LOGINMahigpit na hinawakan ni Franco ang magkabilang balikat ni Stacey. Hindi niya maitago ang panginginig ng kanyang mga kamay habang puno ng pag-asa ang kanyang mga mata."Tangtang... sabihin mo sa akin ang totoo.""May anak tayo... hindi ba?""Ilang taon na siya?""Ano ang pangalan niya?""Kamukha ba kita... o kamukha ko?"Bawat tanong niya ay puno ng pananabik. Parang isang amang ngayon lamang nabigyan ng pag-asang makilala ang sariling anak. Ngunit malamig lamang siyang tinitigan ni Stacey.Walang emosyon ang kanyang mukha. Wala ring bakas ng pag-aalinlangan. Bigla niyang itinulak palayo ang lalaki."Nababaliw ka na ba?""Sinabi ko na sa'yo noon pa... wala tayong anak."Pagkasabi niya nito ay hinila niya si Rochelle upang umalis. Ngunit muli siyang pinigilan ni Franco. Mahigpit nitong hinawakan ang kanyang pulsuhan."Kung gano'n...""Bakit ka naghahanap ng bahay na malapit sa kindergarten?"Tumitig si Stacey sa kanya.Malamig.Matigas.At puno ng pangungutya."Hindi ba puwedeng maghan
Kinabukasan, habang sabay-sabay silang kumakain ng tanghalian sa Mondragon Corp., si Roan ang unang nagsalin ng mango juice sa baso ni Stacey. Pagkatapos ay ngumiti siya kay Trixie."Miss Trixie, hindi ka naman allergic sa mangga, hindi ba?"Umiling si Trixie."Hindi. Paborito ko pa nga ang mangga."Huminto siya sandali bago muling nagsalita."Pero matindi ang allergy ko sa peach—lalo na sa balahibo nito. Kahit bahagyang dumikit lang sa balat ko, nagkakapantal na agad ako."Biglang natigilan si Stacey. Peach fuzz allergy? Ganoon din ang allergy ng kanyang ama... si Meng Madrigal.Mula pagkabata, hindi niya kailanman nakitang kumain ng peach ang kanyang ama. Isang beses pa nga lamang na nahawakan nito ang balat ng prutas ay halos isugod na ito sa ospital.Hindi iyon simpleng allergy. Namamana iyon. Tahimik niyang pinagmasdan si Trixie. Pagkatapos ay kalmadong nagtanong,"Naalala ko... maaga raw namatay ang ama mo?"Ngumiti si Trixie."Ang tinutukoy mo ay ang foster father ko.""Hindi a
Bahagyang nagulat si Stacey nang makita si Trixie na pumasok sa restoration room."Ikaw?""Paano ka nakapasok dito?"Bago umalis si Franco kanina, malinaw nitong ipinag-utos na walang sinumang walang pahintulot ang maaaring pumasok sa lugar na iyon. Ngunit ngumiti lamang si Trixie at iwinagayway ang access card sa kanyang kamay."Bilang manager ng Cultural Tourism Department, may access ako rito.""At hindi lang dito...""Kahit sa opisina ni Franco, malaya rin akong makapasok."Bahagyang tinaasan ni Stacey ang tingin. Wala na siyang sinabi.Apat na taon na ang lumipas, marahil ay kasal na nga ang dalawa. Ngunit tila walang balak umalis si Trixie."Napakarami ng trabaho.""Kayong dalawa lang ni Miss Roan ang gagawa?""Magkaibigan naman tayo noon.""Wala rin akong ginagawa.""Kaya tutulungan ko na kayo."Mariing umiling si Stacey."Hindi na kailangan.""Mrs. Mondragon""Mas mabuti pang doon na lang kayo sa ibang lugar.""Kaya na naming dalawa ito."Natigilan si Trixie nang marinig ang t
Pagkababa ni Luke ng telepono ay agad niyang tinawagan si Franco."Mr. Franco.""Pumayag na ang Stellar Pavilion.""Tatanggapin nila ang proyektong ito."Mula sa kabilang linya, marahang ngumiti si Franco."Ganoon ba?""Hindi mo talaga ako binigo Minister Luke."Ngunit kasunod noon, lumamig ang boses ni Luke."Pero tandaan mo.""Kapag ginamit mo ang proyektong ito para gipitin si Stacey...""Titiyakin kong hindi matutuloy ang buong donasyon."Ito ang unang pagkakataong hinayaan ni Luke na manaig ang personal niyang damdamin sa isang opisyal na usapin. Hindi naman nagalit si Franco sa sinabi ni Luke. Mahina lamang siyang ngumiti."Huwag kayong mag-alala, Minister Luke.""Hindi ako ganoong klaseng tao."Kinagabihan...Nagpadala si Rochelle ng ilang larawan ng mga bahay kay Stacey."Marami pang pagpipilian.""Huwag kang magmadali.""Kapag may nagustuhan ka, saka tayo magpapaschedule ng viewing.""At huwag kang mag-alala.""Hindi ko isinama ang mga luma at sobrang sira."Isa-isang tiningn
