LOGIN“Kailan po makakauwi si Mama, Pa?” inosenteng tanong ni Bernice.Nakaupo siya sa maliit na upuan sa tabi ng hospital bed habang matiyagang sinusubuan ni Duke si Iris ng hapunan. Bahagyang nag-clear ng throat si Duke bago sumagot. Nang tumingin siya sa anak, naging malambot ang kanyang mga mata.“Tomorrow morning, Mama can go home, sweetheart. The doctor said her condition has improved a lot, so she’ll be more comfortable recovering at home.”Agad na kumislap ang mga mata ni Bernice.“Pa, bilisan mo nang turukan si Mama para tuluyan na siyang gumaling, ha.”Mahinang natawa si Iris kahit nanghihina pa rin ang katawan niya.“Thank you, sweetheart. Ang caring mo naman kay Mama.”“Oo naman,” matatag na sagot ni Bernice. “Kapag may sakit si Bernice, nag-aalala rin si Mama. Kaya dapat nag-aalala rin si Bernice kay Mama.” Pagkatapos ay bumaling siya sa kanyang ama. “Pero si Papa, hindi pa kailanman nagkasakit.”Mahinang natawa si Duke.“Because your Papa is a doctor,” sabi ni Iris na
Natigilan si Raoul sa kinatatayuan niya.Sa harap niya, nakasuot ng makukulay na birthday hats ang tatlo niyang anak. Masayang hinihipan ng mga ito ang party horns na maingay ang tunog, habang may maliliit na lobo na nakatali sa kanilang mga pulso.Sa likod nila ay nakatayo si Jenesis habang hawak ang isang magandang birthday cake. Nakalagay dito ang dalawang kandilang hugis numero na apat at zero.“Happy birthday,” malumanay na bati ni Jenesis, dahilan para tuluyang makabalik sa sarili si Raoul.Mahabang huminga si Raoul. Unti-unting bumaba ang mga balikat niyang kanina pa naninigas dahil sa pag-aalala.“I thought all of you had left,” mahina niyang sabi. Hindi pa rin siya lubusang nakakabawi sa kaba na naramdaman niya ilang minuto lang ang nakalipas.Nagtawanan ang tatlong bata nang makita ang ekspresyon ng kanilang ama.“We hid, Dad!” proud na sigaw ni Rayan. “Hahaha! Daddy couldn’t find us!”Malakas ang tawa niya na para bang napakalaking accomplishment ng pagtatago nila.
“Akala ko... iyon na ang huling araw ko sa mundo,” mahina at paos na bulong ni Iris. Unti-unting dumaloy ang mga luha sa kanyang pisngi na maputla pa rin.Lumingon siya sa kanyang tabi.Mahimbing na natutulog si Bernice sa maliit na sofa sa loob ng kuwarto. Nakakulot ang maliit niyang katawan sa pagod matapos maghapon na maghintay na magising ang kanyang ina.Ngayon, silang dalawa na lamang ang gising.Mas lumapit si Duke sa gilid ng kama. Tumigas ang panga niya nang marinig ang sinabi ng asawa.“Why did you think that?” mababa niyang tanong. “Was it really that bad? If they hurt you that badly, I’m not going to stay quiet.”Matatag ang boses niya, pero halos maramdaman ang galit na pilit niyang pinipigilan.Mapait na ngumiti si Iris.“Hindi lang dahil doon.”Diretso niyang tinitigan si Duke, na para bang sa unang pagkakataon ay gusto niyang sabihin ang lahat nang walang itinatago.“I thought... maybe it was karma.”“Karma?”Marahang inulit ni Duke ang sinabi niya.“Oo,” m
