หน้าหลัก / โรแมนติก / Two Night Stand กลายเป็นแฟนเธอ / ตอนที่ 8 มัจจุราชหน้าหล่อ NC

แชร์

ตอนที่ 8 มัจจุราชหน้าหล่อ NC

ผู้เขียน: คุณน้ำอิง
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-15 19:59:27

แรงกระแทกที่รัวเร็วทำให้ลัลนาเกร็งกระตุกเสร็จสมไปก่อนรอบหนึ่ง “หึ๊! เสร็จแล้วเหรอ!”

แต่ภาคินยังไม่หยุด เขาพลิกเธอให้นอนหงายแล้วโถมกายเข้าใส่ต่อทันที กระแทกกระทั้นอย่างเอาเป็นเอาตายจนกระทั่งเขาส่งเธอถึงสวรรค์รอบที่สอง พร้อมๆ กับที่เขาปลดปล่อยตามออกมาติดๆ หัวเห็ดกระตุกหงึกๆ เขาค่อยถอนแก่นกายที่เริ่มอ่อนยวบลงออกอย่างเชื่องช้า แต่แทนที่ทุกอย่างสงบลง เจ้ามังกรกลับตื่นผงาดขึ้นอีกครั้ง!

ลัลนาหมดแรงจนแทบจะสลบไปทั้งที่ฤทธิ์ไวน์ยังไม่จาง แต่ภาคินยังไม่อิ่ม เขาพลิกตัวเธอให้หันหลังอีกครั้งในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น ร่างแกร่งซ้อนทับแผ่นหลังเนียนละเอียด ดันแก่นกายที่ยังแข็งขืนเข้าสู่รูแคบที่ชุ่มโชกอีกครั้ง

<พรวด!>

“อื้อออ... ไม่ไหวแล้ว... พี่คะ...”

ภาคินไม่ตอบ แต่เขาใช้มือหนาทั้งสองข้างรวบกอดเอวบางไว้แน่น มือข้างหนึ่งกดหน้าท้องแบนราบของเธอไว้ให้แผ่นหลังแนบชิดกับอกแกร่ง แล้วเริ่มกระแทกแก่นกายเข้าลึกจนสุดโคน เขาจงใจ “หมุนควง” ส่วนหัวอยู่ภายในจนลัลนาเสียวซ่านจนลืมความเหนื่อย

“อ๊ะ อ๊างงง!”

ในจังหวะที่อารมณ์พุ่งถึงขีดสุด ภาคินก้มลงฝังคมเขี้ยวขบกัดไปที่ลาดไหล่และแผ่นหลังเนียนจนขึ้นรอยแดงชัดเจน เป็นการลงโทษยัยตัวแสบนี้ไว้

“แสบนักใช่มั้ย... จะได้หายดื้อ ยัยเด็กแก่แดด”

“ฮึ๊ ฮึ๊ ฮึ๊! ซี๊ดดด! อ้าาาส!”

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊างงงง!”

เสียงครางดังขึ้นมาตามแรงกระแทกที่หนักหน่วงและกระแทกเน้นๆ อีกสามสี่ครั้งสุดท้ายก่อนจะพ่นน้ำรักเข้าสู่เครื่องป้องกันเป็นครั้งที่สามของคืนนี้ ทิ้งให้ลัลนาจมดิ่งสู่ห้วงนิทราในอ้อมกอดของมัจจุราชหน้าหล่อ ที่เธอมองว่าเป็นเพียงแค่ความฝัน!

บทลงโทษคืนนี้ไม่ได้จบลงเพียงสามครั้ง ภาคินตักตวงความหวานจากร่างบางซ้ำแล้วซ้ำเล่า ประหนึ่งอยากจะฝังความรู้สึกนี้ลงไปในกายเธอ ให้เธอจำไว้ว่า... ไม่ว่าจะเป็นในฝันหรือความจริง เธอจะไม่มีวันลืมเขาอย่างแน่นอน

“...”

