LOGINAVERY POV
Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatulog, pero nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatagos sa kurtina ng guest room. Ang huling naaalala ko, nakaupo lang ako sa kama, pilit na pinag-iisipan ang flash drive. Pagtingin ko sa phone ko, alas-nuwebe na pala ng umaga. Tahimik ang mansyon. Paglabas ko ng kwarto, walang Sandro sa sala. Walang anino ni Tita Letty sa dining area. Si Salve lang ang nadatnan ko sa kusina na naghihiwa ng mga prutas. "Ma'amAVERY POV Amoy mainit na pandesal at sariwang gatas ang gumising sa akin bago pa man tumama ang sikat ng araw sa bintana ng kwarto. Masarap ang gising ko ngayon. Walang bigat sa dibdib, walang kabog sa puso na parang may naghihintay na masamang balita pagkapindot ng phone. Sa nakalipas na dalawang araw dito sa Antipolo, nakabuo na kami ni Sandro ng sarili naming maliit na routine na malayo sa toxic na buhay sa Maynila. Nilingon ko ang sahig sa gilid ng kama. Gaya ng dati, nakatupi na nang maayos ang kumot at unan ni Sandro. Naririnig ko ang mahinang kalantog ng mga plato sa ibaba, kasunod ng boses niya na parang may kinakausap sa pinto. Dahan-dahan akong bumangon, inayos ang maluwag kong duster, at lumabas ng kwarto. Pagbaba ko sa sala, nakita ko si Sandro na isinasara ang main door habang may bitbit na brown paper bag at isang bote ng gatas na may takip na tela. "Oh, gising ka na pala," nakangiting bati niya nung mapansin ako sa dulo ng hagda
AVERY POV Sinalubong ko si Gabriel ng isang malaking ngiti nung iabot niya ang paper bag kay Sandro. Kung alam niya lang kung gaano kalaki ang space na kinakain ng crispy pata at pansit sa listahan ng mga paborito kong pagkain ngayon, baka linggu-linggo siyang magdala rito. Amoy pa lang ng tustadong balat ng baboy mula sa supot, nagwawala na naman ang baby sa tiyan ko. "Salamat, Gabriel. Sakto 'to, parang ayaw ko na ring magluto uli ngayong gabi," natatawang sabi ni Sandro habang tinutulungan akong tumayo mula sa picnic blanket. Pinagpagan niya ang likod ng duster ko nang may pag-iingat, na parang gawa ako sa mamahaling bubog na pwedeng mabasag sa konting kalat. "Walang anuman, Sir, Ma'am. Sige po, maiwan ko na muna kayo rito para makakain nang mainit," tugon ni Gabriel bago mabilis at tahimik na lumabas uli patungo sa kaniyang pwesto sa harap ng bahay. Pumasok kami sa loob at dumeretso sa kusina. Habang inililipat ni Sandro ang pansit sa isan
AVERY POV Nagising ako dahil sa huni ng mga ibon sa labas ng bintana. Medyo matagal bago nag-sink in sa utak ko kung nasaan ako. Puti ang kisame, simple ang kwarto, at walang mabigat na atmospera na katulad ng sa mansyon. Nasa Antipolo nga pala kami. Tiningnan ko ang sahig sa tabi ng kama kung saan natulog si Sandro kagabi. Wala na siya roon, pero maayos na nakatupi 'yung kumot at unan na ginamit niya. Pagtingin ko sa phone ko, alas-walo na ng umaga. Masarap ang tulog ko, walang panaginip tungkol sa mga sulat, bodega, o sa flash drive na hanggang ngayon ay nasa loob pa rin ng bag ko. Parang kinalimutan muna ng katawan ko na may mabigat kaming pinagdaraanan. Inayos ko ang suot kong maluwag na duster at dahan-dahang bumaba ng hagdan. Amoy bagong piga na barako coffee ang sumalubong sa akin pagdating sa may kusina. Nadatnan ko si Sandro na nakatayo sa tapat ng lababo, nakaharap sa bintana habang umiinom mula sa isang puting mug. Naka-shorts lang
AVERY POV Pagpasok namin sa loob ng bahay ni Gabriel, naramdaman ko agad ang kaibahan nito sa mansyon ng mga Tallano. Walang matatayog na chandelier, walang mga mamahaling painting ng mga ninuno, at walang amoy ng lumang kahoy na parang laging may itinatagong kung ano. Amoy bagong linis ang sala—may konting bango ng lemon at bagong sementong sahig. Simple lang ang mga muwebles, isang malambot na gray na sofa at isang maliit na smart TV sa pader. Umalis din agad si Gabriel pagkatapos niyang ibaba ang maleta ko sa ikalawang palapag. Sabi niya, may iche-check lang daw siya sa labas kasama ang mga tauhan niya, kaya naiwan kaming dalawa ni Sandro sa sala. "Ayos ka lang ba rito?" tanong ni Sandro habang inilalagay ang backpack niya sa tabi ng silya. Lumapit siya sa akin, may hawak na baso ng malamig na tubig na kinuha niya mula sa dispenser sa kusina. "Pasensya ka na kung medyo maliit kumpara sa nakasanayan mo sa mansyon." "Ano ka ba, mas gusto ko n
SANDRO POV Nawala agad ang kaunting kapayapaan na naramdaman ko kanina sa garden habang tinitingnan ko ang maleta ni Avery sa tabi ng pinto. Akala ko pa naman, sapat na ang ilang sandali na magkasama kami sa labas para mapakalma ang sitwasyon. Pero mukhang hindi talaga kami pwedeng magpahinga ng pamilya ko. Tumingin ako kay Salve, pagkatapos ay kay Avery na napahawak na naman sa tiyan niya. Kitang-kita ko ang pagod at pag-aalala sa mukha niya. Mula nung pumunta ako sa Tagaytay kahapon para kunin ang sulat ni Mariana, hanggang sa pagbabalik ko rito kagabi para pakalmahin si Mama dahil sa pekeng chat ni Kuya Samuel, walang tigil ang takot sa katawan ko. At ngayon, heto na naman. Kailangan ko na namang ilipat ang asawa ko dahil hindi ko na magawang protektahan ang sarili kong bakuran. "Sino ang nagpadala ng mensahe, Salve?" tanong ko, pilit kong pinabababa ang boses ko para hindi lalong mag-panic si Avery. "Si Sir Gabriel po, 'yung head ng securi
AVERY POV Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatulog, pero nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatagos sa kurtina ng guest room. Ang huling naaalala ko, nakaupo lang ako sa kama, pilit na pinag-iisipan ang flash drive. Pagtingin ko sa phone ko, alas-nuwebe na pala ng umaga. Tahimik ang mansyon. Paglabas ko ng kwarto, walang Sandro sa sala. Walang anino ni Tita Letty sa dining area. Si Salve lang ang nadatnan ko sa kusina na naghihiwa ng mga prutas. "Ma'am Avery, gising na po kayo?" nakangiting bati ni Salve. "Pinakiusapan po ni Sir Sandro na huwag kayong istorbohin. Sabi niya, pagod na pagod daw kayo kagabi." Napatingin ako sa labas, sa may pool area. Nakita ko si Sandro roon. Hindi siya nakasuot ng kaniyang pormal na polo at slacks. Naka-jogging pants lang siya at puting t-shirt, at nakaupo siya sa gilid ng pool, nakalubog ang mga paa sa tubig habang hawak ang isang libro. Hindi siya ang business-savvy na Sandro na nakilala ko na lagi







