Home / Romance / To Serve And To Protect Your Heart / Chapter 001: Tara Miles Parker

Share

To Serve And To Protect Your Heart
To Serve And To Protect Your Heart
Author: Dragon88@

Chapter 001: Tara Miles Parker

Author: Dragon88@
last update publish date: 2025-01-10 22:54:50

“Hmmm…” Kasarapan ng tulog ko ng maalimpungatan ako, dahil naramdaman ko na may gumagalaw sa mukha ko. Kumilos ako, nagbago ng posisyon ng higa—patagilid.

Saka muling bumalik sa mahimbing na pagtulog.

Subalit, wala pang segundo ang lumipas ay muli akong naalimpungatan ng marinig ko ang isang impit na tawa mula sa isang batang babae. Actually, she’s not a kid anymore kundi isang isip-bata. Lihim akong napangiti dahil sa presensya nito, lalo na ng maamoy ko ang amoy baby nitong amoy.

Ramdam ko ang kanyang presensya mula sa gilid ng kama na kinahihigaan ko, at batid ko na napakalapit niya sa akin.

Hmmmm… masarap sa pakiramdam na samyuin ang natural nitong amoy, hindi siya katulad ng ibang babae na kailangan pa ng pabango para lang maging mabango. Nang dahil sa makulit na ito ay maganda na naman ang gising ko.

Nanatili akong nakapikit at nagkunwaring tulog. Susubukan ko kung hanggang saan ang kakulitan ng inaanak kong ito.

“Ano na naman kaya ang pinaggagagawa nito sa mukha ko?” Anya ng isip ko dahil ramdam ko ang basang bagay na pinapahid niya sa pisngi ko, gayundin sa mga labi ko na may kasamang impit na pagtawa—akala moy kinikiliti.

Sa huli, ako rin itong hindi nakatiis. Mahigpit kong kinapitan ang kumot, saka mabilis itong isinaklob sa makulit na si Tara.

“Ay!” “Got you!” Halos sabay pa naming sigaw, halatang nagulat ito sa ginawa ko. Alam ko kasi na may balak na naman siyang tumakas. Walang hirap na nahatak ko siya papunta sa gitna ng kama.

Napuno ng malakas na tawanan ang buong silid ng kilitiin ko siya sa tagiliran. Pilit siyang nagpumiglas habang sumisigaw nang “Ayoko na! Tama na! Tama na!” Hinihingal na ito ng tigilan ko.

Inalis ko ang kumot, at tumambad sa aking paningin ang magulo nitong buhok.

Ang kanyang dark brown na buhok at nakamamanghang amber na mga mata ay tunay na nakakabighani.

Nagmukha siyang isang anghel sa aking paningin, ang makinis at maputing balat nito ay tinampukan ng pino at kulay brown na mga balahibo.

Maihahalintulad mo ang batang ito sa isang mamahaling manika. Bihira na makatagpo ka ng ganito kagandang babae.

“Click!” Bigla akong natauhan ng pumitik ang mga daliri nito sa tapat ng mukha ko, saka ko lang napansin na kanina pa pala ako nakatulala sa mukha ng aking inaanak.

“Mr. Anderson’s calling! You are now in outer space!” Makulit nitong sabi sabay humagikhik pa ng tawa kaya naman maging ako ay natawa na rin.

Yeah, I forgot to say this, except her beauty, ay may pagka abnormal din ang inaanak kong ito, damn! Ang lakas lang mang-asar.

Bumangon siya, umalis sa kama ko at inayos ang nagulo nitong buhok, ngunit ang magandang ngiti nito ay nanatiling nakapaskil sa kanyang mga labi.

“Dad, you promised me na ihahatid mo ako ngayon sa school.” Naglalambing nitong sabi at sinadya pa nitong papungayin ang kanyang mga mata. Imbes na matuwa ay sumimangot ang mukha ko. I don’t know, pero napipikon ako sa tuwing tatawagin niya akong daddy. Well, hindi ko siya masisisǐ kung ituring ako nito bilang kanyang pangalawang ama, dahil iyon naman talaga ang ginagawa ko.

Nang makita niya ang naging ekspresyon ng mukha ko ay mas lalong lumapad ang ngiti nito. Halatang ikinatuwa pa niya ang naging reaksyon ko. See? Alam talaga ng batang ito kung paano ako pikunin.

