ‘yon. Ni hindi ko m
Heislee Jean Velasco’s Point of View Nagmadali kaming maglakad patungo sa dulo ng hallway. Doon nanggagaling ang boses, at habang palapit kami nang palapit doon, kumakabog nang malakas ang aking puso.“Tingin mo ay may tutulong sa ‘yo?”Mariin kong ipinikit ang aking mga mata. She’s fighting for her life. Ni hindi ko man lang ‘yon masikmura lalo na’t lalaki ang nagsasalita, at ang malala pa ay parang may katandaan din ‘to.“Walang makakarinig sa ‘yo rito. Kahit sumigaw ka pa nang sumigaw, hindi ka nila maririnig.”Akala yata ng lalaking ‘to ay walang pupunta sa powder room. Hindi nag-iisip. Alam na may event dito, tapos sasabihin niya ang bagay na ‘yon?Pagkarating namin sa doon, nakita naming pilit niyang itinataas ang damit ng waitress kanina.Magulo ang kaniyang buhok, at higit sa lahat ay umiiyak na ‘to, at nagmamakaawa sa matandang lalaki.Nang sulyapan ko ang kaniyang mukha, siya ‘yong lalaking nangbastos sa akin kanina.Ang gagong ‘to! Talagang utak manyakis?!Mabilis kong ina
Heislee Jean Velasco’s Point of View “Powder room muna ako,” paalam ko kay Darius.Lumingon naman siya kaagad sa akin, at nagtangkang tumayo, pero umiling lamang ako sa kaniya.“Dito ka na lang.”“What?” gulantang na tanong niya, pero ngumiti lamang ako nang matamis sa kaniya.“May mga tauhan naman kayo rito, hindi ba?” tanong ko sa kaniya.Alam ko ring napalingon na ang kaniyang mga kasama sa aming gawi, pero hindi ako lumingon sa kanila. Bagkus ay inabot ko pa ang kaniyang pisngi, at hinaplos ‘to.“Saglit lang naman ako.”“Love, it’s dangerous,” angal nito, pero umiling lang talaga ako. “Sasama ako.”“Darius, it’s fine. May mga tauhan naman kayo rito. Kapag kasi sumama ka, baka hindi niyo mahanap ‘yon,” paalala ko sa kaniya.Kaya nga sila nandito ngayon, dahil sa mission nila. Kung sasama siya sa akin, hindi ba ay parang makagugulo lang ako sa mission niya?Alam ko naman na ginagawa lang niya ‘to para protektahan ako, pero hindi ‘to ang tamang oras para sumunod siya sa akin.Hahana
Heislee Jean Velasco’s Point of ViewPagdating namin sa isang mansion, nalaglag ang aking panga sa pagkabigla. Ilang beses pa akong napakurap, dahil kahit hindi ko na ‘to tanungin, may sagot nang namuo sa aking isipan.Bahay niya ‘to.Kaya lang ay bakit naman niya ako dadalhin sa bahay niya? Kagaya
Heislee Jean Velasco’s Point of ViewNalaglag ang aking panga nang matagpuan ko ang aking sarili na nakasunod sa kaniya papunta sa parking lot.Ni wala nga akong maalala na pumayag akong samahan siya sa kung saan man siya pupunta, eh. Kaya medyo nakagugulat. Hindi ko ‘to inaasahan.Ang nakapagtatak
Heislee Jean Velasco’s Point of View“What the actual fuck?” gulantang kong sambit, habang nakatitig sa kaniyang mga mata, at bahagyang nanglaki ang aking mga mata.Ipinilig lamang niya ang kaniyang ulo nang marinig niya ang aking sinabi. Mas inilapit nga niya ang kaniyang mukha sa akin. Tila hindi
Heislee Jean Velasco’s Point of View“What the heck?!” malutong kong mura nang bigla na lang ulit lumitaw ang isang big bike sa aking gilid. “Bigla-biglang susulpot? Kamote ba ‘tong driver?”Inis akong umirap, at piniling pakalmahin ang aking sarili. Minsan na nga lang akong mag-drive ng sasakyan,







