LOGINShare
UN-SECURE GUY 8(2) นายมันปีศาจ NC
publish date:
2026-02-01 01:04:07เขาถามฉันทั้งๆที่ยังไม่เอาหน้าไปไกลๆเลย ยังห่างกันแค่คืบแค่นี้เอง
“ไม่ใช่นะ” ฉันรีบตอบ คำพูดของเขาเหมือนทำให้ฉันได้สติขึ้นมา หลังจากที่เผลอเบลอๆมึนๆไปกับจูบพวกนั้นได้ยังไงก็ไม่รู้
“ไม่ใช่แล้วคุณนิ่งทำไม”
“ฉัน ฉันคิดอยู่ ฉันถอดเอง ถอดเองก็ได้ นายลุกไปสิ ทับอยู่แบบนี้ฉันถอดไม่ได้” ฉันรีบพูดรัวๆ กลัวจะโดนปั่นหัวด้วยจูบบ้าๆนั่นของเขาอีก และอีกอย่างที่ฉันยอม เพราะยังไง ฉันก็คงเลี่ยงไม่พ้น ชะตากรรมอันเลวร้ายนี้
“หึ ก็ดี งั้นก็ถอด” เขายอมถอยไปอยู่ข้างๆฉัน ส่วนฉันก็จำใจต้องถอด
“ว้าย!” ทันทีที่ฉันถอดกางเกงเสร็จ เขาก็ดึงฉันไปบนตักแล้วกอดไว้แน่น
“นายจะทำอะไร ปล่อยฉันนะ ปล่อย” ตัวฉันสั่นขึ้นมาอีกแล้ว ฉันกลัวเขา กลัวทุกอย่างที่เขาทำ ฉันพยายามดันอกเขาให้ออกไปห่างๆ แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้อยู่ดี
“ถอดเสื้อให้ผม”
“ถอดเสื้อ!?”
“ใช่ เร็วๆด้วย ของผมมันแข็งแล้ว อยากเอาคุณเต็มที” พอเขาพูด ฉันเองก็เพิ่งจะรู้สึกว่าอะไรแข็งๆของเขามันดุนดันก้นฉันอยู่จริงๆ แล้วฉันควรจะทำยังไง ทางเลือกอะไรก็ไม่มี
“ถ้าช้า...”
“ไม่ ถอดแล้ว ถอด ถอดก็ได้” ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันตอบไปอย่างนั้น แต่ฉันกลัวเขามาก กลัวจริงๆ ฉันเลยจำเป็นต้องถอดเสื้อกล้ามสีดำของเขาออกช้าๆ ด้วยมือสั่นๆของฉัน
“ทีนี้ก็กางเกง”
“เอ่อ ฉัน...”
“ถ้าคุณไม่ทำ...”
“ทำ! ทำ ทำแล้ว นายปล่อยฉันสิ” ฉันรีบแทรก เพราะกลัวว่าเขาจะทำอะไรโหดเหี้ยมใส่ฉันอีก คนอย่างเขามันไม่มีหัวใจ ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเขาทำได้ทุกอย่างเพื่อทรมานฉัน
“หึ ไม่คิดว่าคุณจะตาขาวขนาดนี้ว่ะแนน นึกว่าจะแน่กว่านี้ซะอีก นี่ผมยังแปลกใจอยู่เลยนะ ว่าแนนคนก่อนหน้านี้ กับแนนคนที่กำลังอยู่บนตักผมนี่มันคนเดียวกันรึเปล่า ทำไมถึงได้ต่างกันราวฟ้ากับเหวนัก อ้อ! หรือว่าคุณกำลังเล่นละคร กำลังใช้มารยาหญิงกับผมเพื่อเอาตัวรอด”
“นายพูดอะไรของนาย!” ฉันข่มความกลัวเถียงเขาไปด้วยน้ำเสียงแข็งๆ ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเขาต้องกล่าวหาฉันแบบนี้ ฉันไม่ใช่คนดีก็จริง แต่ฉันก็ไม่เคยเสแสร้งแกล้งทำต่อหน้าใครๆทั้งนั้น รวมทั้งเขาด้วย
“พูดความจริงไง แต่จะบอกอะไรให้อย่างนึงนะ ว่าถึงคุณจะงัดมารยาออกมาใช้กับผมสักกี่เล่ม ผมก็ไม่หลงกลคุณหรอก ไปทำหน้าที่ของคุณได้แล้ว!”