“One time na marinig ko sayo ‘yan, I swear, never na kitang ihahatid sa school mo, at sasabihin ko rin sa daddy mo na bawasan ang allowance mo.” Banta ko sa kanya, lihim akong napangiti ng maalarma ito. Naglaho ang nang-aasar nitong ngiti at nagmukha siyang isang maamong tupa.

“Did someone told you, na ikaw ang pinakagwapo at mabait na ninong sa buong mundo?” Pang-uuto pa nito sa akin, saka ipinikit-pikit pa ang kanyang mga mata, kunway tantalizing eyes daw sya—well, totoo naman.

“Don’t me, Tara, hindi mo ako mauuto.” Galit-galitan kong sagot, sabay tayo paalis sa kama. I am wearing pajama ang white t-shirt, dahil alam ko na papasok sa kwarto ko ang makulit kong inaanak. Maliit pa lang ito ay madalas na siyang nasa bahay ko, kaya mas marami ang time na napagkakamalan na isa akong batang ama, noon.

She’s Tara Miles Parker, ang nag-iisang anak ni Mr. Vasile Parker na isang technician. A single father na mag-isang itinaguyod ang kanyang nag-iisang anak na babae.

Kasalukuyang nag-aaral ng law sa isang Exclusive University si Tara at ngayon ay first year college pa lang ito.

I am the one supporting her education. Nakilala ko lang ang kanyang ama ng minsang nasira ang aircon dito sa kwarto ko. That time ay kasalukuyan pa lang akong estudyante. Mag-isa akong naninirahan sa maliit na apartment na ito dahil bata pa lang ako ay gusto ko ng tumayo sa sarili kong mga paa.

Nalaman ko na kapit-bahay ko lang pala ang technician na umayos ng aircon ko ng makita ko siya sa kabilang bahay. Kasalukuyan niyang pinapatigil sa pag-iyak ang isang sanggol nasa tingin ko ay mag-isang taon pa lang.

Nang makita ko na nahihirapan na si Mr. Vasile dahil ayaw talagang tumigil ng anak nito sa pag-iyak ay lumabas na ako ng bahay at lumapit sa mag-ama. Honestly, wala akong hilig sa bata, pero may kung anong damdamin ang nagtutulak sa akin na lapitan ang sanggol.

Ako na mismo ang nagpresenta kay Mr. Vasile na patigilin ang anak nito sa pag-iyak. At iyon ang unang pagkakataon na nasilayan ko ang cute at magandang mukha ng makulit na ‘to. Mula noon ay lagi ng nakadikit sa akin ang batang ito.

Tara is seventeen years old now, while I was thirty two years old.

“I’m not gonna uto-uto you, Ninong, I’m just telling the truth. By the way, where have you been last night? I’m waiting you outside ng ilang oras, pero hindi ka dumating.” Ani pa nito pero ang makulit na ‘to ay nagkakalkal na sa loob ng backpack ko. Kumunot ang noo ko ng makita ko na may isinilid siya sa kanyang bulsa, kaya naman naudlot ang pagsasalansan ko sa mga unan.

“Ano ‘yang isinilid mo sa bulsa mo?” Curious kong tanong habang naglalakad palapit sa kanya.

“Nothing.” Seryoso naman niyang sagot ng hindi lumilingon sa akin, habang patuloy niyang hinahalungkat ang loob ng bag ko—para itong bata, dahil nakasalampak pa siya ng upo sa sahig. Halatang bagong gising lang din ito dahil suot pa niya ang paborito niyang pajama na ako ang bumili.

Nanlaki ang mga mata ko ng ilabas niya mula sa loob ng bag ang isang maliit na box na may cover ng chocolate na lollipop. Kahit sino talaga ay iisipin na isa itong candy na chocolate flavor, pero ang totoo niyan ay isa itong condom.

“S**t, ibalik mo sa akin ‘yan, Tara!” Natataranta kong sabi at tinangka kong agawin ito mula sa kanyang kamay.

“No! I need this!” Sagot pa niya sa akin saka mabilis na binitawan ang bag ko at nagmamadali itong tumayo at tumakbo palapit sa pintuan. Maliksi ang katawan ko kaya kaagad na nahagip ng kanang braso ko ang maliit na bahagi ng baywang ni Tara.

“Ay! Let me go! Ano ba ninong! Why are you so madamot? Para candy lang!” Naiinis nitong sabi habang pilit na inilalayo ng kamay niya ang condom mula sa akin. Mahigpit ko siyang niyakap, kasunod nito ay walang hirap na naagaw ko ang maliit na box mula sa kanyang kamay.

