ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Too Late to Love Me, Mr. Elizalde / Chapter 91: Apoy sa Paraiso

แชร์

Chapter 91: Apoy sa Paraiso

ผู้เขียน: Jurayz
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-11 21:00:36

Ang amoy ng gasolina ay mabilis na humalo sa maalat na simoy ng dagat. Sa loob ng madilim na bodega sa Siargao, tila huminto ang pag-ikot ng mundo para kay Ria. Hawak niya ang mga dokumentong nagpapatunay na ang kaniyang pamilya—ang mga Soliven—ang tunay na nagmamay-ari ng imperyong kinamulatan ni Javi bilang Elizalde. Ngunit ang tagumpay na iyon ay panandalian lamang.

“Robert, huwag! May mga tao sa loob!” sigaw ni Javi mula sa labas, ngunit ang kaniyang boses ay naging garalgal dahil sa usok na nagsisimulang pumasok sa bawat siwang ng lumang bodega.

Sa labas, tumatawa si Robert Elizalde. Ang kaniyang mukha ay tila isang demonyong wala nang balak pang magpakatao. Ang sulo na kaniyang hawak ay nagsilbing huling hatol sa mga lihim na pilit itinago ng nakaraan. “Kung hindi mapapasaakin ang yaman ng mga Soliven, walang matitira sa inyo! Magsama kayo sa impyerno!”

Binitawan ni Robert ang sulo. Sa isang iglap, ang apoy ay gumapang sa tuyong damo patungo sa mga b
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • Too Late to Love Me, Mr. Elizalde   Chapter 95: Ang Pait ng Paglaya

    Ang bawat segundo ay tila isang patak ng dugo para kay Ria. Nakatayo siya sa harap ng kaniyang ina—ang babaeng dapat sana ay kaniyang kanlungan, ngunit ngayon ay naging kaisa-isang banta sa buhay ng kaniyang anak. Sa labas ng villa, ang lawa ng Lucerne ay napakaganda, ngunit sa loob ng silid na iyon, ang hangin ay puno ng lason.“Ria, huwag mong gagawin!” sigaw ni Javi, kahit na may baril na nakatutok sa kaniyang sentido. “Hahanap tayo ng ibang paraan! Leo is working on the Siargao security!”“Wala nang oras, Javi!” hikbi ni Ria. Tumingin siya sa litrato ni Liam sa kaniyang phone. Ang kaniyang maliit na anghel, ang kaisa-isang dahilan kung bakit siya bumangon mula sa pagkawasak. “Hindi ko kayang isakripisyo ang anak ko. Hindi muli.”“Matalinong desisyon, Maria,” nakangising sabi ni Sofia. Inilapag niya ang gintong fountain pen sa ibabaw ng mesa. “Pirmihan mo na. Pagkatapos nito, malaya na kayo. Maaari kayong mamuhay bilang ordinaryong pamilya sa kahit saan

  • Too Late to Love Me, Mr. Elizalde   Chapter 94: Ang Huling Hapunan

    Ang villa sa Lucerne ay napaliligiran ng nakabibinging katahimikan. Tanging ang marahang paghampas ng tubig sa gilid ng lawa ang naririnig. Ngunit para kay Ria, ang katahimikang ito ay mas nakakatakot pa sa tunog ng baril. Ang bawat hakbang niya patungo sa veranda ay tila paghakbang sa isang patibong na sampung taon nang inihahanda para sa kaniya.“Mommy…” bulong ni Ria. Ang kaniyang boses ay puno ng pait, galit, at isang bahagi ng pag-asa na sana ay lahat ng ito ay isang masamang panaginip lamang.Lumingon si Sofia Soliven. Ang kaniyang mukha ay walang bakas ng sakit o panghihina. Siya ay mukhang isang reyna—eleganteng naka-silk na damit, ang buhok ay maayos na pagkaka-style, at ang kaniyang mga mata ay kasing-talim ng agila. Sa tabi niya, si Donya Esmeralda ay nakaupo nang tuwid, bagaman may mga benda pa ang mukha nito mula sa mga nakaraang gulo.“Maupo kayo, Maria. Javier,” malumanay na sabi ni Sofia, na tila ba isang ordinaryong reunion lamang ito. “Gu

