Kabanata 29

Sa mga sumunod na araw ay naging abala ako sa pagdedesinyo sa office ni Nikolai. No'ng meeting namin ay nasabi kong madali kasi hindi pa naman iyon 'yong mismong trabaho talaga. Napatunayan ko lang na medyo mahirap at mabagal ang proseso kapag nasa mismong office ka na na-idedesinyo mo. Mahirap i-maximize ang space. Maraming gusto si Nikolai na nahihirapan akong ibagay sa iba pa niyang gusto. Jusko! It took me five days to finally finished my first project. And I think, lahat ng efforts ko ay hindi naman nasayang. Naging worth it ang lahat ng pagod ko. Because after the project, kinuha ulit ako ni Nikolai to design Margarita's office— the CEO of their company.

"You're free today, right?" tanong ni Spike habang kumakain kami ng breakfast. Today is Sunday at balak ko sanang gamitin ang araw na ito para magpahinga. Pansin ko kasi nitong mga nakaraan ay parang lagi akong pagod.

I nodded. "Yeah."

"Gusto mong mamasyal?" Natigilan ako. Agad na umangat ang mga mata ko sa kanya.

"I mean—"

"Of course!" Hindi ko alam kung bakit bigla akong na-excite nang sabihin niyang ipapasyal niya ako.

"Gusto mo?" paniniguro pa niya.

"Oo nga!"

"Saan mo gustong mamasyal?"

"Hmm," Nag angat ako ng tingin sa kisame, nag iisip kung saan ko gustong mamasyal. Marami kasi akong gustong puntahan. Una na doon ay ang bahay ni Terese, sunod ay ang mismong bahay ng mga magulang niya. Tapos bahay ni Roiden. Cafe ni Terese, bar ni Roiden, bahay ng ate ni Terese na ang alam ko'y malapit lang sa bahay ng kaibigan nitong si Spike na si Art Griego. Sa construction company ng pamilya nila. Gusto kong mabisita ang lahat ng lugar na 'yon.

"Gusto kong mag bar," sabi ko, nakaangat pa rin ang mga tingin sa kisame.

"Bar? Sa agang ito? Bar?" gulat na aniya.

Nagbaba ako ng tingin sa kanya at agad na ngumiti. "May alam ka bang sikat na bar na pwede nating puntahan? Gusto ko kasing mag bar, e. Na-miss ko ang dance floor. Ilang buwan na rin mula no'ng huli akong nag bar hopping sa Las Vegas. Hindi naman siguro ako pag uusapan ng mga tao if ikaw 'yong kasama ko, right?"

Matagal na nanatili ang mga tingin niya sa akin bago siya marahang bumuntonghininga. "Yeah. Pwede naman."

"Really? Saang bar mo ako dadalhin?" excited kong sabi.

Sandaling kumunot ang noo niya. Tila nagtataka sa pagiging excited ko.

"I have a friend who owns a bar. Pwede kitang ipasyal doon."

"Is that friend of yours attended our wedding?"

Sandali siyang nag isip bago dahan-dahang umiling. "Nope. If I am not mistaken, nasa Batanes si Roiden no'ng kasal natin kaya hindi niya napaunlakan ang imbitasyon natin."

"I see," tatango-tangong tugon ko.

"His wife's pregnant, I think."

"Really?" gulat kong sabi. Literal na nagulat ako. Hindi ko yata nai-research 'yon ah? Ang akala ko, boyfriend siya ni Terese.

Kumunot ang noo ni Spike. "Why?"

Agad akong umiling. "Wala. I thought he's Terese Flores's boyfriend. Mali yata 'yong nasagap kong chismis," sabay tawa ko ng mahina bago muling sumubo ng pagkain.

"He is."

Muli akong nag angat ng tingin kay Spike.

"Terese. . . She's the mistress of Roiden. But he love her so much."

Napataas ang isa kong kilay matapos marinig ang impormasyong 'yon.

"What about his wife? Bakit binuntis niya ang asawa niya if he loves Terese? He should've file for annulment instead."

"What Roiden and Vanilla had was an arranged marraige. Ipinakasal lang sila ng parents ni Roiden for some reason. Vanilla is in love with Roiden's older brother Rusco. Ang sabi ni Roiden ay hindi niya anak ang ipinagbubuntis ni Vanilla. But I doubt it."