Pagkaalis ni Franco sa Palace Museum, tahimik siyang bumalik sa kanyang sasakyan. Matagal siyang nakatitig sa labas ng bintana. Bago siya nakipagkita kay Luke, buo ang tiwala niyang magtatagumpay ang kanyang plano. Ngunit nang makita niya ang bahagyang pag-aalinlangan sa mukha ni Luke ay unti-unti ring nawala ang kanyang kumpiyansa. Napansin iyon ni Christian."Sir, Franco!""Kung ganoon, kayo na lang kaya mismo ang kumausap kay Miss Stacey?""Tungkol naman ito sa donasyon ng cultural relics.""Baka hindi niya tanggihan."Sandaling nag-isip si Franco. Pagkatapos ay marahan siyang umiling."Kahit lumuhod pa ako...""Hindi niya ako haharapin."Ito na ang tanging paraan. Isang paraang hindi niya matatakasan. Isang dahilan para mapalapit siyang muli kay Stacey.Pagkaalis ni Franco, matagal na nakatitig si Luke sa listahan ng mga idodonasyong cultural relics.Maya-maya ay tumayo siya. Isinuot ang kanyang executive jacket. Kinuha ang trench coat at nagtungo sa Stellar Pavilion.Pagpasok ni
Malakas ang buhos ng ulan sa labas.Habang naririnig ni Stacey ang malakas na patak ng ulan, lumapit siya sa bintana habang hawak ang kanyang baso ng tubig. Ngunit pagtingin niya sa labas bigla siyang natigilan.Sa gitna ng ulan, may isang matangkad na lalaki ang tahimik na nakatayo. Hindi ito gumagalaw. Basang-basa ang suot nitong amerikana. Humahampas ang malamig na hangin sa kanyang basang pantalon. Ngunit nanatili siyang nakatingin lamang kay Stacey sa loob ng Stellar Pavilion.Bahagyang humigpit ang hawak ni Stacey sa baso. Halos bumaon ang gilid nito sa kanyang palad. Parang kasabay ng buhos ng ulan, unti-unti ring nababasa ang kanyang puso. Ngunit paulit-ulit niyang pinaalalahanan ang sarili."Huwag kang magpapadala."Pagkatapos ng trabaho, sumabay siya sa sasakyan ni Rochelle pauwi.Gabi na.Makukulay na ilaw ng lungsod ang sumasalamin sa basang kalsada. Habang masayang nakikipagkuwentuhan kay Rochelle, bigla niyang sinabi,"May alam akong masarap na hotpot restaurant.""Minsa
Biglang kumunot ang noo ni Franco sa kanyang narinig.“Wala kang karapatan na makialam sa buhay ko.”Napasinghal si Dominic, malamig nitong tiningnan si Stacey bago tuluyang nanahimik.Pagpasok nila sa loob, agad silang sinalubong ng isang matandang babaeng nakangiti hanggang magkulubot ang mga mata
Halos mawalan ng hininga si Stacey nang makita ang necktie ng asawa, ngunit hindi niya ito pinahalata sa babae sa harap niya. “Alam mo kaya mo naman na yan ibigay kay Franco, alam mo naman siguro yung office niya di’ba? Hindi para ipaabot mo pa sakin yan.”Ngumiti lang si Trixie.“Flight ko na kas
Nang makababa siya ay agad siyang nagtungo sa pinto para umais nang makita siya ni Rose. “Madam, saan po kayo pupunta?” tanong nito.“May aasikasuhin lang po ako. Kumain na kayo mamaya, huwag na ninyo akong hintayin.”Sa mga ganitong panahon na pinanghihinaan siya ng loob, mas gusto niyang makita
Noong ikasal sila, may pinirmahan silang kasunduan.Isang malinaw pero hindi patas na kasunduan.Nakasulat doon na habang kasal sila, sasagutin ng Mondragon Corporation ang lahat ng gastusin sa pagpapagamot ng mama niya.Pero dahil nahihiya sila ng lola niya, ang regular na bayarin lang ang hinayaang







