تسجيل الدخول.......Ms. Escalante? He was now calling her by her surname when he used to call her Belle or princess? Ayaw niyang bigyan ng pansin ang umusbong na pait sa kanyang dibdibb kaya umirap na lang siya sa ere. That was before. Madami nang nagbago."Daddy! Who is she? Is she one of your clients today?"Pinanuod ni Isabelle ang bata na nagtatakbo upang umupo sa kandungan ni Reagan. He even discarded his paperworks just to give attention to her."She's not a client, Aryah. Hmmm.." Nag-angat ito ng tingin sa kanya at naglapat ang kanyang labi sa sunod nitong sinabi. "Magkaiban kami. We're old acquaintance and she's the owner of this company.""But mommy don't like it when you have pretty friends!" nakalabing turan ng bata.Hindi pinansin ni Reagan ang sinabi nito at inakay si Aryah papunta sa couch na kinauupuan kanina upang ipasuot ang hinubad nitong sapatos. Ang nanny naman nito ay nililigpit ang mga laruan.Doon nagkaroon ng tsansa si Isabelle na pagmasdan ang binata. Katulad niya ay mada
......"Good morning, miss Isabelle!""Good morning, ma'am!""Good morning po!"Isa-isang nginitian ni Isabelle ang mga empleyado na bumabati sa kanya. Bawat madaanan niya ay magiliw siyang sinasalubong ng pagtanggap. Well, this is their company to be fair. Pero taon siyang nawala at wala siyang pinagsabihan kanino na bibisita siya dito ngayong araw. Must it be... him? Paano nito nalaman?Ipinagkibit balikat na lang ni Isabelle ang isiping iyon at tinungo ang elevator. Saktong pasara ang pintuan nun nang may humabol upang makasakay. Agad siya nitong nginitian ng pagkalawak-lawak nang umandar na iyon pataas."It's nice to finally see you again, hija! Ang laki na ng ipinagbago mo!"A charming smile plastered on her face. This was Mr. Reyes— isa sa mga investors nila. She knew all of their profile. Matagal man siyang nawala pero hindi ibig sabihin nun na wala siyang alam sa nangyayari sa kanilang kompanya."Thank you, Mr. Reyes. Kayo rin, mas lalo kang gumwapo. You look younger than you
..... "Ibalik mo iyan sa accounting department. Tell them to summarize it again. Hindi ko maintindihan ang mga pinaglalagay nila diyan." Nalilitong pinagmasdan ng intern ang big boss nila. Makailang balik na siya sa departamento na iyon upang ipaayos ang report na ipinapapasa. Ano ba ang mahirap intindihin sa nasa papel eh maski siya ay gets na gets ang nakalagay doon? Ngunit imbes na magtanong ay sinunod na lang niya ang ipinapautos nito kaysa sa pumalpak sa internship. Nang makaalis ang estudyante sa loob ng opisina ay padaskol na hinablot ni Reagan ang ibang files na nasa tabi. He should be reviewing and signing documents yet he couldn't find his focus. Paulit-ulit niyang binasa ang bawat letra. At nang wala talagang pumapasok sa kanyang isipan ay marahas niya iyong ibinato sa ere. He drew a harsh breath as he loosen his necktie. She's back.... And he was restless. Pagkagising niya kaninang umaga ay ang balitang iyon ang unang bumungad sa kanya. It was a post from Shaina Esca
......"WELCOME HOME!!"Malawak na ngumiti s Isabelle sa mainit na pagsalubong sa kanya ng kanyang pamilya at ilang malalapit na kaibigan nila sa San Juan. May mga pagkain na nakahanda na kanilang pagsasaluhan. At ang confetti? Ipinutok pa talaga sa kanyang mukha."Ateeee!" Magkapanabay na dinaluhan siya ng kanyang mga kapatid. Muntik pa siyang nawalan ng balanse nang dinamba siya ng yakap. Natatawa na lang siya sa dalawa habang sinusubukan na yakapin ng sabay. They grew a lot! Di hamak na mas matangkad na si Creed sa kanya. Si Shaina naman ay nagdadalaga na! Parang kailan lang noong bata pa ito."Ate, asan na ang mga pasalubong namin? I hope you didn't forget. Iyong mga shoes ko?""Ate! Did you get the make up collection that I was telling you during our last call? Gusto kong makita! I'm so excited to try it!"Umikot ang mga mata ni Creed. "Shai, ang bata bata mo pa para pinturahan yang mukha mo ng kung anu-ano. Do you want your skin to get damage so early?""It's not!" pagtatanggol
