Home / โรแมนติก / The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก / บทที่ 11: ข้อความตอนตีสาม

Share

บทที่ 11: ข้อความตอนตีสาม

last update publish date: 2026-09-19 09:22:25

​เสียงสั่นครืดๆ ของสมาร์ทโฟนบนโต๊ะข้างเตียงดังขึ้นทำลายความเงียบสงบในห้องนอนมืดมิดของมินทร์ แสงสีฟ้าจากหน้าจอด้านหลังสว่างวาบขึ้นมาส่องกระทบใบหน้าเนียนสวยที่กำลังหลับใหลเปลือกตาบางค่อยๆ กะพริบขึ้นปรับสายตากับความมืด เข็มสั้นของนาฬิกาเรือนหรูบนผนังชี้ไปที่เลขสามครึ่ง พอดีกับที่เสียงแจ้งเตือนสั่นรัวติดๆ กันหลายครั้งจนเธอต้องเอื้อมมือเรียวสวยไปหยิบมันขึ้นมาดู

​มันคือข้อความรูปภาพจากธาม...

​ภาพถ่ายมุมสูงในคลับหรูระดับเอ็กซ์คลูซีฟ แสงไฟสีม่วงสลัวสะท้อนภาพชายหนุ่มร่างสูงในเสื้อเชิ้ตแหวกอกกว้าง เขาถูกล้อมรอบด้วยแก๊งเพื่อนไฮโซและนายแบบชื่อดัง ทว่าสิ่งที่โดดเด่นที่สุดในรูปกลับเป็นพริตตี้สาวสวยสองคนที่แต่งตัวเดรสสั้นเอวลอย ทั้งสองกำลังคลอเคลีย นั่งซบไหล่หนาและโอบกอดแขนของเขาไว้อย่างใกล้ชิดชนิดที่ไม่เหลือระยะห่าง ธามในรูปกำลังยกแก้วบรั่นดีขึ้นยิ้มมุมปากใส่กล้อง ด้วยสายตาพราวเสน่ห์ที่เขาชอบใช้บริหารเสน่ห์ใส่สาวๆ พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาต่อท้าย:

​'คืนนี้ไม่ต้องรอนะ มีคนคอยดูแลอย่างดีแล้ว'

​มินทร์มองรูปภาพนั้นด้วยดวงตาเรียบเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยของความตกใจหรือเจ็บปวด นิ้วเรียวสวยที่ถือเครื่องไม่ได้สั่นไหวแม้แต่น้อย และหัวใจของเธอก็ไม่ได้เต้นผิดจังหวะหรือเจ็บแปลบเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป สำหรับเธอในตอนนี้ ธามเป็นเพียงคู่สัญญาธุรกิจที่ต้องรับมือตามเงื่อนไขเท่านั้น

​มุมปากบางสวยยกยิ้มสมเพชเล็กน้อยให้กับความพยายามหาเรื่องอันไร้สาระของเขา ก่อนจะกดล็อคหน้าจอวางมือถือกลับลงบนโต๊ะข้างเตียงตามเดิม เธอพลิกตัวห่มผ้า แล้วหลับตาลงเข้าสู่นิทราต่ออย่างไม่ใส่ใจอะไรทั้งสิ้น

​...

​จนกระทั่งรุ่งเช้าในเวลาแปดโมงตรง เสียงประตูเพนต์เฮาส์หรูถูกเปิดออก ธามเดินโซซัดโซเซกลับเข้ามาในห้องพร้อมกลิ่นเหล้าและน้ำหอมผู้หญิงที่หึ่งติดเสื้อผ้า ร่างสูงก้าวตรงไปยังโซฟาตัวใหญ่ในห้องนั่งเล่นด้วยความอ่อนเพลีย แต่สิ่งแรกที่ทำเมื่อนั่งลงคือการรีบหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเปิดหน้าจอด้วยความหวังอันเต็มเปี่ยม เขาคาดหวังว่าจะได้เห็นข้อความประชดประชัน สายรัวหลุดโลก หรือร่องรอยความหึงหวงบ้าคลั่งจากเธอเหมือนเช่นเคย

​ทว่า สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอคือข้อความจากมินทร์ที่ส่งมาเมื่อตอนเจ็ดโมงเช้า มีเพียงสติกเกอร์ไลน์รูปหมีพยักหน้ารับทราบแบบไร้อารมณ์ พร้อมข้อความยาวไม่กี่บรรทัด แต่ทรงพลังจนทำให้เขาตื่นเต็มตา:

​"รับทราบค่ะคุณธาม เที่ยวให้สนุกนะคะ แต่อย่าลืมตรวจร่างกายสแกนโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ และนำใบรับรองแพทย์มายื่นให้มินทร์ก่อนกลับเข้าเตียงเดียวกันตามสัญญารายปีข้อที่ 2 ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ"

​เพล้ง!

