dinner

ช่วงเวลาประมาณเกือบ 20:00 น รถสปอร์ตสุดหรูขับออกไปที่คอนโด ไม่นานก็มาจอดที่หน้าคอนโดราคาประหยัดที่ใครหลายคนชอบกัน มินนี่เธอพักอาศัยอยู่ที่นี่

เสียงเครื่องยนต์ของรถสปอร์ตสีดำเงาวับดังขึ้นเบา ๆ ท่ามกลางแสงไฟหน้าตึก เอสในชุดสูทเรียบเนี้ยบลงจากรถอย่างสง่างาม ขณะสายตากำลังจ้องไปยังหญิงสาวที่กำลังเดินออกมาจากตัวตึก

แล้วเธอก็ปรากฏตัว...

แสงไฟจากทางเข้าสะท้อนลงบนผิวขาวเนียนละเอียดของหญิงสาวในชุดเดรสสีงาช้าง เธอเดินมาอย่างมั่นใจด้วยส้นสูงเรียวบาง ใบหน้าสวยคมทรงเสน่ห์ ดวงตากลมโตเปล่งประกายเหมือนมีดวงดาวซุกซ่อนอยู่ในนั้น ริมฝีปากระเรื่อคลี่ยิ้มบาง ๆ อย่างไม่ได้ตั้งใจ ทว่าเพียงเท่านั้นก็เพียงพอจะทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“มองนานขนาดนี้ จะไม่เปิดประตูใหฉันหน่อยเหรอคะ?”

เธอเอียงคอถามด้วยน้ำเสียงเจือหยอก กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของเธอลอยมากระทบจมูกเขาเมื่อเข้าใกล้

เขายิ้ม ราวกับลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะ ก่อนจะเดินอ้อมไปเปิดประตูรถให้เธอด้วยความสุภาพ

“สวยจนพี่เผลอมองเพลินไปหน่อย”

เธอหัวเราะเบา ๆ แล้วก้าวขึ้นรถ ทิ้งกลิ่นหอมและรอยยิ้มละมุนไว้ให้เขาได้เก็บไปฝันต่อขณะบรรจงปิดประตู

ในคืนนั้น ดวงจันทร์ยังไม่สว่างเท่าสายตาเขาที่มองเธอเลยแม้แต่นิดเดียว เมื่อเขาเข้ามานั่งฟังคนขับก็หันไปมองเธอที่หน้าแดงและเรือเพราะอากาศร้อนหรือเปล่านะ

“ขอบคุณที่ชมค่ะ” เธอไม่พูดเปล่าโน้มตัวไปจุ๊บแก้มเขาเบาๆ ทำเอาหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ แต่คนที่ทำให้มันเป็นแบบนั้นเอาแต่ยิ้มกลบเกลื่อน

เอสขับรถออกไปที่ร้านอาหารชื่อดังแห่งหนึ่ง ที่นี่จองยากมากเขาก็ใช้เวลานานพอสมควร ถ้าเศรษฐีระดับเขาคงไม่ยากอะไร แต่ใครจะเชื่อว่าเขาเป็นเศรษฐีล่ะ

มาถึงร้านอาหาร สุภาพบุรุษอย่างเขาก็เปิดประตูรถให้เธอทั้งสองเดินเข้าไปในร้านพร้อมกัน มินนี่ควงแขนของเขาเดินเข้าร้าน ทำเอาสายตาจับจ้องมาที่เธอ โดยเฉพาะหนุ่มๆ

สายตาทุกคนหยุดอยู่ที่เธอ ทุกการเคลื่อนไหวกลายเป็นจุดสนใจ เอสใช้มือประคองเอวบางของเธอเพื่อประกาศความเป็นเจ้าของเขาไม่อยากให้คนอื่นมองเธออย่างมีความหวัง มินนี่ได้แต่ยิ้มเขินอายไม่มีท่าทีอะไร

กลับรู้สึกดี อย่างน้อยก็รู้ว่ารุ่นพี่คนนี้ห่วงเธอมากแค่ไหน ถ้าห่วงในสถานะคนรักก็คงดีสิ

“ตามสบายเลยนะวันนี้พี่เลี้ยงเอง” เอสหยิบเมนูอาหารให้เธอเป็นคนสั่งตามใจ

“ขอบคุณค่ะ...” มินนี่ยิ้มบางๆให้ก่อนจะหยิบเมนูมาเลือกดู

เธอคิดเอาไว้แล้วว่าราคาอาหารคงแพงน่าดูแต่ละรายการหลักหมื่นทั้งนั้น เธอรู้สึกเกรงใจไม่น้อยก็รู้อยู่ว่าเขารวย แต่ก็ยังรู้สึกแบบนั้น

“ทำไมล่ะ...ไม่ชอบหรอ” 

สีหน้าของเธอดูไม่ดีเอาซะเลย เธอไม่ชอบหรือเปล่า เอสไม่แน่ใจ วันนี้เขาอยากเลี้ยงเธอจริง ๆ เมื่อก่อนพาไปแต่ร้านข้างทาง เพราะต้องประหยัดเงินพาผู้หญิงแพศยาคนนั้นไปกินของแพง ๆ คิดแล้วก็รู้สึกว่าตัวเองโง่จริง ๆ

