Se connecterหลังเลิกงานเจมี่นั่งรถแท็กซี่ไปร้านเหล้า เพื่อมองหารถส่วนตัวของตัวเอง มันยังจอดอยู่ แต่ดันมีกระดาษปะหน้ากระจกรถเรื่องราคาค่าจอดทั้งคืนจนถึงวันนี้ เจมี่แอบยิ้มเล็กๆ ก่อนจะหยิบมันออกมา แล้วถือกระดาษคิดเงินติดมือเข้าไปในร้านเหล้าช่วงเย็น เธอมาเร็วไป และแซนด์ยังไม่มา
“เงินค่าจอดรถ” เจมี่จ่ายเงินเรื่องค่าจอด และชายเจ้าของร้านก็รับเงินมาและให้บิลกลับไป แววตาเขาเหลือบมองหน้าเธอ ถามบางประโยคเล็กน้อย
“เมื่อคืนเดินทางปลอดภัยนะ” เขาถามราวกับอยากจะถามว่า มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากนั้นรึเปล่า สายตาเขาสงสัยเล็กน้อยว่า มันจะมีโอกาสรอดรึเปล่า ในเมื่อหญิงสาวมากมาย จบแบบเดียวกัน และเธอเองด้วยรึเปล่า
“ผมสบายดี ขอบคุณ” เจมี่ตอบสีหน้าปกติ เขาจึงไม่ได้สนใจมากนัก แอบนึกดีใจว่าเธอคงปลอดภัยดี
“วันนี้อย่าลืมเหล้าหนักนะคะ เดี๋ยวจะต้องทิ้งรถไว้ที่นี่อีก เพราะพรุ่งนี้ผมจะต้องหยุดร้านไปซื้อของมาเพิ่ม” เจ้าของร้านขายเหล้าบอกให้เธอได้เข้าใจว่า อย่าดื่มหนักจนกลับบ้านเองไม่ไหวอีกคืน
“อ่อครับ วันนี้ผมไม่ดื่มหนักก็ได้ครับ” เจมี่คิดว่าเธอตั้งใจจะขับรถกลับบ้าน และที่มาวันนี้ไม่ได้มาเอารถอย่างเดียว เธออยากจะเอาแซนด์กลับบ้านอีกรอบ ไม่บ้านเธอก็บ้านเขาล่ะ...
นั่งจิบเหล้าเบาๆ ฟังเพลงคลอรอแซนด์ไปพลางๆ สักพักที่ความอบอุ่นจากเรือนหลังร้อนอุ่นขึ้นมา เมื่อแซนด์มาถึงก็กอดเธอจากเบื้องหลัง แล้วทักทายราวเพื่อนสนิทกันอย่างรวดเร็ว
“ไง... รอนานมั๊ย? วันนี้รถติดเป็นบ้าเลย” เขาพูดน้ำเสียงเหมือนอยู่กับเพื่อนที่คบหากันได้ แววตาเจ้าของร้านมองพวกเขาทั้งคู่ว่า เมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นเป็นพิเศษรึเปล่า ในเมื่อเขาจำได้ว่าเมื่อคืนวานพวกเขาสองยังเป็นคนแปลกหน้า ที่ปรับทุกข์เรื่องเมียหนีตามคนอื่นไป
“ไม่นาน ตราบใดที่มีเหล้าให้จิบ” เจมี่ตอบน้ำเสียงขรึมควบอารมณ์ไม่ให้หญิงจ๋าของเธอปรากฏ เธอบอกตัวเองว่าเป็นทอมก็ต้องแมนให้ตลอดสิ มาเสียงฟอร์มก็ตอนโดนกระแทกจากข้างหลังเมื่อคืนนี้ เธอจำอะไรไม่ค่อยได้ แต่ที่แน่ๆ ว่า เธอครางเสียงหลงจนแซนด์จัดหนักจนแตกใส่หน้าเธอ
