เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 6 สนามแข่งรถอัซลาน (1/2)
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-24 15:59:00บทที่ 6
สนามแข่งรถอัซลาน
“หา? ทำไมใช้ไม่ได้ล่ะ?”
“บัตรเครดิตของคุณถูกระงับการใช้งาน ขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ”
“จะเป็นไปได้ไงฟะ เมื่อวานยังใช้ได้อยู่เลย!”
“ลองใบนี้”
เวอร์โกยื่นบัตรเครดิตระดับพรีเมียมสีทองหรูหราให้พนักงานร้านสะดวกซื้อที่กำลังรับมือกับลูกค้าบ้านนอกขี้โวยวายอยู่
“ชำระเรียบร้อย ขอบคุณค่ะ”
“ชิ”
เชร์คว้าถุงบรรจุลูกอมและอมยิ้มหลากยี่ห้อที่แทบจะกวาดแผงร้านมาจนเกลี้ยงแล้วเดินออกนอกร้านไป เชร์ต่อสายถึงบรานโดด้วยความฉุนเฉียว
“ไง เจ้าหนู ไม่คิดว่าจะคิดถึงกันเร็วขนาดนี้”
“ตลกล่ะ ตาแก่ ทำไมบัตรเครดิตใช้ไม่ได้อ่ะ? ไหนบอกว่าใบนี้ใช้ได้แทบทุกประเทศไง โม้นี่หว่า”
บรานโดหัวเราะร่วนอย่างสำราญใจที่ได้เอาคืนเจ้าเด็กแสบเสียบ้าง “เจ้าหนูโตจนมีงานทำแล้วนี่ ก็ใช้เงินเดือนของตัวเองไปสิ”
“ก็แย่ล่ะ ฉันเพิ่งมากับไอ้ขี้เก๊กนี่วันเดียวจะไปมีเงิน…”
สายปลายทางถูกตัดไปก่อนที่เขาจะพูดจบ เชร์ที่ถูกเอาคืนทบต้นทบดอกจึงเพิ่งจะได้รู้ตัวว่า...
เขาโดนตัดหางปล่อยวัดแล้ว
“บ้าฉิบ ตาแก่เฮงซวยเอ๊ย!”
เวอร์โกได้ยินทุกบทสนทนายิ้มกริ่ม เขาหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาส่งข้อความขอบคุณความร่วมมือถึงบรานโด ด้วยอำนาจแห่งเงินที่บรานโดให้เขามา เจ้าโอเมก้าจอมหยาบคายก็จะทำตัวขัดหูขัดตาเขาไม่ได้อีกแล้ว
เวอร์โกโบกบัตรสีทองแวววาวไปมาตรงหน้าเชร์ที่ยืนกอดถุงลูกอมเหม่อลอยไปแล้ว “ว่ายังไง จะทำตามคำสั่งฉันไหม? คุณคนขับรถ”
เชร์กัดฟันจนก้านอมยิ้มที่เพิ่งยัดเข้าปากหักงอ “ทำ!”
“เฮ้ย ไอ๊กร๊วก จะให้ขับไปไหน?”
เวอร์โกนวดหัวคิ้วอย่างปวดกบาล “นายเป็นคนขับรถฉันแล้ว เรียกให้มันดี ๆ หน่อย”
“เอ็ง?”
“นี่เรียกดีแล้ว?”
“ไอ้ขี้เก๊ก?”