“ชอบค่ะแต่มันแพง...” เธอตอบเขาเสียงเบา คิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปม เธอไม่กล้าสั่งด้วยซ้ำ

เอสยิ้มกว้างเมื่อเห็นสีหน้าของเธอ เธอยังคงเป็นคนเดิมที่คิดถึงเขาตลอด เขาตอนนี้จ่ายได้สบาย เพราะมีระบบ ตอนนี้ยังอัพเดทไม่เสร็จด้วยสิ

 “พี่จ่ายไหว...เลี้ยงมินนี่ทั้งชีวิตก็ยังได้” 

มินนี่หน้าแดงแจ๋รีบหันไปหยิบน้ำเปล่ามามาจิบแก้เขินไปพลาง ๆ 

“หนูกินเยอะนะพี่เลี้ยงไหวหรอ”

“ไหวสิ...จะขุนให้อ้วนเลย”

ชายหนุ่มตรงหน้าของเธอพูดด้วยรอยยิ้ม ยิ่งทำให้เขาดูดีขึ้น คำหวานพวกนี้ทำให้เธอเขินแทบไม่ไหว พูดแบบนี้จะจีบหรือไงเนี่ย

“ขอบคุณค่ะ...อย่าลืมเลี้ยงนะ”

เธอเอาเมนูมาบังหน้าไม่กล้าสบตาเขาในตอนนี้ เธอไม่คิดว่าคนที่เธอชอบเมื่อตอนนั้น ทั้งที่เขาไม่สนใจเธอเลยแต่วันนี้กลับมาจีบเธอ ไม่รู้สึกดีก็บ้าแล้ว

แต่ว่า...เขาจะมีแค่เธอคนเดียวหรือเปล่า เขาเป็นคนรวยมีตัวเลือกมากมาย จะสนใจผู้หญิงจน ๆ อย่างเธอได้ไง สำหรับเธอแล้วขอแค่ได้อยู่ข้าง ๆ ก็พอ

อาหารวันนี้อร่อยมากเป็นครั้งแรกของเขาเหมือนกันที่ได้กินของดีๆ สมราคาจริงๆ มินนี่เองก็ดูมีความสุขเธอยิ้มจนใจละลายหมดแล้ว ริมฝีปากอมชมพูชุ่มฉ่ำยิ่งทำให้เขาแทบจะอดใจไม่ไหว บรรยากาศแสงไฟสลัวกระทบกับแก้มนวลของเธอราวกับว่านี่เป็นโอกาสแสดงความโรแมนติก

‘ฉันคงบ้าไปแล้วแน่ๆ คิดอะไรลามกจริงๆ”

เมื่อเห็นเธออิ่มแล้วเขาจึงถามตามมารยาท

“อิ่มแล้วใช่ไหม...กลับเลยหรือเปล่า” 

“จะกลับเลยเหรอคะ?” 

หมายความว่าไง หรือว่าไม่ควรกลับตอนนี้แบบนี้ก็คิดหนักสิเรา ไม่ค่อยไม่ออกมาทำอะไรแบบนี้ก็เลยไม่รู้ว่าจะไปต่อไหนดี

“มีที่อยากไปหรือเปล่าเดี๋ยวพี่พาไป”

คำถามนี้ทำเอามินนี่ใจเต้นตึกตัก เธอคิดอะไรไม่ออกนอกเสียจากที่เดียวที่อยากไปกับเขา ‘โรงแรม’ ถ้าเธอตอบแบบนั้นเขาคงคิดว่าตัวเองเป็นคนง่าย ไม่ได้ ๆ

“ไปดื่มสักหน่อยไหมคะ มีที่บรรยากาศดี ๆ ดื่มเบา ๆอยู่นะพี่อยากไปหรือเปล่า” 

“ได้สิ...พี่ตามใจเราอยู่แล้ว” 

ทำไมหัวใจกำลังพองโตในค่ำคืนนี้กันนะ เธอไม่ใช่แฟนเขาซะหน่อยจะไปรู้สึกดีทำไม คิดอะไรเกินเลยไปแล้วนะเรา มินนี่ตบหน้าตัวเองในใจ

เมื่อจ่ายเงินเสร็จทั้งสองก็ออกมาพร้อมกัน รถสปอร์ตสุดหรูวิ่งตรงไปผับแห่งหนึ่งที่นี่บรรยากาศไม่ครึกครื้นเกินไปมีส่วนนั่งเงียบๆจิบไวน์เบาๆ 

ทั้งสองเข้ามานั่งที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ มินนี่เป็นคนสั่งไวน์ราคาย่อมเยาที่สุดของที่นี่มา พอเอสได้ยินก็ยิ้มออก เธอยังคงประหยัดให้เขาอยู่

“เอาไวน์ที่ดีที่สุดของที่นี่มาเลยครับ” 

เขาพูดพลางหยิบการ์ดสีดำด้านให้บริกรหนุ่ม พอเห็นบัตรธนาคารของเขา บริการหนุ่มก็รีบนำไวน์ชั้นเลิศมาให้ทั้งสองคน

“มาทั้งทีก็ต้องดื่มไวน์ชั้นเยี่ยมสิ...วันนี้ไม่ต้องเกรงใจหรอกนะ...บอกแล้วว่าเลี้ยงได้” 

“ตามใจพี่เลยค่ะ...”

