LOGIN"Ano 'yan?" tanong ko habang nakatingin sa makapal na papel na inilagay ni Spike sa harapan ko habang sumisimsim ako sa kape ko.
"Prenuptial agreements." I rolled my eyes at padabog kong kinuha ang mga papel. Binasa ko ang mga iyon at halos masuka ako sa mga pinaglililista niya roon. "First, no sweet talks, touching, hugging, and kissing unless necessary. Aba! As if gagawin ko iyon. Tss!" "Who knows. Baka mag take advantage ka." Nanlilisik ang mga mata ko nang lingunin ko siya. His arms were crossed while his looking at me. "It'll never happen! Second, never get close or attached to the Guillermos. And what do you mean by this?" Nag angat ako ng paningin sa kanya. He shrugged his shoulders. "I just wanna remind you that all of these were temporaries. Kapag na-attach ka sa pamilya ko it'll be hard for you to leave." Natulala ako saglit sa kanya. Yes. I have no plans of staying. I have my own plans. At hindi siya kasali sa mga plano ko. Pero bakit pakiramdam ko pinapalayas ako. Ayaw ko ng ganung feeling, e. Ganun na ganun ang pakiramdam ko no'n noong ipadala ako ni daddy sa Las Vegas. "I won't get attached that easily." "Falling in love is forbidden. Huh! Wala bang mas mahirap dito sa mga conditions mo?" "Iyan ang pinakamahirap, Serra. Because the way you moan my name earlier, tells me that you're on the verge of falling in love with me," sabay ngisi niya. Ngumisi pa siya! Ni hindi man lang nag e-effort! Umawang ang labi ko. Literal na napanganga ako sa sinabi niya. Fuck? Ganun ako umungol sa lahat ng mga lalaki ko! Pero kahit isa sa kanila, walang nakapagpa-in love sa akin! "Huwag kang ilusyonado! I will never fall in love with you. Baka ikaw ang kailangan maghanap ng paraan d'yan para hindi ma-fall sa akin. Dahil sa paraan ng paghalik mo sa akin, sa paraan ng paghaplos mo sa akin, nangungusap, nanggigigil, nang aangkin. It's like you wanted to own every part of me!" singhal ko sa kanya. Agad na sumeryoso ang kanyang mukha. Kumunot ang kanyang noo at nandilim ang aura. Bakit? Totoo naman ang sinabi ko ah? "Oh! Ano? Ngayon galit ka kasi totoo!" "It's not true!" "Yes it is! Unang sex pa lang, gusto mo na agad ako!" Padabog siyang tumayo. "Basahin mo ang mga nakasaad sa kontrata, pirmahan mo na rin agad," aniya at nilayasan ako. Napabuntonghininga ako. Ano na kayang nangyayari ngayon sa burol ni daddy? Dalawang araw na akong wala at bukas na ang libing niya. Hindi man lang ako nabigyan ng pagkakataong maasikaso siya. Damn this Spike Guillermo! Walang puso! Inuna pa ang engagement naming dalawa at ang pakikipag-sex sa akin. Ni hindi man lang ako binigyan ng pagkakataong magluksa sa pagkamatay ni daddy. Kinabukasan ay maaga akong nagising. Pagkagising ko pa lang ay wala na akong ganang kumilos. Si daddy ang panaginip ko. Lahat ng masasayang alaala namin na magkasama, no'ng kasama pa namin si mommy ay parang isang video na nag play sa panaginip ko. Nagising akong basa ang unan ko. Nagising akong naninikip ang dibdib ko. Nagising akong mag isa at nasasaktan. Hindi ko alam kung paanong sa isang iglap ay nasa ganitong sitwasyon ako. Walang mga magulang, walang kaibigan, mag isa. Walang kayamanan, walang pera, walang matitirhan at nakikitira na nga lang, doon pa sa taong walang puso at pansariling kaligayan lang ang iniisip. "Are you ready?" Aagd akong nagpahid ng mga luha nang biglang bumukas ang pintuan ng kwarto kung nasaan ako at ang biglaang pagsasalita nitong si Spike. Sinigurado ko munang maayos ang hitsura ko bago ako tuluyang humarap sa kanya. "Maliligo pa lang. I just got awake." Kita ko ang marahan niyang pagpikit, animo'y naubusan agad ng pasensya. "Ngayon ang libing ng daddy mo. I don't want us to be late. My family will be there, Serra." "Hindi na kailangan ng pamilya mong dumalo pa sa libing ng daddy ko." Umiling ako. "Hindi na kailangan." "Nabalitaan nila ang nangyari. Nabalitaan ko rin kung sinong naka-engkwentro ng daddy