The Mafia Boss' Rented Wife

"Kateryna Davis, be my rented wife," sabi ng lalaki kanina na nagpauwang sa labi ko. "A-anong sinasabi mo?" naguguluhang tanong ko. Kaharap ko ngayon ang lalaking muntik ng makasagasa sa akin kanina at seryoso ang kan'yang mukhang nakatingin lang sa akin. "Be my rented wife," ulit nito sa sinasabi niya kanina. "R-Rented wife? Anong pinagsasabi mo?" gulong tanong ko ulit bago tumingin sa table nameplate. Nanlaki naman ang mga mata ko nang mabasa ko ang nakalagay ro'n. "I-Ibig sabihin...." hindi ko na naituloy pa ang sana ay sasabihin ko nang biglang nagsalita ang lalaki. "Yes, I am Everett Gunner. The CEO of Gunner Corporation," sabi nito bago muling sumeryoso ang kan'yang mukha. Muli kong tinignan ang nakasulat sa nameplate na nakalagay sa ibabaw ng mesa. "Engineer/CEO Everett Gunner," mahinang basa ko. Napatingin naman ako sa lalaking nasa harapan ko nang bigla na lamang siyang nagsalita. "I need someone to be my wife in order for me to get all the money that my father had le

"Let's get married," walang emosyong sabi ni Everett habang hawak ang isang velvet box na may lamang singsing. Hindi naman ako kaagad nakasagot kaya naman lumapit siya sa akin at isinuot ang singsing sa daliri ko. Hindi pa rin nagpo-proseso sa akin ang nakita ko nang bigla siyang nag-snap ng daliri sa harapan ko. "Hey, are you f*cking okay?" nakakunot noong tanong niya sa akin. Agad naman akong tumango. "That's an engagement ring. I'll give you the wedding ring later after we got married," sabi pa niya bago naglakad pabalik sa mesa niya. Napalunok naman ako at napatingin ulit sa singsing na nasa daliri ko. "Take care of it. It's a round brilliant cut diamond ring. Don't sell nor put it on a pawn shop to pay off the debts of your parents," sabi ni Everett habang nakaupo at nakatingin sa isang folder sa ibabaw ng mesa niya. "K-Kailan tayo ikakasal?" tanong ko. Halos masamid ako sa sarili kong laway sa tanong kong 'yon. Muli akong napalingon sa singsing na nasa daliri ko. Panigura

Nanginginig akong napahawak sa likod ni Everett. Hawak niya pa rin ang kamay ni Mang Ronie, habang si Mang Ronie ay namimilipit na sa sakit. "E-Everett..." pagtawag ko sa kan'ya. Agad niyang binitawan ang kamay ni Mang Ronie bago ako hinila. Pinagtitinginan kami ng mga kapitbahay namin, at naririnig ko pa rin ang sigaw at mga mura ni Mang Ronie. "A-Ayos ka lang ba?" tanong ko kay Everett nang huminto kami sa paglalakad. Nasa likuran ko pa rin si Kaleigh. "Who's that asshole?" tanong niya. Walang emosyon ang kan'yang mukhang nakatingin sa akin. Napahinga naman ako nang malalim bago ako sumagot. "Isa sa mga pinagkakautangan namin," sagot ko. "And his name is Ronie?" tanong ulit naman niya sa akin. Tumango naman ako bilang pagsagot. Hindi naman na nagsalita si Everett. Pumunta na lang siya sa passenger seat ng sasakyan at binuksan 'yon. Tinignan ko naman si Kaleigh na hanggang ngayon ay nanginginig sa takot. "Tara na muna," sabi ko bago ko siya hinila papasok sa sasakyan. Matapos

Matapos ang naging pag-uusap namin ni Everett ay agad akong nagligpit sa kusina. Hindi ko alam kung bakit kinakabahan ako. Ito na ba 'yon? Ito ba 'yong honeymoon na tinatawag nila? "Ate, ayos ka lang ba?" tanong ni Kaleigh sa akin kaya napahinga ako nang malalim para mawala ang panginginig ng mga kamay ko. "Oo. Pagod lang ako," sabi ko bago ako tumingin sa kapatid ko. "Matulog na tayo, 'te. Saan kaya tayo matutulog?" tanong niya naman sa akin. Napalunok naman ako bago ako tumingin sa hallway papunta sa sala. "Itatanong ko kay Everett. Hintayin mo ako rito," sabi ko bago ako naglakad papunta sa hagdan upang umakyat sa itaas. Nakailang lunok naman ako habang naglalakad paakyat sa taas. At laking gulat ko nang makita ko kung gaano karami ang kuwarto rito. "Saan ako magsisimulang magkatok?" bulong ko sa sarili ko bago ako naglakad papunta sa kaliwang parte ng second floor. Pero hindi pa man ako nakakarating sa gitna ay nakita ko na si Everett na nakakunot ang noong tingin sa akin. A

Nandito ako ngayon sa sasakyan kasama si Everett. Matapos kong kabisaduhin ang pangalan ng mga board members, at iba pang konektado sa kompanya ay agad kaming umalis dahil 7 P.M daw ang start ng party. "Expect the unexpected later. And also I don't want you to wander around without informing me," sabi ni Everett. Tumango naman ako habang nakatingin sa labas ng sasakyan. Kung iisiping mabuti, ang bilis ng mga pangyayari pero siguro mainam na rin 'to upang makuha agad ni Everett ang naiwang pera ng Daddy niya. "We're here," sabi niya bago inihinto ang sasakyan. Napatingin naman ako sa building na nasa harapan namin. Lumabas naman si Everett ng sasakyan at pinagbuksan ako ng pinto. Tumingin naman ako sa kan'ya bago ako bumaba. "Drake will be your company," sabi niya bago naglakad paalis at sumakay muli ng sasakyan. Napahinga naman ako nang malalim habang tinitignan ko siyang papalayo sa akin. Hindi ko alam kung bakit may nararamdaman akong lungkot, hindi ko alam pero parang nalilito