ท่ามกลางแสงไฟสลัวเธอยังคงโดดเด่นในสายตาของหนุ่มๆ ไหนจะแผ่นหลังขาวเนียนที่โชว์ต่อสายตาของทุกคนทำให้เอสรู้สึกหวงเอามากๆ เขาลุกขึ้นถอดชุดสูทตัวนอกออกมาคลุมไหล่ให้เธอ

“ขอบคุณค่ะ...พี่เอสโรแมนติกจังเลย” 

“ไม่เป็นไรพี่ไม่อยากให้คนอื่นมอง”

มินนี่หน้าแดงจนจะกลายเป็นพริกสุกไปแล้ว แบบนี้ไม่ให้เธอคิดได้ยังไงว่าเขามีใจ งั้นคืนนี้ก็ต้องมาพิสูจน์กันว่าเขาจะเป็นพี่ของเธอที่จะเป็นสามีในอนาคตกันแน่

บริกรค่อย ๆ รินไวน์ลงในขวดแก้วทรงสูงอย่างพิถีพิถัน ให้ทั้งสองคนได้ชิมเพื่อยืนยันรสชาติของไวน์ขวดนี้ เอสซิมไวน์ตามขั้นตอน รสชาติดีมาก ก่อนจะหันไปถามมินนี่ว่าเธอรู้สึกอย่างไร

“รสชาติดีมากค่ะ” 

บริกรจึงรินให้อีกแก้วเพื่อยืนยันว่ารสชาติไวน์แก้วนี้ไม่ผิดเพี้ยน

เมื่อทั้งสองการันตีรสชาติจากแก้วที่สอง บริกรหนุ่มจึงรินให้เยอะกว่าเดิม 

มินนี่ยกแก้วมาชนพร้อมกับสีหน้าแดงระเรื่อเพราะดื่มไปเยอะ  ก่อนจะเอนตัวลงมาพิงไหล่กว้างของเอสที่นั่งข้าง ๆ 

“เมาแล้วเหรอ...เมื่อก่อนดื่มไม่เก่งใช่ไหม” 

เธอคงจะเมาถึงทำแบบนี้ เมื่อก่อนเธอก็ดื่มไม่เก่งด้วยสิ แต่ตอนนี้ทำไมสีหน้าแดงระเรื่อ ปากเล็กอมชมพู ดวงตาเป็นประกายแวววับของเธอน่าดึงดูดจริง ๆ 

“เมาแล้วค่ะ...ไปส่งหน่อย” 

เสียงอ้อนของเธอทำให้เอาใจเต้นแรง ตอนนี้เขาไม่ปฎิเสธว่าต้องการเธอมาก ยิ่งเห็นหน้าเย้ายวนของเธอยิ่งแทบจะอดใจไม่ไหว 

“ได้สิ...ไปกันเถอะ” 

เขาประคองเธอเดินออกไป ทำให้มินนี่เกาะแขนเขาเอาไว้ แขนขวาสัมผัสกับเนื้อนุ่มขนาดเกินมาตรฐานของเธอราวกับว่าเป็นความต้องการของมินนี่เอง 

พอขึ้นมาบนรถเอสอยากรู้ว่าตอนนี้เธอโสดหรือเปล่า

“เธอ...มีแฟนหรือเปล่า” ก่อนอื่นก็ถามให้แน่ใจ 

“ไม่มีค่ะ...แล้วพี่อยากเป็นแฟนฉันไหม”

เธอไม่พูดเปล่าเอาหน้ามาแนบอกเขา นี้คงเป็นสัญญาณใช่ไหม? 

เอสไม่คิดอีกแล้ว ประคองศีรษะของเธอให้รับริมฝีปากของเขา สัมผัสหวานฉ่ำยากจะถอนออกมา ริมฝีปากของเธอดึงดูดจนเขาไม่สามารถหยุดได้ มินนี่ร้องครางเบา ๆ ในลำคอเพราะรู้สึกดีมาก จูบนี้เธอรอมานาน

ทั้งสองผละออกจากกันเมื่อถึงจุดหนึ่ง เมื่อดวงตาประสานก็พอรู้ว่าเธอต้องการอะไร เอสขับรถออกไปที่คอนโดของเธอ พร้อมกับถูกมินนี่ทำให้เสียวจนแทบจะแตกตลอดทาง 

“รอก่อนเถอะ ถึงห้องเมื่อไหร่พี่จะลงโทษเธอเอง” เอสพูดเสียงแหบพร่า เพราะอารมณ์กำลังได้ที่

“ใครกลัวพี่ อยากทำอะไรก็เอาสิ” 

“ดูสีหน้ายั่วยวน กับคำพูดท้าทายนั่นสิ ถ้าวันนี้ไม่ให้เธอร้องขอชีวิต อย่าเรียกพี่ว่าลูกผู้ชายเลย”