Napalunok pa ako ng matuôn ang atensyon ko sa malambot niyang katawan, dahilan kung bakit mabilis na nag-init ang pakiramdam ko. Mabilis pa sa alas kwatro na inilayo ang sarili sa katawan ng inaanak ko.

Nasa kusina, sa loob ng refrigerator.” Seryoso kong sabi habang isinisilid ang condom sa loob ng bulsa ng aking pajama.

Mabilis na nagliwanag ang mukha nito, at kahit hindi ko na ipaliwanag kung ano ang ibig kong sabihin ay batid ko na naunawaan ako nito.

“Sometimes talaga, you’re so unfair Ninong. Why didn’t you tell me agad? So, I will not wasting my time na halungkatin pa ‘yang bag mo.” Reklamo pa nito sa akin. That’s my Tara, hindi nahihiya sa akin, because we are so close to each other.

Maya-maya ay dumukot siya sa kanyang bulsa, napalunok pa ako ng wala sa oras ng damputin niya ang kamay ko saka inilagay sa palad ko ang dalawang piraso ng pakete nang condom.

“I think it’s your favorite, here keep it.” Anya pa sabay hakbang patungong pintuan. Parang akala moy nakalutang sa ulap ang mga paa nito habang naglalakad palabas ng silid. Halatang excited na siyang malaman kung ano ang pasalubong ko sa kanya.

“Huh!” Isang marahas na buntong hininga ang aking pinakawalan ng lumipat ang tingin ko sa mga condom na nasa kamay ko. I’m so lucky dahil masyado pang inosente si Tara pagdating sa mga ganitong bagay. Dahil kung aware ang siya dito marahil sandamakmak na paliwanag ang gagawin ko sa batang ‘yun.

“OMG! Thank you ninong!” “BLAG!” Natawa na lang ako ng marinig ko na nagpasalamat siya sa pasalubong ko. Ngunit, kasunod nito ang tunog ng pag sarado ng pinto tanda na lumabas na ito ng bahay. Maliit pa lang si Tara ay ganito ang eksena sa bahay ko tuwing umaga.

Umiiling na lumapit ako sa aking bag at ibinalik sa loob nito ang mga laman na ikinalat ng batang ‘yun. Sunod, dinukot ko ang condom na nasa bulsa ng pajama ko at isinilid ito sa secret pocket ng bag ko. Kailangan ko ng condom para sa girlfriend ko. Yes, I have a girlfriend pero wala akong plano na pakasalan siya. I need her for my personal need, and aware naman siya sa klase ng relasyon na meron kami.

And besides, hindi naman dehado ang girlfriend ko sa estado ng relasyon namin, dahil I support her financially na batid ko na iyon naman talaga totoong pakay niya sa akin.

Tahimik na humakbang ako papasok sa loob ng banyo. Pagdating ko sa loob ay hindi na ako nagulat pa ng makita ko ang ayos ng aking mukha.

Ang mga labi ko ay pinahiran ni Tara ng makapal na pulang lipstik, habang ang magkabilang pisngi ko sa matambôk na bahagi ay meron ding pulang lipstik na pa-bilog ang hugis. Well, mas okay na ‘to kaysa sa mga stickers na idinidikit niya sa buong katawan ko araw-araw noong maliit pa ang makulit na batang ‘yun.

Natatawa na humakbang ako palapit sa shower room upang maligo. Pagdating talaga kay Tara, walang araw na napapangiti ako ng kapilyahan nito.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • To Serve And To Protect Your Heart   Chapter 68: Frame up..

    Sumasabay ang malakas na tibok ng kanilang mga puso sa nanginginig na mga kamay ng doctor. Hindi maikakaila ang takot at kaba sa mga mukha ng nurse habang kalmadong isinasagawa ang operasyon sa batang si Princess. Sa pag-angat ng isang kamay ay kasabay nito ang pagpatak ng pawis mula sa noo ng doctor. Sinundan ito ng isang mahabang buntong hininga, tanda na nalampasan ang isang pagsubok na maisalba ang isang buhay. Napawi ang kabâ, nakahinga ng maluwag ang lahat ng makita na naging matagumpay ang operasyon na isinagawa sa batang si Princess. Kasunod nito ang pagsilay ng ngiti sa labi ng bawat isa.Samantala, mula sa labas ng operating room. Hindi magkandatuto sa paroo’t-parito si Vincent. Halos mabingi siya dahil sa malakas na kabǒg ng kanyang dibdib. “Hindi ko mapapatawad ang aking sarili sa oras na may mangyaring masama sa aking anak.” Anya ng isang tinig mula sa kanyang isipan, kasabay nito ang malungkot na eksena sa pagitan nila ni Princess. Mga alaala na hindi niya nabigyang p

