LOGINShare
UN-SECURE GUY 8(2) นายมันปีศาจ NC
Last Updated:
2026-02-01 01:04:07เขาถามฉันทั้งๆที่ยังไม่เอาหน้าไปไกลๆเลย ยังห่างกันแค่คืบแค่นี้เอง
“ไม่ใช่นะ” ฉันรีบตอบ คำพูดของเขาเหมือนทำให้ฉันได้สติขึ้นมา หลังจากที่เผลอเบลอๆมึนๆไปกับจูบพวกนั้นได้ยังไงก็ไม่รู้
“ไม่ใช่แล้วคุณนิ่งทำไม”
“ฉัน ฉันคิดอยู่ ฉันถอดเอง ถอดเองก็ได้ นายลุกไปสิ ทับอยู่แบบนี้ฉันถอดไม่ได้” ฉันรีบพูดรัวๆ กลัวจะโดนปั่นหัวด้วยจูบบ้าๆนั่นของเขาอีก และอีกอย่างที่ฉันยอม เพราะยังไง ฉันก็คงเลี่ยงไม่พ้น ชะตากรรมอันเลวร้ายนี้
“หึ ก็ดี งั้นก็ถอด” เขายอมถอยไปอยู่ข้างๆฉัน ส่วนฉันก็จำใจต้องถอด
“ว้าย!” ทันทีที่ฉันถอดกางเกงเสร็จ เขาก็ดึงฉันไปบนตักแล้วกอดไว้แน่น
“นายจะทำอะไร ปล่อยฉันนะ ปล่อย” ตัวฉันสั่นขึ้นมาอีกแล้ว ฉันกลัวเขา กลัวทุกอย่างที่เขาทำ ฉันพยายามดันอกเขาให้ออกไปห่างๆ แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้อยู่ดี
“ถอดเสื้อให้ผม”
“ถอดเสื้อ!?”
“ใช่ เร็วๆด้วย ของผมมันแข็งแล้ว อยากเอาคุณเต็มที” พอเขาพูด ฉันเองก็เพิ่งจะรู้สึกว่าอะไรแข็งๆของเขามันดุนดันก้นฉันอยู่จริงๆ แล้วฉันควรจะทำยังไง ทางเลือกอะไรก็ไม่มี
“ถ้าช้า...”
“ไม่ ถอดแล้ว ถอด ถอดก็ได้” ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันตอบไปอย่างนั้น แต่ฉันกลัวเขามาก กลัวจริงๆ ฉันเลยจำเป็นต้องถอดเสื้อกล้ามสีดำของเขาออกช้าๆ ด้วยมือสั่นๆของฉัน
“ทีนี้ก็กางเกง”
“เอ่อ ฉัน...”
“ถ้าคุณไม่ทำ...”
“ทำ! ทำ ทำแล้ว นายปล่อยฉันสิ” ฉันรีบแทรก เพราะกลัวว่าเขาจะทำอะไรโหดเหี้ยมใส่ฉันอีก คนอย่างเขามันไม่มีหัวใจ ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเขาทำได้ทุกอย่างเพื่อทรมานฉัน
“หึ ไม่คิดว่าคุณจะตาขาวขนาดนี้ว่ะแนน นึกว่าจะแน่กว่านี้ซะอีก นี่ผมยังแปลกใจอยู่เลยนะ ว่าแนนคนก่อนหน้านี้ กับแนนคนที่กำลังอยู่บนตักผมนี่มันคนเดียวกันรึเปล่า ทำไมถึงได้ต่างกันราวฟ้ากับเหวนัก อ้อ! หรือว่าคุณกำลังเล่นละคร กำลังใช้มารยาหญิงกับผมเพื่อเอาตัวรอด”
“นายพูดอะไรของนาย!” ฉันข่มความกลัวเถียงเขาไปด้วยน้ำเสียงแข็งๆ ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเขาต้องกล่าวหาฉันแบบนี้ ฉันไม่ใช่คนดีก็จริง แต่ฉันก็ไม่เคยเสแสร้งแกล้งทำต่อหน้าใครๆทั้งนั้น รวมทั้งเขาด้วย
“พูดความจริงไง แต่จะบอกอะไรให้อย่างนึงนะ ว่าถึงคุณจะงัดมารยาออกมาใช้กับผมสักกี่เล่ม ผมก็ไม่หลงกลคุณหรอก ไปทำหน้าที่ของคุณได้แล้ว!”