ปึก!
“โอ๊ย!” เขาผลักฉันลงจากตัวเขา เพราะเมื่อกี้เขายังคงกอดฉันอยู่บนตัก เขามันบ้า เหมือนคนโรคจิต คิดจะทำอะไรก็ทำ
“มองผมแบบนั้นทำไม!”
“ฉันเปล่า”
“ก็เห็นอยู่ว่ามอง กำลังนินทาผมอยู่ในใจงั้นสิ!” ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาเดาถูกได้ยังไง แต่ถ้าฉันไม่ยอมรับซะอย่าง ใครจะทำไม
“อยากคิดอะไรนายก็คิดไปเถอะ ฉันมันก็เลวทรามต่ำช้าอยู่แล้ว” ฉันตอบเขาเสียงแข็งๆก่อนจะลงมือถอดกางเกงเขา
“มือสั่นทำไมวะคุณหนู มันเข้าไปในตัวคุณตั้งหลายครั้งแล้วป่ะ อย่ามาทำเป็นไม่ชิน!” ก็ฉันไม่ชิน! ฉันเถียงในใจ แต่ในความเป็นจริงคือฉันก็พยายามรูดกางเกงของเขาลงมาอย่างใจเย็นที่สุด แต่ก็อดตกใจจนเผลออุทานออกมาไม่ได้ ที่พอถอดชิ้นสุดท้าย ไอ้แก่นกายของเขามันก็เด้งชี้หน้าฉันเลย
“ตกใจอะไรนักหนา”
“นายไม่ใช่ฉัน จะรู้ได้ไง!”
“อ้อเหรอ งั้นคุณก็ทำให้ตัวเองชินได้แล้ว เพราะคุณต้องเจอxxxผมไปอีกนาน”
“นายหมายความว่าไง”
“อมให้ผมเดี๋ยวนี้” เดี๋ยวนะ นี่ฉันหูเพี้ยนใช่มั้ย
“นะ...นาย นายว่าไงนะ ล้อเล่น นายล้อเล่นใช่มั้ย”
“หน้าผมมันดูล้อเล่นมากเหรอวะคุณหนู”
“แต่ฉันทำไม่เป็น ฉัน ฉันไม่ทำ” ฉันส่ายหน้าแล้วทำท่าจะถอยห่าง
“ว้าย!” ปืนดึงแขนฉันไว้ ก่อนดึงฉันไปนอนทับเขาทั้งตัวแล้วกอดรัดหลังฉันไว้ เพราะเมื่อกี้ก่อนที่จะให้ฉันถอดกางเกงเขา เขานอนราบลงกับเตียง
“ปล่อยนะ นายจะทำอะไร ปล่อย!” ฉันพยายามยันตัวเองให้หลุดจากการกอดรัด แต่เขากอดฉันแน่นมาก ฉันสู้แรงเขาไม่ได้
“จะไปอมดีๆ หรือต้องให้ผมเอามันยัดใส่ปากคุณ เลือกมา!”
“ฉันไม่เลือกอะไรทั้งนั้น ปล่อยฉัน!”