เวอร์โกถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย “เรียกอันเดอร์บอส ไม่สิ นายไม่ได้เข้าร่วมแฟมิลี เรียกเจ้านายก็แล้วกัน”
แม้จะได้รับคำสั่งมาแล้ว แต่จะให้เรียกชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันว่าเจ้านาย ซ้ำยังเป็นอัลฟ่าขี้เก๊กนี่อีก
เชร์รู้สึกกระดากปากมากเสียจนขยับปากเปล่งออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ “…นาย”
เวอร์โกพรั่งพรูลมหายใจออกมาอีกครั้ง “ก็ยังดีกว่าก่อนหน้านี้ล่ะนะ”
ดีจอร์จี ประเทศแห่งความรื่นเริง โดยเฉพาะที่เมืองหลวงอันเปรียบเสมือนสรวงสวรรค์ของผู้ใฝ่หาความสำราญใจทุกรูปแบบ สถานที่ซึ่งมีเงินหมุนเวียนตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเช่นนี้ย่อมเต็มไปด้วยนักธุรกิจ นักลงทุน รวมไปถึงคนของโลกใต้ดินทุกแขนงสาขา
เชร์ขับรถซูเปอร์คาร์สุดหรูยี่ห้อดังรุ่นล่าสุดอย่างคาสเทลเลน อาร์. เอ็กซ์. สีน้ำเงินสดไหลไปตามกระแสธารแห่งยานยนต์ท่ามกลางเสียงดนตรีและโฆษณาดังกระหึ่ม แสงสีสุดตระการตาสาดส่องมาจากตึกสูงตามรายทาง ช่างสมชื่อเมืองหลวงของประเทศแห่งความรื่นเริงเสียจริง
“เพิ่งเคยขับรถซูเปอร์คาร์เป็นครั้งแรกเลยแฮะ แจ่มชะมัด!”
“แต่นายดูจะขับคล่องมือดีนี่”
“เพราะฉันอยากขับมานานแล้วน่ะสิ แต่ตาแก่ไม่ยอมซื้อให้ บอกว่าถนนที่เอฟฟรังไม่เหมาะกับขับรถเร็ว เลยได้แต่ดูคลิปอยู่บ่อย ๆ แทน”
เชร์พูดด้วยความตื่นเต้น ดวงตากลมโตเปล่งประกายพราวระยับ เขาอยากจะพาเจ้าหนูนี่ออกไปโลดแล่นด้วยความเร็วสูงสุดตามถนนโล่ง ๆ จนจะอดใจไม่ไหวแล้ว
เวอร์โกยกยิ้มมุมปาก เจ้าโอเมก้านี่พอไม่พูดจาขัดหูก็น่ารักดีไม่ใช่หยอก
“ว่าแต่เปิดเพลงไง?”
“หยุดเลย ฉันชอบนั่งเงียบ ๆ” แค่นึกถึงเพลงเฮฟวีเมทัลแสนหนวกหูที่อีกฝ่ายชอบนักหนา เวอร์โกก็ปวดหูแล้ว
“หา ไม่ฟังเพลงแล้วจะไปขับรถสนุกได้ไง”
“รถฉัน ฉันเลือก”
เชร์กำลังจะอ้าปากเถียงพอดีกันกับที่เสียงสายเรียกเข้าดังขึ้น เวอร์โกล้วงสมาร์ตโฟนในกระเป๋าขึ้นมากดรับสาย
“อันเดอร์บอส รู้ตัวเจ้าของเบอร์โทรศัพท์ที่คุณตามหาแล้วครับ เป้าหมายชื่ออังเดร เบนสัน เป็นบอดีการ์ดของทายาทเศรษฐีบริษัทส่งออกไวน์ชื่อดัง รวมไปถึงยังเป็นเจ้าของเครือข่ายคลับบาร์ระดับสูงรายใหญ่ในดีจอร์จี ทริสตัน ฟาวเลอร์ ได้ตำแหน่งตามเบอร์โทรศัพท์แล้ว ผมจะส่งแทร็กเกอร์ไปนะครับ”
“ทำได้ดีมาก”
เวอร์โกเชื่อมต่อข้อมูลไปยังหน้าจออัจฉริยะของรถ
“ขับไปตามนี้”
“อย่างกับหุ่นยนต์ ไม่มีอิสระในเส้นทางเลย โคตรน่าเบื่อ”
เชร์บุ้ยปากด้วยความเซ็งสุดขีด อุตส่าห์ได้ขับรถเจ๋ง ๆ ทั้งที กลับต้องทำตัวอย่างกับถูกตั้งโปรแกรมไว้ เพลงก็เปิดไม่ได้ หมดอารมณ์ชะมัด
“หึ” มุมปากบางยกยิ้มโดยไม่ได้ตั้งใจ เวอร์โกแอบแปลกใจกับปฏิกิริยาของตัวเองเล็กน้อย ปกติผู้ที่จะทำให้เขายิ้มได้มีแค่แม่กับสองแฝดจอมแสบ
เวอร์โกตัดสินใจที่จะไม่สนใจเรื่องไม่เป็นเรื่อง “นายเป็นคนขับรถของฉันแล้ว ทำตามที่สั่งไปซะ”
“ชิ” เชร์จิ๊ปากอย่างขัดใจ “ว่าแต่เราจะตามตัวบอดีการ์ดไปทำไม? ลูกกระจ๊อกก็ต้องทำตามคำสั่งหัวหน้า งั้นก็ต้องตามหาทายาทเศรษฐีอะไรนั่นไม่ใช่เหรอ?”