ปึก!
“โอ๊ย!” เขาผลักฉันลงจากตัวเขา เพราะเมื่อกี้เขายังคงกอดฉันอยู่บนตัก เขามันบ้า เหมือนคนโรคจิต คิดจะทำอะไรก็ทำ
“มองผมแบบนั้นทำไม!”
“ฉันเปล่า”
“ก็เห็นอยู่ว่ามอง กำลังนินทาผมอยู่ในใจงั้นสิ!” ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาเดาถูกได้ยังไง แต่ถ้าฉันไม่ยอมรับซะอย่าง ใครจะทำไม
“อยากคิดอะไรนายก็คิดไปเถอะ ฉันมันก็เลวทรามต่ำช้าอยู่แล้ว” ฉันตอบเขาเสียงแข็งๆก่อนจะลงมือถอดกางเกงเขา
“มือสั่นทำไมวะคุณหนู มันเข้าไปในตัวคุณตั้งหลายครั้งแล้วป่ะ อย่ามาทำเป็นไม่ชิน!” ก็ฉันไม่ชิน! ฉันเถียงในใจ แต่ในความเป็นจริงคือฉันก็พยายามรูดกางเกงของเขาลงมาอย่างใจเย็นที่สุด แต่ก็อดตกใจจนเผลออุทานออกมาไม่ได้ ที่พอถอดชิ้นสุดท้าย ไอ้แก่นกายของเขามันก็เด้งชี้หน้าฉันเลย
“ตกใจอะไรนักหนา”
“นายไม่ใช่ฉัน จะรู้ได้ไง!”
“อ้อเหรอ งั้นคุณก็ทำให้ตัวเองชินได้แล้ว เพราะคุณต้องเจอxxxผมไปอีกนาน”
“นายหมายความว่าไง”
“อมให้ผมเดี๋ยวนี้” เดี๋ยวนะ นี่ฉันหูเพี้ยนใช่มั้ย
“นะ...นาย นายว่าไงนะ ล้อเล่น นายล้อเล่นใช่มั้ย”
“หน้าผมมันดูล้อเล่นมากเหรอวะคุณหนู”
“แต่ฉันทำไม่เป็น ฉัน ฉันไม่ทำ” ฉันส่ายหน้าแล้วทำท่าจะถอยห่าง
“ว้าย!” ปืนดึงแขนฉันไว้ ก่อนดึงฉันไปนอนทับเขาทั้งตัวแล้วกอดรัดหลังฉันไว้ เพราะเมื่อกี้ก่อนที่จะให้ฉันถอดกางเกงเขา เขานอนราบลงกับเตียง
“ปล่อยนะ นายจะทำอะไร ปล่อย!” ฉันพยายามยันตัวเองให้หลุดจากการกอดรัด แต่เขากอดฉันแน่นมาก ฉันสู้แรงเขาไม่ได้
“จะไปอมดีๆ หรือต้องให้ผมเอามันยัดใส่ปากคุณ เลือกมา!”
“ฉันไม่เลือกอะไรทั้งนั้น ปล่อยฉัน!”
“คุณต้องเลือก! แล้วถ้าคุณไม่เลือก ผมจะเลือกให้เอง แล้วก็รู้ใช่มั้ย ว่าถ้าให้ผมเลือก ผมจะเลือกแบบไหน” เขามองฉันด้วยสายตาที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาคิดอะไร และฉันก็คงไม่มีทางเลือกอีกตามเคย ก็ฉันมันนักโทษเดนตายของเขา
“ก็ได้ ฉันจะทำ ปล่อยสิ” ฉันกัดฟันบอกออกไป
“ก็แค่นี้ หึ” เขายิ้มมุมปากแล้วคลายอ้อมกอด ฉันก็เลยรีบลุกไปนั่งคุกเข่าอยู่ตรงกลางกายเขา ค่อยๆเอื้อมมือไปจับไอ้ท่อนแข็งๆนั่นแล้วโน้มตัวลงไป
“อ้ะ แนน อืมมม...” เขาครางออกมาทันทีพร้อมกับขยุ้มผมฉัน ทันทีที่ฉันเอาแก่นกายเขาเข้าปากแล้วอมอยู่อย่างนั้น
“ดูดสิแนน ดูดเลย อื้มม แรงๆ” ฉันไม่มีทางเลือกเลยต้องทำตาม ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตจะต้องมาเจอกับความขมขื่นแบบนี้
“อึกๆๆๆ” ฉันดูดของเขาอย่างทุลักทุเล หายใจไม่ออกในบางที ตอนที่ส่วนหัวของมันเผลอหลุบลงไปถึงช่องคอของฉัน
“อ้ะ อ่าส์ แนน ไม่เลวนี่ ซี้ดดด เล่นเอาผมเสียวxxxจนแทบระเบิดอยู่แล้ว โอ้ว อื้มมม...” เขาครางไม่ขาดปาก มือของเขาที่ขยุ้มผมฉันอยู่เริ่มบังคับหัวฉันให้กดขึ้นกดลง
“อ้ะๆๆ ซี้ดดด แบบนั้น โอ้ว แบบนั้น อ่าส์...” ตอนนี้เขาคือคนควบคุมจังหวะให้ฉันดูดเข้าดูดออก เขาทำอย่างนั้นอยู่นานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้เขาเร่งจังหวะจนฉันหายใจไม่ทัน
“อึกๆๆๆ...!!!”