  • To Serve And To Protect Your Heart   Chapter 67: Princess…

    Nakabibinging katahimikan ang bumabalot sa buong silid. Habang ang puti at manipis na kurtina na gawa sa seda ay bahagyang isinasayaw ng sariwang hangin na nagmumula sa nakabukas na bintana. Mula sa gilid na bahagi ng silid ay may isang malapad na lamesa kung saan nakalatag ang ilang bahagi ng baril. Tahimik na nakaupo si Tara sa isang silya habang abalâ ito sa paglilinis ng kanyang baril. Ibinaba ang puting basahan at sinimulan na niyang iassemble ang baril na baril.Nang matapos ay muli niya itong ibinaba sa ibabaw ng lamesa. Nilingon ang orasan, nanlaki ang kanyang mga mata ng makita ang oras. “Sh*t! Nakalimutan ko ang oras.” Nababahala niyang bulalas saka dali-daling tumayo. Sa pagmamadali ay iniwan ang baril sa lamesa at tumungo sa loob ng banyo upang maligo.Alas otso na ng umaga at trenta minuto na lang ay papasok na sa school ang mga bata. Panatag kasi ang kanyang kalooban sa tuwing nakikita niya na ligtas ang mga ito na makarating sa school. Palibhasa'y sundalo kaya ganun

  • To Serve And To Protect Your Heart   Chapter 66: Konsensya at awa…

    “Where have you been?” Matigas na tanong ni Vincent. Kapapasok pa lang ni Tara sa pintuan ng kanilang bahay ay ito na kaagad ang sumalubong sa kanya. Imbes na sumagot ay tahimik na nilagpasan niya ito. Pagod siya dahil maliban sa maghapong pagbabantay sa mga bata, sinubukan din niyang mangalap ng impormasyon na gagamitin niyang ebidensya para sa nilulutas niyang kaso. Ngunit lumipas ang maghapon ay wala siyang napalâ sapagkat ang buong atensyon niya ay nakatutok lang sa mga bata. Well, naisip niya na ang mga bata ang subject sa kasong hawak kaya isa si Alona sa nakikita niyang may personal interest sa kasong ito. Nag-init ang ulo ni Vincent ng tila hangin na nilampasan siya ni Tara. Nag-iigtingan ang kanyang mga bagang sabay nito ang paghawak niya sa kaliwang braso ni Tara. Natigil sa paghakbang ang mga paa ni Tara, ilang segundo na tumitig siya sa sahig, kasunod nitoy namuntong hininga siya. Lumipat ang tingin niya sa kamay ni Vincent na nakahawak sa kanyang braso. Ramd

  • To Serve And To Protect Your Heart   Chapter 65: bato…

    “Mula sa malayo ay malungkot na pinapanood ko kung paanong halikan ni Alona sa pisngi si Princess at Nicholai. Habang ang mga bata ay malungkot ang bukas ng kanilang mga mukha. Halatang napipilitan lang ang mga ito na sundin ang nais ng kanilang tita Alona. Parang hiniwa ang puso ko ng yumukod si Vincent at hinagkan ang pisngi ni Alona.“I’m sorry, hindi ko gustong gawin ito, pero ito lang ang tanging paraan upang maiwasan natin ang gulo. Nauunawaan ko ang nararamdaman mo at batid ko na nahihirapan ka na, dahilan kung bakit nagawa mo ‘yun. Look Tara, sinisikap kong unawain ka sa abot ng aking makakaya. Ang tanging pakiusap ko lang sayo ay bigyan mo pa ako ng konting panahon para maayos ang lahat.Sa loob ng ilang taon ay nagpaka ina si Alona sa aking mga anak. Hayaan mong suklian ko ang sakripisyo nya. Sa sitwasyon niyang ito ay higit niya akong kailangan. Mananatili ka muna dito hangga’t hindi ko pa naaayos ang lahat. Sa oras na gumaling na si Alona ay saka ko s’ya kakausapin at sa

  • To Serve And To Protect Your Heart   Chapter 64: Anak..