เวอร์โกหลุดขำในลำคอ “นี่นายฉลาดหรือโง่กันแน่”
“ว่าไงนะ? ไอ้…” เชร์เกือบหลุดปากด่าไปตามความเคยชิน แต่เมื่อสบเข้ากับดวงตาเฉียบคมที่จ้องจะจับผิดเขาอยู่ของนายจ้างอัลฟ่าจึงนึกขึ้นได้ว่าเขาไม่อยู่ในสถานะจะด่าอีกฝ่ายได้ เขาไม่อยากถูกหักเงินตั้งแต่เดือนแรกด้วยสิ ชีวิตคนถูกทิ้งนี่มันช่างลำเค็ญนัก
“เจ้านายอยู่ที่ไหน บอดีการ์ดก็ต้องอยู่ที่นั่น ไม่งั้นจะจ้างมาคุ้มกันไปทำไม” เวอร์โกเฉลยพร้อมยกยิ้มพอใจ เขาสามารถควบคุมปากของเจ้าโอเมก้าหัวช้านี่ได้แล้ว
“ก็จริงแฮะ” เชร์คิดตามก็เห็นด้วย “ว่าแต่ลูกเศรษฐีที่ดีจอร์จีจะไปหาเรื่องแม่นายที่อยู่ไกลถึงเอเรียลไปทำไม?”
เวอร์โกกลับมามีสีหน้าเย็นชา
“เรื่องนั้นคงต้องไปเค้นคำตอบเอาจากสารเลวนั่นแล้วล่ะ”
บทล่าสุด
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย ตอนพิเศษ ตอนจบของจุดเริ่มต้น (NC)
ตอนพิเศษตอนจบของจุดเริ่มต้นเชร์ไม่ได้ขับรถมาหลายสัปดาห์แล้วถึงเขาจะอยากขับรถใจจะขาด ก็ไม่สามารถทำตามความต้องการได้ เพราะเขาคลื่นไส้เวียนศีรษะจนได้แต่นอนมึนอยู่บนเตียง แค่ลุกเดินไปมาในห้องก็เต็มกลืนแล้วใช่แล้ว เชร์กำลังแพ้ท้องและเขาก็แพ้ท้องหนักมากจนได้กลิ่นอะไรนิดหน่อยก็อาเจียน แม้จะหิวจนท้องร้องแต่แค่เห็นอาหารก็อาเจียน จะอมลูกอมยังอมได้แต่รสชาติที่เปรี้ยวจี๊ดจนแสบเพดานปากหรือไม่ก็รสแปลกประหลาดจนเวียนนาเห็นเขาเอาเข้าปากแล้วทำหน้าขยะแขยง เวอร์โกถึงกับสั่งเคลวินให้ไปศึกษาวิธีรักษาคนแพ้ท้องจากแพทย์เฉพาะทางโดยด่วน ทั้งยังจ้างสูตินรีแพทย์มาดูแลครรภ์ถึงในฐานแต่ท้ายที่สุดก็มีเพียงสองสิ่งที่พอจะทำให้เขารู้สึกดีขึ้นได้บ้างนั่นก็คือกลิ่นของเวอร์โกและกลิ่นของโอเมก้าคนอื่นในตอนนี้ ห้องนั่งเล่นรวมของครอบครัวที่ชั้นล่างของคฤหาสน์เซเทอร์จึงมีเวนิสและเวียนนามานั่งให้กำลังใจคนแพ้ท้องจนหมดฤทธิ์จะจับพวงมาลัย รวมถึงยังมีแลงก์ที่ทำใจกล้าถ่อมาดูแลน้องชายถึงฐานของแก๊งมาเฟียที่เขาหวาดกลัว เคราะห์ดีที่เขาเป็นเบต้า จึงไม่มีกลิ่นกายที่จะทำให้น้องชายคลื่นไส้ เจ้าของร้านขนมหวานชื่อดังยังทำพายเลมอนรสเปรี้ยว
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย ตอนพิเศษ งานวิวาห์ของขาซิ่ง
