Se connecterSANDRO POV
Nawala agad ang kaunting kapayapaan na naramdaman ko kanina sa garden habang tinitingnan ko ang maleta ni Avery sa tabi ng pinto. Akala ko pa naman, sapat na ang ilang sandali na magkasama kami sa labas para mapakalma ang sitwasyon. Pero mukhang hindi talaga kami pwedeng magpahinga ng pamilya ko. Tumingin ako kay Salve, pagkatapos ay kay Avery na napahawak na naman sa tiyan niya. Kitang-kita ko ang pagod at pag-aalala sa mukha niya. Mula nung pumunta ako sa TagaAVERY POVMaaga kaming nagising ni Sandro dahil ngayong umaga ang nakatakdang pagbisita namin sa clinic ni Dr. Alcantara sa bayan ng Lipa. Pagkababa ko sa kainan matapos mag-ayos ng sarili, nadatnan ko si Nanay Elena na naglalagay ng dalawang baunan ng mainit na oatmeal at hiwang saging sa ibabaw ng mesa."Avery, kumain ka muna nang kaunti bago kayo umalis," masayang alok ng matanda habang ipinaghahanda ako ng baso ng warm water. "Mas maganda na may laman ang tiyan mo para hindi ka mahilo sa biyahe.""Salamat po, Nanay Elena," sagot ko habang dahan-dahang nauupo sa paborito kong silya. "Nakahanda na po ba 'yung listahan ng mga itatanong natin kay dok?""Oo, naisulat ko na sa maliit na papel at ibinigay ko na kay Sandro kanina," tugon niya habang inaayos ang apron sa kaniyang baywang.Ilang sandali pa, pumasok si Sandro mula sa pinto ng garahe. Naka-polo shirt siya at maayos ang suot, habang hawak ang kaniyang wallet at ang folder ng aking mga medical records."Nakahanda na ang sasakya
AVERY POVNagising ako mula sa maikling pahinga nang maramdaman kong bahagyang gumalaw si Sandro mula sa aking tabi. Maingat siyang bumangon para hindi ako maistorbo, pero idinilat ko na rin ang aking mga mata. Medyo malamig na ang simoy ng hangin sa loob ng kwarto dahil patakip-silim na sa labas at bahagyang nag-iiba ang kulay ng langit sa bintana."Nabalisa ba kita?" pabulong niyang tanong habang inaayos ang kumot sa aking paanan."Hindi naman, Sandro. Sadyang sapat na rin 'yung pahinga ko," nakangiting sagot ko habang dahan-dahang umuupo at isinasandal ang aking likod sa mga unan.Naupo siya sa gilid ng kama at inabot ang aking kamay. "Kamusta ang pakiramdam mo? Masakit pa ba ang likod mo?""Medyo nawala na 'yung ngalay. Masarap kasi ang tulog ko habang nakasandal sa 'yo," tapat kong sabi sabay tingin sa kaniya.Ngumiti siya at hinalikan ang likod ng aking kamay. "Mabuti naman. Kakausapin ko sana si Nanay Elena tungkol sa silid sa tabi nitong kwarto natin. Naisip ko na oras na para
AVERY POVNakatitig ako sa opisyal na selyo ng korte sa ibabaw ng mesa. Damang-dama ko ang lamig ng pabalat ng folder sa ilalim ng aking mga kamay. Lumapit si Salve dala ang tray ng mainit na kape at ang pinalalamig na iced tea para sa amin, kasama ang dalawang plato ng bibingka na pinutol sa maliliit na piraso."Ito po 'yung meryenda, Atty. Ramos," mahinhing alok ni Salve habang inilalapag ang mga baso at plato sa gilid ng mga folder."Salamat, Salve. Sakto 'to dahil medyo mahaba ang biyahe ko galing sa korte kanina," nakangiting sagot ng abogado bago kumuha ng isang pirasong bibingka.Kumuha ng ballpen si Sandro mula sa kaniyang bulsa at inisiyasat nang mabuti ang bawat pahina ng dokumento. Bilang tao na sanay humawak ng malalaking kontrata sa negosyo, napakaingat niya sa bawat detalye. Hindi siya pumipirma nang hindi lubos na nauunawaan ang bawat nakasulat sa bawat talata."Atty. Ramos, panatag na ba ang korte na walang pwedeng maipakitang butas ang kampo ni Mariana para makakuha n
