Kabanata 77

September 20, 2016

Today is your birthday, my princess. Kumusta ka na? Miss mo na ba si mommy? Ako kasi, sobrang miss na miss na kita, anak. Sana payagan na ako ng daddy mo na makita ka no? Kahit isang beses lang. Kahit sa malayo lang. May regalo kasi ako sa iyo. Ginawan kita ng crochet cardigan na lagi mong nire-request sa akin noon. Pasensya ka na, anak ha kung ngayon na lang ulit kita nagawan. Masyado kasing busy si mommy noon sa pag alalay sa daddy mo. Alam mo naman 'yon 'di ba? Kailangan ako lagi ng daddy mo lalo na sa kompanya natin. Pero ngayon , anak Marami na akong oras. Kahit na ubusin ko sa iyo lahat ng 'yon ay ayos lang. Lagi mong tatandaan ha na mahal na mahal ka ni mommy. Walang araw na hindi kita iniisip.

September 21, 2016

Hindi ako pinayagan ng daddy mo na makita ka kahapon sa birthday mo pero ayos lang 'yon, anak. Balang araw magkikita din tayo. Ibinilin ko sa guard na ibigay sa iyo ang regalo ko. Sana natanggap mo. At sana ay magustuhan mo 'yon, Serra. I miss you so much.

November 03, 2016

Nakita kita sa wakas, anak. Ilang oras akong naghintay sa labas ng gate ng school niyo. Pero ang bilis mo namang nakasakay sa sasakyan. Tinawag kita pero hindi mo ako narinig. Pero ayos lang 'yon. Marami pang araw na darating. Marami pa akong chance na mayakap ka.

December 24, 2016

Merry Christmas, anak! Natanggap mo ba 'yong pinadala kong regalo? Bagong labas na bag 'yan ng Soppi. Limited edition 'yan at dalawa lang ang maroon dito sa Pilipinas. And guess what... I bought the two para sa ating dalawa. Para twinning tayo. Di ba gusto mo 'yon?

January 01, 2017

Kumusta ang salubong mo sa bagong taon, anak? Sana masaya ka. Kasi masaya rin ako sa tuwing naiisip ko na masaya ka. Bagong taon na naman. Bagong taon na hindi kita kasama. Sobrang nami-miss na kita. Gustong-gusto ka ng yakapin ni mommy.

August 28, 2017

Lumipat ba kayo ng bahay? Bakit parang wala ng tao lagi sa bahay natin? Wala na rin ang school driver mo? Lumipat ka ba ng school? May ibabalita ako sa iyo, anak. May kapatid ka na! Terese ang ipinangalan ko. Remember what you told me before when I asked you if you would have a little sister, what would you wanna name her? And then you told me Terese because you found out that it has something to do with Summer since you love summer so much. Iyon ang ipinangalan ko because I hope na you'll also love her as much as you love summer.

October 05, 2018

Kung kaya ko lang bilhin ang oras ay binili ko na. Ilang taon na kitang hindi nakikita, anak ko. Halos mabaliw na si mommy kakaisip kung kumusta ka na. Kung kumakain ka ba sa tamang oras. Kung sino-sino ang mga kasama mo. Balita ko ay matagal na pala kayong lumipat ng bahay. Galit na galit ako sa daddy mo. Bakit kailangan ka niyang itago sa akin? Anak din naman kita ah? May karapatan din naman ako sa iyo. Kung kaya lang kitang ilaban sa korte ay ginawa ko na. Gustong-gusto kong kunin ang kustodiya sa iyo, anak. Pero hindi ko magawa kasi iniisip kita. Alam kong masasaktan ka kapag inilayo kita sa daddy mo. At ayaw kong gawin sa iyo, 'yon. Ayaw kitang saktan. I know how daddy's girl you are. I know how much you love your dad. Kaya siguro ay maghihintay na lang ako kung kailan ako mabibigyan ng pagkakataon na makasama ka. Mahal na mahal kita, anak.

"Water?"

Mula sa binabasa kong sulat ni mommy ay naglipat ako ng tingin sa isang baso ng tubig na nasa harapan ko. Nagpunas pa muna ako ng mga luha bago ko 'yon tinanggap at ininom.

Naupo si Spike sa single sofa na kaharap ng sofang inuupuan ko. Kunot na kunot ang noo niya habang tinitingnan akong umiinom ng tubig. At nang ibaba ko ang baso ay Doon lang siya tumuwid ng upo.

"Why did you do it?" agad niyang tanong sa akin.

"Yoko said I didn't," simple kong tugon.

Pursigido si Welvorn na ipakulong ako. At ayos na ayos lang sa akin 'yon. Tanggap na tanggap ko kung anuman ang mga susunod na mangyayari. Handa akong magbayad sa mga naging kasalanan ko. Pero inako ni Yoko ang lahat. Sinabi kong ako ang nag utos pero iginiit niyang hindi. Sa tulong din ni Spike ay napaniwala nila ang mga pulis na wala akong kinalaman sa nangyaring sunog. At hindi ko alam kung paano nila nagawa 'yon. But one thing I am sure of... Money was involved.

Ngayon ay hindi ko rin alam kung bakit nandito ako sa loob ng condo niya. Masyado siguro talaga akong wala sa isip kanina kaya hindi ko na alam kung anong mga pinanggagagawa ko.

"We both know that you did it, Serra. Pati doon sa nangyaring shooting sa simbahan last week... Ikaw din ang may pakana no'n 'di ba?"

Inilapag ko ang baso sa center table pati ang kahon na naglalaman ng mga sulat ni mommy para sa akin.

Huminga ako ng malalim. "I didn't ask for your help, Spike..." Sarkastiko akong napangisi. "Bakit mo ako dinala dito? Aren't you afraid na baka malaman ng asawa mong nandito ako? I'm sure magkakagulo na naman."

"There's nothing to be afraid of, because I'm already talking to my wife."

Sandali akong natigilan sa naging sagot niya. Anong ibig niyang sabihin? Was he talking about me?

Muli kong kinuha ang kahon at saka tumayo na. I don't know what went wrong with me earlier pero natauhan na ako. I shouldn't be here!

"Sinabi ko na 'di ba? Hindi si Terese ang may kasalanan kaya namatay ang daddy mo."

"Pwede ba, Spike huwag kang makialam sa gulo ng buhay ko."

"Kung ayaw mong makialam ako, huwag kang gumawa ng gulo. I already prepared your private plane. Bumalik ka na ng Las Vegas ngayon din."

Agad na tumaas ang isa kong kilay. "Anong karapatan mong mag desisyon para sa akin?"

"You have your kids waiting for you, Serra. You can't stay away from home for too long."

My eyebrows furrowed. How could he talk about my kids?! Anong karapatan niyang ipaalala sa akin ang mga anak ko?

"You don't tell me what to do, Spike. Wala kang karapatang pangunahan ako sa mga desisyon ko sa buhay ko o sa mga anak ko. Because we're completely strangers to each other."

He smiled. Hindi pilit o peke. Totoong ngiti. "Paano tayo naging estranghero sa isa't-isa? E, asawa kita."