LOGINMaeve Lailani Pascual“Uhmm… Soren,” pigil na daing ko habang ang lalaking kasama ko ngayon dito sa banyo ay dinaig pa ang anak namin sa pagsipsip sa magkabilang dibdib ko.“Quite… I’m still starving,” pagsaway pa nito sa akin bago niya ako tuluyang iniupo sa kanyang kandungan paharap sa kanya.Sa kabila ng maligamgam na tubig at mga bulang bumabalot sa aming katawan ay damang-dama ko pa rin ang katigasan ng kanyang pagkalalaki na dahilan upang mas lalong mag-init ang aking buong katawan.“Let’s do it fast, mahal. Baka magising na si Axel,” ani ko rito. Mas lalo ko ring idiniin ang aking sarili sa kanya kaya naman hindi na rin niya napigilan ang mapaungol dahil sa aking ginawa.Mabilis nitong inilayo ang kanyang mukha mula sa aking mukha bago niya ako malawak na nginitian.“Not that fast, babe. I miss you a lot and I crave every inch of you, so we need to take it slow,” turan pa niya sa akin bago niya ako muling sinunggaban ng halik. Ang kanyang pagkalalaki ay ikinikiskis din nito sa
Maeve Lailani PascualMabagal kong isinasayaw si Axel habang mahina rin itong kinakantahan ng pampatulog nang bumukas ang pinto ng aming silid. Doon ay tahimik na pumasok si Soren habang ang kanyang paningin ay nakatutok sa aming mag-ina.“Nakatulog na ba ang baby natin?” may lambing na tanong niya sa akin bago ako marahang niyakap mula sa aking kinauupuan.Sinilip at magaan ko namang hinaplos ang maliit na mukha ng aming anak na ngayon ay namumungay na ang mga mata dahil sa antok na pilit niyang nilalabanan.“Hindi pa naman, pero antok na antok na siya, pilit lang niyang nilalabanan eh,” sagot ko naman na siya namang ikinatawa niya.“Akala mo naman mananalo siya sa antok…” tatawa-tawang komento pa ni Soren bago nito kinuha ang aming anak mula sa aking pagkakarga sa bata.“... Ako na ang magpapatulog sa kanya, maligo ka na kung gusto mo. Alam ko naman na pagod ka na rin sa maghapon nating gawain eh,” dagdag na wika pa niya sa akin habang tuluyan na niyang nakukuha ang aming anak.“Si
Maeve Lailani PascualDahil naitawag na rin naman ni Soren ang tungkol sa pagsama at pagtira ng mag-amang Anjo at Anjelique kila Mama, hindi na rin ako nagtaka nang maabutan ko silang dalawa ni Tita Marife na nakaabang na sa may entrada ng mansyon para sa aming pagdating.Hinawakan naman ni Soren ang aking kamay nang may kahigpitan kaya naman mula sa labas ng sasakyan ay napunta sa kanya ang aking paningin.“Thank you so much, Babe,” buong pusong pasasalamat muli nito sa akin habang naghihintay kaming tuluyang huminto ang aming sinasakyan.Kaagad naman akong umayos sa aking pagkakaupo at mabilis na dinampian ng halik ang kanyang mga labi na labis naman niyang ikinagulat. Nakapaskil rin sa aking mga labi ang isang malawak na ngiti na dahilan upang kumawala naman ang malalim niyang pagbuntong-hininga.“I told you many times, Babe, that it’s all okay. Saka nagkausap na rin naman kayo ni Anjelique at Anjo, 'di ba? Hindi naman sila makakasira sa pamilyang bubuuin natin kahit pa kasama nati
Atticus Soren CastilloHindi ko maipaliwanag ang aking nararamdaman nang sa unang pagkakataon ay mahawakan ko si Aurelius, ang anak namin ni Anjelique. Aaminin kong noong una ay hinihiling ko na sana hindi ko siya anak dahil ayaw kong maging dahilan siya ng pagkasira ng pagsasama namin ni Maeve, ngunit ngayong nasa bisig ko na siya ay tila ayaw ko na siyang mawalay pa sa akin.“Kung hindi ninyo mamasamain, gusto ko lang sanang malaman kung saan kayo nakatira ngayon?” dinig kong usisa ni Maeve sa mag-amang Anjo at Anjelique makalipas lang ang ilang sandali.Naiwan rin kaming apat sa loob ng opisina ni Dr. De Silva matapos nitong ibigay ang DNA result sa akin dahil na rin sa isang emergency na kailangan niyang daluhan.“I have a secret property in Batangas. Nakapangalan ito sa Mama mo kaya naman hindi alam ng mga kalaban ko ang tungkol sa lugar. Pansamantala ay doon kami nakatigil muna pero plano rin naming pumunta sa ibang bansa habang hindi pa nahuhuli ang mga Ramos, lalo na ngayon at