“โอ้ว อ่าส์ จะแตก อื้ม จะแตกแล้วแนน จะแตก โอ้ว แตกแล้ว แตกแล้วจริงๆ อ้ะๆๆๆ...อ่าส์ อ่าส์!!!!!” เขากระตุกในปากฉันก่อนฉันจะรู้สึกว่ามีน้ำอะไรอุ่นๆจากแท่งxxxของเขาฉีดพุ่งเข้ามาในปากฉัน มันมากจนทะลักออกมานอกปาก รสชาติมันก็แปลกๆจนฉันอยากจะคายออก
“กลืนเดี๋ยวนี้!” เขาตะคอกฉันทันทีที่ฉันทำท่าจะคายน้ำออก น้ำเสียงและสายตาของเขาดุดันจนฉันตัวสั่นขึ้นมาอีกรอบ ถึงอยากคายแค่ไหนก็ไม่กล้าจริงๆ สุดท้าย ฉันก็จำต้องกลืนลงคอไป
“อื้อ ว้าย!” อยู่ๆเขาก็ดึงฉันลงไปกอด ให้ฉันหันหลังให้เขา ส่วนเขาก็แนบอยู่ด้านหลังฉัน
“ปล่อยนะปืน ฮือ ฮึก ไม่เอา” ยากเหลือเกินที่จะห้ามน้ำตาไม่ให้ไหล เพราะฉันรู้แน่แล้วว่าเขาจะทำอะไร
“แต่ผมจะเอา!”
Latest chapter
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 14(2) กินนี่ซะด้วย
เขาตะโกนบอกฉันแค่นั้นก่อนออกรถทันที เหมือนอยากจะไปตั้งนานแล้ว อยากไป โดยที่ไม่มีตัวเสนียดอย่างฉันติดไปด้วย“ฮือ ฮึก ฮือๆๆๆๆ...” ฉันฝืนยืนมองตามรถเขาที่แล่นไปด้วยความเร็วได้เพียงเสี้ยววินาที ก่อนทั้งตัวของฉันมันจะทรุดลงไปกองกับพื้นฟุตบาทเอาดื้อๆ สภาพของฉันในตอนนี้มันน่าเวทนาเหลือเกิน ฉันไม่เหลือแรงยืนอีกแล้ว มีแต่น้ำตาที่ไหลเอาๆไม่ยอมหยุด มันทรมานจนไม่รู้จะบรรยายยังไง เมื่อไหร่ชะตากรรมเลวร้ายพวกนี้มันจะหมดไปสักที“มันเป็นความผิด ฮึก ความผิดของแนนเองใช่มั้ยแม่ ที่แนนต้องเจอแบบนี้ เพราะแนน ฮึก เพราะแนนมันเลวเองใช่มั้ย ฮือๆๆ ...” ฉันรู้ว่าเวรกรรมมันคงตามสนองฉัน และฉันคงโทษใครไม่ได้ ในเมื่อทำเอง มันก็ต้องรับเองแบบนี้นั่นแหละถูกแล้ว“ฮือ ฮึก ฮือๆๆๆๆ...” น้ำตาของฉันมันไหลอย่างไม่อายใครไปสักพัก ก่อนฉันจะพอกัดฟันรวบรวมกำลังให้ร่างใกล้ตายของฉันมันฝืนลุกยืนขึ้นได้ ฉันเดินไปตามทางเท้าอย่างช้าๆ ไม่รู้หรอกว่าจะถึงบ้านเมื่อไหร่ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่เรียกแท็กซี่ รู้แต่ว่าฉันในตอนนี้มันเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก เหมือนคนไม่รับไม่รู้อะไรเลยนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ฉันกัดฟันเดินต่อไปด้วยน้ำตาและความทรมาน มันท
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 14(1) กินนี่ซะด้วย
