Chapter 4

Chapter 4

Tumama ang ashtray sa noo ni Bella dahilan para pumutok iyon. Kahit anong pigil niya, hindi niya nagawang hindi mapasigaw sa sobrang sakit.

Naramdaman niya ang matinding pagkahilo. Sa sobrang hilo ay tuluyan siyang nahulog mula sa kanyang upuan at bumagsak sa sahig. 

Bright red blood gushed out through her fingers like a stream. 

Sa isang iglap, nabahiran ng dugo ang kanyang maputi at payat na braso.

Masyadong mabilis ang pangyayari. 

Nagmamadaling tumulong ang mga pulis para itayo si Bella. But Jaxon quickly walked over and picked her up in his arms. 

"Sa dami ng dugo niyan, kailangan na siyang madala sa ospital agad!" wika ng pulis.

Hindi pa man natatapos magsalita ang pulis ay mabilis na binuhat ni Jaxon si Bella palabas ng mediation room. 

Pagkatapos utusan ng isang pulis ang kasamahan niya na arestuhin si Mateo, nagmamadali itong sumunod sa labas.

"Sir Jaxon, sumakay na kayo sa police car, bilis!"

Walang pag-aalinlangang isinakay ni Jaxon si Bella sa loob. 

Agad na pinatunog ng mga pulis ang sirena at mabilis na humarurot patungo sa pinakamalapit na ospital.

Sa mga sandaling iyon, sobrang sakit ng ulo ni Bella at nahihilo siya, pero pinilit niyang manatiling gising. Ang pamilyar na amoy ng mula kay Jaxon, at ang yakap na dati niyang pinapangarap, ay tila isang malamig na ahas na nakapulupot sa kanya ngayon. 

"Let... let me go..." Nagtatangka siyang lumayo rito dahil sa takot. 

Naramdaman ng lalaki ang malakas na pagpupumiglas ni Bella kaya bahagya itong kumunot ang noo. 

"Don't move!"

Isang mababa at maawtoridad na pagsaway na nagpadala ng panginginig sa buong katawan ni Bella.

Her fear of him was deeply ingrained, forming a physiological response. 

Hindi niya na alam kung dahil ba ito sa sakit ng kanyang sugat o dahil sa sobrang takot.

Her eyes, stained with blood, were filled with tears. 

Ang kanyang kaawa-awang kalagayan ay naging dahilan para mas lalong higpitan ni Jaxon ang pagkakayakap sa kanya. 

Feeling her presence and touching her skin, Jaxon felt a strange sense of familiarity.

Naging magulo ang emosyon sa mga mata ng lalaki. Lalo na nang makita niya ang mga mata ni Bella na puno ng luha, tila ba nakikita niya si Elena. Ang mga mata nitong puno ng pighati na nakatingin sa kanya noong nangyari ang sunog anim na taon na ang nakalipas.

Jaxon felt a sudden, dull pain in his heart.

Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang ulo, pinipigilan ang urge na halikan ang mga luha sa gilid ng mga mata ni Bella. 

"Bella, have we met before?" paos nitong tanong. 

Ang bawat salitang iyon ay parang lason na bumaon sa sistema ni Bella. 

Natatarantang nagpumiglas siya nang buong lakas para makawala sa yakap nito. Namamaluktot siya sa gilid ng bintana ng sasakyan, nanginginig ang buong katawan.

Pinunasan niya ang dugo sa kanyang mukha habang pautal-utal na sumagot. 

"N-no… I’ve never seen you before."

Tila ba nabuhusan ng malamig na tubig si Jaxon. 

Isang bakas ng pangungulila ang kumislap sa kanyang mga mata. He must be insane to associate her with Elena.

Nang makita niya ang babaeng nakasiksik sa kabilang dulo ng upuan at pilit na lumalayo sa kanya, na tila ba diring-diri o takot na takot sa presensya niya, pinilit ni Jaxon na pakalmahin ang sarili at iniabot ang isang panyo. 

"Wipe it off," utos ng lalaki.

Maingat na mas sumiksik si Bella sa gilid ng bintana. "Hindi na kailangan."

Para sa ilang hindi maipaliwanag na dahilan, habang lalong lumalayo si Bella ay lalo namang gustong lumapit ni Jaxon.

Naupo ito sa tabi niya at iniabot ang kamay para takpan ng panyo ang kanyang sugat. Hindi nagtagal ay nabahiran na ng matingkad na pula ang puting tela. 

Jaxon's pupils constricted, and just as he was about to ask something.

"Nandito na tayo!" biglang sumigaw ang pulis.

Mabilis na itinulak ni Bella ang kamay ng lalaki at akmang lalabas na ng sasakyan, pero agad siyang hinila ni Jaxon pabalik sa bisig nito at binuhat siya palabas.

***

Sa loob ng emergency room, hindi mapigilan ng doktor ang mag-alala.

"Ang lalim ng sugat at ang daming dugo. Paano ba ito nangyari?" tanong ng matandang doktora habang maingat na nililinis ang sugat ni Bella.

"It was smashed by an ashtray," sagot ni Jaxon na nakatayo lang sa gilid.

Saglit na napatigil ang doktora. Napansin niya ang pulis na nasa tabi ni Jaxon kaya agad siyang nakabuo ng sariling hinuha.

"Ang guwapo mo pa naman at mukhang may pinag-aralan, pero bakit ka nambubugbog ng asawa?" matabang na saad ng doktora.

Hindi sumagot si Jaxon. 

Nanatili lang siyang nakakunot ang noo, halatang walang balak magpaliwanag.

