MasukNakakapagod ang araw na ito. Masyado nang mahaba para sa akin dahil sa dami ng nangyari.Namamanhid na ang buo kong katawan, pero hindi ko magawang makapagpahinga nang maayos dahil sa anak kong inaapoy ng lagnat ngayon.Hindi ko na nga maalala kung paano kami nakarating sa villa na nakalaan para sa mga Salazar.Sa sobrang dami ng nangyari, hindi ko na alam kung ano pa ang uunahin kong isipin.Bumalik ako sa La Union nang biglaan.Nagkaharap ulit kami ni Xavier pagkatapos kong malaman na ikinasal na siya sa kaibigan kong si Mia.Muli kong nakita ang mga dati kong kakilala.At higit sa lahat, nakita at nakausap ako ni Kuya Daniel. May posibilidad pang alam na niyang may sarili na akong pamilya.Paano ko pa haharapin ang lahat?Sirang-sira ang pagkatao ko nang umalis ako rito. Nagkasabay-sabay ang lahat. Hindi ko nakayanan ang mga nalaman ko kaya naman mas pinili kong takasan iyon.Pero sa pagbabalik kong ito, kahihiyan muli ang sasalubong sa akin.Tahimik na nakaupo si Gale sa gilid ng
Biglang parang naging napakaliwanag ng buong paligid dahil sa ilaw na nakatutok sa aming dalawa ni Gale. Napapikit ako nang bahagya habang sunod-sunod na kumikislap ang mga camera sa aming harapan. Ramdam ko ang bigat ng mga matang nakatutok sa akin, pero mas mabigat pa rin ang kamay ni Gale na nakapulupot sa aking bewang. Gusto kong mawala. Gusto kong tumakbo palayo sa lugar na ito. Pero wala na akong mapagtataguan. Nakita na nila ako. "๐๐ช๐บ๐ข ๐ด๐ช ๐๐ข๐ญ๐ฆ ๐๐ฆ๐บ ๐๐ข๐ญ๐ข๐ป๐ข๐ณ?" "๐๐ฃ๐ช๐จ ๐ด๐ข๐ฃ๐ช๐ฉ๐ช๐ฏ, ๐ฏ๐ข๐ฑ๐ถ๐ฏ๐ต๐ข ๐ด๐ช ๐๐ข๐ญ๐ญ๐ช๐บ๐ข๐ฉ ๐ด๐ข ๐ช๐ด๐ข๐ฏ๐จ ๐๐ข๐ญ๐ข๐ป๐ข๐ณ!" "๐๐ข๐จ๐ฃ๐ข๐ญ๐ช๐ฌ ๐ฏ๐จ๐ข ๐ด๐ช๐บ๐ข... ๐ฏ๐จ๐ถ๐ฏ๐ช๐ต ๐ฌ๐ข๐ด๐ข๐ฎ๐ข ๐ฏ๐ข ๐ข๐ฏ๐จ ๐ข๐ด๐ข๐ธ๐ข'๐ต ๐ข๐ฏ๐ข๐ฌ ๐ฏ๐ช๐บ๐ข." "๐๐ญ๐ข๐ฎ ๐ฎ๐ฐ ๐ฃ๐ข๐ฏ๐จ ๐ช๐ฏ๐ข๐ข๐ฏ๐จ๐ฌ๐ช๐ฏ ๐ฏ๐ช ๐๐ข๐ท๐ช๐ฆ๐ณ ๐ข๐ฏ๐จ ๐ฃ๐ข๐ต๐ข?" "๐๐ฐ, ๐ด๐ช๐ฏ๐ฐ ๐ข๐ฏ๐จ ๐ต๐ถ๐ฏ๐ข๐บ ๐ฏ๐ข ๐ข๐ฎ๐ข ๐ฏ๐จ ๐ข๐ฏ๐ข๐ฌ ๐ฏ๐ช๐บ๐ข?" Ang bawat salitang naririnig ko ay parang matulis na bagay na humihiwa sa tahimik kong kalooban. Hindi na nila ako tinantanan. Hindi ko alam kung
Bakit kailangan ngayon pa?May pagmamakaawa akong nakatitig kay Gale. Umaasang mababasa niya ang gusto kong mangyariโang 'wag siyang gumawa ng gulo.Sobrang nanghihina na ang aking mga tuhod ngunit kailangan kong magpatuloy. Sa aking likod ay ramdam ko pa rin ang mapanuri nilang mga matang nakasunod sa akin.Nagpatuloy ako sa paglalakad.Balak ko sana siyang lagpasan. Pagod na ako para sa isa pang drama. Pero sino nga ba ang niloloko ko? Imposible namang hindi alam ng mga narito na ang batang nagtawag sa akin ng Mommy ay isang Salazar.๐๐ฉ๐ช๐ค๐ฐ, ๐ต๐ฉ๐ช๐ด ๐ช๐ด ๐ข๐ญ๐ญ ๐บ๐ฐ๐ถ๐ณ ๐ง๐ข๐ถ๐ญ๐ต.Hindi dapat ako naiipit ngayon kung hindi niya ako dinala rito. Alam naman niyang ayaw kong bumalik. Pakiramdam ko tuloy ay trinaydor ako ng sarili kong kaibigan dahil dinala niya ako sa mga taong pilit kong pinagtataguan.Ngayon, hindi lang ang mga magulang ko ang dapat kong problemahin, pati na rin ang mga dati kong kakilala na uhaw sa mga kasagutan. At higit sa lahatโsi Gale na kaunting galaw na l
Hindi ako gumalaw habang pinasadahan niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa. Ngumiti siya sa akinโiyong malambing na ngiting alam mong plastik kapag napagmasdan mo nang mabuti."Whose child is this?" tanong niya habang maamong lumingon sa aking anak.Tiningnan siya ni Niko. Minamata ng bata ang matabang babae sa aming harapan. Nagsalubong ang kaniyang mga kilay nang bumaba ang kaniyang paningin sa tiyan nito bago ako nagtatakang nilingon."Mommy, is this lady pregnant? Her tummy is so big!" malakas na tanong niya sa akin bago muling ibinalik ang tingin sa kaniyang harapan.Narinig ko ang mahinang tawanan na sinundan ng bulungan ng mga tao sa paligid.Mahigpit kong niyakap ang aking anak. Nang pasadahan ko ng tingin ang mga taong naroon, kitang-kita ko ang pagkagulat sa mga mata nila."Sweetheart, stop it," suway ko sa aking anak.Agad naman niyang isiniksik ang kaniyang mukha sa mismong leeg ko. Naramdaman ko ang init ng kaniyang katawanโhindi nga maganda ang pakiramdam ng anak ko.
