Chapter 6

“Boss Cain! Dito na ‘ko. Ba’t mo ba ako pinapapunta? ‘Wag mong sabihing mag-iinuman na naman tayo? Aba, ayoko na! May hang over pa nga ako. Saka saan mo gagamitin ‘yong mga requirements para sa marriage license na pinapahanda mo? Ano, ikakasal ka ba—what the heck?!”

Natigil ang maingay na bunganga ng lalaking kararating lang nang sawakas ay tumingin ito sa kinaroroonan nina Cain at Kalina. Wala siyang tigil kasasalita nang hindi man lang napapansin ang dalawa. Ngayon, hindi ito magkandaugaga. Palipat-lipat ang tingin kay Cain at Kalina na pareho pa ring nakaupo sa sofa.

“Boss… bakit gan’yan suot mo?” 

Tinuro niya si Cain pagkatapos ay si Kalina naman. 

“May babae… naka-gown. Ikakasal ka nga?! Totoo ba ‘tong nakikita ko? Lasing pa ba ‘ko?”

“You are not hallucinating, Theo,” pangungumpirma ni Cain. “This is Kalina. She’s working in my company. And, well, I think you know her.”

“Syempre! Kilala ko si Kalina.” Lumapit siya kay Kalina at nakipagkamay. “I know you. Marami akong naririnig sa ‘yo at matagal na rin kitang gustong makita in person! I’m Theo, by the way. Personal na abogado ako ni Cain pero nagtatrabaho din ako sa legal department ng kumpanya nila. We’re close friends too. Magkababata.”

Tumayong tinanggap ni Kalina ang kamay ni Theo at nag-handshake sila. Ngayon niya pa lang nakilala si Theo. Ang taas ng energy ng lalaking ‘to. Poging madaldal, hindi mo aakalaing lawyer pala.

“I am not aware that I am famous. Sana maganda ‘yong mga naririnig mo tungkol sa akin.”

“Oo naman. ‘Wag kang mag-alala dahil puro papuri ang naririnig ko tungkol sa ‘yo.”

“Maupo ka na, Theo,” pagtawag ng pansin ni Cain. “So we can start.”

Malawak ang ngiti ni Theo kay Cain. “Okay, Boss.”

Pinaliwanag ni Cain kay Theo ang nangyari. Siya ang tanging pinagkakatiwalaan ni Cain, wala siyang tinatago sa kaibigan niya. Kahit mukhang mababaw na tao si Theo, magaling itong abogado. ‘Di lang halata. Tunay na maaasahan si Theo, kaya nitong magseryoso at ilugar ang sarili sa mga sitwasyong kailangan.

“Okay. Ang gusto n’yo, maikasal. Like a real wedding—but only in the matter of paper and law. Aside from that, you will treat each other just like before. Not as husband and wife, but a CEO and a secretary. Correct?” paglilinaw nito saka nilabas ang kaniyang mga gamit sa bag. “Gagawa tayo ng kontrata ngayon. Gaano katagal ang magiging kasunduan na ‘to?”

“A year.” Si Kalina.

“Five years.” Si Cain.

Sabay nagsalita ang dalawa kaya nagkatinginan sila.

“Limang taon talaga? Ang tagal masyado no’n,” ani Kalina.

“One year is too short. My father will be suspicious if we separate after just a year together.”

“Ano ba talaga? What about three years para sa gitna?” mungkahi ni Theo.

“Sige.”

“Fine.”

Nagtipa si Theo sa laptop niya. “Kapag umabot kayo ng tatlong taon, pwede kayong mag-renew ng contract. Sabihan n’yo lang lang ako,” biro niya, tumataas-taas ang mga kilay. “Tatapusin ko ang kontrata at maibibigay bukas. Then I will need both of your signatures. Saka sa mismong kasal din. Sa ngayon, mag-usap muna kayo. I will include what you’ll come up with in the contract.” 