เขายังทำแรงๆต่อไปโดยที่ไม่สนใจอาการของฉันเลย ไม่ได้คิด ว่าตัวฉันทั้งตัวมันทั้งบอบช้ำ อ่อนล้าและหมดแรง แถมแผลรวมทั้งร่องรอยอะไรก็เต็มไปหมด เขามันซาตานในร่างคนชัดๆ“ใส่ได้พอดีเลยเนอะ นึกว่าจะหลวมไปซะอีก นมคุณนี่อึ๋มไม่สมตัวเลย หึ” อยู่ๆเขาก็พูดขึ้นมา“อื้อ ปล่อยนะ นี่นาย อื้อ ทำบ้าอะไรของนาย ออกไปนะ” ฉันร้องประท้วงเพราะอยู่ๆเขาก็เลิกเสื้อในฉันขึ้นแล้วก้มลงมาดูดนมฉันแรงๆทั้งสองข้างราวกับเด็กหิวนม“อื้อ อย่านะ หยุด ปืน ฉันบอกให้นาย อื้อ บอกให้นายหยุดไง ปล่อยฉันนะ ปล่อย อื้อ...” เขาดูดดึงไม่หยุด แถมเลียตรงหัวนมรัวๆจนฉันสะท้านไปทั้งตัว ก่อนเขาจะลากลิ้นขึ้นไปดูดเลียซุกไซ้ตามซอกคออย่างหื่นกระหาย“ปืน อื้อ อยู่ดีๆนายเป็นบ้าอะไรขึ้นมา ปล่อย อื้อ ปล่อย ปล่อยฉันนะ อ้ะ!” เขาสอดนิ้วนิ้วนึงเข้ามาในตัวฉัน ก่อนจะขยับเข้าๆออกๆจนฉันตั้งตัวไม่ทัน“ปืน อื้อ ปล่อย อ้ะ อื้อ...” ฉันพยายามกัดฟันข่มความเสียวเอาไว้ มือของฉันผลักเขาไม่หยุด แต่เขาเองก็ไม่หยุดเหมือนกัน ยิ่งผลักเขาก็ยิ่งดูดดึง แถมซอยนิ้วถี่ๆแรงๆจนฉันแทบไม่ได้หายใจ“อะ...อ้ะ ปืน นาย ฮึก นายหยุดเดี๋ยวนี้นะ บอกให้ อื้อ บอกให้หยุดไง อื้อ อร๊ายยย...” นอ
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 13 ให้คุณเปลี่ยนเองมันไม่ทันใจ
“ไม่ แม่ขา อย่า ฮือๆ อย่าเพิ่งไป อยู่กับแนนก่อนนะแม่ อยู่กับแนนก่อน ฮือๆๆๆ...”ฉันไม่รู้ว่าทำไมยิ่งไขว่คว้า แม่ก็ยิ่งห่างไกลออกไปทุกที ทั้งๆที่แม่เดินช้าๆ และฉันวิ่งเร็วสุดกำลัง แต่ก็ยังตามไม่ทัน สุดท้ายแม่ก็ค่อยๆลับตาไป เหลือแค่ความว่างเปล่าที่มืดมิด เหลือแค่ฉันที่หมดแรงหมดความหวัง และทั้งร่างอยู่ดีๆมันก็ทรุดลงไปกองกับพื้น ไม่เหลือ ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว มีแต่ความว่างเปล่าเดียวดาย และน้ำตา“แม่ ฮือๆๆๆ...” ฉันทำได้แค่นั่งคุกเข่าร้องไห้อยู่อย่างนั้น สายตาของฉันเห็นแค่ความว่างเปล่าที่พร่ามัวของเบื้องหน้า ไม่มีเลย ไม่มีวี่แววที่แม่จะกลับมา“แม่ ฮือๆ แม่!!!”ปึก!อยู่ๆฉันก็รู้สึกว่าตัวเองสะดุ้งอย่างแรง ก่อนจะเห็นว่าตัวฉันอยู่ในห้อง บนเตียง และแสงสว่างที่ลอดผ่านม่านหน้าต่างสีขาวเข้ามาบ่งบอกว่าเช้าแล้ว“เมื่อกี้ฝันเหรอ ฮือ ฮึก” ฝันก็จริง แต่น้ำตาฉันไหล มันไหลทะลักจริงๆ ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าทั้งสองแก้มของฉันเปียกแฉะไปด้วยน้ำตา ลมหายใจติดๆขัดๆที่ดังถี่ๆออกมาพร้อมเสียงสะอื้นคือตัวยืนยัน ว่าความเจ็บปวดรวดร้าวและแสนเดียวดายเมื่อกี้นี้มันเกิดขึ้นจริงในส่วนลึก ตรงก้นบึ้งหัวใจของฉันแอ๊ด...เสียงประตูทำใ
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 12 ใครอนุญาตให้คุณกิน!
