LOGINChapter 6
Isang sulyap lang sa pulsuhan ni Jaxon, parang pinilipit na ang puso ni Bella.
Iyon ang unang regalo na ibinigay niya rito noong birthday nito. Ang mga panahong iyon... hindi pa ito binabawi ng marangyang pamilya Singson. Ang mga panahong madilim pa ang mundo nito dahil hindi pa naibabalik ang paningin nito.
Naalala niya ang pagod at hingal habang umaakyat sila sa bundok. Kaarawan nito kaya dinala niya ito sa isang lumang simbahan sa itaas. Doon, buong puso niyang ipinagdasal at hiningi ang dalawang peach pit red rope bracelets na sumisimbolo sa kapayapaan at magandang kapalaran. Ibinigay niya ang isa rito bilang regalo.
"Would you be my eyes for the rest of your life?" bulong ni Jaxon noon, habang mahigpit na hinahawakan ang kamay niya.
Kitang-kita sa mukha niya ang hiya at ang labis na pagmamahal para sa lalaki. Pero hindi iyon nakikita ni Jaxon. Kaya sa halip na sumagot nang pabigkas, dahan-dahan niyang isinulat ang tatlong salita sa palad nito gamit ang kanyang daliri.
I do.
At hinandugan siya nito ng halik. Iyon ang una nilang halik... na kalaunan ay napuno ng nag-aalab na emosyon. Sa ilalim ng nag-aagaw na liwanag ng sikat ng araw, sa silong ng isang malaking puno sa gitna ng bundok, ang unang gabi ng kanilang pag-ibig ay nag-iwan ng marka—ang dugo ng kanyang kawandasan na nagantsilyo sa windbreaker ng binata.
Pero ngayon, habang nakatitig sa pulseras na saksi sa kanilang magandang nakaraan, nangingibabaw ang labis na pagkasuklam sa dibdib ni Bella.
Hindi niya akalaing isusuot pa nito iyon. Dahil matapos itong tanggapin muli ng mga Singson, agad nitong itinapon ang pulseras para palitan ng milyun-milyong halaga ng couple's watch na niregalo ni Clara. Akala niya, matagal na iyong nawala.
"Besides nausea and vomiting, are there any other symptoms?"
Nabalik siya sa realidad nang marinig ang baritono at malamig na boses ni Jaxon. Nakunot ang noo nito habang nakatitig sa namumula niyang mga mata at tulalang mukha.
Mabilis na iniwas ni Bella ang tingin para itago ang nagbabadyang luha. Doon niya napagtanto kung bakit sumunod ito sa loob ng silid.
Naalala nito ang bilin ng doktor. Pero alam niyang hindi iyon dahil sa pag-aalala sa kanya; takot lang si Jaxon na lumala ang kondisyon niya dahil mas bibigat ang parusa para sa bayaw nito na nambugbog sa kanya.
Napaka-protektibo nito sa pamilya ng asawa nito. Kitang-kita kung gaano nito kamahal at inaalagaan si Clara sa araw-araw.
Sa isiping iyon, parang nabaon ang isang bilyong karayom sa kanyang lalamunan. Buong lakas niyang binawi ang kanyang kamay mula sa hawak nito.
"Sir Jaxon, isinama mo pa rito si Atty. Valderama. Ano ba talagang plano mong gawin sa akin?" mariin at malamig na tanong niya.
"Come out and chat," kaswal na sagot ni Jaxon.
Si Dylan naman, na kanina pa tila nanonood ng isang libreng telenobela, ay makahulugang tumingin sa kanilang dalawa bago ngumiti nang nakakarindi. "Beautiful ladies, I am Sir Jaxon's lawyer. Sa akin ka makipag-usap."
Hindi siya pinansin ni Bella. Blangko ang mukha nitong naglakad palabas ng silid.
"Wow! That's some strength," bulong ni Dylan habang sinusundan ng tingin ang hubog ng katawan ni Bella. Tinabig niya ang braso ni Jaxon. "She's quite a pretty girl, Jaxon. Parang hindi ko kayang mambully ng ganito kaganda."
Mabilis na humakbang si Jaxon para harangan ang malagkit na tingin ng kanyang abogado. "Business is important, Dylan. Ayusin mo 'yan."