....."Hindi ka ba nakokonsensya sa ginawa mo sa dalawa?" seryosong tanong ni Carcel kay Zarayah. Matutulog na sana sila pero hindi siya mapakali. Gusto niyang malaman kung ano ba ang tumatakbo sa isipan ng asawa.Laking gulat niya na umuwi ng San Juan si Isabelle saktong papasikat ang araw. Mugto ang mga mata at hindi makausap. Meron na siyang hinuha kung ano ang rason pero hindi niya inaakalang ganito kaaga. Wala siyang ideya kung ano ang sinabi ni Reagan dito pero base na rin sa itsura ng anak ay siguradong nasaktan ang damdamin nito."Inaantok na ako, Carcel. Gusto ko nang matulog," pag-iiwas ni Zarayah sa tanong ng asawa. Mataman na pinagmasdan ni Carcel ang likod ni Zarayah. Nakatalikod ito sa kanya at halatang umiiwas na pag-usapan ang tungkol sa kanilang mga anak. Napabuntong hininga siya at humiga na rin.Sa kabilang banda ay hindi naman makatulog si Zarayah kahit na anong pilit niya. Labis siyang nakokonsensya sa ginawa lalo na nang makita ang mukha ni Isabelle kaninang uma
.....Hindi agad nakaimik si Isabelle sa sinabi nito. He looked like a different person right now. Gone the softness and fond in his eyes whenever he looked at her. Kung tutuusin ay mukhang iritable pa ito dahil tanong siya nang tanong.Maybe she should stop and let him rest first katulad ng sinabi nito? Pwede namang bukas na lang sila mag-usap.She was about to let this go when he spoke again, his words shattered her completely."Pack your things, Isabelle. You need to leave my apartment.""W-What?" Umawang ang labi niya, hindi makapaniwala. Pinapaalis siya nito! "W-What are you talking about?" Bahagya pa siyang tumawa sa isiping baka nagbibiro lang ito. "Bakit naman ako aalis?"Lumingon ang kuya Reagan niya sa kanya at halos manlambot ang mga tuhod niya sa malamig at seryoso nitong mukha. Kung umasta ito ay para siyang isang estranghero sa paningin nito. Ano ba ang nangyari at bigla na lang ang pagbabago nito?"You need to leave because my girlfriend is moving in with me," he said,
Habang nasa biyahe pabalik ng Pilipinas ay hindi maiwasan ni Carcel ang masansan na pagsulyap sa kanyang asawa. They were on his private plane. Nakakatuwa nga lang dahil sa lawak ng espasyo na meron sila ay hindi ito umangal nang sinabi niyang gusto niya itong makatabi. He find it really strange g
Kanina pa palakad-lakad si Carcel sa sala. Hindi siya mapakali habang hinihintay si Zarayah na umuwi. Ginawa na niya ang lahat upang libangin ang sarili upang kumalma ang kanyang katawan pero wala pa rin. Tensyonado siya. Malala.Ngayon na nandito na siya ay bigla nang bumahag ang kanyang buntot.
FOUR YEARS LATER...."Dada.. You're crying again."Wala sa sariling hinaplos ni Carcel ang pisngi. Basa nga iyon ng kanyang mga luha. Nasa dalampisagan sila ngayon ng anak na si Reagan na ngayon ay apat na taong gulang na. Tuwing hapon ay lagi silang nagpupunta sa tabi ng dagat upang pagmasdan ang
"Lola!"Nagtatalon sa tuwa na tumakbo si Reagan nang makita si Cristina. Malawak naman ang ngiti na sinalubong ng huli ang bata at agad na kinarga upang mayakap ito."Oh my Reagan." Pinanggigilan na pinupog ng halik ni Cristina ang apo na humahagikgik sa kanyang mga bisig. Alam na niya kung ano ang



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