เขากระแทกเสียงใส่ฉันแล้วนั่งกลับลงไปบนเก้าอี้แรงๆ ส่วนความกดดันมันก็มาตกลงที่ฉันอย่างไม่ต้องสงสัย“อ้าว! นิ่งทำไมวะคุณหนู ผมหิวจะตายอยู่แล้วนะเว้ย หรืออยากให้ผมกินคุณแทนอ่ะ!” วันนี้เขาทำฉันสะดุ้งไม่รู้กี่ครั้งแล้ว แล้วฉันก็ตกใจจนหันกลับมาหุงข้าวแทบไม่ทัน มือไม้มันสั่นไปหมด ไม่รู้หุงผิดหุงถูก แต่ก็คงต้องทำๆไปก่อน“ทำไข่เจียวเพิ่มด้วย!” เขาตะคอกบอกฉันระหว่างที่ฉันยืนรอข้าวสุก เขาสร้างภาวะกดดันให้ฉันอีกแล้ว เพราะฉันทอดไข่เจียวไม่เป็น ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่าง“หูคุณตึงเหรอวะแนน ยืนนิ่งทำไม หรืออยากให้เช็คหูให้ ก็ได้นะ!”“มะ...ไม่ต้อง ฉันได้ยินแล้ว” ฉันรีบหันไปตอบเขา เพราะฉันได้ยินเสียงเขาลากเก้าอี้แรงๆเหมือนลุกขึ้น แล้วถ้าไม่รีบตอบ ฉันต้องซวยอีกแน่ๆ“ได้ยินก็ทำดิ!”“อือ อืม” ฉันรีบพยักหน้าไปก่อน ไม่อยากโดนขู่อีกแล้ว เพราะแค่นี้ฉันก็ขวัญหนีดีฝ่อจนไม่รู้จะฝ่อยังไงแล้ว ก่อนฉันจะค่อยๆหันกลับมาตอกไข่ใส่ถ้วย“อุ๊ย!” ขนาดตอกไข่ยังยากเลยสำหรับฉัน ฉันนี่มันไม่เอาไหนจริงๆ“ถ้าทำตกอีกฟอง ผมคิดฟองละยก!” เขาขู่ฉันอีกแล้ว ระหว่างที่ฉันก้มลงจะหยิบไข่ฟองที่เมื่อกี้ฉันเพิ่งทำตกแตก แล้วจะไม่ให้ฉันขนลุกจนต้อ
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 11 ถ้าผมไม่ได้กินข้าว ผมจะกินคุณแทน!
