Chapter 001

“Give him this medicine, he should take it. He’s in his room. The first door you see when you go upstairs is his room. Understand?”

Tumango ako kay ma’am Glenda Salazar, siya ang may bahay ng pinagtatrabahuhan ko.

Ngayon ang first day ko bilang katulong. Nakapagtapos naman ako ng highschool, katunayan nga niyan ay nasa second year na ako sa collage, tumigil lang dahil sa kaunting problema na dumating sa pamilya.

Napili ko na mamasokan bilang katulong sa mga Salazar dito sa manila dahil na rin malaki ang pasahod nila. Pinalitan ko si Manang Juliet, kapitbahay namin na dati nilang katulong. 

Kinuha ko na sa kamay niya ang gamot, ibibigay ko raw ito sa anak niya. Madali lang para sa first day ko, madilim na rin kasi ng makarating ako. Napaaga pa nga dahil, bukas pa naman dapat ako luluwas ng manila.

“Uhhmm, wait…”

Napatigil ako sa paglalakad ng muli siyang magsalita. Humarap ako sa kanya at ngumiti. Kanina ko pa napapansin ang kakaiba niyang mga  tingin sa akin.

“Y-Yes po?”

“Are you sure, you are not related to Samantha Bernardo?”

Mabilis akong umiling. “Si Kathryn Bernardo lang po ang kilala ko ma’am.” Biro ko, nakita ko na gumaan ang pakiramdam niya. “Sige po, ihahatid ko na ito sa anak mo po.”

Tumango siya kaya nagpatuloy na ako sa paglalakad. Binaliwala ang tanong niya.

Gaya ng sinabi niya pumasok ako sa unang kwarto na bumungad sa akin pag-akyat ko ng second floor. Ilang beses akong kumatok at nagtawag ngunit walang nagbukas ng pinto, kaya pumasok na ako.

Antok na rin ako, gusto ko ng magpahinga dahil napagod ako sa biyahe.

Pagbukas pa lang ng pinto na hilo na ako sa tapang ng pabango.

“Tao po? Sir? May pinapabigay po ang mama mo.”

Napa-ubo pa ako habang hinahanap ang switch ng ilaw sa kwartong ito. Mula sa mahin ang liwanag na pumapasok sa bintana ng kwarto, may naaninag akong bulto na nakahiga sa kama.

Nang mahawakan ko na ang switch ng ilaw, hindi ko alam kung bubuksan ko ba dahil baka magalit ang sinong tao na mukhang natutulong.

“Tao po?”

Muli akong nagsalita, ngunit hindi man lang gumalaw ang bulto ng tao sa kama. Napabuga ako ng hangin, at sa hindi maintindihan umikli ang pasensya ko.

Binuksan ko na ang ilaw, wala ng pakialam kung magising siya. Mas okay nga iyon upang maibigay ko na ang gamot sa kanya. Kapag naibigay ko na pwede na akong pumunta sa kwarto ko at magpahinga.

Panandalian akong nasilaw sa biglaang liwanag kaya napapikit ako saglit. Pagmulat ng mata ko ay dumapo ang mga mata ko sa may kama.

May isang lalaki doon ang nakahiga. Mula dito ay kapansin-pansin ang matangos niyang ilong. Lumapit ako sa kanya at ibinaba mula sa lamesa ang hawak na tray kung saan naglalaman ng tubig at ng gamot niya.

“S-Sir.” Umupo ako sa kanyang kama, at tinitigan siya. “Wow, ang gwapo mo naman po.”

Hindi na ako nagulat na gwapo ang anak ni Ma’am Glenda, ngunit nakakagulat na ganito pala siya kagwapo. Para siyang isang greek, ang ganda ng hubog ng mukha niya.

Ang katawan niya kaya?

Bigla akong na excite. Hindi ko pa kasi makita ang kabuuan ng katawan niya dahil nababalot siya ng makapal na kumot.

Mas inilapit ko ang mukha ko sa kanya. Ang kinis ng mukha, mas makinis pa kaysa sa kilikili ko.

Halos maduling ang mata ko sa sobrang lapit ko sa kanya. Wala naman akong balak halikan siya, gusto ko lang talaga siyang makita ng mas malapitan.

“Anong ginagawa mo?” 

Nagulat ako ng bigla siyang nagmulat ng mga mata. Tatayo na sana ako ngunit mas mabilis ang naging galaw niya. Pinulupot niya ang kamay sa bewang ko at kinabig palapit pa sa kanya. Napahawak ako sa dibdib niya dahil sa gulat.

“Are you here to come back to me?” Malalim at galargar ang boses na tanong niya.

Tinitignan niya ako ng may lungkot. Nakita ko sa mata niya ang pananabik at pagkamiss sa tagal ng paninitig niya sa akin.

Bigla akong nailang. “S-Sir, nandito po ako p-para dalhan ka ng gamot.” Umayos ako ng pagkakaupo.

Kinakabahan ako. Hindi pa nakakatulong ang paninitig niya sa akin. May iba kung paano siya tumitig sa akin. Parang muli niyang nakita ang taong matagal na niyang gustong makita.

Inabot ko ang gamot. tinanggal sa lagayan nito. “Inumin mo ito.” Sinubukan kong ibigay sa kanya ang gamot ngunit ang kamay ko ang hinawakan niya.

May kakaiba akong naramdaman ng magdikit ang kamay namin, para akong nakukuryente.

“Ikaw ang gumawa.” Mahinang sabi niya.

Napalunok ako bago tumango. Binawi ko agad ang kamay ko, hawak pa rin ang gamot. Tinulungan ko siyang umupo, at ngayon ko lang napansin na sobrang init niya. Kaya pala kailangan niyang uminom ng gamot dahil may trangkaso siya.

Sunod ko naman na inabot ang tubig niya. Napatikhim muna ako bago inilapit ang kamay ko sa bibig ko.

Nakatitig siya sa akin bago binuka ang bibig. Pinasok ko doon ang gamot at mabilis na pinainom. Nang matapos na ay binalik ko sa tray ang baso.

“Magpahinga ka na sir, para bukas ay magaling ka na.” Ngumiti ako.

Kumislap sa tuwa ang mata niya ng ngumiti ako, bagay na mas lalong nagpailang sa akin.

“Sleep with me.” Namilog ang mga mata ko, tatayo na sana ako upang umiwas ng hawakan niya ang palapulsohan ko at hatakin palapit sa kanya. “Please? I miss you Samantha.”

Kinabig niya ako palapit sa kanya, hindi agad ako nakagalaw ng halikan niya ako. Itinulak ko siya sa dibdib.

“H-Hindi ako si Samantha.”

Imbis na pakinggan ang sinabi ko ay muli niya akong hinalikan. Mas malalim at mapusok, ramdam ko mula sa halik niya ang pananabik, bagay na nagpapaalala sa aking dating nobyo.

Biglang rumagasa ang mga ala-ala naming dalawa. At imbis na pigilan ang lalaki ay sinagot ko ang halik niya. Iniisip na ang nobyo ko ang kahalikan ko at hindi ang anak ng amo kong babae.

Maybe this way I can still pretend that he’s the one who touched me, because even if I left him I still love him.

Baka sa pamamagitan nito makatakas ako sa realidad na ako ang umalis at nakipaghiwalay sa kanya.