Pagbalik nila sa sala, nakaupo na si Bella sa sofa, tuwid ang likod at tila handa sa anumang digmaan. Si Jaxon naman ay marahang lumapit sa may bintana, binuhat ang kanyang tindig, at nag-sindi ng sigarilyo. Dahan-dahan nitong ibinuga ang usok habang nakatingin sa labas.
Umupo si Dylan sa harap ni Bella at pormal na inilabas ang ilang dokumento mula sa kanyang briefcase. May kasama ring isang itim na bank card na dahan-dahan niyang itinulak sa tapat ng dalaga.
"Settlement agreement. Sign it, and you'll get one hundred thousand pesos," diretsong hayag ng abogado.
Mas lalong nag-yelong ang mukha ni Bella. "I will not sign."
"Don't rush into making a decision, Miss," nakangising banta ni Atty. Valderama.
May pinindot ito sa hawak nitong tablet at iniharap ang screen kay Bella. Isang video ang nagsimulang mag-play. Habang tumatagal ang bawat segundo ng clip, unt-unting nawalan ng kulay ang mukha ni Bella, hanggang sa maging kasing-puti na ito ng papel.
Ang video na nag-pe-play sa tablet ay kuha sa madilim na koridor ng isang bar. Kitang-kita roon kung paano siya hinila at pilit na iniyakap ng isang lasing na lalaking kostumer, habang ang braso nito ay nakaakbay sa kanyang balikat.
Masyadong tusong kinuha ang anggulo ng video. Dahil sa seksi at medyo nakakahumaling na kasuotan niya noong gabing iyon, sinumang makakapanood ay iisiping sangkot siya sa mga ilegal at maruruming gawain sa bar...
"It's fine for Atty. Evangelista to work part-time at a bar," basag ni Dylan sa katahimikan, ang boses ay puno ng mapaglarong banta. "Pero kapag ang video na ito ay aksidenteng kumalat sa internet... bukod sa masisira ang reputasyon mo, isang malaking tanong kung makakapagpatuloy ka pa sa industriyang ito. After all, no law firm would keep an internet celebrity who brings their own traffic."
Hindi nakaimik si Bella. Nanuyo ang kanyang lalamunan habang ang mga kamay ay unti-unting nangangatog sa galit.
Tumingin siya nang may labis na pagkamuhi sa lalaking nakatayo pa rin sa tapat ng bintana. Jaxon looked so calm, so detached, na tila ba hawak niya ang buong mundo sa kanyang mga kamay.
"Are you threatening me?" nanginginig ang boses na tanong ni Bella, diretsong nakatitig sa malamig na mukha ni Jaxon.
Umiwas ng tingin si Jaxon at nagbuga ng usok ng sigarilyo sa direksyon niya. Ang boses nito nang magsalita ay kasing-lamig ng yelo, walang kahit anong bahid ng emosyon o pinagsamahan.
"You only have three minutes to consider."
Natawa nang bahagya si Dylan para basagin ang mabigat na tensyon.
"Five minutes, please. Atty. Evangelista is so beautiful, hindi ko pa siya napapagmasdan nang matagal."
Nasusuka si Bella sa buong sitwasyon. Sinupil niya ang nagbabadyang emosyon at itinuro ang makapal na gasa sa kanyang noo.
"Kahit pa ibigay ko sa inyo ang video at makatakas si Sir Mateo sa pagkakataong ito... hindi ba kayo natatakot na magtanim ako ng galit sa kanya dahil sa ginawa niyang pananakit sa akin?"
"Woman, I advise you to be more realistic," seryosong payo ni Dylan habang naglalabas pa ng isang dokumento mula sa kanyang briefcase. "Sign another settlement agreement. Magdaragdag kami ng isang daang libong piso para sa medical expenses mo. You'll earn two hundred thousand pesos in just one night, Miss Evangelista. Mas malaki pa 'yan sa taunang sahod mo sa Crestwood Law Firm. Hindi mo na kailangang magpakapagod sa mga part-time jobs mo, so why not?"