AVERY POVNapakasarap ng aming tanghalian. Ang asim at init ng sabaw ng sinigang na niluto ni Nanay Elena ay talagang nagpabusog sa aming lahat. Pagkatapos magligpit ng mesa nina Salve, inakay ako ni Sandro patungo sa beranda para magpahinga habang dahan-dahang bumababa ang aming kinain.Medyo mainit ang sikat ng araw sa labas, pero dahil sa malaking punong mangga na sumisilong sa gilid ng bakuran, malamig at presko pa rin ang pasok ng hangin sa beranda. Naupo ako sa malambot na rocking chair habang si Sandro naman ay kumuha ng isang simpleng wooden stool para maupo sa tabi ko."Avery, gusto mo bang pumasok muna sa kwarto para makatidlip ka?" tanong niya habang iniaayos ang maliit na unan sa likod ng aking baywang."Huwag muna, Sandro. Ang sarap ng hangin dito sa labas. Mas nakakarelax kaysa magkulong sa kwarto," nakangiting sagot ko."Sige, basta sabihin mo lang kung makaramdam ka ng pangangalay sa binti mo, ha?" bilin niya habang marahang itinataas ang aking dalawang paa sa maliit n
AVERY POVMedyo maingay ang kaluskos ng kutsilyo habang dahan-dahan kong itinadtad ang mga hiwa ng papaya. Nakaupo ako sa mataas na silya sa tabi ng malaking counter habang si Nanay Elena naman ay abala sa pagpapakulo ng suka at asukal sa maliit na kaserola. Amoy na amoy sa buong kusina ang asim at tamis ng timpla, habang si Salve naman ay nagbabalat ng mga bawang at luya sa tabi namin."Avery, dapat pantay-pantay ang kapal ng hiwa para pantay rin ang pasok ng lasa kapag ibinabad na natin sa garapon," paliwanag ni Nanay Elena habang ipinapakita sa akin ang tamang haba ng hiwa sa kaniyang hawak na piraso."Ganto po ba, Nanay?" tanong ko sabay pakita sa kaniya ng ginawa kong maliit na piraso.Napangiti ang matanda at tumango. "Oo, 'yan! Magaling ka palang matuto, e. Akala ko ba hindi ka masyadong nagluluto noong nasa Maynila ka pa?""Medyo bihirang magluto noon, Nanay. Masyado kasing mabilis ang oras doon at madalas order lang kami nang ord
AVERY POVNagising ako nang maramdaman ko ang dahan-dahang paggalaw ng kumot sa aking tabi. Idinilat ko ang aking mga mata at nakita kong nakaupo na si Sandro sa gilid ng kama, maingat na itinatali ang kaniyang sapatos na pang-ehersisyo. Medyo maaga pa at lumulusot pa lang ang bahagyang liwanag ng araw sa pagitan ng mga kurtina ng aming bintana."Maaga ka palang nagising," mahinang bati ko habang dahan-dahang umuupo at itinutukod ang aking kamay sa matras.Lumingon agad si Sandro nang marinig ang boses ko. May pumasok na ngiti sa kaniyang mukha habang mabilis siyang lumapit para tabihan ako muli."Magandang umaga, Avery," malambing niyang sabi habang hinahaplos ang pisngi ko. "Maglalakad-lakad lang ako sa paligid ng bakuran kasama si Gabriel habang malamig pa ang hangin. Nakatutulong kasi para lumuwag ang pakiramdam ko bago magsimula ang araw.""Mabuti 'yan," sagot ko habang iniaayos ang aking gulu-gulong buhok. "Mag-iingat ka sa labas. Bababa na rin ako maya-maya para makatulong kay
AVERY POVNapatitig lang ako sa phone ko kahit namatay na ang tawag. Nanlalamig ang mga palad ko, at 'yung kaba sa dibdib ko, parang gustong kumawala. Sandro Tallano. Bakit ngayon pa? Bakit kailangan niyang lumitaw kung kailan iniisip ko na kung paano itatago ang lahat?Dahan-dahan akong lumapit sa
AVERY POVHingal na hingal ako habang nakasandal sa malamig na pader ng hallway ng Grand Opulence Hotel. Ang bigat ng dibdib ko, parang sasabog. Hawak ko ang maliit na clutch bag na naglalaman ng camera at recorder ko. Isang gabi lang, Avery. Isang gabi lang na kailangan mong maging matapang para m
AVERY POVBiyernes. Ordinaryong araw lang sa labas—mainit ang sikat ng araw at abala ang mga tao sa kani-kanilang buhay. Pero sa loob ng opisina ng mayor sa Taguig, parang tumigil ang oras para sa akin.Nakatayo ako sa harap ng salamin sa maliit na lounge, tinitingnan ang sarili ko. Hindi ako naka-
AVERY POVMuntik na akong madapa sa silver heels na 'to pagbaba ko ng hagdan. Ang taas masyado, parang balak yata akong pilayin ni Sandro bago pa man kami makarating sa dinner. Hawak-hawak ko ang railings habang dahan-dahang bumababa, tinitiis ang hapdi sa likod ng sakong ko.Nasa baba ng hagdan si







