Kabanata 76

"MOMMY! MOMMY!"

Hindi ako nabigyan ng pagkakataong sagutin si Roiden dahil binulabog na kami ng iyak ni Welvorn. Agad na tumakbo sina Irene at Terese, sinasalubong ang papalabas na sina Welvorn. Maging ako ay naitutok ang buong atensyon doon. Umiiyak ang daddy nila habang sugatan. Si mommy ay natatabunan ng basa't puting tela sakay ng stretcher. Binuksan iyon ni Terese at agad siyang nanghina nang nakita ang sunog na katawan ni mommy.

Agad na bumuhos ang mga luha ko.

"Anong ginawa mo?" Agad akong napaangat ng tingin kay Spike na hindi ko namalayang nakalapit na pala sa akin.

"Serra, let's go," ani Yoko.

"Tinatanong kita. Anong ginawa mo?"

"Pinagbibintangan mo ba siya? Serra, sumakay ka na sasakyan."

Hindi ko siya pinansin at sumunod ako sa sinabi ni Yoko. Nilagpasan ko siya't sasakay na sana ako sa sasakyan nang biglang may humawak sa kamay ko't sinampal ako ng pagkalakas-lakas nang lingunin ko kung sino. Akala ko ay si Spike pero si Terese pala.

"Pinatay mo si mommy!"

"Terese!" agad na awat Roiden.

"PINATAY MO SI MOMMY! PINATAY MO SIYA! IKAW ANG SUMUNOG SA BAHAY NAMIN!" umiiyak na sigaw ni Terese habang itinuturo ako.

"Serra, totoo ba?"

Napalingon ako kay Welvorn na ngayo'y umiiyak habang naglalakad palapit sa akin. Nanghihina siya't nang makalapit ay inilagay niya ang dalawa niyang kamay sa magkabila kong balikat.

"Bakit nandito ka? ANONG GINAGAWA MO DITO?!" sigaw niya habang niyuyogyog ako. "DENY IT, SERRA! I-DENY MO 'YONG BINIBINTANG NI TERESE!"

"Fuck! Serra, pumasok ka na," si Yoko na ngayo'y nasa loob na ng sasakyan at hinihintay na lang akong makapasok upang makaalis na kami.

"Please... Sabihin mong hindi ikaw ang may kagagawan nito. Sabihin mong hindi ikaw ang pumatay sa sarili mong Ina. Serra, please!" Yumuyuko siya, umiiyak. Bakas ang pagmamakaawa sa kanyang boses. Lahat ng lakas niya ay naroroon sa balikat ko.

"Pasensya na..." Agad siyang nag angat ng tingin sa akin nang sabihin ko 'yon.

"Bakit humihingi ka ng pasensya?"

Kinagat ko ang labi ko. Sunod-sunod na bumagsak ang mga luha ko pero hindi ko 'yon pinansin. Sinalubong ko ang mga titig ni Welvorn sa akin. Wala pa man akong idinadagdag sa mga sinabi ko ay nagsisimula nang mamuo ang galit sa kanyang mga mata. Alam na niya agad. Naghihintay lang siya ng kompirmasyon.

"Binabawi ko lang 'yong dapat na sa akin, Welvorn."

Agad siyang bumitaw sa akin. "FUCK! AHHHH!"

Muli akong sinampal ni Terese. Habang si Irene ay sumisigaw na ng iyak. Napahagulgol ako. Wala ito sa plano. Hindi ko alam kung paano nila akong napaiyak ng ganito.

"FUCK YOU, SERRA! FUCK YOU!" sigaw sa akin ni Welvorn.

"Putangina!" rinig kong mura ni Spike na nasa tabi ko.

Lumabas na sa sasakyan si Yoko at pilit akong hinihila pero nanatili ako sa kinatatayuan ko.

"What do you expect me to do, Welvorn! Ha? Pagkatapos kong malaman na ang taong dahilan ng pagkamatay ni daddy ay masayang kapiling ang mommy ko. Anong gusto mong gawin ko? Hayaan kayong maging masaya?!"

"KAHIT NA! WALA KA PA RING KARAPATANG GAWIN ITO!"