“คุณต้องเลือก! แล้วถ้าคุณไม่เลือก ผมจะเลือกให้เอง แล้วก็รู้ใช่มั้ย ว่าถ้าให้ผมเลือก ผมจะเลือกแบบไหน” เขามองฉันด้วยสายตาที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาคิดอะไร และฉันก็คงไม่มีทางเลือกอีกตามเคย ก็ฉันมันนักโทษเดนตายของเขา
“ก็ได้ ฉันจะทำ ปล่อยสิ” ฉันกัดฟันบอกออกไป
“ก็แค่นี้ หึ” เขายิ้มมุมปากแล้วคลายอ้อมกอด ฉันก็เลยรีบลุกไปนั่งคุกเข่าอยู่ตรงกลางกายเขา ค่อยๆเอื้อมมือไปจับไอ้ท่อนแข็งๆนั่นแล้วโน้มตัวลงไป
“อ้ะ แนน อืมมม...” เขาครางออกมาทันทีพร้อมกับขยุ้มผมฉัน ทันทีที่ฉันเอาแก่นกายเขาเข้าปากแล้วอมอยู่อย่างนั้น
“ดูดสิแนน ดูดเลย อื้มม แรงๆ” ฉันไม่มีทางเลือกเลยต้องทำตาม ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตจะต้องมาเจอกับความขมขื่นแบบนี้
“อึกๆๆๆ” ฉันดูดของเขาอย่างทุลักทุเล หายใจไม่ออกในบางที ตอนที่ส่วนหัวของมันเผลอหลุบลงไปถึงช่องคอของฉัน
“อ้ะ อ่าส์ แนน ไม่เลวนี่ ซี้ดดด เล่นเอาผมเสียวxxxจนแทบระเบิดอยู่แล้ว โอ้ว อื้มมม...” เขาครางไม่ขาดปาก มือของเขาที่ขยุ้มผมฉันอยู่เริ่มบังคับหัวฉันให้กดขึ้นกดลง
“อ้ะๆๆ ซี้ดดด แบบนั้น โอ้ว แบบนั้น อ่าส์...” ตอนนี้เขาคือคนควบคุมจังหวะให้ฉันดูดเข้าดูดออก เขาทำอย่างนั้นอยู่นานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้เขาเร่งจังหวะจนฉันหายใจไม่ทัน
“อึกๆๆๆ...!!!”
“โอ้ว อ่าส์ จะแตก อื้ม จะแตกแล้วแนน จะแตก โอ้ว แตกแล้ว แตกแล้วจริงๆ อ้ะๆๆๆ...อ่าส์ อ่าส์!!!!!” เขากระตุกในปากฉันก่อนฉันจะรู้สึกว่ามีน้ำอะไรอุ่นๆจากแท่งxxxของเขาฉีดพุ่งเข้ามาในปากฉัน มันมากจนทะลักออกมานอกปาก รสชาติมันก็แปลกๆจนฉันอยากจะคายออก
“กลืนเดี๋ยวนี้!” เขาตะคอกฉันทันทีที่ฉันทำท่าจะคายน้ำออก น้ำเสียงและสายตาของเขาดุดันจนฉันตัวสั่นขึ้นมาอีกรอบ ถึงอยากคายแค่ไหนก็ไม่กล้าจริงๆ สุดท้าย ฉันก็จำต้องกลืนลงคอไป
“อื้อ ว้าย!” อยู่ๆเขาก็ดึงฉันลงไปกอด ให้ฉันหันหลังให้เขา ส่วนเขาก็แนบอยู่ด้านหลังฉัน
“ปล่อยนะปืน ฮือ ฮึก ไม่เอา” ยากเหลือเกินที่จะห้ามน้ำตาไม่ให้ไหล เพราะฉันรู้แน่แล้วว่าเขาจะทำอะไร
“แต่ผมจะเอา!”
