เข้าสู่ระบบBRRRRRT! Nanginginig ang cellphone na nasa ibabaw ng bedside table, kaya agad itong kinuha ni Brian kahit medyo tinatamad siya.“Hello?”“Brian, ako ’to. Next month na yung kasal ko, at ang dami ko pang kailangang asikasuhin.”Mahabang buntong-hininga ang pinakawalan ni Brian. Sumandal siya sa headboard ng kama.“So… what does that have to do with me?”“Busy ka ba ngayon?” tanong ng nasa kabilang linya.“Ayos lang,” putol ni Brian, patag ang tono.May maikling tawa sa kabilang linya.“Can you cover for me sa pagtuturo for the next one and a half months?”“Saan?” tanong ni Brian, normal pa rin ang boses.“Light Elementary School. Don’t worry, madaling alagaan ang mga bata. At seryoso rin sa education ang mga magulang nila.”Ang kanina’y relaxed na pagkakasandal ni Brian ay biglang nagbago. Umupo siya nang tuwid.“Light?” ulit niya, mas mababa na ang boses.“Hmm, Light. Tulungan mo naman itong kuya mo, bro. Malay mo, kapag maganda ang performance mo, mapansin ka ng princip
“Good afternoon, Ma’am,” bati ng isang tao nang hapong iyon habang naglalakad si Jenesis sa hardin sa harap ng mansion.Bahagyang nagulat si Jenesis, pero agad din siyang ngumiti nang maayos.“Good afternoon. Sorry, sino ka?”Magalang na iniabot ng babae ang kamay niya.“Ako po si Neah. Ako po yung bagong private tutor ng mga anak ni Sir Raoul.”“Oh…” Tinanggap ni Jenesis ang kamay nito at mainit na nakipagkamay.“Welcome. Ako si Jenesis, ako ang mommy ng mga bata.”“Nice to meet you, Ma’am,” magalang na sagot ni Neah, nananatiling professional ang kilos.“Today ka na agad magsisimula?” tanong ni Jenesis. “O introduction muna?”“Start na po agad today, Ma’am. Sinabi po ni Sir Raoul na marami nang kailangang habulin na lessons and assignments ang mga bata.”Mabagal na tumango si Jenesis.“Okay. Sige, tara, pasok tayo.”Sumunod si Neah sa likod niya. Kalmado ang mga hakbang nito.Pagdating nila sa living room, maayos na umupo si Neah habang naghihintay. Hindi niya maiwasang
“I don’t want Daddy to kiss me,” reklamo ni Rheana, naka-pout ang mga labi at nakasimangot ang mukha.Bahagyang ngumiti si Raoul, pilit na nananatiling kalmado.“Are you angry with Daddy, hm?”“Daddy is bad to Rheana. Daddy yelled at me yesterday,” mahina niyang sagot. Nanginginig ang boses ng bata.Natahimik si Raoul. Dahan-dahan siyang napatingin kay Jenesis.Malamig at malalim ang tingin niya, na para bang may gusto siyang sabihin pero hindi na niya kailangang sabihin pa.Napilitan si Jenesis na lumunok nang mabigat.Bahagya siyang umiling, na para bang itinatanggi na agad ang isang paratang na hindi pa naman sinasabi.Sa kabilang banda, nagkatinginan lamang sina Riven at Rayan. Pareho silang piniling manahimik.“I didn’t mean to yell at you yesterday, anak,” sa wakas ay sabi ni Raoul. Kalmado pa rin ang boses niya. “Daddy didn’t mean to scare you.”Pero umiwas ng tingin si Rheana. Ayaw niyang tumingin sa kanyang ama.“If that’s the case…” mahinahong pagpapatuloy ni Raoul