"HINDI KO PINATAY ANG DADDY MO!" sigaw din ni Terese.

"Ilang taon akong naghintay sa mommy ko. Ilang taon akong mag isa! At dahil 'yon sa inyo! DAHIL SA INYO! KINUHA NIYO NA NGA SI MOMMY! KINUHA NIYO PA PATI SI DADDY! KINUHA NIYO NA LAHAT SA AKIN! BUMABAWI LANG AKO!"

Umamba si Terese ng sampal sa akin pero agad na nasalo ni Spike ang kamay niya. "Roiden, buntis ang asawa mo. Ilayo mo na."

Umalis si Welvorn at nagtungo sa sasakyan niya. Si Irene naman ngayon ang lumapit sa akin. Akala ko ay sasampalin niya rin ako pero niyakap niya ako.

"I'm sorry... I'm sorry if it happened to you. Pero mali ka, e. Mali na ginawa mo 'to. Mali na pinatay mo 'yong taong matagal ring naghintay ng pagkakataon para makasama ka."

Kumunot ang noo ko. "A-anong..."

Halos mapatalon ako sa gulat nang malakas na ibinagsak ni Welvorn sa harapan ko ang isang malaking kahon. Agad na kumalat ang mga piraso niyon at ang mga lamang napakaraming papel.

"Basahin mo. Tapos saka mo sabihin sa amin kung tama ka ba sa ginawa mong ito. Saka mo sabihin kung ikaw lang ba 'yong nagdudusa, Serra."

Ilang sandali akong nakayuko habang nakatitig sa mga papel na 'yon. Sa isang linya, to be exact.

'Kahit sobrang tagal... hihintayin kita, anak.'

Parang ayaw kong basahin. Dahil sa isang linyang 'yon pa lang ay sunod-sunod na ang pagbagsak ng mga luha ko.

"Hindi ka niya iniwan, Serra. Itinago ka ng daddy mo mula sa kanya."

Unti-unti akong nag angat ng tingin sa stretcher kung saan umiiyak ang daddy nila habang yakap-yakap si mommy.

"Makailang beses niyang sinubukang puntahan ka pero laging nakahadlang ang daddy mo. Naghihintay lang din siya ng pagkakataon na makita at makasama ka. Kaya kita hinanap, Serra. Alam mo ba kung anong nangyayari sa loob, Serra? They were having a family dinner, they were at dinner talking about and waiting for you. Kasi tumawag ako sa kanila. Sabi ko nahanap na kita. After a chain of hotels na pinagtanungan ko kung naka check in ka ba doon, finally alam ko nang na kina Yoko ka lang. Pero..." Hindi na niya natapos ang sinasabi niya dahil hindi na niya nakayanan at napahagulgol na siya ng iyak.

Napaluhod na rin ako't humagulgol na. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Hindi ko alam kung hihingi ba ako ng tawad. O hahayaan kong saktan nila ako kasi deserve ko naman. Pagkatapos ng mga nalaman ko, kahit ako hindi ko kayang patawarin ang sarili ko.

Anong ginawa ko? Paano ko nagawa ito?

"M-mommy..."

"Anong nangyari sa iyo? Bakit punong-puno ng galit ang puso mo? Asan na 'yong babaeng minahal ko, Serra?!" ani Welvorn.

Umiling ako. Hindi ko rin alam. Inamin niya sa akin noon na siya ang lalaking nakatira sa katabi ng condo ko noon na naka-one night stand ko. Na buong akala ko ay si Spike. Inamin niya rin sa aking mahal niya ako noon pa.

"Marami naman kaming nagmamahal sa iyo. Bakit hindi mo makita 'yon? Bakit ka nagkakaganyan? Anong ginawa mo sa sarili mo? Pasensya na, Serra pero kailangan mong pagbayaran ito. Kahit mahal kita, ipapakulong kita."

Tumango ako. Ayos lang. Ayos lang kung magdusa ako sa kulungan. Dahil alam kong kahit ang pagkakakulong ay hindi sapat na kabayaran sa kasalanang nagawa ko.