Latest chapter
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 38(2) ผมรักคุณ (จบบริบูรณ์)
“อย่างนั้นหรอกเหรอ แสดงว่าผมเข้าใจผิดมาตลอด” เสียงเขาสลดลงกว่าเดิม แต่บอกแล้วไงว่าไม่สงสาร“ใช่น่ะสิ!” ฉันรีบตอบ ก็ใครจะไปยอมรับให้เสียฟอร์มกัน และที่สำคัญ คือฉันไม่อยากให้เขามาหัวเราะเยาะฉัน ถ้าหากเขารู้ว่าฉันรักเขาอยู่ฝ่ายเดียว ในขณะที่เขาไม่ได้รักฉันเลย“แต่ผมรักคุณจริงๆนะ” นั่นไงเห็นมั้ย เขาบอกว่าเขาไม่ได้รักฉัน เห้ยเดี๋ยวนะ แต่เมื่อกี้ฉันเหมือนไม่ได้ยินคำว่าไม่ ทั้งสมองทั้งหัวใจมันได้ยินแต่คำว่า...“รัก! เมื่อกี้นายบอกว่า”“ผมรักคุณ” คราวนี้ชัดเจนกว่าครั้งแรกอีก แล้วสรุปนี่เรื่องจริงใช่มั้ย ฉันไม่ได้หูฝาด หรือว่าคิดไปเองใช่มั้ย“นายรักฉันจริงๆเหรอ ไหนนายบอกว่าเกลียดฉันไง แล้วอยู่ๆนายมาบอกว่ารักฉัน ไม่จริงหรอก ในเมื่อนายเกลียดฉันขนาดนั้น”“เมื่อก่อนอาจใช่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน ผมรู้แค่ว่า ตอนนี้ผมรักคุณ”“ไม่อ่ะ ฉันไม่เชื่อ นายโกหก นายคงคิดจะแก้แค้นอะไรฉันอีก ถึงได้พูดแบบนี้ จะหลอกให้ฉันตายใจใช่มั้ย คิดจะวางแผนแก้แค้นฉันอีกใช่มั้ย” ฉันร้อนรนขนาดนี้ แต่เขากลับส่ายหน้าช้าๆ“คราวนี้ไม่มีแผน ไม่มีการแก้แค้นอะไรทั้งนั้น ผมรักคุณจริงๆ แต่ถ้าจะมีคนโดนแก้แค้น คน
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 38(1) ผมรักคุณ
10 นาทีผ่านไป...รถค่อยๆเคลื่อนออกจากรีสอร์ตช้าๆ พร้อมกับความรู้สึกตื่นเต้นของฉัน และในตอนนี้ ฉันจะขอลืมทุกเรื่องที่อยู่ในใจไปให้หมดก่อนก็แล้วกัน ปล่อยใจไปกับทริปในวันนี้ เผื่ออะไรๆมันจะดีขึ้นบ้างRrrrrr...!!!โทรศัพท์ฉันดังขึ้นหลังจากที่รถออกมาได้สักพัก...พ่อ“ค่ะพ่อ” ฉันไม่ลังเลที่จะรับสาย เพราะตอนนี้ฉันกับพ่อเข้าใจกันดีแล้ว และฉันถือว่ามันเป็นเรื่องดีที่สุดในชีวิตของฉันเรื่องนึงเลย ที่ฉันได้พ่อคืนมา ส่วนยัยนีน มันก็โดนพ่อลงโทษด้วยการดัดสันดานไปตามระเบียบ ไอ้ฉันก็แอบสมน้ำหน้ามันนิดนึง ช่วยไม่ได้ ก็ฉันมันไม่ใช่แม่พระ“เป็นไงแนน ที่นั่นโอเคมั้ย”“ค่ะ โอเคมาก อากาศก็ดีค่ะ”“งั้นก็ดีแล้วล่ะลูก แล้ว เจอใครบ้างมั้ย” ทำไมพ่อถามแปลกๆ ฉันก็ต้องเจออยู่แล้วสิ ก็คนเต็มรถซะขนาดนี้“เจอสิคะพ่อ เต็มเลย ส่วนใหญ่เขาก็มากันกับครอบครัว พ่อถามทำไมเหรอคะ”“อ้อ! เปล่า พ่อก็แค่ลองถามดู งั้นเที่ยวให้สนุกนะ”“ค่ะพ่อ...” เอี๊ยดดดด!!!“ว้าย!”“เกิดไรขึ้นแนน!” นั่นสิ ฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไมอยู่ดีๆรถก็เบรก“รถเบรกกะทันหันค่ะพ่อ ไม่รู้มีไรรึเปล่า งั้นแค่นี้ก่อนนะคะพ่อ เดี๋ยวแนนโทรกลับ”“จ้ะ มีไรบอกพ่อนะ”“ค่ะพ่อ”
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 37 ฉันจะให้โอกาสแก แต่…
