MasukAlam ni Celestine na kahit sino ay maki-curious sa bagay na ito, kaya maikli niyang ikinuwento ang nakaraang samahan at utang na loob sa pagitan ng kaniyang lolo at ng yumaong Lolo Mike Riego."Kaya naman pala, ganoon pala 'yon. May paninindigan ang pamilya Riego—marunong silang tumanaw ng utang na loob at may isang salita," tapat na paghanga ni Tricia."Oo, napakabait sa akin ni Lolo Mike. Kung hindi dahil sa financial support niya, hindi ako makakapagtapos ng high school o college." Iyon ang dahilan kung bakit buong-puso niyang tinupad ang hiling ng matanda noon na magpakasal kay Sebastian.Napabuntong-hininga si Tricia, "Actually, kung naging makapal lang ang mukha mo at nangkapit ka sa kanila, hindi mo na iisipin ang pangkabuhayan habambuhay. Kahit mag-divorce kayo, pwede kang umalis na bilyonarya."Ngitngit na ngumiti si Celestine, "Huwag na. Mas panatag ang loob kapag sarili mong mga kamay ang inaasahan mo.""Sabagay, may punto ka!" Bagamat galing sa may-kayang pamilya si Tricia
Hindi na sumagot si Celestine sa mga salitang iyon. Sa halip, nanatili siyang kalmado at seryoso, saka hinarap si Sebastian taglay ang isang marangal na tono, "Naghain na ako ng demanda sa korte. Inaasahan kong matatanggap mo ang court summons sa susunod na linggo."Saktong pagkatapos niyang magsalita, malinaw niyang nakita kung paano biglang nagkapira-piraso ang kalamigan sa mga mata ng lalaki, at ang buong mukha nito ay agad na nagdilim at naging nakatatakot."Salamat sa pagdadala ng maleta ko—magkita na lang tayo sa korte." Hindi na pinansin ni Celestine ang galit nito, bahagya pa siyang ngumiti nang pilit, saka tumalikod at naglakad paalis nang walang kalingon-lingon.Kanilang umaga, tumawag sa kaniya si Atty. Leandro Guevarra para tanungin ang mga detalye ng kaniyang pananaw sa divorce agreement. At sa payo na rin ng kaniyang abogado, agad niyang ipinasubmit ang aplikasyon sa korte.Hindi niya man lang ito ipinaalam kay Sebastian.Isipin niya na responsibilidad naman ng korte na
Ang kanilang pagpupumiglas, labanan, at galit na pagburaot sa isa't isa sa likod ng pinto ay naglikha ng magulong ingay na tunog nakatatakot na may kahalong landi. The chaotic tension left Tricia and her daughter inside the room completely stunned!Ang maliit na batang babae, na mahigit dalawang taong gulang pa lang, ay walang kamuwang-muwang na nakatayo habang hawak ang kaniyang donut. Malaking-malaki ang kaniyang mga mata na nakatitig sa dalawa bago inosenteng nagtanong, "Mommy...... si Tito at Tita po ba, nag-ki-kiss?"Nakatira lang si Tricia sa sofa, tulala rin sa nakikita. Nang marinig ang boses ng anak, bigla siyang natauhan at mabilis na hinila ang bata para takpan ang mga mata nito—pero too late na.Ang lalaking parang hayok na sumasamsam ng halik sa likod ng pinto ay biglang natigilan nang marinig ang boses ng bata mula sa loob, na tila ba biglang naging estatwa dahil sa magic.He was frozen. Ang kaniyang magulo ngunit napakagwapong mukha ay puno pa rin ng matinding bugso ng
Heaven knows how fast his heart beat at that exact moment! Ngunit sayang, walang kahit isang magandang salita ang lumabas sa bibig ng babae, at halatang hinding-hindi ito natutuwa sa kaniya, kaya matapos ang ilang maiikling salita ay ibinaba na nito ang telepono.Ibinaba ni Sebastian ang phone at huminga nang malalim, habang iniisip kung ano ang dahilan kung bakit gising pa ito sa kalaliman ng gabi. Katatapos nga lang ba talaga nito sa trabaho? O baka naman nakakaramdam din ito ng pangungulila kaya hindi makatulog? Ngunit kahit pa nangungulila ito, sigurado namang ang mga bata lang ang iniisip nito, paano naman ito maiisip siya?That ungrateful woman, hindi talaga marunong tumanaw ng utang na loob!Ang pagnanais sa kaniyang puso ay hindi humupa matapos ang kanilang maikling usapan, sa halip ay mas lalo pang nag-alab ang kaniyang pangungulila na kaniyang pinagtiisan sa nakalipas na ilang araw—dahilan upang mas lalong mabanas ang kaniyang pakiramdam. Humarap siya sa kabilang gilid at pi
Narito ang pagpapatuloy ng kuwento, isinalin at inangkop sa natural na Taglish na swak sa naunang mga kabanata:Sa totoo lang, labis ang paghanga ni Tricia kay Gabriel Domingo, at talagang napakaganda ng mga katangian ng lalaki—ngunit alam niyang may nagmamay-ari na ng puso nito, kaya wala siyang balak na ipagsiksikan ang sarili o maging panggulo.Matapos ang isang mapait at walang magawang tawa, binaligtad ni Tricia ang usapan: [Huwag mo nga akong i-partner sa kung anu-anong maling tao. Malinaw naman na ikaw ang gusto ni Mr. Domingo, hindi mo ba nahahalata?]Napatitig si Celestine sa mga salitang ito, hindi alam kung paano sasagot. Even if she successfully divorced Sebastian Riego, wala na siyang balak na pumasok sa isang relasyon o magpakasal muli. Dahil hindi na pwedeng ipagpatuloy ang paksang ito, naghanap na lang siya ng dahilan para tapusin ang kanilang chat.Mula nang lumipat siya sa apartment, hindi na naging maayos ang tulog ni Celestine. Kahit wala ang twins sa tabi niya, il
"Dinala mo ba lahat ng maleta mo? Sapat na ba 'yang makakapal na damit para sa taglamig? Bababa pa ang temperatura sa susunod na isang araw o dalawa," nag-aalalang tanong ni Tricia nang makita si Celestine na naka-pajama lang, iniisip kung baka nilalamig ito.Sa totoo lang, wala namang nadalang makapal na damit si Celestine. Maging ang coral fleece pajama na suot niya ngayon ay ipinadala lang sa kaniya ng errand runner matapos makauwi ni Floriece.Masyadong mahirap ang buhay, isang bagay na hindi niya inaasahan."Oo, sapat na 'to. Isa pa, hindi naman ako masyadong lalabas," nakangiting sagot ni Celestine para magpalusot, nahihiyang sabihin ang totoong sitwasyon.Matalas naman si Tricia at agad na nahalata ang pagsisinungaling niya. Agad nitong inilabas ang cellphone: "Maglilipat muna ako sa'yo ng limang libong piso. Ituring mo na lang na advance payment.""Tricia! Huwag na—""Huwag ka nang mahiya sa akin. Inaasahan ko pa naman na magiging maayos ka bilang assistant ko. Huwag kang magk