“วันนี้สบายดีนะ คงไม่ไปอ้วกข้างรถผมอีกล่ะ” แซนด์เริ่มเผาเรื่องเธอเมาเละเหมือนเพื่อนผู้ชายคนอื่นๆ ที่หยอกให้มันกลายเป็นเรื่องตลก กลบเกลื่อนเรื่องฟาดน้ำแตกกระจายเมื่อคืน เพราะเขาไม่อยากให้เธอโดนมองเสียว่า เป็นทอมยังเสียตัวให้เขาได้อีก เขาพยายามทำให้เธอไม่เสียหน้าให้ใครต่อใครเหยียดหยาม
“พอละ... ช่างแม่งเหอะ” เจมี่ยกแก้วเหล้าแล้วจิบเบาๆ อย่างระวังตัว เพราะเมื่อวานคงจะ Hurt หนักไป เมาเละจนเกินต้านจะควบคุม
“วันนี้ไปเที่ยวบ้านผมมั๊ย เผื่อเราจะได้มีนัดไปเที่ยวป่าเขา เคยแบกเต้นเที่ยวป่าว?” แซนด์เห็นว่าเจมี่เป็นคนนิสัยดี และก็อยากชวนเธอไปเที่ยวพักผ่อนให้สบายใจ เขาจึงชวนเธอไปเที่ยวด้วย
“มีเพื่อนนายไปด้วยรึเปล่าล่ะ หลายคนน่าจะสนุกดีนะ” เจมี่เห็นว่าน่าจะไปหลายคนแล้วเธออาจจะปลอดภัยขึ้น หรืออาจจะไม่ต้องทำอะไรแบบนั้นกับแซนด์อีก บางทีรู้สึกเสียดาย และแอบหวังว่าจะไม่มีใครอื่นมาขัดขวาง ทำไมจิตใจเธอเริ่มสับสนเรื่องความสนใจกับแซนด์ขึ้นมาได้ เจมี่หัวเราะข่มตัวเองเล็กน้อย ไม่ให้เสียฟอร์มทอมไปซะก่อน
“กะว่าจะชวนเพื่อนไปอยู่นะ หวังว่ามันจะว่างไปพักผ่อนด้วยกัน เพื่อนมันจะได้พาแฟนไปพักผ่อนถ่ายอากาศธรรมชาติด้วย” แซนด์เห็นว่าทำงานหนักมาทั้งอาทิตย์ ไปพักผ่อนได้อากาศธรรมชาติด้วยไม่เลว ในเมื่อเพื่อนเขาก็จะได้มีเวลาดีๆ กับแฟนสาวของตัวเองด้วย
“ก็ไม่เลวนะ ผมต้องเตรียมอะไรไปบ้างล่ะ?”
“อ่อ แน่นอน วันนี้ไม่ต้องกินเหล้าเยอะ เดี๋ยวพาไปซื้อของสนาม” แซนด์ชักชวนให้เธอเปลี่ยนบรรยากาศ ดังนั้นพวกเขาจึงออกจากร้านเหล้าตอนหัวค่ำ เพื่อไปร้านสนามป่าซื้อของเดินป่า และกางเต้นท์แทน...
แซนด์พาไปซื้อชุดกางเต้นท์ ผ้าคลุม สมอบก อุปกรณ์เดินป่า เก้าอี้สนามและโต๊ะสำหรับตั้งแคมป์ มีอุปกรณ์เก็บของและทำอาหารแบบง่ายๆ เจมี่รู้สึกสนุกจนลืมเรื่องม่อนไปเรื่อง แซนด์ชวนไปเดินป่าแบบคนแมนๆ เขาทำกัน และเธอก็เริ่มมีความสุขที่เขาไม่ได้ปฏิบัติกับเธอแบบคนอ่อนแอ เจมี่ได้ออกความเห็นและซื้อของตามที่แซนด์บอก...
“ไปรวมของที่บ้านผมนะ จะได้ขนไปไม่รกสัมภาระเยอะ วันที่จะไปก็ไปจอดรถเจมี่ที่บ้านผม เดี๋ยวเราจะไปรถคันใหญ่กัน...” แซนด์แนะนำให้เจที่ทำตามแผนที่เขาบอก เพราะมันจะดีกับพวกเขาหลายคนที่ไปร่วมกัน.. เจมี่จึงขับรถตามแซนด์ไปรวมของที่ซื้อไว้ที่บ้านเขา.. และต่อจากนั้น...
******
แซนดึงข้อมือเจมี่เพื่อเข้าหาตัว พร้อมกับช้อนหน้าทอมเงยขึ้นมา...