​ธามโกรธจัดจนแทบจะปามือถือราคาหลักแสนทิ้งลงพื้น เส้นเลือดบนขมับปูดเกร็ง ใบหน้าร้อนผ่าวและชาวาบด้วยความอัปยศหมองไหม้ แผนการเรียกร้องความสนใจและประชดประชันที่เขาตั้งใจจัดฉากมาทั้งคืนแหลกสลายไม่มีชิ้นดี เธอไม่ได้หึง... ไม่ได้สนใจ... แถมยังมองเขาเป็นแค่สิ่งปนเปื้อนที่ต้องมีใบรับรองแพทย์มายืนยันก่อนเข้าใกล้เธอเสียด้วยซ้ำ!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 13: เมื่อมีคนมาท้าทาย

    ​แสงไฟสลัวโทนสีส้มอบอุ่นในบาร์แจ๊สสุดหรูเคล้าไปกับเสียงเปียโนนุ่มลึกที่แว่วมาจากเวทีริมในสุด กลิ่นหอมหวานของซิการ์ราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นอายค็อกเทลอบอวลอยู่ในบรรยากาศที่เงียบสงบและเป็นส่วนตัว มินทร์นั่งอยู่หน้าโต๊ะกระจกใสริมผนังกระจกบานใหญ่ที่มองออกไปเห็นวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองหลวง ตรงข้ามกับเธอคือ "ภากร" นักบริหารหนุ่มมาดเนี๊ยบทายาทสายการบินชื่อดัง ภากรเยื้องกายด้วยท่าทางสุภาพและสง่างาม รอยยิ้มจริงใจบนใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติรับกับบุคลิกอบอุ่นที่เต็มไปด้วยเกียรติยศและชาติตระกูล​"ผมเห็นคอลเลกชันใหม่ของคุณมินทร์แล้วนะครับ สวยงามและมีเอกลักษณ์มากจริงๆ โดยเฉพาะการเลือกใช้เส้นสายที่ดูพลิ้วไหวแต่แฝงความหนักแน่นอย่างลงตัว ทางสายการบินของเราอยากได้คุณมินทร์มาออกแบบชุดฟอร์มใหม่ของแอร์โฮสเตสครับ" ภากรยิ้มละมุน นัยน์ตาสีนวลจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความชื่นชมจากใจจริง พลางเลื่อนแก้วค็อกเทลสีสวยรสหวานซ่อนเบี้ยวให้เธออย่างให้เกียรติ​มินทร์รู้สึกผ่อนคลายและยิ้มตอบอย่างเป็นธรรมชาติ ดวงตาคู่สวยของเธอเปล่งประกายระยิบระยับยามที่พูดคุยและพยากรณ์เรื่องงานออกแบบด้วยความหลงใหล มันเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไป

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 12: รอยร้าวในใจเสือ

    ​โคมไฟแชนเดอเลียร์ระยิบระยับที่ห้อยระย้าอยู่บนเพดานสูงโถงของคฤหาสน์ตระกูลอัครเดชโภคิน ทอแสงสีทองนวลสว่างไสวไปทั่วห้องอาหารทรงยาว แต่ทว่าบรรยากาศโดยรอบกลับทับถมไปด้วยความอึดอัดอันตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นหอมของอาหารยุโรปจานหรูที่ถูกจัดวางอย่างประณีตบนจานกระเบื้องเคลือบเนื้อดี ไม่ได้ช่วยกระตุ้นความอยากอาหารของใครบนโต๊ะได้เลยแม้แต่น้อย ความเย็นชาที่ปกคลุมอยู่ทำให้ทุกสัมผัสราวกับแช่แข็งในฤดูหนาว​"คุณหญิงดาริกา" มารดาของธาม หญิงสูงศักดิ์ผู้มีใบหน้าเรียบตึงเฉียบขาดและวางท่าทีสง่าผ่าเผยตลอดเวลา นั่งประธานอยู่ตรงหัวโต๊ะ สายตาคมกริบของเธอกวาดมอง "มินตรา" หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกายลูกชายด้วยสายตาเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง ความตึงเครียดสะสมตั้งแต่วินาทีแรกที่มินทร์ก้าวเท้าเข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้​"ได้ข่าวว่าแบรนด์ผ้าไทยของเธอใกล้จะเจ๊ง จนต้องวิ่งโร่มาหาลูกชายฉันงั้นเหรอ มินตรา?" คุณหญิงดาริกาวางส้อมลงบนจานเสียงดัง เคร้ง! เสียงโลหะกระทบกระเบื้องดังสะท้อนไปทั่วห้องอาหารอันเงียบสงบ ราวกับต้องการตบหน้าหญิงสาวให้รู้สำนึก "ธามน่ะเขาใจดี ชอบทำการกุศลช่วยเหลือผู้หญิงเดือดร้อน แต่เธอก็ต้องเจียมตัวนะ อ