ตอนพิเศษงานวิวาห์ของขาซิ่งลานน้ำพุกว้างขวางลามไปจนถึงสวนสไตล์ยุโรปถูกรังสรรค์ตกแต่งด้วยผืนผ้าและดอกไม้สีขาว ฟ้า และน้ำเงินทะเล ดั่งล่องลอยอยู่ในสรวงสวรรค์ใต้ท้องสมุทร โต๊ะนับร้อยคลุมผ้าสีขาวสะอาดจัดวางเป็นระเบียบเท่ากันทุกองศา อาหารเลิศรสถูกยกมาบริการแขกเหรื่อที่เดินทางมาถึง เสียงเพลงบรรเลงแสดงสดคอยเสริมสร้างบรรยากาศ ตามทางประดับประดาไปด้วยดอกมะลิแต่งกลิ่นวานิลลาผสานกับโกโก้และกาแฟ หากจะกล่าวว่างานเลี้ยงวันเกิดของอันเดอร์บอสเป็นงานภาคราตรีครั้งใหญ่ งานครั้งนี้ก็เรียกได้ว่าเป็นงานเลี้ยงภาคกลางวันขนาดมโหฬารเพราะนี่คืองานที่เจ้าของงานทั้งคู่สัญญาไว้ว่าชั่วชีวิตนี้จะจัดขึ้นเพียงครั้งเดียวงานวิวาห์ของพวกเขาโต๊ะด้านหน้าสุดคือโต๊ะครอบครัวเซเทอร์ บอสใหญ่กับภรรยาโน้มตัวพูดคุยกันด้วยรอยยิ้ม ผลัดกับหันไปหัวเราะกับลูกชายคนเล็กผู้อยู่ในชุดสูทขาวผุดผ่อง แลดูหล่อเหลาจนคนที่ไม่รู้นึกว่าเป็นเจ้าบ่าว ส่วนเจ้าตุ๊กตาในชุดสีขาวสะอาดตาขับให้เขาดูสดใสบริสุทธิ์ราวกับนางฟ้าตัวน้อยควงคู่พันธะผู้พันผ้าปิดตาทักทายแขกผู้ร่วมงานไปทั่วงาน แม้จะไม่ชอบใจนัก แต่ทั้งแฟมิลีก็ดูจะชินชากับทาสรักของนายน้อยผู้นี้ไปเสีย
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย ตอนพิเศษ คนเดียวที่อยากเล่นสนุกด้วย (NC)
ตอนพิเศษคนเดียวที่อยากเล่นสนุกด้วย“อือ ไม่ชอบ อะ มันอึดอัด”“มันออกจะเข้ากับนาย”“เข้าก็แย่แล้ว แค่น้องชายนายยังใหญ่ไม่พอไง๊?! อ๊ะ!”“อ้อนกันแบบนี้ต้องให้รางวัลหน่อยแล้ว”กระต่ายหางแมวไม่สามารถบ่นทักท้วงอะไรได้อีก ช่องทางด้านหลังถูกกระหน่ำแทงรัวเร็วจนเสียววาบ บั้นท้ายกลมตึงยกแอ่นขึ้นสูงเขมือบตอดตามจังหวะกระแทกกระทั้นแสนรัญจวน หางแมวที่ยัดในอีกช่องทางโบกสะบัดไปมาตามแรงกระเทือน ขนฟูนุ่มนิ่มปัดป่ายระกล้ามหน้าท้องแน่นตึงของผู้รังแกจนเขายิ่งมันเขี้ยว อัดกระแทกตัวตนเข้าไปในแมวยั่วสวาทแรงกว่าเดิม“อ๊า! ลึกมาก อึดอัดอ่ะ เอาออกไป”เชร์แหงนคอกรีดร้องเสียงหลง สองมือกำขอบอ่างล้างมือแน่น แค่ท่อนเนื้อใหญ่โตในโพรงรักก็กินพื้นที่จนเต็มท้องเขาแล้ว ยังจะมีแท่งเสียบหางแมวยัดเข้ามาในรูอื่นอีก เขาอึดอัดจนช่วงล่างแทบจะระเบิดอยู่แล้ว แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างน่าประหลาด“ไม่เอาน่า นายชอบมันจะตายไป ดูหน้านายตอนนี้สิ มีความสุขมากเลยใช่ไหมล่ะ”เชร์อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองกระจกเบื้องหน้าตามที่เวอร์โกบอก ใบหน้าของเขาตอนนี้ทั้งเลื่อนลอยและเต็มไปด้วยความต้องการ เชร์ทนดูไม่ได้จริง ๆ จริงเลื่อนสายตาไปมองภ