"You doubt it?"

Tumango siya. "Yeah. Inuuwian niya pa rin si Vanilla despite him being with Terese. Sa tingin mo ba walang mangyayari sa kanila sa loob ng iisang bahay na silang dalawa lang?"

Tumango-tango ako. "You've got some point. So ano na ang mangyayari kay Terese? Did they break up?"

Natigilan siya. Marahan niyang ibinaba ang spoon and fork na hawak niya sa plato saka niya ako tinitigan.

"And why is my wife being curious with Roiden's affair?" His eyebrows furrowed. "Alam mong si Terese ang kalabang sasakyan ng daddy mo no'ng naaksidente siya 'di ba?"

Tumango ako.

"At alam mong hindi niya sinasadya 'yon 'di ba?"

I was stunned for a moment. Hindi sinasadya? Paanong hindi niya sinasadya? E, hindi naman siya lasing no'ng ibinangga niya 'yong kotse niya sa sasakyan ni daddy. She's sane and was perfectly fine that time kaya hindi 'yon aksidente. Sinadya niya 'yon. Hindi ko man alam ang dahilan at hindi ko pa man napapatunayan. Pero sigurado ako. At hahanap ako ng paraan para maibigay ang nararapat na hustisya sa pagkamatay ni daddy. Kung kinakailangang ilagay ko ang batas sa sarili kong mga kamay ay gagawin ko.

"Serra?"

"Ahh. . . Huh?"

"Anong iniisip mo?"

Agad akong ngumiti ng pilit. "N-nothing."

"Anyway, malapit nang magpasko. Gusto mong maglagay ng decoration dito sa bahay?"

Kumunot ng kaunti ang noo ko. Napapansin ko lang. . . Why is he being nice to me?

"Hindi sa gusto ko ha? Si mommy at lola 'yong may gusto. They find our house boring so. . ."

"No. It's okay. Hindi pa naman ako magiging busy this week kaya pwede ko 'yong paglaanan ng oras."

"Good. Iyon na lang ang gawin natin today."

"Ha?" Akala ko ba mag ba-bar kami?!

"Masyado pang maaga para mag bar, Serra."

Napakurap-kurap ako. "A-ahh y-yeah. But we'll still going to Roiden's bar, right?"

"Mamayang gabi."

"Yes!" nagagalak kong sigaw ng mahina. Napasuntok pa ako sa ere.

"You looked excited," komento niya. May tipid na ngiting nakaplaster sa labi.

"Of course!"

Pagkatapos naming mag breakfast ay umalis na kami papuntang mall para mamili ng pang christmas decoration sa bahay. Nagulat pa ako ng halos apat na cart ang napuno namin for decorations lang. Hindi naman ako na-orient na pati pala ang malawak niyang bakuran ay lalagyan niya ng mga christmas lights.

"First time 'yan, Spike ah?!" natatawang sigaw ng medyo may edad na lalaki na dumaan habang nagi-install kami ni Spike ng christmas lights sa labas ng fence na may maraming trimmed santan flowers.

"Para po hindi madilim tingnan," nakangiti namang tugon ni Spike sa lalaki.

"Maganda 'yan. Nagkakaroon na ng liwanag ang buhay mo este bahay. Next time, kulay naman. Hehe," saad pa nito bago tuluyang pumasok sa gate na katabi lang ng bahay nitong si Spike.

"Close ka pala sa mga kapitbahay mo?" sabi ko matapos ihatid ng tingin ang lalaki.

"Hindi. I just know how to socialize and treat people nicely."

"Chaaar!" panunukso ko na agad ikinakunot ng kanyang noo.

"I*****k mo na nga lang doon para matingnan natin kung maganda ba," nakabusangot na utos niya sa akin.

Nalukot ang mukha ko't padabog siyang sinunod. Patakbo agad akong bumalik sa kanya matapos mapailaw ang buong bahay.

"Ano? Nakita mo ba ang kagandahan niya ngayong mas maliwanag pa ang sikat ng araw kesa sa mga pailaw mo?"

"Will you please shut up? Why are you so annoying and talkative today?"

Ewan ko rin! Nagiging madaldal lang naman ako kapag komportable ako.