May ilan pang pinaalala si Theo na kailangan niyang requirements sa pagpaparehistro ng kasal. Mayamaya nagligpit na rin ito at naghandang umalis.

“Happy wedding! Tomorrow will be the official date, but since the marriage is decided today, mark it as your anniversary date. Teka, picture time.” Nilabas niya ang cellphone sa bulsa. “Dali. Tumayo kayo at maglapit, kukuhanan ko kayo. Sayang outfit.”

Tumayo ang dalawa sa harap ng salaming bintana at napipilitang sinunod ang sinabi ni Theo. Sunset na, maganda ang tanawin sa likuran nila.

“Ano ba ‘yan, ‘wag killjoy! Lapit pa ng kaunti. For memories din ‘to.”

Sinamaan ng tingin ni Cain ang kaibigan niyang natutuwa sa pang-aasar sa kanila. Si Kalina ang humakbang patagilid para makalapit pa kay Cain.

Pareho silang seryoso ang mga mukha, hindi man lang makuhang ngumiti. Napailing si Theo at ‘di na ‘yon sinita.

“Okay, ready! One… Two… Three…”

“Smile, Mrs. Valvares.” Ngumisi si Cain kasabay ng pag-akbay niya sa balikat ni Kalina.

Nagulat si Kalina, napalingon siya kay Cain kasabay ng pag-flash ng camera.

“Nice!” Binalik na ni Theo ang cellphone sa bulsa. “Una na ‘ko. Enjoy the honeymoon guys!” kantyaw ni Theo at saka humahalakhak na iniwan ang dalawa.

Awkward.

Mabilis lumayo si Kalina sa boss niya. Bumagsak tuloy ang braso ni Cain nang maiwan sa ere.

“Ano pa bang kailangan nating pag diskursuhan?” pag-iiba ni Kalina ng usapan. Nag-iwas siya ng tingin, kunwari ay nagtitingin-tingin sa sala. 

“We need to make some rules,” turan nito habang lumalapit sa kaniya. 

Napalunok si Kalina at napaatras. Bakit siya lumalapit?!

Patuloy sa paghakbang si Cain samantalang paatras din siya ng paatras. Natigil lang siya nang bumunggo ang likod niya sa counter ng isang mababang cabinet.

Wala na siyang maatrasan hanggang sa nasa harap na niya si Cain.

“A-Anong ginagawa mo—”

Natigilan siya nang dumukwang ito sa gilid niya at may inabot. “Napansin kong pinagpapawisan ka. Lalakasan ko lang sana ang aircon.” Tinaas ng lalaki ang kamay, pinakita sa kaniya ang hawak. Remote ng aircon! “Ano bang iniisip mong gagawin ko?”

“W-Wala.”

Ang lakas ng kabog ng puso niya! Bwiset na lalaking ‘to… akala niya kung ano na.

“For the first rule,” pinindot ng lalaki ang remote bago binalik sa kinalalagyan kanina dahilan para mapaliyad si Kalina maiwasan lang na magkadikit silang dalawa, “I will let you decide.”

Seryosong nakatitig sa kaniya si Cain. Ang hindi mabasang mata ng lalaki pilit tinatagpo ang kaniya.

Siya naman, hindi na stable ang paghinga. Nagpapatagalan ba sila ng pagtitig? Bawal kumurap game? Kung gano’n, suko na siya!

Dumaan siya sa gilid para makatakas sa bisig ng lalaki.

Tumikhim siya bago magsalita. “No physical contact is allowed. Bawal holding hands, hugs, kisses, o kung ano pa man.”

“How about in front of my parents? Kailangang mapaniwala natin silang mag-asawa nga tayo.”

Tsk. Hindi ‘to maiiwasan. Wala siyang kawala. 

Napabuntong hininga siya. “Sige—pero tuwing nandyan lang sila. We will not do it if it is not necessary.”

Tumango-tango si Cain.

“Rule number two,” ito naman ang nagsalita. “Aside from my parents, and Theo who is aware of the contract of course, no one should know about this marriage. Sekreto lang dapat ito, lalo na sa mga tao sa opisina. But you can to tell your family if you want.”