  • Too Late to Love Me, Mr. Elizalde   Chapter 93: Ang Salamin ng Katotohanan

    Ang byahe patungong Switzerland ay tila isang walang katapusang paglalakbay sa gitna ng malamig na kawalan. Nakaupo si Ria sa business class ng eroplano, nakatingin sa mga ulap sa labas. Sa kaniyang tabi, si Javi ay tahimik na nagbabasa ng mga ulat tungkol sa pagsabog sa psychiatric facility.“Ria, kumain ka muna. Hindi ka pa nag-aalmusal simula nang umalis tayo sa Siargao,” malambing na sabi ni Javi, habang iniaabot ang isang tray ng pagkain.Hindi lumingon si Ria. Ang kaniyang isip ay nakatuon sa video na napanood niya. Ang boses ng kaniyang ina ay paulit-ulit na umaalingawngaw sa kaniyang tenga. “Mas masakit ang bagsak, mas masarap ang higanti.”“Javi, sa tingin mo ba ay may mga taong isinilang na talagang masama?” tanong ni Ria, ang kaniyang boses ay parang hangin na dumadaan sa gitna ng yelo.Ibinaba ni Javi ang ulat at humarap sa kaniya. “Naniniwala ako na ang mundo ang sumisira sa mga tao. Pero may pagpipilian tayo, Ria. Gaya ng ginawa ko…

  • Too Late to Love Me, Mr. Elizalde   Chapter 92: Ang Sumpa ng Nakaraan

    Ang gabi sa Siargao ay nabalutan ng isang mabigat na katahimikan matapos ang trahedya sa bodega. Habang ang mga bumbero ay pilit na inaapula ang huling baga ng apoy, si Ria at Javi ay nasa loob ng isang pribadong ambulansya. Si Ria ay nakatulala, hawak ang kaniyang telepono na tila ba ito ang tanging koneksyon niya sa katotohanan. “Ria, kailangan nating ipagamot ang mga sugat mo,” mahinang sabi ni Javi, habang ang nars ay nililinis ang kaniyang sariling mga paso sa braso. “Ang Mommy ko, Javi…” bulong ni Ria. “Sabi nila, sinadya raw ang sunog sa Switzerland. At may nakitang footage… isang babaeng kamukha ko ang tumakas mula sa lugar bago ang pagsabog.” Nanigas si Javi. Ang kaniyang isip ay mabilis na naglakbay sa bawat detalye ng kanilang laban kay Elena at Robert. “Imposible. Ang alam ko, ang Mommy mo ay matagal nang walang malay, ’di ba? Sabi ni Elena, she was in a vegetative state.” “Iyon ang sabi nila. Pero paano kung la

  • Too Late to Love Me, Mr. Elizalde   Chapter 91: Apoy sa Paraiso

    Ang amoy ng gasolina ay mabilis na humalo sa maalat na simoy ng dagat. Sa loob ng madilim na bodega sa Siargao, tila huminto ang pag-ikot ng mundo para kay Ria. Hawak niya ang mga dokumentong nagpapatunay na ang kaniyang pamilya—ang mga Soliven—ang tunay na nagmamay-ari ng imperyong kinamulatan ni Javi bilang Elizalde. Ngunit ang tagumpay na iyon ay panandalian lamang.“Robert, huwag! May mga tao sa loob!” sigaw ni Javi mula sa labas, ngunit ang kaniyang boses ay naging garalgal dahil sa usok na nagsisimulang pumasok sa bawat siwang ng lumang bodega.Sa labas, tumatawa si Robert Elizalde. Ang kaniyang mukha ay tila isang demonyong wala nang balak pang magpakatao. Ang sulo na kaniyang hawak ay nagsilbing huling hatol sa mga lihim na pilit itinago ng nakaraan. “Kung hindi mapapasaakin ang yaman ng mga Soliven, walang matitira sa inyo! Magsama kayo sa impyerno!”Binitawan ni Robert ang sulo. Sa isang iglap, ang apoy ay gumapang sa tuyong damo patungo sa mga b

  • Too Late to Love Me, Mr. Elizalde   Chapter 90: Ang Huling Pusta

    Ang gabi sa Elizalde Tower ay tila hindi na matatapos. Habang inilalabas si Elena na nagpupumiglas, ang mga boses ng mga pulis at ang tunog ng walkie-talkie ay naging malabong ingay na lamang sa pandinig ni Ria. Ang mga salita ni Elena tungkol sa vault sa Siargao ay tila isang malamig na hangin na yumayakap sa kaniyang buong pagkatao."Ria, don't listen to her. Nagsisinungaling lang siya para takutin ka muli," sabi ni Javi, habang pilit na tumatayo at inaalalayan ang asawa."Javi, paano kung totoo?" tanong ni Ria, ang kaniyang mga mata ay puno ng pag-aalinlangan. "Ang Soliven Haven... ang kaisa-isang bagay na itinayo ko mula sa pira-pirasong buhay ko. Kung mawala 'yun, wala na rin ako.""Hinding-hindi 'yun mangyayari," giit ni Javi. Lumingon siya kay Marco. "Marco, tawagan ang security sa Siargao. I-lockdown ang buong resort. Walang lalapit sa lumang bodega sa likuran hangga't hindi tayo nakakarating doon.""On it, Javi," tugon ni Marco, habang ma

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status