Nagsimulang manginig ang aking kalamnan. ๐๐ช๐บ๐ฐ๐ด ๐ฌ๐ฐ, ๐ข๐ฏ๐ฐ๐ฏ๐จ ๐ฏ๐ข๐ฏ๐จ๐บ๐ข๐ณ๐ช ๐ด๐ข ๐ข๐ฏ๐ข๐ฌ ๐ฌ๐ฐ? "N-Nasaan kayo?" Dahan-dahan akong tumayo at kinakabahang nilingon ang nakatatanda kong kapatid. Nagtataka siyang sumunod sa aking pagtayo. "What's wrong?" Napakagat-labi ako. "N-Nandito kami ngayon saโLa Union kamo! Paano siya pupunta rito?" naiiyak na tanong ni Anding kay Menggay sa kabilang linya. "I want Mommy!" kasunod ang malakas na iyak ni Niko. Sumikip ang aking dibdib nang marinig ang hagulgol ng aking anak. Nagmadali akong naglakad pabalik sa loob ng resort. If I'm not mistaken, they're here too. "Saan kayo banda?" hinihingal na tanong ko. Paalis na ako nang maramdaman ang kamay ni Kuya na humawak sa aking braso para pigilan ako. Nilingon ko siya. "Where are you going?" "I-I'm sorry, kuya..." ๐๐บ ๐ด๐ฐ๐ฏ ๐ฏ๐ฆ๐ฆ๐ฅ๐ด ๐ฎ๐ฆ. Hindi nila pwedeng malaman ang tungkol sa anak ko. "I need to go..." "B-Butโ" Nanlalamig ang aking palad habang tinatanggal a
"Stop touching her!" Namutla si Xavier nang marinig ang galit na boses sa kaniyang likuran. Hindi ako nakagalaw nang mabilis siyang lumapit sa amin. "Who gave you the right to even lay a hand on her?" galit na tanong niya bago pinilipit nang walang kaabog-abog ang kamay ni Xavier. Umalingawngaw ang nasasaktang sigaw ni Xavier sa may pasilyo. "K-Kuya, tumigil ka!" kinakabahang pakiusap ko. Lalapitan ko sana siya nang ipukol niya sa akin ang isang matalim na tingin. Napalunok ako at napatigil sa kinatatayuan. Muli niyang ibinalik kay Xavier ang kaniyang galit na titig. "How dare you touch my princess?" nanginginig sa galit na asik niya. Mabuti na lang at binitiwan din niya agad si Xavier. Mabilis na lumapit sa akin si Kuya Daniel. Hinawakan niya ako sa aking mga balikat. "Ayos ka lang ba?" seryosong tanong niya. Nang hindi ako agad nakapagsalita, mas tumalim pa ang titig niya bago muling ibinaling ang tingin kay Xavier. "Ano pang ginagawa mo rito? Alis!" Kumuyom a
โI donโt want a toy anymore.โ Sigaw ng bata. Gamit ang maliit na kamao ay pinagsusuntok niya ang ama sa mukha. Sinangga naman ni Gale ang suntok ng anak. โStop it kiddo.โ Malumanay na utos niya sa anak. Never niyang sinigawan o pinagalitan ang bata. Kaya lumaki itong walang kinakatakutan kung hin
Naiintindihan ko na si mama, para manatiling buo ang pamilya kailangan mong magtiis at magpakatanga sa kagagohang ginagawa ng asawa mong hindi iniisip ang kapakanan ng inyong anak. Samantha Bernardo is my insecurities. Dahil sa kanya, ang dami kong nakitang mali sa akin. Akala ko nga perpekto na ak
Hindi ako mahuhulog sa kanya, iyon ang akala ko. Heโs cold, distant, and arrogant towards me. I will never fall for a man like him. But I was wrong. Minahal ko pa rin siya. โBakit ngayon ka lang?โ Alas dos na ng umaga at kakauwi lang ng magaling kong asawa. Paakyat na siya ng hagdan ng magsalit
I never expect na mapapagod din pala ako sa kanya, na susukuan ko rin pala siya sa huli. โThank you Mike.โ Saad ko sa kaibigan. โAre you really sure about this?โ May lungkot sa mga mata niya. โYes, sure na ako!โ Nakangiting sagot ko. Tumango siya. Pagkatapos niyang iabot sa akin ang sadya ko ay