“I thought you were sincere when you apologized yesterday,” mahinang sabi ni Raoul, pero ramdam ang bigat sa bawat salita. “I thought you truly regretted what you said.”Pinigil ni Jenesis ang paghinga.“But what Rheana said tonight…” pagpapatuloy ni Raoul, lalong tumigas ang tingin niya, “is making me question everything.”“Kuya…” mahina ang tawag ni Jenesis, halos hindi marinig.“How close are you and that Brian?” biglang putol ni Raoul, malamig at matalim ang tono. “Is that why it’s not just our daughter who wants him back? You want him back, too?”Agad na umiling si Jenesis, namumuo ang luha sa mga mata niya.“Hindi ko kailanman hiniling ’yon, Kuya. I swear, hindi ko... ”“You’re not going to admit it that easily, Jenesis,” singit ni Raoul. Mas bumaba ang boses niya, pero mas ramdam ang disappointment. “Because from the beginning, you chose to hide things from me.”Natigilan si Jenesis. Masikip ang dibdib niya.“Wala naman akong tinatago sa 'yo, Kuya. I just…”“But you to
“Hindi ka na nagtuturo sa bahay ni Sir Raoul, Bry?” mahinang tanong ni Devon nang hapong iyon. Maingat ang boses niya, na para bang ayaw niyang galawin ang isang bagay na hindi pa talaga tapos.Mahabang buntong-hininga ang pinakawalan ni Brian. Bahagyang bumagsak ang mga balikat niya.“No. More than a week na rin.”Pagkatapos, napalingon siya kay Devon. Mahirap basahin ang nasa mga mata niya.“You too. I haven’t seen you going to the hospital in a while.”Bahagyang kinagat ni Devon ang labi niya, pinipigilan ang isang bagay na gusto niyang sabihin.“Hindi na rin ako nagtatrabaho roon. Lumipat na ako sa isang clinic.”Sandali siyang yumuko bago nagpatuloy. “Iba kasi ang working hours. Siguro iyon ang dahilan kung bakit hindi na tayo nagkikita.”“Why did you leave?” tanong ni Brian.Mas mahina na ang boses niya ngayon, pero may bigat ang tanong.Natahimik si Devon. Ilang sandali silang parehong walang imik. Hanggang sa muling nagsalita si Brian.“Because of me, right?”Mabili
Pumikit sandali si Raoul at inayos ang paghinga niya. Nang muli siyang dumilat, mababa na ulit ang boses niya, pero firm pa rin.“Don’t drag your Mommy into this.”Tuluyan nang natahimik si Rheana. Tahimik na tumulo ang mga luha niya.Nang makita iyon ni Raoul, muling umangat ang kamay niya at mas maingat na hinaplos ang ulo ng kanyang anak.“Daddy will find you a better teacher,” mahina niyang sabi. “Trust Daddy, okay?”Hindi sumagot si Rheana. Yumuko lamang siya habang patuloy na humihikbi nang mahina.Makalipas ang ilang sandali, bumukas ang pinto ng kuwarto. Pumasok si Jenesis nang nagmamadali, pero agad ding napahinto nang makita ang nangyayari sa loob.Humihikbi si Rheana sa harap ng kanyang ama.“Rheana…?” Agad napuno ng pag-aalala ang boses ni Jenesis. Mabilis siyang lumapit at lumuhod sa tabi ng anak. “Anong nangyari, anak?”Sandali siyang napatingin kay Raoul. Malamig naman ang naging tingin nito sa kanya.“Are you still sad because Daddy is sick?” tanong ulit ni Je
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan
“Maghanap ka ng ibang lalaki para mabuntis ka, Jen.”Ang sinabi ni Caizer nang umagang iyon ay parang malakas na hampas sa dibdib ni Jenesis. Nanlaki ang mga mata ng dalagang asawa, hindi makapaniwala sa narinig.Paano nagawa ng sarili niyang asawa na sabihin iyon nang ganun lang kadali? Na para b
“Raoul…?” kakalabas lang ni Yngrid mula sa banyo matapos gumamit ng CR nang mapansin niyang walang laman ang kama.Agad siyang napasimangot. Tumingin siya sa paligid, gusot ang kumot, pero wala ang asawa niya.“Sigurado nasa study room na naman,” bulong niya, naka-pout pa. “Ba’t hindi na lang siya