Hindi naman matanggap ni Bella na mapagkamalang asawa ang lalaki. Akma sana siyang magsasalita nang pisilin ng doktor ang kanyang kamay.

"Huwag kang matakot, iha. Narito ang mga pulis, hindi ka na niya muling masasaktan," paninigurado ng doktora sa kanya.

"I..."

Susubukan sana ni Bella na umupo pero agad siyang pinigilan nito. 

"Huwag kang malikot kung ayaw mong magkaroon ng peklat."

Dahil doon ay nanahimik na lang si Bella. 

Matapos linisin ang sugat, napansin ng doktora na muling umagos ang sariwang dugo kaya masama ang tingin na ibinaling niya kay Jaxon.

"Does your wife have a blood clotting disorder?"

Jaxon's pupils dilated sharply. Titig na titig siya kay Bella na tila ba may hinahanap na sagot sa mukha nito. 

"Is that so?"

Ayaw sanang umamin ni Bella. Pero alam niyang hindi niya pwedeng itaya ang sariling buhay. Wala siyang nagawa kundi ang tumango na lang.

Naging mabilis ang paghinga ni Jaxon. 

Elena also has a blood clotting disorder... What a coincidence.

"Sa kondisyon niyang 'yan, ang pinakamahirap ay ang masugatan at magdugo. Excessive blood loss can be life-threatening," seryosong dagdag ng doktora bago muling tiningnan si Jaxon nang may pandidiri. "Anong klaseng asawa ka? Hindi mo man lang ba alam ang kundisyon ng asawa mo?" 

Lumingon ang doktora sa pulis. "Ang mga ganitong klase ng domestic abuser ay hindi dapat kinukunsinti."

Napakamot na lang ang pulis sa ulo, tila nahihiya sa sitwasyon. 

Gusto sana nitong magpaliwanag, pero dahil maski si Jaxon ay hindi tumutol sa sinabi ng doktora, nagkunwari na lang itong walang narinig. 

Jaxon struggled to control his emotions, which were on the verge of spiraling out of control. 

Titig na titig siya sa babaeng nakahiga sa hospital bed bago lumabas ang isang pangalan sa kanyang namamaos na boses.

"Elena..."

Sobrang hina niyon, halos bulong na lang. Pero sapat na para marinig ni Bella.

Bella bit her lips until they bled para lang mapigilan ang nagwawalang emosyon sa kanyang dibdib. Bahagya siyang tumagilid, pilit na nagpapanggap na wala siyang narinig.

"Halika rito, yakapin mo ang asawa mo!" utos ng doktora na agad nagpabalik kay Jaxon sa realidad.

"Kahit na-anesthesia na ang asawa mo, baka makaramdam pa rin siya ng sakit habang tinatahi ang sugat. Hawakan mo siya at huwag mong hayaang gumalaw," dagdag pa ng doktora.

"Hindi ko siya kailangan..." puno ng pagtanggi ang mukha ni Bella.

"Tingnan mo kung gaano katakot ang asawa mo sa’yo! Hindi ko alam kung paano mo siya inaabuso sa bahay niyo," bulong ng doktora habang nakatingin sa pulis. "Officer, lumapit ka rito."

"Sige po," sagot ng pulis.

Pero bago pa man makalapit ang pulis, Jaxon already bent down and sat on the edge of the hospital bed. His long, broad hands cradled Bella’s head. 

Nang magtangkang pumalag si Bella, mas lalong hiningpitan ng lalaki ang hawak sa kanya.

"Don't move," he commanded.

Bella felt paralyzed. Nanigas ang kanyang katawan at hindi na nagawang gumalaw pa. She had no choice but to close her eyes, pretending he didn't exist.

Gayunpaman, ang nanunuot na bango ng lalaki nagmumula rito, pati na ang kakaibang lamig at init sa pagitan ng mga daliri na patuloy na nanggigising sa mga alaala nilang dalawa. 

Naalala niya, sa ospital din iyon noon. It was during the pandemic, everyone was wearing masks. Jaxon tested positive. Bella skipped her classes at palihim na pumunta sa ospital para lang makita siya.

Hindi nito napigilan ang sarili at nauwi sila sa p********k sa loob mismo ng hospital room. Inabot sila ng isang buwang naka-isolate sa loob ng ward.

For that whole month, he belonged to her alone. Those were her most unforgettable and happiest days.

Ang bawat alaala ay parang pelikulang nag-play sa kanyang isipan. Pero para kay Bella, bawat imahe ay tila isang uri ng torture. 

No matter how beautiful it once was, it was just a nightmare where he manipulated everything.

Matapos ang tahi ay inilipat si Bella sa isang private ward. 

"Kapag nakaramdam ang asawa mo ng pagkahilo o pagsusuka, it could be a concussion or intracranial hemorrhage. Kailangan siyang manatili rito for observation." Pagbibigay instruction ng doktora kay Jaxon.

"Thank you for your trouble." Tumango si Jaxon tila ba isang asawa. 

"Hindi niya ako asawa. May asawa na siya." Hindi na nakapagpigil si Bella at agad na nagpaliwanag. 

"Ah?" natigilan ang doktora. Sandali itong natahimik, marahil ay iniisip na isang eksena ito ng legal na asawa laban sa kabit. 

"Masyado talagang magulo sa entertainment circle," buntong-hininga nito bago lumabas ng silid.

Jaxon looked at Bella with a deep, unfathomable gaze. 

"How did you know I have a wife?" tanong nito tila ba sinusuri ang bawat reaksyon sa mukha niya.