mo. Si Terese Flores, ex-girlfriend siya ng kaibigan ko." Nanlaki ang mga mata ko. Napaayos ako ng upo. An idea suddenly come in my mind. "I'm sorry, Serra. In behalf of Terese . . . I am so sorry." Nagulat ako sa mga sinabi niya pero hindi ko iyon ipinakita. I don't want him to see that I'm a little bit affected with him saying those fucking words. "Why are you saying sorry in behalf of her? Magkaibigan ba kayo ni Terese?" "No. But my friend love her. I know you're plotting something on your mind. Ngayon pa lang binabalaan na kita, Serra. Don't. Make. Any. Mistakes. While. You're. With. Me. Roiden's one of my closest friend. Ayaw ko ng gulo sa pagitan naming dalawa." Tumango ako. "So you think I might be a pain in the ass to you? Sa tingin mo ako ang magdadala ng gulo sa buhay mo?" Sarkastiko akong natawa. "Maligo ka na," aniya at lumisan sa kwartong kinaroroonan ko. Ipinikit ko ang mga mata ko at ibinagsak ko ang aking katawan sa kama. I was hurt. I don't wanna be here in the first place. Tapos ngayon binalaan niya ako? Dahil tingin niya magdadala ako ng gulo sa buhay niya? If that's the case, dapat ay hindi ako ang pinili niya. Oh right! He had no choice. He just wanna hit two birds in one stone. Dahil pambayad utang ako, hindi na niya kailangan pang maghanap ng ibang babae para anakan niya. Dahil nandito na ako, he made a deal with me so all his plans won't be messed up in the end. But I can't just sit here and wait for him kung kailan niya ako pakakawalan. May sarili akong utak, hindi ako robot na pwede niyang utusan at balaan. In fact, I can use him. He's somehow close to Terese. I can use him to kill her. I don't fucking care if he's friends with Terese's ex-boyfriend. I can ruin everything, if Terese's the deal. She ruined my life, I will surely ruin hers too.SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEWI watched her every move. I watched her when she first held our sons. I watched her when she first cries out of joy. At no'ng araw na 'yon... Nakita ko kung paanong bumalik ang tunay na ngiti sa mga mata't labi ng babaeng pinakamamahal ko.Parang sa isang iglap nabuhay din ako. Binuhay kaming pareho ni Serra ng mga anak namin.Hindi ako agad bumalik ng Pilipinas. I remained in Las Vegas at makailang beses na nagpabalik-balik sa bahay ni Serra upang silipin kung kailan siya lalabas. Ganyan nga siguro kapag bagong panganak. Lagi lang nasa loob ng bahay. I wonder what she's doing inside her house. I wonder if she's taking good care of herself."Bakit hindi ka na lang magpakita? Humingi ka na lang ng tawad. Hindi 'yong nandito ka lang sa labas at naghihintay kung kailan mo siya makikita. Isa pa, ngayon ka mas kailangan ni Serra. Tatlong bata ang inaalagaan niya. Hindi pa nakakabawi ang katawan niya mula sa panganganak.""Can you do it for me?""Bro, ako ba
SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEW"Please, Spike. I am begging you. Kunin mo ang anak ko kapalit ng malaking utang ko sa 'yo. Hindi ko na 'yon kayang bayaran. Hindi ko na alam kung saan pa ako kukuha ng pera pambayad. Lahat ng mayroon ako nasa iyo na.""Aanhin ko ang anak mo?""Hindi ba ay naghahanap ka ng mapapangasawa? Hindi ba nga ay hindi mo makukuha ang lahat ng kayamanang ito kung wala kang maipapakitang tagapagmana mo at magtutuloy ng legacy ng pamilyang Guillermo?""I already have someone in mind. Hindi ko kailangan ang anak mo. Bayad mo ang kailangan ko, Mr. Madrigal."Nagmadali siya sa pagkuha ng pitaka niya na nasa kanyang bulsa. Nanginginig pa nga ang kanyang mga kamay habang binubuksan ito."Tingnan mo 'to." Itinaas niya sa aking harapan ang litrato ng sinasabi niyang anak niya. "Isang modelo ang anak ko sa Las Vegas. Hindi mo siya kayang itapon na lang basta, Mr. Guillermo. Sa sobrang ganda ng anak ko ay marami kang magiging kaagaw sa kanya. Kaya ito na at binibigyan na ki
