Kabanata 45

Pero hindi pa man ako tuluyang nalululong sa halik niya ay marahas ko na siyang itinulak.

"What are you doing?" mahina kong bulyaw.

"Kissing you?" sarkastikong patanong niyang tugon.

"Sagutin mo ang tanong ko. Anong nangyari sa 'yo?"

Pinagtaasan niya ako ng isang kilay.

"Sa tingin mo ano?"

Hindi agad ako nakasagot. Ilang minutong nanatili ang tingin ko sa kanya, na m-mental block. Hindi ko alam ang sasabihin ngayong napatunayan kong may kinalaman nga si Spike sa nangyari sa kanya.

"I-I'm sorr—"

"You're pregnant," nakangising aniya sabay baba ng tingin sa tiyan ko.

Bigla ay napayakap ako sa aking tiyan na tila pinoprotektahan ang kung anumang nasa loob nito.

"I just hope inaalagaan ka niya ng mabuti," sabi pa niya at basta na lang akong iniwan sa aking kinatatayuan.

Gusto ko man siyang habulin pero natulala ako sa kawalan. I didn't even know what to say kung mahabol ko man siya. Anong sasabihin ko? Na tuloy pa rin ang mga plano namin? Na kung may balita na ba doon sa inuutos ko sa kanila na paghahanap sa kinaroroonan ni Terese? Heck! Wala na akong guts pang itanong 'yon after what Spike did to him!

Damn that Spike! He ruined my plans!

Nakabusangot akong bumalik sa table namin nina Miles at Sebastian. Like what I have expected ay naka-serve na ang mga pagkain pero wala pang kahit isa sa kanilang dalawa ang gumagalaw nito.

"What's wrong?" agad na tanong ni Miles.

Umiling ako at naupo na sa aking pwesto. "Nothing. Bakit hindi pa kayo nagsisimulang kumain?"

"Hinintay ka namin," agad na tugon Miles.

Hindi na ako sumagot pa at nagsimula ng kumain. Mabuti na lang at ganado naman akong kumain kahit papaano. No signs of vomiting so far!

Pagkatapos kumain ay nagdiretso na agad kami ni Miles sa grocery. Sunod pa rin nang sunod si Sebastian sa amin kaya tuloy ay tipid ang mga topic na pinaguusapan namin ni Miles.

Inihatid lang ako ni Miles at Sebastian sa bahay at agad na rin silang umalis. Nahiga lang ako saglit bago sinimulang ayusin ang mga pinamili kong groceries. Eksakto namang dumating si Spike. Umangat agad ang tingin ko sa wall clock. Alas nuwebe pa lang at sa nakasanayan kong oras ng pag uwi niya ay masyado siyang maaga ngayon.

"Napaaga yata ang uwi mo? Wala kang overtime?" mapait kong salubong sa kanya nang pumasok siya sa kusina at kumuha ng tubig sa ref.

Habang umiinom ay tinitingnan niya ako. Agad akong nag iwas at nagbaba ng tingin. May hawak-hawak akong freshmilk kaya iyon ang pilit kong binabasa kahit sobrang liliit ng mga letra.

"Gusto mo bang lagi akong nag o-overtime? Ayaw mo ba akong nakikita dito sa bahay?"

"Of course not!" mabilisan kong protesta sabay lingon sa kanya.

Itinagilid niya ang ulo niya habang nakatitig pa rin sa akin. Ang lalim ng mga titig niya ay nagsasabi sa akin na kahit kaila'y hindi ko magagawang basahin ang kung anumang nilalaman ng utak niya.

"I-I mean...."

"So you want me here? Mas gusto mo bang lagi akong umuuwi ng maaga?"

Nakagat ko ang pang ibabang labi ko. Hindi ako makasagot. Shit!

"Come on, Serra—"

"I-i-it is not me! It's the baby! It's him who wants you here," sabay yuko ko. Kung may mas ikakayuko pa ako ay ginawa ko na. Kung pwede lang magtago dito sa ilalim ng counter top ay ginawa ko na.

"Fine then," aniya. Nag angat ako ng tingin sa kanya at nakitang muli siyang uminom ng tubig sa baso saka iyon marahang inilapag at lumabas na agad siya ng kusina.

"What the heck?" naibulalas ko sabay buga ng hangin. Ni hindi ko namalayang pigil pigil ko na pala ang hininga ko kanina habang nandito siya.

I nevermind his thoughtless acts and words last night. Diretso agad ako sa toilet bowl the moment na nagising ako. I hate this! Kahit na antok na antok pa ako at ayaw ko pang bumangon ay napipilitan ako dahil talagang hindi ko kayang pigilan ang pagsusuka. I don't know what exactly he's doing inside pero parang pinaglalaruan niya ang tiyan ko. Nakakaiyak!

Gulat akong napatingin sa kama ko nang nakitang nakaupo roon si Spike pagkalabas ko mula sa banyo. Nakaupo siya habang nakatukod ang dalawa niyang kamay sa likuran. Agad na nagtagpo ang mga mata namin. Feeling ko kanina pa siyang nakatingin sa banyo kaya pagkalabas ako ay nagtama agad ang aming mga tingin.

"What are you doing here?" sabay tingin ko ulit sa wall clock na nandito sa kwarto ko.

"Good morning," seryosong sabi niya. Hindi nakangiti at parang hindi naman good ang morning niya.

"Alas otso na. You'll be late."

"I'm the boss. I can work whenever I want."

Dahan-dahan akong tumango. "Okay."

Nginitian ko siya ng tipid bago muling naglikot ang aking mga mata. Hindi ko alam kung saan ako titingin at kung ano ang aking gagawin.

"Come here," utos niya.

Napatingin ako sa kanya at agad na napataas ng isang kilay.

"Hm?"

"Come here," pag uulit niya sa kaninang sinasabi.

It took me minutes to finally have one step closer to him.

"Why?"

Dahan-dahan ang naging paglalakad ko. Marahil ay nabagot siya sa kabagalan ko kaya't inabot na niya ang kamay ko. Saka niya ako marahang hinila papalapit sa kanya.

"W-what are you doing?" Nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin sa kanya. E, paano ba naman kasi? Niyakap niya ako habang nakaupo siya't nakatayo ako.

"Listening to his heartbeat," he said.

Hindi ako nakasagot. Nagugulantang pa ako. Natutulala pa ako habang nakatingin sa buhok niya.

I waited for him to be done listening to his son or daughter's heartbeat. Pero ilang minuto na ang nakakalipas at hindi pa rin siya humihiwalay mula sa pagkakayakap sa akin.

"Done?" tanong ko.

Hindi siya sumagot pero nagsimula siyang gumalaw, kumakalas.

"I badly want to love him... Or her like my own."

Kumunot ang noo ko. Is he thinking na hindi sa kanya ang batang nasa sinapupunan ko? What the fuck? Paano niya nagagawang isipin 'yon?

Kumikirot ang puso ko sa isiping iyon pala ang iniisip niya. Pero isinawalang bahala ko 'yon.

Hinawakan ko ang magkabila niyang pisngi at ipinatingala siya sa akin. Nag pang abot ang aming mga mata. "This is yours, Spike. Only yours," may paniniguro sa boses na sabi ko.