แสงแดดจ้ายามสายของสิงคโปร์ส่องทะลุผ่านม่านกระจกบานยักษ์เข้ามากระทบเปลือกตาที่หนักอึ้ง ลัลนา ค่อยๆ ขยับกายด้วยความรู้สึกระบมไปทั้งตัว เธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแทบไม่มีแรงจะลุก

ร่างเล็กนอนพลิกตัวไปอีกฝั่งด้วยความชิน แขนเรียวพาดไปกอดร่างที่นอนอยู่ข้างๆ อย่างอัตโนมัติ แต่สัมผัสที่ได้รับกลับไม่ใช่หมอนข้างที่แสนคุ้นเคย แต่มันคือแผงอกอุ่นๆ ที่อัดแน่นด้วยมัดกล้ามและผิวเนื้อที่เนียนละเอียด...

ลัลนาสะดุ้งสุดตัวลืมตาโพลงทันที!

ตรงหน้าเธอคือภาคิน ในสภาพกึ่งเปลือยที่กำลังนอนเท้าแขนมองเธออยู่ด้วยสายตานิ่งลึก ดวงตาคมคายที่ไร้แว่นสายตาคู่นั้นดูเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ และที่สำคัญ... มันไม่ใช่ความฝัน!

“พะ...พี่! พี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ! ไหนบอกว่าต้องขึ้นเครื่องตั้งแต่เมื่อคืน!” ลัลนาอุทานเสียงหลงพลางรีบกระชากผ้าห่มขึ้นมาปิดอก

“พี่ทิ้งตั๋ว...” ภาคินตอบเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าพลางกระตุกยิ้มมุมปาก “เพราะเป็นห่วงห้องแต่พอมาถึง... ดูเหมือนพี่ต้องเปลี่ยนไปห่วงคนแทน”

ลัลนาหน้าแดงแปร๊ดจนถึงใบหู ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนเริ่มไหลกลับเข้ามาในสมองเป็นฉากๆ เธอนึกออกว่าตัวเองเมาไวน์จนเสียสติ เดินแก้ผ้าไปทั่วห้อง แถมยังเป็นฝ่ายกระโจนเข้าหาเขาด้วยความหื่นกระหายเพราะนึกว่าเขาเป็นแค่ความฝัน!

“หนู... หนูขอโทษค่ะ หนูเมา...” เธอพึมพำเสียงแผ่วพลางก้มหน้าด้วยความอับอาย

แต่ที่น่าเจ็บใจและเสียดายที่สุดคือ... เธอจำรายละเอียดของบทรักเมื่อคืนไม่ได้เลย! จำได้เพียงแค่ความรู้สึกร้อนแรงที่เหมือนร่างกายถูกแผดเผา จำได้ว่าเขาดุดันมากแค่ไหน แต่สัมผัสที่แสนเร่าร้อนเหล่านั้นกลับเลือนลางเหมือนความฝันที่จับต้องไม่ได้

‘โธ่อีลัล! เสียตัวรอบสองทั้งที แถมเป็นรอบที่พี่เขาจัดเต็มซะด้วย ทำไมถึงจำไม่ได้นะ! คุ้มไหมเนี่ยไอ้วายขวดนั้น!’ เธอแอบด่าตัวเองในใจอย่างสุดแสนเสียดาย

“ทำหน้าเสียดายแบบนั้น... หมายความว่ายังไงครับ?” ภาคินถามพลางขยับกายเข้ามาใกล้จนลัลนาต้องถอยกรูดไปจนชิดหัวเตียง “จำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้เหรอ?”