“ขอจูบแบบเมื่อคืนอีกได้มั๊ย คือผม...” แซนด์อ้ำอึ้งจนสองมือของเจมี่ต้องเอื้อมขึ้นไป เพราะเขาดันตัวสูงกว่า
“โน้มตัวลงมาต่ำหน่อยสิ เขย่งเท้าไม่ถึง” เจมี่บอกน้ำเสียงเบา เธอเองก็โหยหาเขาเช่นกัน เพราะอยากทำเรื่องแบบเดิมกับเมื่อคืนนี้ ตอนนี้เธออยู่บ้านเขาแล้ว และก็เจอของๆ แซนด์กับแฟนเก่าที่เลิกไป เขากอดเธอในห้องเก็บของ และก็อยากจะลากไปต่อที่เตียงห้องนอนเขาเอง ตอนนี้ไม่มีแฟนเขาแล้ว ก็คงพร้อมให้เจมี่มานอนแทนที่ได้...
“ตามผมมา” แซนด์บอกหลังบจากละจูบริมฝีปากได้ มันยังรู้สึกหวาน และเขาก็อยากสานต่ออีกรอบ วันนี้เขาอยากจัดหนักกับเธอให้เต็มที่ โดยไม่ต้องให้แอลกอฮอร์มาสตาร์ทให้พวกเขาอีกแล้ว...
******
นพถือโอกาสอาบน้ำ ในขณะที่เชนเดินเข้ามาตัวเปล่า ขอเข้ามาอาบน้ำด้วยเช่นกัน นพรู้สึกเขินแทบไม่กล้ามองหน้า แต่สำหรับเชน จึงเดินเข้าไปสวมกอดนพใต้ฝักบัวอาบน้ำ“รู้แล้วนะว่าตัวละครในหนังสือแฟนตาซีเล่มนั้น เขาทำอย่างนี้และรู้สึกยังไง” เชนกระซิบอยู่ข้างหูนพ พร้อมๆ กับอาวุธใหญ่ยาวมันเริ่มนอนหลับพักผ่อน แต่ยังแนบอยู่ระหว่างแก้มก้นของนพ ทำให้หนุ่มน้อยใจหายพอสมควร“คะ...ครับ” นพตอบอย่างตกใจ เพราะตื่นเต้นและใจเต้นแรง เขารู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก เมื่อมันได้เกิดขึ้นกับนพ และไม่มีใครในบ้านรู้ว่าเขาอยากทำแบบนี้มานานแล้ว แม้ว่าจะเป็นฝ่ายรับก็เถอะ“จะมีโอกาสบ้างมั๊ยถ้าผมอยากจะรุกบ้าง” นพถามเชนเบาๆ มองเขาด้วยสายตาแบบอยากวิงวอนขอร้อง“ผมไม่มีวันหันหลังให้ใคร เพราะผมชอบเผชิญหน้า แต่ตอนนพหันหลังให้ผม... ผมก็ชอบอยู่นะ มันใกล้ชิดแน่นมากๆ” เชนยิ้มหวานพลางบอกว่า เขาพึงพอใจในตัวนพมากแค่ไหน เพราะจากการคุยกันวันแรก เชนก็พอจะเอาออกว่า นพอ่อยเขามาตลอด ตอนนี้เขาคงสิ้นท่าอ่อยแล้ว และเชนเองก็อยากสานต่ออย่างเงียบๆ เพื่อมิให้นพเสียการเรียนต่อ“ครูเชนครับ... ผมต้องรีบกลับแล้ว นี่มันใกล้จะค่ำแล้วนะครับ” นพรู้สึกได้ว่าเวลา
นพเริ่มลดตัวลงต่ำนอนราบมองภาพที่สูงกว่าตรงหน้า ร่างของเชนดูตัวใหญ่ขึ้นเมื่ออยู่ข้างบน และเรือนขาของนพเริ่มถ่างออกกว้าง ความเป็นของเขาก็เริ่มอวบแข็งแต่ยังไม่ขยายเต็มที่ แต่สำหรับเชนแล้วเขาพร้อมที่จะเริ่มแนบกายเข้าหานพอย่างไม่ลดละ เพราะกำลังตื่นตัวเต็มที่หัวใจหนุ่มน้อยเต้นระรัวจนเริ่มกังวลว่ามันจะเป็นอย่างไร ในขณะที่เชนเริ่มตัวร่างนพเข้าหาให้ถนัดใกล้ชิด จัดแจงให้อยู่ถูกที่ถูกทางมองหนุ่มน้อยตรงหน้า ใจหนึ่งเชนอยากจะหยุด เพราะมันเกินหน้าที่ครูติวหนังสือ แต่อีกใจบอกให้ทำต่อไป เพราะมันเป็นความต้องการลึกของเชน และนพเองก็ต้องการเช่นกัน...