Chapter 60Sa loob ng ancestral hall, tahimik na nakaluhod si Jaxon sa malamig na bluestone na sahig ng silid.Dahil sa kanyang mahaba at matipunong mga binti, bakas na bakas ang higpit ng kanyang mamahaling pantalon habang nakaluhod. Ang kanyang tuwid at malapad na likod ay tila isang busog na handang pumana, at sa nipis ng kanyang suot na polo ay malinaw na maaninag ang matitigas na linya ng kanyang muscle.Ipinatong niya ang kanyang dalawang kamay sa kanyang kandungan, binuhat ang kanyang madilim at seryosong mukha, at tumitig sa kawalan na tila isang estatwang gawa sa bato.Nang makarinig ng marahan at banayad na mga yapak sa kanyang likuran, bahagyang nanginginig ang kanyang malapad na likod sa pag-asang nagbalik ang nakaraan."Elena..." tawag ni Jaxon sa isang mahinang bulong, tila lumilipad ang isip sa kawalan.Noong mga nakaraang taon sa loob ng pamilya Singson, tuwing pinaparusahan siya na lumuhod sa silid na ito o kaya ay nakakatanggap ng hagupit mula sa batas ng pamilya, si
Chapter 59Nawala ang ngiti sa mukha ni Ethan sa narinig. Napalitan iyon ng gulat at galit."Jaxon, anong ibig mong sabihin? Gusto mo ba akong sipain palabas ng kumpanya?" singhal ni Ethan, unti-unting nawawala ang kontrol sa sarili.Si Ethan ang natitirang pag-asa ng kanilang sangay. Noong mabigo siyang maging tagapagmana, unti-unti na siyang ginigipit at inilalayo ni Jaxon sa main group. Kung hindi lang dahil sa tulong ng matanda na bigyan siya ng posisyon bilang general manager sa isang branch, baka wala man lang siyang karapatang umupo sa lamesang ito ngayon.Matagal nang nagtitimpi ang unang sangay ng pamilya. At ngayong tatanggalin pa siya ni Jaxon sa kanyang posisyon, paanong hindi magwawala ang kanyang tito?"Gusto mo ba talagang isapubliko ko kung ilang accounts at pondo ang ibinulsa mo sa branch office, pinsan?" malamig na sagot ni Jaxon, ang mga mata ay diretso nang nakatitig sa natatarantang mukha ni Ethan.Namutla si Ethan. Hindi niya inaasahan na alam ni Jaxon ang bawat
Chapter 58Ikinulong niya ang sarili sa loob ng banyo at mabilis na pinihit ang lock. Napasandal siya sa pinto, dahan-dahang napa-upo sa sahig, at doon ay tuluyan nang humagulgol nang walang tunog. Tinakpan niya ang kanyang bibig gamit ang dalawang kamay habang patuloy na umaagos ang mga luha ng matinding sakit at pait na matagal nang nakabaon sa kanyang dibdib.Hindi siya lumabas ng banyo hanggang sa maramdaman niyang wala nang luhang lumalabas sa kanyang mga mata, hanggang sa humupa ang bigat sa kanyang paghinga.Matapos ang hapunan, tinulungan ni Bella ang mga bata sa paggawa ng kanilang hand-drawn poster na takdang-aralin mula sa paaralan. Nang makatulog ang dalawang mas bata, binuksan niya ang kanyang laptop upang maghanap ng mga bakanteng trabaho sa mga job site.Bagamat may anim na buwan pa bago matapos ang kanyang kontrata sa kasalukuyang trabaho, nais na niyang maghanda nang maaga para sa kinabukasan ng mga bata.Si Maui, na palaging matalas ang pakiramdam at mabilis makapans
Chapter 57Dahil sa panggugulo at panghaharass ni Mateo, lumampas nang kalahating oras si Bella sa tamang oras ng pagsundo sa kanyang mga anak. Halos liparin niya ang daan patungo sa paaralan, ang dibdib ay naghahabulan sa kaba at takot na baka mapahamak ang mga bata.Mabuti na lamang at napakabait ng guro ng mga ito."Huwag po kayong mag-alala, Mommy Bella. Ligtas naman po silang naghihintay rito sa loob," nakangiting sabi ng guro nang makarating siya, hingal na hingal at paulit-ulit na humihingi ng paumanhin.Sa daan pauwi, dumaan muna si Bella sa palengke upang bumili ng karne, sari-saring gulay, at isang sariwang isda. Nais niyang bumawi sa mga bata.Habang dahan-dahan silang umaakyat sa matarik na hagdanan ng lumang apartment, biglang hinablot ni Maui ang isang mabigat na supot mula sa kamay ng kanyang ina. Nakanguso ito habang nakatingin sa kanya nang seryoso."Bella, wala ka na bang balak mag-ipon para sa mga susunod na araw? Bakit ang dami mong binili ngayon?" tanong ni Maui,