“จ๊ะ... จำได้นิดหน่อยค่ะ” เธอโกหกคำโต

“งั้นเหรอ...” ภาคินเลื่อนมือหนามาเชยคางมนขึ้น สบตากับเธอด้วยสายตาที่ทำให้หัวใจเธอแทบจะหลุดออกมานอกอก “งั้นพี่ควรจะรื้อฟื้น ความจำให้เราใหม่ดีไหม? เอาแบบที่ไม่ต้องเมา... จะได้จำได้ทุกรายละเอียดว่าพี่ลงโทษเด็กดื้อที่ทำห้องพี่เละขนาดนี้ได้ยังไง”

ลัลนาลืมหายใจไปชั่วขณะ เมื่อสายตาคมกริบของภาคินกวาดมองไปตามรอยแดงที่เขาฝากไว้ตามลำคอและเนินอกของเธอ

“พี่... คือหนู... อื้ออ!” ยังไม่ทันได้ประท้วงจบ ริมฝีปากหยักก็ทาบทับลงมาอีกครั้ง เป็นบทเรียนยามเช้าที่เริ่มขจัดความง่วงงันและแทนที่ด้วยความรัญจวนใจอย่างไม่มีวันลืม!...

“...?...”

หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหก...

รสสัมผัสที่ร้อนแรงในคืนนั้นยังคงเป็นเหมือนตะกอนที่นอนก้นอยู่ในใจของลัลนา หลังจากจบบทเร่าร้อนในวันนั้น

เธอกลับมาใช้ชีวิตนักศึกษาชั้นปีที่ 4 อย่างเต็มตัว วนเวียนอยู่กับการเข้าคลาส ทำโปรเจกต์ และฟังเพื่อนในกลุ่มอวดเรื่องแฟนไปวันๆ แม้ภาพของ “พี่คนไทย” จะเริ่มเลือนลางไปตามกาลเวลา แต่วินาทีที่เธอเผลอเหม่อลอย กลิ่นหอมสะอาดและสายตาเซ็กซี่คู่นั้นก็มักจะย้อนกลับมาปั่นป่วนหัวใจเธอเสมอ ราวกับว่าทริปสิงคโปร์ครั้งนั้นเป็นความฝันที่หวานเกินกว่าจะเกิดขึ้นจริง

ณ ร้านอาหารกึ่งบาร์ย่านใจกลางกรุง แสงไฟสลัวและเสียงดนตรีสดคลอเบาๆ

แคทและเฌอ สองเพื่อนสนิทตัวแสบกำลังตบมือร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้เจ้าของวันเกิดอย่างร่าเริง

“เอ้า! ยัยลัลล่า อายุ 22 เต็มแล้วนะจ๊ะ เลิกทำตัวเป็นนกน้อยหลงทางได้แล้ว อธิฐานแล้วเป่าเค้กเร็วเข้า!” แคทยื่นเค้กก้อนเล็กที่ปักเทียนสว่างไสวมาตรงหน้า

ลัลนาหลับตาลงเตรียมจะขอพรตามปกติ แต่จู่ๆ ภาพความทรงจำในคืนวันเกิดปีที่แล้ว... คืนที่เธอเสียตัวครั้งแรกให้กับเขาที่สิงคโปร์ บทรักที่เร่าร้อนและสายตาที่จ้องมองเธอเหมือนจะกลืนกินทุกอณูผิวของพี่คนไทยคนนั้น ก็วิ่งพุ่งผ่านเข้ามาในหัวอย่างรุนแรงจนเธอใจสั่น

ตั้งแต่วันนั้นทั้งคู่ต่างแยกย้ายและจบความสัมพันธ์ลงทันที ลัลนาทิ้งทุกอย่างไว้ที่นั่นเหลือไว้แค่เพียงกลิ่นความทรงจำหอมหวาน ที่ค่อยๆ จางหายไปตามกาลเวลา

ลัลนากุมมือแน่น อธิษฐานในใจอย่างแรงกล้า...

‘ถ้าพรวันเกิดมีจริง... ขอให้หนูได้เจอพี่เขาอีกสักครั้งเถอะ สาธุ๊!’

<ฟู่วววว!>

เธอลืมตาขึ้นแล้วเป่าเทียนจนดับสนิท ท่ามกลางเสียงเชียร์ของเพื่อนๆ

ในขณะเดียวกัน... ณ คอนโดมิเนียมสุดหรูใจกลางกรุงเทพฯ

“ฮัดเช้ย!”

ภาคินจามออกมาเสียงดังจนต้องวางปากกาในมือลง เขาขยับแว่นสายตาให้เข้าที่พลางยกมือขึ้นแตะจมูกตัวเองเบาๆ

“ใครบ่นถึงนะ...”

ภาคินนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างเนี๊ยบกริบ ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างที่เห็นแสงสีของกรุงเทพฯ มือหนาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดดูปฏิทินที่เขาบันทึกเอาไว้ตั้งแต่ปีก่อน

หน้าจอโชว์การแจ้งเตือนสั้นๆ ว่า ‘วันเกิดยัยตัวหอม’

เขากดเข้าไปดูรูปในอัลบั้มลับที่เขาเผลอแอบถ่ายรูปเธอตอนหลับไว้เพียงรูปเดียวในเช้าวันนั้น ภาพเด็กสาวที่นอนหลับปุ๋ยแก้มชมพูระเรื่อทำให้มุมปากของชายหนุ่มกระตุกยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

“วันนี้อายุ 22 แล้วสินะ...” ภาคินพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ป่านนี้ไปเมารั่วฉลองที่ไหนอีกล่ะเนี่ย แล้วจะรู้ตัวบ้างไหมว่ามีคนรอเช็คบิลเรื่องที่ทำห้องพี่พังเมื่อปีที่แล้วอยู่”

เขารู้ดีว่าโลกมันกำลังจะหมุนให้เขาและเธอมาเจอกันในอีกไม่ช้า เพราะโปรเจกต์รับนิสิตฝึกงานของบริษัทสื่อยักษ์ใหญ่ของเขากำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่วัน... และเขาก็แอบเห็นรายชื่อผู้สมัครรายหนึ่งที่ทำให้เขาถึงกับต้องสั่งเลขาส่วนตัวให้ล็อคตัวไว้ทันที

คุณน้ำอิง

“เตรียมตัวไว้ให้ดีนะลัลนา คำอธิษฐานของเธอ... มันกำลังจะเป็นจริงยิ่งกว่าที่เธอขอเสียอีก”

| 1
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Two Night Stand กลายเป็นแฟนเธอ   รื้อฟื้นบทรักNC(บทส่งท้าย)

    ร่างสูงกระชากร่างบางเข้าหาตัวก่อนจะประทับริมฝีปากลงไปอย่างอดใจไม่ไหว กลีบปากหนาบดขยี้ริมฝีปากเล็กอย่างเร่าร้อนและหิวกระหาย ลิ้นอุ่นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน นัวเนียกันอย่างดูดดื่มจนขอบปากเลอะเปรอะไปด้วยหยาดน้ำแห่งความปรารถนา ​“อื้ม...!” ​ฝ่ามือหนาโอบหมับเข้าที่เอวบางที่กำลังบิดเร้า บีบคลึงสะโพกงามอย่างจงใจ ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาขย้ำหน้าอกอวบอิ่มทั้งสองข้างอย่างหนักหน่วงผ่านเนื้อผ้า ​“อึก...! อื้อ~” ​ลัลนาก็ไม่ยอมถอย เธอสู้กลับอย่างเต็มที่พยายามเล้าโลมเพื่อจะแกล้งให้ภาคินทรมาน หญิงสาวก้มลงจูบซับไปที่ซอกคอของเขา พร้อมกับเป่าลมหายใจอุ่น ๆ รดทั่วต้นคอแกร่ง... ยิ่งเธอรุกเร้ามากเท่าไหร่ อารมณ์ของเขายิ่งพุ่งพล่านมากขึ้นเท่านั้น ภายใต้กางเกงที่ตึงเปรี๊ยะของภาคินปวดหนึบ บางอย่างกำลังดันขึ้นมาอย่างแข็งขืนจนลัลนารู้สึกได้ถึงความใหญ่โต ​มือเรียวเล็กตัดสินใจเลื่อนลงสัมผัสเข้าไปใต้กางเกง สัมผัสถึงความร้อนรุ่มและขนาดที่โอฬาร เธอค่อย ๆ ลูบไล้บีบนวดอย่างเบามือ ทำเอาเขาทนไม่ไหวจนต้องผละริมฝีปากออกอย่างเร่งรีบเพื่อสูดอากาศ ​“เอาใหญ่แล้วนะ... ใจกล้าขึ้นนะเรา เด็กดื้อ... หึ~!” ​ดวงตาคมกริบจ้องเธอด้วยไ