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 11: ข้อความตอนตีสาม

    ​เสียงสั่นครืดๆ ของสมาร์ทโฟนบนโต๊ะข้างเตียงดังขึ้นทำลายความเงียบสงบในห้องนอนมืดมิดของมินทร์ แสงสีฟ้าจากหน้าจอด้านหลังสว่างวาบขึ้นมาส่องกระทบใบหน้าเนียนสวยที่กำลังหลับใหลเปลือกตาบางค่อยๆ กะพริบขึ้นปรับสายตากับความมืด เข็มสั้นของนาฬิกาเรือนหรูบนผนังชี้ไปที่เลขสามครึ่ง พอดีกับที่เสียงแจ้งเตือนสั่นรัวติดๆ กันหลายครั้งจนเธอต้องเอื้อมมือเรียวสวยไปหยิบมันขึ้นมาดู​มันคือข้อความรูปภาพจากธาม...​ภาพถ่ายมุมสูงในคลับหรูระดับเอ็กซ์คลูซีฟ แสงไฟสีม่วงสลัวสะท้อนภาพชายหนุ่มร่างสูงในเสื้อเชิ้ตแหวกอกกว้าง เขาถูกล้อมรอบด้วยแก๊งเพื่อนไฮโซและนายแบบชื่อดัง ทว่าสิ่งที่โดดเด่นที่สุดในรูปกลับเป็นพริตตี้สาวสวยสองคนที่แต่งตัวเดรสสั้นเอวลอย ทั้งสองกำลังคลอเคลีย นั่งซบไหล่หนาและโอบกอดแขนของเขาไว้อย่างใกล้ชิดชนิดที่ไม่เหลือระยะห่าง ธามในรูปกำลังยกแก้วบรั่นดีขึ้นยิ้มมุมปากใส่กล้อง ด้วยสายตาพราวเสน่ห์ที่เขาชอบใช้บริหารเสน่ห์ใส่สาวๆ พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาต่อท้าย:​'คืนนี้ไม่ต้องรอนะ มีคนคอยดูแลอย่างดีแล้ว'​มินทร์มองรูปภาพนั้นด้วยดวงตาเรียบเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยของความตกใจหรือเจ็บปวด นิ้วเรียวสวยที่ถือเครื่องไม่ได้สั

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 10: ตัวแปรสีเทา

    ​เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์รัวกระหึ่มดังก้องสนามแข่งรถส่วนตัว ความเร็วและแรงเหวี่ยงเหยียบมิดไมล์คือสิ่งที่ธามใช้ระบายความอัดอั้นตันใจทั้งหมดในเวลานี้ ชายหนุ่มหักพวงมาลัยดริฟต์เข้าโค้งจนยางไหม้ส่งกลิ่นคลุ้ง ทันทีที่รถจอดสนิท เขาก้าวลงมาจากรถด้วยท่าทางดุดัน หวังจะเห็นใบหน้าตื่นตระหนกระคนเทิดทูนจากผู้หญิงที่เขาพามาด้วย​แต่... มินทร์กลับนั่งอยู่บนเก้าอี้สนามใต้ร่มบังแดดอย่างสงบ ในมือของเธอถือไอแพดค้างไว้เพื่อตรวจสอบงบดุลของบริษัท เธอไม่ได้กรี๊ดกร๊าดตอนรถสปอร์ตแล่นฉิว ไม่ได้วิ่งเอาผ้าเย็นมาซับเหงื่อให้เขาเหมือนที่นลินหรือสาวๆ คนอื่นเคยทำ​"ซิ่งขนาดนั้น... ไม่กลัวตายหรือไงมินตรา?" ธามเดินเข้าไปกระชากน้ำดื่มจากมือลูกน้อง พลางปัดเหงื่อที่หน้าผากออกอย่างหัวเสีย​มินทร์ละสายตาจากหน้าจอ มองเขาด้วยแววตาว่างเปล่า "ชีวิตของคุณเป็นของคุณค่ะคุณธาม สัญญาของฉันคุมแค่เรื่องงานและหน้าที่คู่นอนตามกฎ ตราบใดที่คุณไม่ตายก่อนจ่ายเงินทุนงวดสุดท้าย ฉันไม่มีสิทธิ์ไปก้าวล่วงความปลอดภัยของคุณค่ะ"​คำพูดที่แสนห่างเหินราวกับมองเขาเป็นแค่สัญญากระดาษ ทำให้ธามรู้สึกเหมือนกำลังสูญเสียการควบคุมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 9: ค่ำคืนที่ไม่ได้กิน