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย บทที่ 57 ผูกพันธะ (NC) (ตอนจบ)
บทที่ 57ผูกพันธะงานเลี้ยงวันเกิดกลายเป็นงานเลี้ยงสละโสดหลังผู้ถูกขอแต่งงานตอบเพียงสั้น ๆ ด้วยรู้สึกตื้นตันจนมิอาจพูดอะไรออกมาได้อีก“อื้ม”ข่าวดีพาให้สมาชิกแฟมิลีทุกคนต่างก็ร้องเฮดีใจ และร่วมแสดงความยินดี เฉลิมฉลองกันอย่างสุดเหวี่ยงจนเวลาล่วงเลยจึงค่อยทยอยกลับ เวนิสเป็นคนแรกที่ขอตัวเพื่อลากสามีผู้เมาแอ๋จนไม่เหลือคราบบอสผู้เคร่งขรึมกลับห้อง ตามมาด้วยคู่แฝดที่ยังจัดว่าเด็กอยู่จึงไม่ควรรั้งอยู่นาน เวียนนาควงแขนคู่พันธะข้างควงแขนคู่แฝดข้าง เพื่อกันไม่ให้เวกัสไปหาเรื่องออสติน สุดท้ายจึงเป็นตาของเจ้าของงานเวอร์โกโอบเอวคอดบางภายใต้ชุดทักซิโดสีน้ำเงินพาเชร์เดินตากลมเย็นภายใต้ธารดาราบนฟ้าไปด้วยกัน กลิ่นของดอกไม้ในสวนยิ่งขับให้มะลิและวานิลลาโดดเด่น แสงจันทร์อาบย้อมผมสีเบจจนดูนุ่มนวลน่าสัมผัส แม้จะอิดโรยจากการสังสรรค์ แต่ดวงหน้าน่ารักก็แต่งแต้มไปด้วยความสุขจนคนมองอดไม่ได้ที่จะสุขใจตามไปด้วย“จะไปดูโรงจอดรถใหม่ที่ฉันสั่งให้สร้างขึ้นเพื่อเก็บของขวัญแต่งงานให้นายไหม?”เชร์เพียงส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ล่ะ กลับห้องดีกว่า”เวอร์โกเลิกคิ้ว “หืม แปลกแฮะ นายไม่สนใจรถเหรอ?”เชร์ช้อนสายตามองคนเซ้าซี้ เวอร์โกไ
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย บทที่ 56 ประกาศสำคัญในงานวันเกิด (2/2)
เชร์ผู้หมกตัวอยู่แต่ในบ้านนอกที่ประเทศเอฟฟรังมองไปรอบงานด้วยดวงตาเบิกกว้างจากที่เดิมก็ตาโตอยู่แล้ว แม้เขาจะเคยไปประเทศแห่งความรื่นเริงอย่างดีจอร์จีมาก่อน แต่ก็ได้เข้าไปแค่สนามแข่งรถกับโรงแรมที่พักเท่านั้น งานที่ระดับใกล้เคียงกันเห็นจะเป็นที่โรงแรมแพนโดรา แต่ตอนนั้นเขามุ่งมั่นจะทำภารกิจจึงไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างมากนัก ต่างจากตอนนี้ที่เขาทั้งผ่อนคลายและปลอดภัยอยู่ในอ้อมแขนของเวอร์โก จึงสามารถดื่มด่ำไปกับบรรยากาศได้อย่างเต็มที่ครอบครัวเซเทอร์นั้น ผู้ที่มาถึงงานก่อนใคร ๆ คือผู้ที่ชื่นชอบงานสังสรรค์อย่างบอสใหญ่ของแฟมิลี ซึ่งกำลังหัวเราะพลางชนแก้วกับลูกน้องคนสนิททั้งหลาย เรโนลด์กับพี่ชายฝาแฝดของเขาเองก็อยู่ในวงนั้นด้วย