“Akala ko ngayong araw na ulit papasok si Bernice, Mommy. Pero kanina, wala siya sa classroom,” sabi ni Rayan pagkapasok nila sa sasakyan. Agad niyang inihagis ang kanyang bag sa backseat.Nasa gitnang upuan si Jenesis. Lumingon siya sa anak at bahagyang ngumiti.“Oh... iyon pala.”Agad ding napunta kay Jenesis ang atensyon nina Rheana at Riven.“Nasa ospital ang Mama ni Bernice, anak,” malumanay na paliwanag ni Jenesis. “Kaya hindi muna siya pumasok. Inaalagaan niya ang Mama niya.”“Huh?” sabay na nanlaki ang mga mata nina Rheana at Rayan.“What happened to her Mommy?” sabay nilang tanong.Si Riven naman, na pinakatahimik sa kanilang tatlo, ay bahagyang kumunot ang noo.“Ano pong nangyari kay Tita Iris, Mom?” mas mahinahon niyang tanong.Marahang umiling si Jenesis. “Hindi pa rin alam ni Mommy nang eksakto, anak.”Agad na naging seryoso ang mukha ni Rheana.“Then let’s go there, Mom. Para malaman natin kung ano ang nangyari kay Tita Iris.”“Oo, Mom!” mabilis na dagdag ni R
“Ang tahimik naman,” sambit ni Salome noong umagang iyon, binasag ang katahimikan sa hapag-kainan na may dalawang plato at dalawang tasa lamang ng mainit na tsaa.Masyadong malaki ang bahay para sa dalawang taong lamang ang nakatira roon.Itinaas ni Salome ang mukha at tiningnan si Caizer na nakaupo sa kanyang harapan.“Mag-asawa ka na, Cai. Pero promise me, huwag kang aalis sa bahay na ito.”Napabuntong-hininga nang malalim si Caizer. Natigil sa ere ang kutsara na hawak niya.“I don’t even know anyone, Mom.”“Meron akong alam,” mabilis na sagot ni Salome. “Anak ng kaibigan ni Mama. Mabait ang pamilya nila at nakapag-aral nang mabuti.”Bahagyang ngumiti si Caizer, pero halos walang emosyon ang ngiting iyon.“I don’t want to marry a woman I don’t even know. Especially if I don’t have any feelings for her.”“Puwedeng mabuo ang feelings,” sagot ni Salome, ayaw magpatalo. “Kilalanin mo muna. Mag-date kayo, mag-usap. Pero huwag naman sobrang tagal.”Sandali siyang tumigil bago nag
“Sir, may magandang balita po para sa inyo,” tensyonado ang boses ni Argus, pero hindi niya maitago ang bahid ng satisfaction sa kabilang linya.Linggo noon. Araw na dapat ay walang iniintinding trabaho o negosyo.Pero kung tumatawag si Argus sa isang araw ng pahinga, ibig sabihin, hindi ordinaryong balita ang dala niya.Nakatayo si Raoul sa balcony ng kanyang penthouse habang hawak ang cellphone sa tabi ng tainga.“What is it? You actually called me on my day off?”“Si Mr. Silas po ay nasa Germany ngayon...” Saglit na huminto si Argus. “Naipakulong na po siya, Sir.”Bahagyang tumaas ang kilay ni Raoul.“He’s been arrested?”“Opo. Tuluyan nang bumagsak ang negosyo niya roon. Umatras ang mga investors. Na-freeze ang mga bank account niya. At ang mas malala pa...” Saglit na huminga nang malalim si Argus. “Ang babaeng pinakasalan niya sa Germany ay anak pala ng isang malaking mafia boss doon.”Natahimik si Raoul. Humaplos ang malamig na hangin sa kanyang mukha, pero mas malamig a
“Ano ba ‘yan?!” matalim na sigaw ni Salome, sabay turo kay Jenesis na parang may nagawa itong malaking kasalanan, kahit na maingat naman nitong ginagawa ang paggupit ng kuko. “Hindi mo man lang maayos ang paggupit!”Biglang tumahimik ang buong sala. Tanging tibok ng puso ni Jenesis ang malakas sa l
“Caizer…” mahina ang boses ni Jenesis habang tumatayo mula sa pagkakaupo. Nanginginig ang kamay niya habang inaabot ang calling card. “Bakit kailangan pa nating pag-usapan ‘to ulit, Caizer?”Mas tumalim ang tingin ni Caizer. “Bakit?” malamig niyang sagot. “Akala mo ba nagbibiro lang ako kanina? Y
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



