Chapter 3

Lucas’s POV

Tahimik ang gabi.

Nakatayo si Lucas Santiago sa harap ng maliit na siyudad, pinagmamasdan ang mga ilaw ng lungsod na unti-unting nilalamon ng dilim. Walang bakas ng emosyon sa kanyang mukha. Ang mga nangyari sa nakaraan ay matagal na niyang ibinaon. Makalipas ang ilang sandali, marahang bumukas ang pintuan ng silid. Pumasok ang isang dalagang matagal na niyang pinagmasdan mula sa malayo.

Alia Montenor.

Tahimik niyang minasdan ang reaksyon nito. Ang pagkalito sa mga mata, ang bahagyang panginginig ng katawan, at ang paraan ng paglinga nito sa bawat sulok ng silid. Eksakto ang lahat sa inaasahan niya. 

"There you are, Alia." mababa at kalmado ang kanyang boses.

Nanatili siyang nakatingin sa dalaga habang unti-unti nitong nakikilala ang mukha niya. Walang gulat sa kanyang panig. Matagal na niyang alam na darating ang sandaling ito. Tahimik niya itong pinagmasdan mula ulo hanggang paa. Hindi dahil may hinahanap siyang mali, kundi dahil kinukumpirma lamang niya ang isang bagay. Halos walang ipinagkaiba. Saka siya tumalikod at muling tumingin sa maliit na siyudad.

"Your sister was my wife, right?" diretso niyang sinabi iyon.

Wala nang saysay ang paglingon sa nakaraan. Ang pagkamatay ng kanyang asawa ay isang katotohanang matagal na niyang tinanggap. Ang mahalaga ngayon ay ang susunod na hakbang. Narinig niya ang bahagyang panginginig ng boses ni Alia. 

"Anong kailangan mo sakin?" unti-unti siyang humarap at lumapit.

Hindi niya kailangang magtaas ng boses. Hindi rin niya kailangang magbanta. Ang pangalan pa lamang ni Lucas Santiago ay sapat na upang maramdaman ng sinuman ang bigat ng kapangyarihang hawak niya. Huminto siya sa tapat ni Alia, matalim ang titig ngunit nananatiling kalmado, na tila alam na niya ang magiging takbo ng bawat susunod na sandali.

Tahimik lamang siyang nakatayo, ngunit ang katahimikan niyang iyon ay mas mabigat kaysa anumang pagbabanta. Hindi siya sanay makipagtalo o mangumbinsi. Isang salita mula sa kanya ay kayang magpatayo ng mga imperyo o magpabagsak ng mga ito. At ngayong gabi, alam niyang ang isang simpleng alok ay sapat upang tuluyang baguhin ang buhay ni Alia.

"A deal." kalmado ang kanyang tinig, ngunit wala ni katiting na pag-aalinlangan.

Matagal na niyang pinag-isipan ang alok na iyon. Hindi iyon isang pakiusap o negosasyong maaaring tanggihan. Isa lamang iyong pagkakataong ipinagkakaloob niya—isang pagkakataong minsan lang dumarating, at alam niyang desperadong kakapitan ito ng isang taong wala nang ibang mapagpipilian. Sa mundong ginagalawan niya, hindi pera ang pinakamakapangyarihang sandata, kundi ang kakayahang gawing pagpipilian ng isang tao ang bagay na matagal nang nakatakda.

"Take her place. I'll give you everything you've never had—wealth, power, money, and a future."

Tahimik niyang pinagmasdan ang bawat pagbabago sa ekspresyon ng dalaga. Gulat. Pagdududa. Takot. Unti-unti ring nabasag ang natitira nitong pagtutol. Walang ni isang reaksiyon ang nakaligtas sa kanyang mapanuring mga mata. Hindi iyon naging sorpresa kay Lucas.

Bago pa man niya ipatawag ang dalaga, alam na niya ang bawat detalye ng buhay nito—ang kahirapan, ang mga utang, ang kalagayan ng ina nito, at ang desperasyong pilit nitong itinatago.

"What?" bagya lamang niyang itinaas ang kanyang ulo.

Hindi siya sumagot. Hinayaan niyang ang katahimikan ang magsalita para sa kanya. Alam niyang sa mga sandaling iyon, hindi na si Alia ang nakikipaglaban sa kanya, kundi sa sarili nitong konsensya. Ngunit sa huli, kapag ang isang tao ay wala nang ibang mapagpipilian, maging ang pinakamahigpit na prinsipyo ay kusang bumibigay.

"Just be my wife, and your future will be secure, Alia." bahagya lamang umangat ang sulok ng kanyang labi.

Hindi iyon ngiti ng pagmamahal, kundi ng isang lalaking alam na tapos na ang laban bago pa man ito nagsimula. Tahimik lamang siyang naghintay, walang bakas ng pagdududa, sapagkat alam niyang sa huli, si Alia mismo ang pipili sa kapalarang matagal na niyang itinakda. 

Hindi niya kailangang pilitin o kumbinsihin ang dalaga. Ang kahirapan, desperasyon, at responsibilidad nito sa pamilya ang kusang magtutulak dito sa direksiyong matagal na niyang inaasahan. At gaya ng dati, hindi siya nagkamali.

"...I'll accept this." hindi siya nagulat.

Sa sandaling iyon, nakumpirma lamang ang matagal na niyang inaasahan. Wala nang ibang landas si Alia kundi tanggapin ang alok. Gaya ng inaasahan niya, kapag ang desperasyon ang humawak sa isang tao, maging ang pinakamahigpit na prinsipyo ay kusang bumibigay. 

Hindi niya kailangang pilitin ang dalaga o agawin ang kalayaan nitong pumili. Sapat nang ilatag niya ang tanging landas na kaya nitong tahakin. At sa huli, gaya ng inaasahan niya, si Alia mismo ang gumawa ng desisyong iyon.

"That's it. Everything you've ever wanted will be yours."

Pagkasabi niya noon ay tahimik siyang tumalikod at naglakad palabas ng silid. Hindi na niya kailangang lumingon. Sa sandaling tinanggap ni Alia ang kasunduan, alam niyang nagsimula na ang unang yugto ng planong matagal na niyang inihanda. At gaya ng dati, nakuha na naman ni Lucas Santiago ang eksaktong gusto niya.

Sa mundong kanyang ginagalawan, walang desisyong iniiwan sa pagkakataon. Ang bawat galaw ay bahagi ng isang mas malaking plano, at ang bawat taong pumapasok sa buhay niya ay may nakatakdang papel na gagampanan.