@บ้านแนน“มาทำไม!” นี่แหละครับ คำทักทายประโยคแรกจากเจ้าของบ้าน แต่ผมไม่รู้สึกโกรธหรือเคืองอะไรคุณนพหรอก เพราะผมรู้ตัวว่าผมผิดจริงๆ“ผมพาปืนมาหาแนนครับลุง”“ไม่ กลับไป!”“ให้โอกาสเขาสองคนได้คุยกันสักครั้งเถอะครับลุง อย่างน้อยๆ เขาก็ระ...”“พอเถอะธี ลุงไม่อยากฟัง พาคนของแกกลับไป” คุณนพพูดโดยไม่คิดจะมองหน้าผม แม้แต่หางตาก็ไม่ ก่อนท่านจะหันหลังไปทางบันได แต่ไม่มีทาง ผมไม่มีวันปล่อยให้โอกาสมันหลุดลอยไป“เดี๋ยวครับคุณนพ”“ปืน!” นายคงตกใจ เพราะผมไม่ใช่แค่เรียก แต่คุกเข่าลงด้วย“ผมขอร้องเถอะนะครับ ให้โอกาสผมสักครั้ง ผมรู้ว่าผมผิด ผมมันเลว ผมจะไม่แก้ตัวอะไรทั้งนั้น ผมขอแค่ให้ได้เจอหน้าแนน ได้ขอโทษแนนสักครั้ง จะให้ผมแลกด้วยอะไรผมก็ยอม ขอเพียงให้ผมได้บอกกับเธอในสิ่งที่ผมอยากจะบอก ทุกความรู้สึกที่ผมมี แล้วถ้าผลของมันคือแนนไม่ต้องการมัน ไม่อยากเห็นหน้า ไม่อยากได้ยินเสียงผมอีก ผมก็ยินดีจะไป ผมจะไปแล้วก็ไม่มายุ่งวุ่นวายกับชีวิตของแนนอีก นะครับ ให้โอกาสผมสักครั้งเถอะนะครับ” ผมพูด และพยายามพูดทุกคำออกมาจากความรู้สึกข้างใน แม้ตอนนี้คุณนพยังยืนหันหลังให้ผมอยู่ และแม้จะมีความหวังเพียงแค่ริบหรี่ก็ตามที“
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 36 ทุกอย่างเป็นความจริง
พวกนั้นตอบรับแล้วแก้มัดผม จากนั้นคงไม่ต้องบอกใช่มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น เหตุการณ์มันวนๆซ้ำๆอยู่แบบนี้ทุกวัน มันทรมานก็จริง แต่อย่างที่ผมเคยบอก ...สิ่งที่มันทำให้ผมเจ็บที่สุด เจ็บยิ่งกว่าความทรมานทางกาย คือการได้รู้ว่าผมจะไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าแนนอีกแล้ว ไม่มีสิทธิ์ได้ขอโทษเรื่องลูก และทุกๆเรื่องที่ผมเคยทำ เพราะผมรู้ตัวเองดี ว่าผมคงจะตายในอีกไม่ช้านี้ ตายไปพร้อมกับความผิดที่ยังไม่ได้แก้ไข และการที่ต้องตายโดยที่ยังมีอะไรค้างคาใจ แน่นอน ผมคงไม่มีวันตายตาหลับ แม้ตายไปแล้ว แต่ผมก็คงยังต้องจมปรักอยู่กับความทรมาน“พ่อ หยุดเถอะ อย่าทำเขาอีกเลย” เหมือนผมจะหูฝาดใช่มั้ยที่ได้ยินเสียง... ใช่ เสียงของแนน โบราณว่าคนใกล้ตายมักจะได้ยินหรือเห็นภาพหลอน สงสัยคงจะจริง เพราะตอนนี้ผมไม่ใช่แค่ได้ยิน แต่ผมเห็นแนนวิ่งมาทางผม พยุงผมที่นอนแน่นิ่งหายใจรวยรินขึ้นมา“แนน ปล่อยมัน พ่อจะฆ่ามัน จะเอาคืนมันให้ลูก ปล่อยมัน”“ไม่ ฮือๆ พ่ออย่าทำเขาอีกเลยนะ แนนขอร้อง ฮือๆๆ...” ความฝัน ห้วงภวังค์นี้ที่ผมกำลังได้สัมผัส ทำไมมันถึงเหมือนจริงนักล่ะ ผมรู้สึกว่าผมเห็นหน้าแนนลางๆ ในห้วงความคิดที่เหมือนไร้สติไปแล้วของผม ผมเห็นเธอร้องไห
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 35 คำขอครั้งสุดท้าย
