ตอนที่ 6

ผ่านไปชม.นึงที่แซนด์สวมเสื้อผ้าเตรียมตัวจะกลับ เขาไม่กล้านอนค้างบ้านเจมี่ เพราะเป็นทอมอยู่บ้านคนเดียวแล้ว อีกอย่างเขารู้สึกเกรงใจอยากให้มีพื้นที่อยู่กับเจมี่อีกสักหน่อย เขาไม่รู้ว่าเจมี่จะเกลียดเขามั๊ย แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อชม.ที่แล้ว เจมี่เป็นคนเริ่มมันก่อน แต่เขาเป็นคนปิดให้เธออย่างอิ่มเอมที่สุด

เจมี่อาบน้ำและรู้สึกปวดท้อง พร้อมกับเมื่อยเรือนขา เธอไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อน และแอบหวังว่าเธออาบน้ำเสร็จแล้ว เขาจะยังอยู่ให้เธอไปส่งหน้าบ้าน เจมี่ร้อนรนในการล้างตัวแบบลวกๆ เพื่อสวมเสื้อคลุมหลังอาบน้ำ ออกมาส่งเขาก่อน แอบหวังเล็กๆ ว่าเขาจะเปลี่ยนใจอยู่ค้างเป็นเพื่อนเธอคืนนี้

“เอ่อ... ผมจะกลับแล้ว” แซนด์แอบหวังเล็กๆ ว่าเจมี่จะชวนเขานอนค้าง แต่ต้องเตรียมตัวกลับบ้านไว้ก่อน เพราะไม่อยากผิดใจกับเธอ หลังฟาดของแกะกล่องใหม่แล้ว เขายอมรับว่า เธอฟิตคับและก็เครื่องแน่นจนเขาอยากฟาดเธออีก

“อ่อ... ขอบใจมากสำหรับคืนนี้ นายมาส่งฉันที่บ้าน” เจมี่อ้ำอึ้งไปเล็กน้อยว่า ชม.ที่แล้วเธอมีความสุขมากจนลืมม่อนไปสนิทเลย แม้ว่าช่องท้องภายในยังรู้สึกบวมระบม แต่อารมณ์ก็ยังค้างอยู่ เธออยากสานมันต่อ... แต่ก็เกรงใจแซนด์ เพราะพึ่งเจอกันไม่กี่ชม. มาจบแบบนี้ได้ไง เจมี่รู้สึกสับสนไปหมด เธอจะต่อว่าเขาไม่ได้ เพราะเธอจำได้ว่าเป็นฝ่ายเริ่มเองแท้ๆ

“ผมกลับนะ” แซนด์เห็นว่าอยู่ต่อเธอคงไม่เชิญเขาเข้าบ้าน คิดว่ามันอาจจะจบเพียงแค่นี้ หรืออาจจะให้เวลาเธอสักหน่อย เพราะเขารู้จักบ้านเธอแล้วนิ

“อืม.. เรายังเป็นเพื่อนที่รู้จักกันได้ใช่มั๊ย?” เจมี่แค่ถามระหว่างกอดอกที่ผมบ็อบยังเปียกปอนอยู่ มองเขาในความรู้สึกที่นิ่งสงบ แต่ภายในยังอยากกลับไปตื่นเต้นแบบชม.ที่แล้ว เธอยอมรับว่าโคตรมีความสุขจนอยากทำแบบนั้นกับแซนด์อีก

“ถ้าอยากให้ผมมาอีก พรุ่งนี้หลังผมเลิกงาน ผมมาเยี่ยมที่บ้านอีกได้มั๊ย?” แซนด์เห็นว่าเจมี่เริ่มเปิดใจ ยอมรับเขาเป็นเพื่อนแล้ว ถึงจะฟาดกันหนักขนาดกินตับได้เป็นชม. เจมี่ยังเรียกเขาว่าเพื่อนได้ บางทีเธออาจจะยอมคบหากับเขา และค่อยๆ พัฒนาความสัมพันธ์ต่อก็ไม่เลว...