    “Pack her stuff. Now.” Tiim ang bagang na utos ni Vincent sa kasambahay na malapit sa kanila habang diretsong nakatingin sa akin ang mga mata nito. Pagkatapos itong sabihin ay saka niya ako tinalikuran habang nasa mga bisig nito si Alona. Isang matalim na tingin ang iniwan sa akin ng Nurse bago ito sumunod sa kanila. Wala akong magawa kundi ang mamuntong hininga. Sa galing umarte ng babaeng iyon kahit sino talaga ay mabilis nitong mapaniwala. “Mommy…” lumitaw ang isang ngiti sa mga labi ko ng marinig ko ang malamyos na tinig ni Princess mula sa aking likuran. Pumihit ako paharap sa kanila. Kita ko ang awa na may kasamang lungkot mula sa inosente nilang mga mata. “Mommy, don’t worry hindi kami na niniwala na kaya mong gawin ‘yun kay Tita Alona.” Si Princess ng tuluyan siyang nakalapit sa akin. “Mom…” malungkot na tawag sa akin ni Nicholai. Lumuhod ako sa kanilang harapan upang magpantay ang aming mga mukha. Masuyo kong hinaplos ang kanilang buhok saka dinampian ito ng magaan na

  • To Serve And To Protect Your Heart   Chapter 63: “Not this time, Tara.”

    “May kinalaman ka ba dito?” Walang patumpik-tumpik na tanong ni Vincent. Ang mga mata niya ay nakatitig sa mukha ni Tara, mababanaag mula don ang pag-aalinlangan na kumprontahin ang inaanak niyang si Tara. “For God sake Vincent! Si Tara ang nasa harap mo, ikaw ang lubos na nakakakilala sa babaeng ito. Ikaw ang nagpalaki sa kanya.” Kastigo niya sa kanyang sarili habang nakapako ang mga mata sa mukha ng dalaga. Subalit, tila bingi si Vincent, dahil sa totoo lang ay naipit siya sa sitwasyon na nasa pagitan ng awa at pag-ibig. Awa para kay Alona na iniisip niya na may puwang din ito sa kanyang puso. Ngunit, batid ni Vincent na mahal na mahal pa rin niya si Tara. Natigil ang mga kamay ni Tara sa pag-aayos ng mga damit ng bata nang marinig ang tanong na ito mula kay Vincent. Mula sa gilid ng kanyang mukha ay nasaksihan ni Vincent kung paanong masaktan si Tara. Subalit, bakit pakiramdam ni Vincent ay tila siya pa ang higit na nasaktan? Isang mabigat na buntong hininga ang pinaka

  • To Serve And To Protect Your Heart   Chapter 039: “Wala ka ng puwang sa puso ko…

    “Anong ibig sabihin nito!?” Tila kulog na nilamon ng makapangyarihang tinig ni Vincent ang buong paligid habang matalim na nakatitig sa mukha ni Tara. Nagtatanong ang mga mata ni Tara, dahil sa labis pagkabigla ay tila umurong ang kanyang dila. Sino ba naman ang hindi matutulalâ kung ang kany

  • To Serve And To Protect Your Heart   Chapter 033: Paninindigan…

    “Pagkatapos na matulala sa mukha ng isa’t-isa ay dumilim ang ekspresyon ng mukha ni Vincent. Mas lalong humigpit ang hawak niya sa braso ko, hindi rin nakaligtas sa aking paningin ang pagdaan ng sakit na may halong poot mula sa kanyang mga mata. At ngayon ay malaya kong nakikita ang matinding pagkam

  • To Serve And To Protect Your Heart   Chapter 032: ang pagkikita…

    “Nakakagigil, at matinding pagpipigil ang ginagawa ko ng mga sandaling ito. Nanginginig na ang laman ko habang ang dibdib ko ay marahas na nagtataas-babâ. Hindi ito basta makikita sapagkat pilit kong kinokontrol ang aking emosyon. Paano nagagawang saktan ng babaeng ito ang isang inosenteng bata?

  • To Serve And To Protect Your Heart   Chapter 026: “will you marry me?”

    Namimilantik ang mga daliri habang isa-isang pinapasadahan ng tingin ang bawat damit na kanyang mahawakan. Halos lahat ng mga damit ay maganda at napaka eleganteng tingnan, kaya naman medyo nahihirapan si Alona na pumili ng kanyang maisusuot. Nang huminto ang kanyang kamay sa isang red mini dress

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status