Chapter 56"Ms. Bella, hindi mo ba planong magtabi ng pera para sa mga susunod na araw?" tanong ni Maui habang pilit na inaabot ang isang plastic na dala ng ina.Paakyat sila sa hagdanan ng lumang apartment nang mapansin ng bata ang dami ng binili nito. Huminto muna si Bella sa tapat ng ikatlong palapag para punasan ang pawis sa kanyang noo at leeg. Bahagya siyang binalot ng pagod, subalit pilit siyang ngumiti bago hinaplos ang buhok ng anak."Bihira lang namang magkaroon ng libreng oras si Mommy ngayon, Maui. Gusto ko lang kayong ipagluto ng masasarap na ulam," malambing na sagot ni Bella, sinusubukang pagaanin ang boses."Gastos na naman..." bulong ni Maui.Umiwas ng tingin ang bata, halatang naiinis pero maingat na binuhat ang plastic ng karne at isda para tulungan ang ina. Nauna na itong maglakad pataas, ang maliit na katawan ay tila pasan ang responsibilidad ng isang matanda."Bilisan niyo riyan!" utos ni Maui sa dalawa pang kapatid na kapapasok pa lang sa ikalimang palapag."Dah
Chapter 55"Kuya, nagluto si Ate ng marami mong paboritong ulam. Sakto at nandito ako malapit, sabay na tayong umuwi para maghapunan," malakas ang boses na aya ni Mateo habang sumusulyap kay Bella na kasalukuyang yumuyuko para pulutin ang nahulog nitong bag.Nakahinga nang maluwag si Mateo nang mapansing tila hindi naman galit ang kanyang bayaw.Kumunot lang ang noo ni Jaxon. Subconscious siyang lumingon sa pasilyo, ngunit ang huling sulyap na lang ng anino ni Bella na mabilis na lumiko sa kabilang dulo ng hallway ang kanyang naabutan.Natigilan si Jaxon ng dalawang segundo. Pinihit niya ang kanyang katawan, tinalikuran ang hallway, at dire-diretsong naglakad papasok sa kanyang opisina.Naupo siya sa swivel chair na gawa sa mamahaling balat sa likod ng kanyang lamesa. Kumuha siya ng sigarilyo, sinindihan ito, at humitit nang malalim bago ibinuga ang usok."Anong kailangan mo sa akin?" malamig na tanong ni Jaxon habang nakatingin sa bayaw."Hehe..."Humagikhik lang si Mateo nang mareal
Chapter 48Dumating ang tanghalian.Sabay na lumabas sina Alaina at Carell para kumain sa labas, habang si Bella naman ay piniling maiwan dahil may dala siyang sariling baon.Kalalabas pa lang niya ng kanyang lunchbox nang biglang sumulpot si Lazarus mula sa panloob na bahagi ng opisina. May bitbit
Chapter 47Huminto ang elevator sa ikadalawampung palapag. Halos balewalain ni Jane ang dalawang katrabahong nakaharang nang pilit niyang isiniksik ang sarili palabas. Ang bawat hakbang niya gamit ang sampung sentimetrong takong ay binalot ng tensyon.Nang tuluyang magsara ang pinto, tila doon lang
Chapter 46Nanghina ang mga tuhod ni Clara. Alam niyang kapag nabawi na ang shares, tuluyan nang mawawalan ng pag-asa ang relasyon nila ni Jaxon. Kahit pa tulungan niya sila dahil sa pinagsamahan, may limitasyon pa rin ang lahat.Higit sa lahat, kapag natapos ang kasunduan, mawawala na rin sa kaniy
Chapter 43"Huh? How come someone is called this... um—"Hindi na natapos ng bata ang sasabihin dahil mabilis na tinakpan ni Maui ang bibig ng kapatid gamit ang maliit nitong palad. Moana's eyes widened, hesitating for a moment.Napansin ni Bella ang tensyon sa dalawa. She immediately pulled her da