Maeve Lailani Pascual“Are you really okay with this?” pangatlong beses na itinanong ito ni Soren sa akin habang nasa biyahe kami papunta sa ospital kung saan namin kukunin ang DNA result ng bata kasama ni Anj noong nagpunta sila sa bahay noong nakaraan lang.Kasalukuyan na ring nasa nasabing ospital ang mag-amang Anjo at Anjelique kasama ang sanggol na nag-aantay sa aming pagdating.Marahan naman akong humilig sa balikat ni Soren habang ang aking mga kamay ay nakapaikot sa kanyang braso.“Babe, pangatlong beses na tanong mo na 'yan. I told you, I’m really okay. Saka 'di ba nakapag-usap-usap na rin naman tayo nila Mama at Anjo nitong nakaraan lang,” mahinahong sabi ko naman sa kanya para lang masigurado siyang maayos lang ako.“I know, but I’m just worried, you know. What if the result turns out to be positive. Ayoko lang na masaktan at malungkot ka,” patuloy na pagdadahilan pa niya sa akin.Natawa naman ako dahil sa kanyang sinabi na dahilan upang matuon muli sa aking mukha ang kanya
Atticus Soren Castillo“... at alam kong alam mo ang negosyong sinasabi ko, that is none other than the Vanta Syndicate... dahil ang tatay mo at si Stanford mismo ang nagtayo at bumuo ng grupong iyon na siyang gusto mong pabagsakin ngayon,” pahayag ni Anjo na tila bombang nagpaliwanag sa buo naming sistema.“Alam kong mahirap paniwalaan ang mga sinasabi ko---”“No… you’re lying. Hindi magagawa ni Dad ang mga sinasabi mo… mula pa pagkabata ko, lagi na niyang itinuturo sa akin na huwag na huwag akong mananakit ng iba, na kahit anong hirap ng buhay ay kailangan ko pa ring lumaban nang patas…. kaya hindi ako naniniwala sa’yo,” pagputol ko sa kanyang sinasabi. Mabilis rin akong napatayo mula sa aking kinauupuan dahil pakiramdam ko ay nawawalan ako ng hangin na malalanghap.Tila ba ang paligid ko rin ay huminto sa paggalaw at tanging kaming dalawa lang ni Anjo ang magkaharap. Maging ang pagtawag at paghawak nga ni Maeve sa akin ay hindi ko na nagawang bigyan ng pansin dahil sa samut-saring
I felt the pain on my head the moment I tried to open my eyes to look at my cellphone. Anong oras na rin kasi nang makauwi ako mula sa bar kagabi at hindi ko alam kung gaano karaming alak ba ang nainom namin. But one thing I was sure of, and that is I was so wasted last night, and that is because o
Sa kabila ng puyat at sakit ng ulo na aking nararamdaman, pinilit ko pa rin ang aking sarili na bumangon at pumasok sa unibersidad. I have an early class today at eight in the morning kaya naman kahit nahihilo ay pinilit ko pa ring pumasok.My first class is Maeve’s class, kaya naman kahit na sobra
Atticus Soren CastilloAlas-onse na ng hatinggabi pero heto ako at buhay na buhay pa rin ang diwa. Nakailang bote na rin ako ng alak ngunit tila ba hindi pa rin ito umepekto sa aking sistema, dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang bagong estudyante ko. Na tila ba may nagtutulak
Atticus Soren Castillo"Boss, long time no see." Nakangiting bati sa akin ng bouncer ng bar sa may entrada pa lang nito. Isang tango naman ang isinagot ko sa kanya bago nagpatuloy sa pagpasok sa lugar kung saan alam kong kailangang-kailangan ko.Halos nasa dalawang linggo na rin mula nang huli akon