Sumang-ayon si Kalina. Mas maiging walang makakaalam. Hindi naman totally totoong kasal ang mayroon sa pagitan nila, mas swak pang tawagin ito bilang business agreement. 

Nagpatuloy ito. “Rule number three, no relationships within the duration of our contract. Hangga’t hindi pa tapos ang kontrata, bawal pang pumasok sa isang relasyon. Kahit sabihin nating hindi natin mahal ang isa’t isa, at least magkaroon tayo ng respeto. Marriage is still a marriage. Let’s not cheat.”

Tumango si Kalina at pasimpleng napangiti sa bagong rule na sinabi nito. 

Hindi niya inaasahang ganito mag-isip ang boss niya. Malupit ito sa trabaho pero may magandang pananaw naman pala ito sa buhay. Nakamamangha.

“Fourth rule.” Pinagkrus ni Cain ang mga braso sa dibdib at sumandal sa cabinet kung nasaan siya kanina. “Walang pakialaman sa personal na buhay.  No need to act concerned with each other just because we’re married on paper. After we get our promotions, you will continue to live your life and I will also continue mine—separately.”

That’s easy. 

Parang katulad lang ng ginagawa niya sa trabaho niya noon. Hindi niya naman hilig mangialam sa buhay ng iba. Madali na lang ‘to dahil sanay na siyang balewalain ang boss niya tuwing nag-aalburoto ito. 

“May masasabi ka ba bago ako magpatuloy?”

Umiling siya. So far, agree siya sa lahat ng mga hinaing panuntunan ng lalaki.

“For the last and fifth rule… the most important in all,” sumeryoso si Cain, “bawal mahulog sa isa’t isa.”

Inaasahan na ito ni Kalina kaya hindi na siya nagulat. At sa totoo lang, ‘di niya type ang kaniyang boss. Pogi nga ito pero masama naman ang ugali. 

Ang tipo niya sa lalaki, ‘yong mabait at soft spoken. Dapat mapagpasensya, mahinahon, at hindi magagalitin. 

Paaano siya mahuhulog kung lahat ng nabanggit niya kabaligtaran ng katangian nito?

Hindi siya magkakagusto kay Sir Cain. Confident siya doon.

Taas noong nilahad ni Kalina ang kanang kamay. “Deal.”

Nakipagkamay din si Cain.

Tapos na ang naging usapan nila. Wala nang maisip si Kalina na pwedeng idagdag. Gusto na lang niyang matulog at magpahinga…. Hay nako. May pasok pa siya bukas!

Ubos na siya sa lahat ng nangyari at uwing-uwi na talaga siya.

Bago umalis pinigilan siya ni Cain. Pinagpalit siya nito sa damit na mas komportable. Puting t-shirt at gray sweatpants nito ang binigay. Matangkad na babae si Kalina subalit mas matangkad at malaki ang lalaki. Maluwag tuloy ang suot niya. 

Tinitignan niya ang sarili habang papalabas sa banyo kung saan siya nagpalit. Maaari na ring pagtyagaan kaysa sa nauna niyang suot. Magku-commute pa naman siya dahil hindi niya dala ang kotse niya.

“Salamat dito. Ibabalik ko kapag nalabhan ko na.” Hawak niya ang malaking paper bag kung saan nakalagay ang hinubad niya. “I should go. Gabi na.”

“You look tired,” puna ng boss niya. “Gusto mo bang ihatid kita sa inyo? O kung gusto mo manatili ka muna. May mga guest room dito.”

Napataas ng kilay si Kalina.

“No, thank you. I can manage,” pagtanggi niya.

“Okay, if that’s what you say. See you tomorrow.”

“See you.” 

Siya ba talaga ang boss niya? 

Nagugulumihanan na si Kalina sa inaakto nito sa kaniya. Parang ang bait niya ngayon. Nakakapanibago.