“ผมก็ต้องไปทำงาน นี่ก็ดึกแล้ว... ผมยังต้องไปเอารถที่ร้านเหล้าอีก...” เจมี่พูดว่า -เอา- เกิดเม้มปากขบฟันอยากจะเอากับแซนด์อีก แต่ได้เวลาพักผ่อนน่าจะดีกว่าฝืนนะ

“พรุ่งนี้ร้านเหล้าก็ได้ ผมเลี้ยงเหล้าอีกนะ” แซนด์ตอบรับว่าจะพบกับเจมี่ที่ร้านเหล้าอีก...และหวังว่าทุกอย่างที่ผ่านไป มันจะไม่เกิดขึ้นแบบคืนนี้อีกก็ได้...

แซนด์ขับรถจากไป ตัวเบาอารมณ์ดี ในขณะที่เจมี่จุกท้องเบากาย และยังอยากเกิดอารมณ์แบบนั้นกับแซนด์อีก เธอต้องตอกย้ำตัวเองหนักๆ ว่าเธอเป็นทอม จะไปนอนแบบนั้นกับแซนด์ได้ยังไง และเรื่องที่เกิดขึ้น... มือบางซ้ายยกขึ้นมาแตะริมฝีปาก เธอพึ่งเคยจูบกับผู้ชายครั้งแรก และเรือนแขนอุ่นของแซนด์กอดเธออย่างอ่อนโยน

เธอรู้สึกถึงการปลดปล่อยความกดดัน และเขาก็ทำให้เธออย่างนุ่มนวล และมันทั้งอ่อนโยนและรุนแรงในเวลาเดียวกัน เจมี่นึกอายที่เกิดร้องครางเสียงหลงแบบนั้น หวังว่าตอนดึกขนาดนี้จะไม่มีใครได้ยินนะ อุตส่าห์ปรับปรุงบ้านแบบเก็บเสียงตอนอยู่กับม่อน เจมี่เดินเข้าบ้าน และเริ่มหันไปมองกางเกงดิ้ลโด้ที่เคยใช้กับม่อน เธอหยิบมันมาเล่นกับของตัวเองอย่างเบาๆ เพราะรู้สึกยังเจ็บระบมอยู่ แต่ก็เริ่มจะฟินไปกับมันจนง่วงนอนหนักและหลับไป

******

หลังเลิกงานวันนี้ เจมี่ยิ้มแย้มกับทุกคนตามปกติ แต่งตัวมาดแมนสไตล์ทอมไปทำงานที่ศูนย์รถ เธอยังพบกับม่อนเช่นเดิม และก็แอบมองเจมี่อยู่ห่างๆ แววตาม่อนยังกลัวว่าเจมี่จะโกรธและไม่พอใจเธอ ม่อนจึงไม่กล้าเข้าไปใกล้เจมี่ จนพนักงานคนอื่นๆ ถามถึงว่า มีปัญหากันรึเปล่า...

“เฮียเจมี่ ทะเลาะกับม่อนรึ ดูห่างเหินนะ” พนักงานรุ่นน้องทักถามผู้จัดการที่ใจดีกับพนักงาน เธอถามด้วยความเป็นห่วง เพราะเจมี่กับม่อน เป็นเหมือนไอดอลที่พวกเธอประจำใจในที่ทำงาน

“เปล่านิ... เฮียสบายดี ไม่ต้องคิดมากหรอก ตั้งใจทำงานดูแลลูกค้านะ” เจมี่ตอบน้ำเสียงสดใส เธอจะไปเศร้าทำไม ในเมื่อตอนนี้เธอมีเพื่อนใหม่ และก็ใกล้จะถึงเวลานัดที่ร้านเหล้า เธอรู้สึกบายใจมากหลังจากได้ทำเรื่องแบบนั้นกับแซนด์ไป และก็ไม่ได้รู้สึกผิดต่อม่อน เพราะคนที่ต้องผิดคือม่อน ไม่ใช่เจมี่