“แนน”พ่อเรียกฉันพร้อมกับจับมือฉันเบาๆ“ทำใจให้สบายๆนะ คิดซะว่าเขายังไม่ถึงเวลามาอยู่กับเรา”“พ่อ แต่ว่าแนน แนนทำใจไม่ได้ ฮือๆ...”“โถ่แนน” พ่อโน้มตัวลงมากอดฉัน และมันนานเท่าไหร่แล้วนะ ที่ฉันไม่ได้อ้อมกอดจากพ่อ“แนนลูกพ่อ พ่อขอโทษนะ ตลอดเวลาพ่อไม่เคยสนใจว่าแนนต้องการอะไร สิ่งที่แนนบอกกับพ่อเมื่อวานมันทำให้พ่อคิดได้ มันทำให้พ่อได้รู้ ว่าพ่อไม่เคยให้ความรักความอบอุ่นกับลูกเลยจริงๆ พ่อมองข้ามมัน ไม่เคยเห็นความสำคัญ พ่อมันเป็นพ่อที่ไม่เอาไหนเลย พ่อลำเอียง รักลูกไม่เท่ากัน พ่อขอโทษ ขอโทษสำหรับทุกอย่างที่พ่อผิดไปแล้ว พ่อจะชดเชยให้นะลูก พ่อจะชดเชยให้”“พ่อ...” ฉันพูดไม่ออก ในขณะที่พ่อลูบหัวฉัน มองหน้าฉันแล้วร้องไห้ ฉันเองก็น้ำตาไหลไม่ขาดเหมือนกัน“ต่อไปนี้เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ ได้มั้ยแนน นะ พ่อสัญญาว่าจะเป็นพ่อที่ดี มีเหตุผล ไม่หูเบา ไม่ลำเอียง ไม่ปล่อยปละละเลยความรู้สึกลูกอีกแล้ว พ่อขอโทษนะ อยากขอโทษอีกหลายครั้งที่พ่อผิดต่อแนน พ่อมันไม่ดี พ่อ...”“ไม่เป็นไรค่ะพ่อ แนนไม่โกรธพ่อแล้ว แค่พ่อเข้าใจแนนก็พอ แนนรักพ่อนะ”“พ่อก็รักลูก” พ่อยิ้มให้ฉันแล้วจูบหน้าผากฉัน ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาฉันรู้
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 34 แนน ผมขอโทษ
วันต่อมา...ตอนนี้ผมถูกขังอยู่ในเรือนเล็ก ด้วยการถูกมัดไว้กับเสา ไม่มีโอกาสเห็นเดือนเห็นตะวัน แต่มันยังไม่ทรมานเท่าผมไม่มีโอกาสรับรู้อะไรทั้งนั้น สภาพผมที่มันยับเยินเพราะถูกซ้อมเมื่อคืนนี้ มันยังเจ็บน้อยกว่าการไม่ได้รู้ว่าตอนนี้ แนนกับลูกเป็นยังไง...คนเรามักจะคิดได้เมื่อสาย ชอบมาสำนึกได้ตอนไม่เหลือโอกาส ผมเชื่อแล้วว่ามันจริง“ไง มันตายไปรึยัง” เสียงนั้นดังมาจากประตูที่อยู่ๆก็เปิดออก ก่อนสายตาคู่อาฆาตจะตวัดมองมาที่ผม ก่อนเจ้าของของมันซึ่งก็คือพ่อของแนนจะเดินตรงมาหาผม“ฉันนึกว่าแกจะตายๆไปแล้วซะอีก!”ผัวะ!!!หมัดหนักๆกระแทกลงบนหน้าผม ซ้ำที่เก่าเมื่อคืนนี้ มันเต็มแรงมือเล่นเอาผมกระอัก แต่ก็อย่างที่บอก ถึงภายนอกของผมตอนนี้มันจะบอบช้ำแค่ไหน มันก็ไม่สาหัสเท่าความปวดร้าวในหัวใจผมตอนนี้“อยากรู้มั้ย แนนเป็นยังไง คนที่แกทำร้ายน่ะ อาการเป็นยังไง” ผมหูผึ่งทันทีกับประโยคนั้น“ครับ ผมอยากรู้ คุณนพจะบอกผมเหรอครับ”“ใช่! ฉันจะบอกแก บอกว่าความเลวระยำของแกมันส่งผลยังไงบ้าง!” ทำไมทั้งคำพูดและทั้งน้ำเสียงคุณนพมันทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ“มะ...หมายความว่าไงครับ” ผมพยายามถามออกไปด้วยน้ำเสียงและสภาพที่น่าเวทนาขอ
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 16 ไอ้ผู้ชายที่มาส่งคุณหน้าบ้านเป็นใคร!