Habang nasa lamesa ay hindi ko maiwasang panoorin si Lois at Spike na magkatabi sa gilid ko. Nilalagyan ni Spike ng mga pagkain ang pinggan ni Lois, pagkaing mga itinuturo nito na gustong nitong kainin."Ito pa?" ani Spike na agad tinanguan ni Lois."Tama na 'yan baka hindi na niya maubos," pigil ko kay Spike pero nginitian niya lang ako."Huwag kang mag alala, Serra. Kayang ubusin 'yan ng anak ko."Pilit akong ngumiti. Alam ko kung anong kayang ubusin ng anak ko kasi ako ang kasama nito. Ako ang nagpapakain sa kanya kaya alam ko kung ano lang ang kaya niyang ubusin."Ako ang kasama niya lagi sa bahay, Spike. Hindi siya mahilig sa kanin."Kumunot ang noo ni Spike at tuluyan na itong nag angat ng tingin sa akin. Umayos na rin siya ng upo."Lagi naman niyang nauubos ang mga dala kong pagkain. Hindi ba siya kumakain sa bahay niyo?""It's because I'm still full from what you brought kaya hindi na ako nag h-heavy meal sa bahay pag uwi ko," singit ni Lois."And you never told your mom?" Spi
"What? What did you just say?"Agad kong narinig ang sabay na halakhak ni Spike at Lois. What is happening? Bakit parang pinagkakaisahan ako ng dalawa?"What are you trying to say?""Surprise, mom!"Kunot noo kong nilingon si Lois sa back seat. Wala akong ideya na may communication siya kay Spike! And wait... Sasakyan? Para sa isang sampung taong gulang na bata? Seryoso?!"Are you guys kidding me? Bakit mo naman reregaluhan ng sasakyan ang anak ko? E, sampung taong gulang pa lang 'yan, Spike! Anong alam niyan sa sasakyan?""He said you needed a car! Hindi mo raw siya maigala ng maayos kapag umuuwi kayo dito sa Pilipinas kasi wala kayong sasakyan na magagamit. I told him you can use mine, but he said ayaw mong manghiram sa akin kaya I suggest na reregaluhan ko na lang siya ng sarili niyang sasakyan. Kasi sigurado rin naman akong kapag binigyan kita ay hindi mo naman tatanggapin 'di ba? Pero itong regalo ko sa ANAK NATIN hindi mo pwedeng tanggihan kasi hindi naman ito sa 'yo."Napaawang
Pagkarating na pagkarating namin ng Pilipinas ay agad kaming dumiretso ni Lois sa sementeryo para bisitahin ang mga kapatid niya. Ang sabi ko nga ay umuwi na muna kami sa bahay upang ilagay ang mga gamit namin pero nagpumilit siyang bumisita na muna kami.Pagkarating ng sementeryo ay naabutan naming marami pa rin ang nakalagay na bulaklak sa libingan nila. Dati pa man, sa tuwing bumibisita kami ni Lois dito ay marami na talaga kaming naaabutan na mga bulaklak dito. At first, ay ipinagtataka namin 'yon. But then I remember na oo nga pala at nandito sa Pilipinas si Spike. Alam din niya kung saan nakalibing ang mga bata dahil siya naman ang naglibing ng mga ito. Sa tabi pa nga ay nandirito ang lola at daddy niya.I already expected it pero hindi ko akalaing magpapang-abot kami dito ngayon.Maayos naman kaming dalawa. Hindi man kami nagkabalikan pero maayos kaming naghiwalay five years ago bago kami bumalik ni Lois sa Las Vegas."Hey..." aniya."Hey..." tugon ko rin pabalik. Hindi ko alam
I was true to myself when I said na kapag nahuli na si Mama Rosella ay aalis na rin kami kaagad ni Lois. Unlike the last time, hindi na mabigat ang loob ko sa pag alis ko, unlike last time, umalis ako to heal at hindi lang dahil may tinatakasan ako. Hindi tulad sa dati, ngayon ay umalis ako para sa sarili ko naman.Lois and I started a new life. Mahirap man dahil kami na lang dalawa ay kinakaya naming pareho. I continued my business, I focused on it and Lois. As time goes by, unti-unti kaming nakabangon. Pero alam naming pareho na kahit saan man kami dalhin ng kapalaran namin ay mananatiling nasa mga puso namin sina Lennox at Levi."Congratulations, Serra!"Nakangiti si Miller habang bitbit ang isang bouquet nang lumapit siya sa akin. Inabot niya sa akin iyon na agad ko namang tinanggap."Good thing nakahabol ka. Patapos na 'yong party," biro ko pa sa kanya matapos ko siyang ibeso."I'm sorry, my job won't let me out early.""Your job? Or si Lovelaine?""Serra!" may pagbabanta sa bose