    ​ภายในห้องนอนใหญ่ของเพนต์เฮาส์หรู ธามกำลังพลิกตัวไปมาบนเตียงกว้างด้วยความกระสับกระส่าย เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานอย่างเงียบเชียบ แต่มันกลับขับเน้นให้ความเงียบในอกของเขาดังอื้ออึงอย่างน่าหงุดหงิด กลิ่นเทียนหอมอ่อนๆ รสลาเวนเดอร์ผสมเปปเปอร์มินต์ลอยโชยมาจากใต้ช่องประตูห้องนอนของมินทร์ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม มันเป็นกลิ่นที่เรียบง่ายแต่กลับปลุกเร้าสัญชาตญาณในตัวเขาอย่างประหลาด​"ผู้หญิงอะไร... เย็นชาชะมัด" ธามสบถกับตัวเอง นึกถึงภาพผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ผ่านมาในชีวิต ทุกคนล้วนพยายามเดินมาออดอ้อน เอาอกเอาใจนุ่งน้อยห่มน้อยมาเคาะประตูห้องเขาตั้งแต่วันแรก แต่มินทร์กลับทำเหมือนเขาเป็นเพียงเพื่อนร่วมห้อง หรือร้ายกว่านั้น... เป็นแค่หัวหน้างานในเวลาราชการ​ความหงุดหงิดระคนเสียหน้าขับเคลื่อนให้ร่างสูงลุกขึ้นจากเตียง ชายหนุ่มจงใจหยิบขวดบรั่นดีราคาแพงมาดกสลักรวดเดียวสองอึกใหญ่ แกล้งทำเป็นคนเมาเดินตุปัดตุเป๋ไปเคาะประตูห้องเธอ ก๊อก ก๊อก ก๊อก​"มินทร์... เปิดประตูให้ฉันหน่อย" เขาลากเสียงยานคราง แกล้งทิ้งตัวพิงบานประตู​ไม่ถึงนาที บานประตูก็เปิดออก มินทร์ปรากฏตัวในชุดนอนผ้าซาตินแขนยาวขายาวสีมิดชิดติดกระดุมถึงคอ เรื

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 8: เหยื่อลองเชิง

    ​ความสงบสุขพังทลายลงในวันต่อมาเมื่อธามพามินทร์ไปทานอาหารกลางวันในห้องอาหารส่วนตัว และ "นลิน" นางแบบสาวแฟนเก่าเบอร์ล่าสุดของธาม บุกเข้ามาด้วยใบหน้าถมึงทึงจากความหึงหวง​"อ๋อ... นึกว่าใคร ที่แท้ก็ดีไซเนอร์ตกอับที่ยอมเอาตัวเข้าแลกเงิน!" นลินกรีดร้อง เสียงดังพลางคว้าแก้วน้ำส้มบนโต๊ะตั้งท่าจะสาดใส่หน้ามินทร์​หมับ!​มินทร์คว้าข้อมือของนลินไว้กลางอากาศได้อย่างแม่นยำและรวดเร็ว นัยน์ตาของมินทร์นิ่งสนิท ไม่มีแววตระหนกตกใจ เธอค่อยๆ บิดข้อมือนลินออกอย่างสุภาพแต่ทรงพลัง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง​"คุณนลินคะ การกระทำนี้เข้าข่ายพยายามทำร้ายร่างกาย และหมิ่นประมาทในที่สาธารณะ หากน้ำในแก้วนี้โดนตัวฉัน แม้แต่หยดเดียว ทนายของฉันจะส่งหมายศาลไปถึงคอนโดของคุณภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงค่ะ... คิดให้ดีก่อนจะทำลายอนาคตตัวเองนะคะ"​นลินหน้าเสีย สะบัดหน้าหนีแล้วเดินกระทืบเท้าออกไปอย่างอับอาย ธามที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่ถึงกับทึ่ง เขามองมินทร์เพื่อค้นหาแววตาหึงหวงหรือความเรียกร้องให้เขาปกป้อง แต่มินทร์กลับหยิบผ้าเช็ดปากขึ้นมาซับมือเบาๆ แล้วพูดเรียบๆ​"ฉันไม่ได้หึงคุณนะคะคุณธาม ฉันแค่ปกป้องภาพลักษณ์ของ 'ดีล' ของเราค

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status