ฉันไม่ได้ตัดพ้อชีวิตตัวเองหรอก แต่ฉันคิดแบบนั้นจริงๆ ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมฉันถึงทนให้ผู้ชายโหดเหี้ยมคนนั้นทรมานอยู่ได้โดยที่ไม่ตาย ทั้งๆที่ความจริง ฉันควรจะตายไปตั้งนานแล้ว เพิ่งรู้นะว่าฉันมันก็ถึกกับเขาเหมือนกัน หรือบาปฉันมันหนาก็ไม่รู้ ที่เคยได้ยินมา ว่าคนบาปหนามักไม่ตายง่ายๆ สงสัยคงจะจริงตกดึก
Last Updated : 2026-03-18UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 15 อาสามาเป็นบอดี้การ์ด
เสียงนั้นทำฉันชะงักเท้าแทบไม่ทัน และฉันภาวนาให้ฉันหูเพี้ยน ...ต้องไม่ใช่เขา ต้องไม่ใช่“อ้าวปืน” เสียงเรียกชื่อของพ่อเหมือนช่วยตอกย้ำว่าหูฉันไม่ได้เพี้ยน“สวัสดีครับคุณนพ” ฉันหันไปเห็นตอนที่เขายกมือไหว้สวัสดีพ่อฉัน ส่วนสายตาเขากำลังมองมาทางฉัน ...ถึงใบหน้าเขาจะเรียบเฉย แต่สายตาเขาแปลกๆ ไม่น่าไว้ใจเ
Last Updated : 2026-03-18UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 14(2) กินนี่ซะด้วย
เขาตะโกนบอกฉันแค่นั้นก่อนออกรถทันที เหมือนอยากจะไปตั้งนานแล้ว อยากไป โดยที่ไม่มีตัวเสนียดอย่างฉันติดไปด้วย“ฮือ ฮึก ฮือๆๆๆๆ...” ฉันฝืนยืนมองตามรถเขาที่แล่นไปด้วยความเร็วได้เพียงเสี้ยววินาที ก่อนทั้งตัวของฉันมันจะทรุดลงไปกองกับพื้นฟุตบาทเอาดื้อๆ สภาพของฉันในตอนนี้มันน่าเวทนาเหลือเกิน ฉันไม่เหลือแรงย
Last Updated : 2026-03-17UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 14(1) กินนี่ซะด้วย
เขายังทำแรงๆต่อไปโดยที่ไม่สนใจอาการของฉันเลย ไม่ได้คิด ว่าตัวฉันทั้งตัวมันทั้งบอบช้ำ อ่อนล้าและหมดแรง แถมแผลรวมทั้งร่องรอยอะไรก็เต็มไปหมด เขามันซาตานในร่างคนชัดๆ“ใส่ได้พอดีเลยเนอะ นึกว่าจะหลวมไปซะอีก นมคุณนี่อึ๋มไม่สมตัวเลย หึ” อยู่ๆเขาก็พูดขึ้นมา“อื้อ ปล่อยนะ นี่นาย อื้อ ทำบ้าอะไรของนาย ออกไปนะ”
Last Updated : 2026-03-17
You may also like
เด็ก (ขายตัว) ของมาเฟีย
Naya Solene10.9K viewsมาเฟียเถื่อนเมียเด็ก
หนูแดงอินดี้36.0K viewsพิษรักมาเฟียร้าย
มงกุฎดอกหญ้า29.2K viewsเมียชั่วคราว
ชะนีติดมันส์9.6K viewsเล่ห์ร้าย(นาย)คนเลว | นายน์xฟ้าใส
พิชา - Phicha1.5K viewsก็ผมคือมาเฟีย
facelove56 viewsวิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก
หอมชา12.4K viewsเมฆาโอบหยก
LoveDay198 views