  • Two Night Stand กลายเป็นแฟนเธอ   ตอนที่ 27 กลับมาอีกครั้ง (ตอนพิเศษ)

    ก่อนจะมุ่งหน้าไปล่ารางวัลใหญ่ในคาสิโน ภาคินพาเดินลัดเลาะเลียบอ่าวมาริน่ามาจนถึงแลนด์มาร์คสำคัญอย่าง Merlion สิงโตพ่นน้ำตัวมหึมาที่กำลังทำหน้าที่ต้อนรับนักท่องเที่ยวอย่างขยันขันแข็งบรรยากาศรอบๆ เต็มไปด้วยผู้คนที่พยายามหามุมกล้องประหลาดๆ ลัลนายืนมองนักท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่งที่พยายามอ้าปากกว้างเพื่อทำมุมให้เหมือนน้ำที่พ่นออกมาตกลงในปากพอดี บางคนก็ยกมือทำท่ารับน้ำเหมือนกำลังสระผม บ้างก็ป้องมือเหมือนรองน้ำดื่ม“พี่คินดูนั้นสิคะ ทำไปได้ยังไงเนี่ย ตลกจังเลย” ลัลนาหัวเราะคิกคักพลางส่ายหน้า “ลัลไม่มีทางทำแบบนั้นแน่นอนค่ะพี่คิน มันดูตลกเกินไป ถ่ายรูปทั้งทีขอแบบสวยๆ ปกติดีกว่า ท่าแปลกๆ แบบนั้นลัลไม่เอาด้วยหรอกนะคะ เสียลุคหมด”“จริงเหรอครับ? พี่ว่าก็น่ารักดีออกนะ” ภาคินเลิกคิ้ว ยิ้มกริ่มอย่างรู้ทัน“ไม่แน่นอนค่ะ! พี่คินเตรียมกดชัตเตอร์เลยนะ ลัลจะยืนโพสต์สวยๆ ตรงนี้แหละ”ลัลนาจัดแจงจัดระเบียบชุดให้เข้าที่ ยืนทิ้งสะโพกโปรยยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้กล้องของภาคินไปได้ 2-3 รูป เขาก้มลงดูรูปในมือถือเพื่อเช็กความคมชัดอยู่ครู่หนึ่ง แต่พอเงยหน้าขึ้นมาอีกที เขาก็ต้องชะงักกึกพร้อมกับนัยน์ตาที่เบิกกว้างภาพตรงหน้าค

  • Two Night Stand กลายเป็นแฟนเธอ   ตอนที่ 26 ค่ำคืนแห่งความทรงจำ (ตอนพิเศษ)

    ฉากต่อจากตอนที่ 3 ที่ลัลนาเข้าคาสิโนไม่ได้เพราะอายุ ยังไม่ถึงเกณฑ์ ท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืนสิงคโปร์ ณ Gardens by the Bay อาณาจักรแห่งพฤกษาสู่โลกอนาคต ลัลนาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้า ลัลนาเดินก้มหน้าปล่อยให้หยาดน้ำตาหยดลงบนพื้นทางเดินปูนเลียบอ่าวมาลิน่าเบย์ทีละหยด สองเท้าคู่เล็กบัดนี้ก้าวไปอย่างไร้จุดหมาย ความเจ็บปวดจากการถูกคนรักหักหลังทิ้งไว้ในเมืองที่เธอไม่รู้จักใคร ไม่รู้จะไปที่ไหน ทำให้โลกทั้งใบของเธอกลายเป็นสีเทาหม่น แม้รอบกายจะเต็มไปด้วยแสงสีของเมืองหลวงที่ทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่งของโลกก็ตาม ภาคินเดินตามหลังร่างเล็กนั้นมาเงียบๆ เว้นระยะห่างพอสมควรเพื่อไม่ให้เธอกดดัน แต่สายตาคมกริบไม่เคยละไปจากแผ่นหลังที่สั่นเทานั้นเลย เขารู้ดีว่าความรู้สึกพังทลายมันเป็นอย่างไร และในฐานะคนที่ "ตั้งใจ" จะมาที่นี่อยู่แล้ว (แม้จะเป็นการโกหกหน้าตายเพื่อไม่ให้เธอเกรงใจก็ตาม) เขาก็ไม่อาจปล่อยให้ยัยลูกแมวหลงทางตัวนี้เดินตกลงไปในอ่าวมาลิน่าเสียก่อน “จะเดินไปจนถึงสนามบินเลยไหมครับ?” เสียงทุ้มเปรยขึ้นเบาๆ เมื่อเห็นว่าเธอเดินมาไกลพอสมควรแล้ว ลัลนาชะงักฝีเท้า สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบใช้หลังมือเช็ดหน้าเช็ดตา “