ต่อมาคือผู้ที่นิสัยเหมือนพ่อมากที่สุดในสามพี่น้องอย่างเวียนนา แม้จะไม่ได้รับอนุญาตให้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แต่ก็ยังไล่ชนแก้วน้ำผลไม้ทักทายกับคนนู้นคนนี้ไปทั่ว สลับกับกลับที่นั่งสำหรับครอบครัวเซเทอร์เพื่อไปป้อนอาหารและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มอมแดดดี้ของเขาใช่แล้ว เวียนนาพาออสตินมาด้วย เจ้าตัวน้อยยังรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับแม่โดยการผูกผ้าปิดตาคู่พันธะอย่างแน่นหนา มิหนำซ้ำออสตินยั
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย บทที่ 56 ประกาศสำคัญในงานวันเกิด (1/2)
บทที่ 56ประกาศสำคัญในงานวันเกิดเวียนนาลากเชร์วิ่งออกมาจากคฤหาสน์ก่อนจะโดนฝาแฝดและผองเพื่อนรุมประชาทัณฑ์ด้วยคำพูด“ขอบใจนะ เชร์ ช่วยชีวิตฉันเลย!”เชร์ที่ช่วงขายาวกว่าอีกฝ่ายแทบจะก้าวขาไม่ทันยามเมื่อเจ้าตุ๊กตารีบร้อน กว่าจะไปถึงรถกอล์ฟที่ลานจอดเขาก็หอบแฮ่กแล้ว“ไม่สอนให้ฟรี ๆ หรอกนะเฟ้ย”“รู้อยู่แล้วน่า” เวียนนายิ้มซุกซนแล้วควักไม้ตายฉุกเฉินที่เตรียมไว้เผื่อกรณีที่เชร์ไม่ยอมคล้อยตาม “เซ็ตอมยิ้มโลลิป็อปเจ็ดรสรุ่นลิมิเต็ด อิดิชันจากโอลด์ แฟกทอรี แบรนด์ลูกกวาดอันดับหนึ่งของโลก!”กล่องอมยิ้มโดนเชร์คว้าไปกอดไว้บนตักอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีฟ้ากระจ่างเปล่งประกายระยิบระยับมองเซ็ตอมยิ้มบนตักราวกับโจรมองเพชรในตู้เซฟ มือเรียวหยิบจับอมยิ้มแท่งนั้นแท่งนี้ขึ้นมาดูแล้วกอดแนบแก้มด้วยความรักใคร่อย่างเลือกไม่ถูกว่าจะกินแท่งไหนก่อน“เลือกไม่ได้โว้ย กินทีเดียวหมดเลยแล้วกัน!”“เดี๋ยวก่อน! อมยิ้มรุ่นลิมิเต็ดที่ฉันสั่งซื้อมาอย่างยากลำบาก อย่าทำเหมือนลูกอมถูก ๆ ตามร้านสะดวกซื้อสิ แล้วนายก็กินทั้งหมดทีเดียวไม่ได้ด้วย อมยิ้มแท่งหนึ่งใหญ่จะเท่าหน้านายแล้ว!”“อ๊ะ จริงสิ” เชร์ลดอมยิ้มลงเมื่อได้สติ เพราะสิ่งที่เขาต้อง
บางทีคุณอาจจะชอบ
รักร้าย มาเฟียลูกติด
Melyssa15.3K viewsพิษรักมาเฟีย
โซลสตาร์ seoulstar29.6K viewsร้อนรักเมียร้าย (NC 20++)
ฬิร์ดาร์ริน5.0K viewsไฟรัก บำเรอสวาท Sex On Fire
MaNIE-STORY5.1K viewsDarkZ [II] TRILOGY
Aliyah.P722 viewsหลงรักสามีมาเฟีย
Chacheese.296 viewsจำเลยลับเด็กคนโปรด
โซลสตาร์ seoulstar2.5K viewsของหวงของนิกซ์
แว่นมอลต์2.0K views