พรึ่บ!“ตื่นได้แล้วคุณหนู! จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนครับ!” ผ้าห่มถูกกระชากออกจากตัวฉันพร้อมกับเสียงกระแทกแดกดันที่ดังลั่นตามมา มันทำให้ฉันตกใจจนต้องสะดุ้งตื่นอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่ถึงจะอย่างนั้น ฉันก็ยังไม่มีแรงลุกขึ้นอยู่ดี เพราะมันทั้งหนาวทั้งสั่น ทั้งอ่อนล้าหมดแรง ทั้งร้อนๆรุ่มๆไปทั้งตัว“ผมบอกให้ลุกไงแนน เช้าแล้ว ลุก!”“โอ๊ย!” เขากระชากฉันขึ้นมาแล้วดึงทั้งตัวของฉันเข้าไปหา“เจ็บ ปืน ขอร้อง ปล่อย ฮึก ปล่อยฉันก่อน ฮือๆ” ฉันทำได้แค่บอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นๆแหบแห้งปนเสียงสะอื้น แต่ไม่มีแรงขัดขืนเขาแล้ว“ผมไม่ปล่อย! มานี่!”“โอ๊ย!” เขากระชากฉันลงจากเตียงแล้วลากฉันให้เดินตามไปไหนไม่รู้ ขาฉันได้แต่ครูดไปกับพื้นเพราะฉันไม่มีแรงเดินตามเขาให้ทัน“โอ๊ย!” ผลของการไม่มีแรงคืออยู่ๆฉันก็ทรุดลงกับพื้นเอาดื้อๆ แรงจะลุกขึ้นยืนก็ไม่มี ส่วนปืน เขาหันมองฉันเหมือนไม่พอใจทีนึงแล้วเดินกระทืบปึงปังไปไหนก็ไม่รู้ ก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับเสื้อผ้าในมือพรึ่บ! เขาโยนมันใส่ฉัน“ใส่ซะ! เห็นสภาพทุเรศๆของคุณแล้วมันอุจาดตา!” เขาตวาดใส่ฉัน แต่ฉันก็ยอมรับ สภาพฉันตอนนี้มันทุเรศจริงๆ มือสั่นๆของฉันค่อยๆหยิบเสื้อขึ้นมา
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 10 ผมจะยืนเฝ้าคุณ! ตรงนี้ !
“มะ...ไม่ ไม่ใช่นะ” ฉันรีบตอบเสียงสั่นเพราะเขาทำท่าจะก้าวเข้ามา ส่วนฉันก็ขยับถอยโดยอัตโนมัติ เผลอลืมความเจ็บไปเสี้ยววินาที เพราะฉันกลัวเขามากกว่า“ไม่ใช่แล้วทำไมยังไม่ทำ!” เขาถามติดตะคอก สายตาเอาเรื่อง“ฉัน ฉัน ฉันทำเดี๋ยวนี้แหละ...โอ๊ย!” ฉันรีบลุกไปหน่อย ลืมว่าตัวเองเจ็บอยู่เลยเผลอล้มจนได้“บอกแล้วไงว่ามารยาของผู้หญิงสารเลวอย่างคุณมันใช้กับผมไม่ได้ผล ลุกขึ้น!”“โอ๊ย!” เขากระชากฉันแล้วดันตัวฉันไปติดฝา ตามด้วยเขาที่ประกบฉันเข้ามา“หรือที่สำออยให้ผมเห็น เพราะว่าคุณไม่อยากซักผ้า แต่อยากทำอย่างอื่น อย่างอื่นที่เหมือนกับเมื่อกี้นี้” เขาพูดจบก็ทำท่าจะพุ่งใบหน้าเข้ามา ดีที่ฉันหลบทัน“ไม่ ไม่ใช่นะ เมื่อกี้ฉันลุกไม่ขึ้นจริงๆ แต่ ฮึก แต่ไม่ได้อยากให้นายทำแบบนี้ นายปล่อย ฮือ ฮึก ปล่อยฉันเถอะนะ ฉันจะไปซักให้ ซักให้จริงๆ ฮือๆ ฉันไหว้ล่ะ อย่าทำฉันเลย ฉันเจ็บแล้ว กลัวแล้วปืน ฮือๆๆ...” ฉันพนมมือไหว้เขาอย่างไม่มีทางเลือก ตอนนี้ฉันยอมทุกอย่าง ยอมเสียศักดิ์ศรี ยอมเสียอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เสียตัวให้เขาเหมือนกับหลายครั้งก่อนหน้านี้ เพราะฉันทนไม่ไหวแล้วจริงๆ“หึ อีกแล้วเหรอ มุกกราบกรานอีกแล้วเหรอ รู้มั้ย นี่ถ
You may also like
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
เนตรกวี / Natekavees17.7K viewsของเล่นของไนต์
แว่นมอลต์9.6K viewsพรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana16.0K viewsBAD GUY ล่ารักเดิมพัน
ลำเจียก29.0K viewsเด็กเลี้ยงมาเฟีย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก11.3K viewsข้ามภพมารักมาเฟีย
Madam Hangover516 viewsเกมลวงรัก ราชินีนางร้ายของมาเฟีย
ญาดาวดี ณ รัตติกาล204 viewsแพ้รักบอดี้การ์ด Love Bodyguard
MaNIE-STORY3.7K views