  • Two Night Stand กลายเป็นแฟนเธอ   ตอนที่ 25 ปู่รหัส! (ตอนพิเศษ)

    ท่ามกลางเสียงกลองสันทนาการที่ดังระงมไปทั่วคณะ ลัลนาเฟรชชี่สาวปีหนึ่งสภาพดูไม่จืด ใบหน้าที่เคยจิ้มลิ้มบัดนี้ถูกแต่งแต้มด้วยแป้งฝุ่นผสมน้ำขยี้จนด่างดวง ลิปสติกสีแดงเถือกถูกขีดเขียนจนเลยขอบปาก แถมผมทรงน้ำพุที่พี่ระเบียบมัดให้ก็ยุ่งเหยิงจนดูเหมือนสายไฟพันกัน ความล้าและอาการปวดเบาทำให้เธอรีบก้มหน้าก้มตาเดินเข้าห้องน้ำที่ใกล้ที่สุดโดยไม่ทันสังเกตป้ายหน้าประตู “ว้ายยยย! ไอ้! โรคจิต!” เสียงแหลมเล็กแผดก้องทำเอาภาคิน รุ่นพี่ปีสี่ที่กำลังยืนทำธุระส่วนตัวอย่างสงบถึงกับสะดุ้งสุดตัวจนเกือบเสียหลัก เขาหันขวับมามองผู้บุกรุกด้วยความตกใจพอๆ กัน “เฮ้ยยย! น้องเข้ามาได้ไงเนี๊ยะ!” ภาคินโวยวายพร้อมรีบจัดการเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่ “แกสิ เข้ามาได้ไง! ช่วยด้วยๆ มีโรคจิตอยู่ในห้องน้ำ!” ลัลนาโวยวายกลับทั้งที่ตัวเองยืนอยู่หน้าโถฉี่ชายแท้ๆ เธอไม่ฟังอีร้าค่าอีรม เตรียมจะป่าวประกาศให้โลกกู้ “เฮ้ยยย! น้องเงียบๆ บ้าไปแล้วเหรอ!” ด้วยความกลัวว่าคนข้างนอกจะเข้าใจผิด ภาคินจึงรีบถลาเข้าไปหาหวังจะระงับเหตุ แต่ด้วยความรีบร้อน มือหนาที่เพิ่งจะกุมท่อนซุงจัดระเบียบร่างกายเมื่อครู่ กลับพุ่งตรงไปแปะเข้าที่ปากเล็กๆ ขอ

  • Two Night Stand กลายเป็นแฟนเธอ   ตอนที่ 24 พันธสัญญา (ตอนไม่จบ)

    แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าลอดผ่านร่องไม้ของตัวบ้านไม้เก่าแก่ เสียงไก่ขันประสานกับเสียงนกกระจิบดังก้องไปทั่วสวนมะม่วง ภายในมุ้งสีขาวสะอาดที่แกว่งไกวตามลมโชย สองร่างยังคงนอนตระกองกอดกันอย่างแนบชิด ลัลนาซุกใบหน้าหวานอยู่กับแผงอกอุ่น ขณะที่ภาคินโอบรัดเธอไว้ราวกับกลัวว่าหากปล่อยมือ ความสุขตรงหน้าจะเลือนหายไป “อะแฮ่ม!!!” เสียงกระแอมไอที่จงใจให้ดังสนิทมาจากหน้าประตูห้องที่เปิดแง้มไว้ ทำเอาลัลนาสะดุ้งสุดตัวจนเกือบตกเตียง เธอรีบดีดตัวลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าและผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงด้วยใบหน้าแดงก่ำไปถึงคอ “พ่อ! / คุณพ่อ!” สองเสียงอุทานออกมาพร้อมกัน พ่อของลัลนายืนกอดอกพิงกรอบประตู มองดู “คุณชายจากเมืองกรุง” ที่พยายามลุกขึ้นมานั่งในท่าที่สำรวมที่สุดทั้งที่ยังอยู่ในมุ้งสีหวาน ภาคินรีบลงจากเตียงมานั่งพับเพียบกับพื้นไม้ทันที “หลับสบายดีไหมล่ะคุณภาคิน! ห้องแขกที่แม่เขาจัดไว้ให้มันนอนลำบากจนต้องย้ายมานอนมุ้งเดียวกับลูกสาวผมเลยรึไง!” พ่อถามเสียงเรียบ แต่แววตาไม่ได้มีความโกรธจัดอย่างที่ลัลนากลัว “ผมขอโทษครับคุณพ่อ... คือเมื่อคืนผมไข้ขึ้น ลัลนาเลยช่วยดูแลผมครับ” ภาคินตอบตะกุกตะกัก ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยมาดมั่นบ

  • Two Night Stand กลายเป็นแฟนเธอ   ตอนที่ 23 ย่องเบาชิมความหวาน NC

    บรรยากาศยามเย็นที่บ้านสวนบางคล้าช่างเงียบสงบ พ่อกับแม่พากันออกไปดูหน้าดินที่ท้ายสวน ทิ้งให้ ภาคินและลัลนา อยู่ด้วยกันตามลำพัง ภาคินที่เพิ่งฟื้นไข้ขยับตัวลุกขึ้นด้วยท่าทางอ่อนแรง นัยน์ตาคมกริบจ้องมองมือตัวเองที่ถูกพันแผลไว้จนหนาเตอะ ก่อนจะหันไปหาคนตัวเล็กที่กำลังง่วนกับการเตรียมผ้าเช็ดตัวให้เขา “ลัล... พี่อยากอาบน้ำ” ภาคินอ้อนเสียงแผ่ว “แต่ดูมือพี่สิ... โดนน้ำไม่ได้เลย แผลมันจะอักเสบ” ลัลนาหันมามอง “ก็เช็ดตัวไปก่อนสิคะ พรุ่งนี้ค่อยอาบ” “ไม่ได้ครับ พี่ขุดดินมาทั้งวัน ตัวเหนียวไปหมดแล้ว...” ภาคินก้าวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นกายจางๆ “ช่วยพี่หน่อยนะ... สระผมให้พี่ด้วย พี่ก้มเองไม่ได้จริงๆ” ณ ห้องน้ำกึ่งเอาท์ดอร์ริมสวน ลัลนาใจเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อเห็นภาคินเดินออกมาโดยมีเพียงผ้าขาวม้าผืนเดียว พันหมิ่นเหม่รอบเอวสอบ ผิวพรรณของเขาที่เคยเห็นว่าขาวจัด บัดนี้กลับดูขาวอมชมพูยิ่งขึ้นเพราะฤทธิ์ไข้ที่ยังหลงเหลือและแดดที่เพิ่งเผาไปเมื่อกลางวัน หยดน้ำที่เกาะอยู่ตามแผงอกกว้างที่มีกล้ามเนื้อกำยำพอดิบพอดีทำให้เขาดูเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ “นั่งลงที่ม้านั่งนี่ค่ะ ลัลจะสระผมให้ก่อน” เธอสั่งเสียงสั

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status