“เป็นห่วงนะคะ” แม้จะเป็นพนักงานรุ่นน้อง ก็นอบน้อมห่วงใยเจมี่ เพราะกิ๊กก็อยากมาเสียบแทนที่ม่อนอยู่ข้างๆ เจมี่ เธอรู้ว่าฐานะเจมี่อยู่ในข่ายเกือบรวย และเธอก็อยากสบายแบบที่ม่อนเคยได้

“ขอบใจนะกิ๊ก เดี๋ยวเฮียเลี้ยงกาแฟสตาร์บัคหลังเลิกงานนะ” เจมี่แค่อยากตอบแทนน้ำใจดีๆ ของรุ่นน้อง และเธอก็แค่รู้สึกดี แต่ไม่อยากแบกหัวใจเจ็บๆ มาเจออะไรซ้ำๆ อีกแล้ว หลังจากเจอกับแซนด์ เธอแค่รู้สึกว่าเขาก็แมนแบบแฟร์ๆ จนอยากเป็นเพื่อนกับเขาและมีเวลาดีๆ แบบเมื่อคืนก็อาจจะทำให้เธอมีเวลาคิดได้อีกเยอะว่า จะเอายังไงต่อหลังจากไม่มีม่อนแล้ว

“ขอบคุณค่ะ” รุ่นน้องเหมือนแอบมีความหวัง แต่หลังจากเลิกงาน เจมี่ก็เลี้ยงกาแฟให้กิ๊ก แอบทำม่อนรู้สึกแย่ที่เห็นเจมี่ดีกับรุ่นน้อง และไม่ได้สนใจจะมาง้อหรือคุยกับเธอ แต่ม่อนเองก็กลับไปกับผู้ชายคนใหม่ ทำให้สายตาพนักงานทุกคนมองม่อนในแง่ลบว่า ทิ้งเจมี่ไปมีคนอื่นนี่เอง และเจมี่ก็แสดงความเข้มแข็งที่จะไม่โกรธ หรือประชดใส่

“เฮียเจมี่อย่างเท่ห์ เข้มแข็งมากที่ปล่อยยัยม่อนไปกับชายอื่น...เป็นหนูนะ.. จะโคตรโกรธมากๆ เลย” กิ๊กรู้สึกโกรธแทนที่เห็นแบบนั้น เจมี่เป็นทอมที่หล่อใจดี และแมนมากในที่ทำงานที่มีแต่ผู้หญิงขายรถในศูนย์ เธอได้รับกาแฟแพงๆ จากเจมี่แล้ว รู้สึกไม่อยากให้ม่อนกลับมาคืนดีกับเจมี่อีก

“ไม่เป็นไรหรอก เขารักใครชอบใครก็ให้เขารักไปเถอะ เราทำดีที่สุดได้แค่นี้แหละ” เจมี่ตอบอย่างปลงแม้ว่าจะเคยรักม่อนมากแค่ไหน มันจบไปแล้วที่ทำให้เธอต้องไปเจอแซนด์ที่ร้านเหล้า และได้พบกับสิ่งที่ทำให้เธอมีความสุขใหม่ๆ จนลืมหน้าม่อนได้ ตอนนี้ในใจเจมี่เริ่มอยากเจอแซนด์ และอยากใช้เวลาด้วยกันแบบนั้นอีก

“ถ้าเฮียเจมี่อยากมีใครอยู่เป็นเพื่อน...” กิ๊กอยากเสนอตัวเพื่อตัวเองจะได้เลื่อนระดับฐานะตัวเอง แต่เจมี่ยกมือปรามไว้

“ตอนนี้เฮียอยากอยู่คนเดียว และก็อยากใช้เวลาให้ตัวเองสักพัก ขอบใจมากนะกิ๊ก พบกันพรุ่งนี้นะ” เจมี่ไม่อยากให้ใครมาวุ่นวายกับเธอตอนนี้ ในขณะที่ความสนใจของเธอกำลังมองไปที่แซนด์... เขาทำให้เธอได้พบกับความรู้สึกใหม่ๆ หลังจากไปนั่งเมาเหล้าเมื่อคืนนี้ และวันนี้เธอต้องไปเอารถกลับบ้าน...

******