“คือ...ผม...” นพรู้สึกกังวลจนเขาเริ่มรู้สึกกลัว“มันจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ...” เชนลดตัวลงต่ำในขณะที่ส่วนปลายร้อนระอุก้อนเนื้อแข็ง จ่อเข้ากับประตูสวรรค์ที่ไม่เคยเปิดให้ใครผ่านมาก่อน ยามนี้เชนค่อยๆ เริ่มออกแรงดันเบาๆ ให้นพได้ผ่อนคลาย เพื่อเขาจะไม่เกร็งจนเจ็บเกินไป“ครู...เชน... ครับ... คือว่า... มัน...” นพรู้สึกถึงอะไรบางอย่างเริ่มปริปากแย้มเปิดส่วนล่างของเขา ทวารของเขาค่อยถูกดันให้เผยอเปิดออก จนนพรู้สึกอยากหยุดมัน ก้อนเนื้ออวบร้อนใหญ่ ค่อยๆทะลุแทงอัดร่างของนพจนเ
เชนพานพมาถึงบ้านของเขา แม้จะเป็นทาวโฮมเล็กๆ แต่นพก็เดินตามเข้ามาในบ้านเขาอย่างว่าง่าย หนุ่มน้อยเห็นว่ามีของบางอย่างเป็นของผู้หญิง ของใช้ไม่กี่ชิ้นที่เห็นน้อยมาก ราวกับว่าเคยเกิดขึ้นและก็หายไปจากชีวิตของเชน แววตาหนุ่มน้อยมองเชนจากเบื้องหลัง เมื่อครูหนุ่มพาหนุ่มน้อยมาเที่ยวบ้านเขาก่อนจะไปส่งบ้านของนพ“ครูเชนเคยมีแฟนหรอครับ? ผมเห็นของใช้บางชิ้นเป็นสีชมพู” นพสายตาดีสังเกตเก่ง เชนจึงไม่ได้ตอบอะไรนอกจากพามาถึงห้องรับแขก เพื่อจะได้เลี้ยงน้ำชาเขาก่อนพาไปส่งบ้าน“เลิกกันไปนานพอสมควรจนไม่อยากจำ” แม้ว่าเชนจะตอบแลไม่ใยดี ในความทรงจำเขายังเหลือแฟนเก่าในหัวเขายามที่เคยรู้สึกดีต่อกัน เขาแค่อยากมีที่ว่างให้ใครสักคนมาแทนที่ เพื่อลืมแฟนเก่าคนนั้น เธอแต่งงานใหม่มีลูกกับแฟนใหม่ไปแล้ว เชนยังเคยไปงานแต่งเธอด้วยซ้ำ แต่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากตบมือยินดีกับเธอ...“ขอโทษนะครับ เผื่อว่าถ้าหากว่าผมช่วยได้...” นพเว้นคำพูดไว้ ทำให้เชนต้องแลมาทางนพ และรอยยิ้มอันอบอุ่น กับดวงตาที่จ้องมองมายังนพ มันแทบจะไม่ละสายตาไปต่อหน้าเขา...“นายอยากรู้ต่อนี่ ว่าในหนังสือที่ชอบเขาทำอะไรต่อ...” เชนเปลี่ยนความรู้สึกของครูหนุ่ม กลายเป็นแ
หนุ่มน้อยยิ้มแย้มร่าเริงเมื่อได้พบครูเชนอีกครั้ง วันนี้เขาไม่พูดถึงหนังสือแฟนตาซีเลย แต่ตั้งอกตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่ จนเชนเห็นว่านพมีแววความสามารถเรื่องเรียน อีกทั้งสามารถวิเคราะห์โจทย์ได้อย่างดีเยี่ยม เชนลองให้ทำข้อสอบปีที่แล้ว และตัวอย่างข้อสอบปีนี้ ผลปรากฏว่าคะแนนสอบออกมาเกือบเต็ม“ฝีมือดีมิใช่น้อยเลยนะนพ” เชนค่อนข้างตะลึงกับความเก่งของนพ จนต้องขยับแว่นตาบนหน้าเพื่อโฟกัสคำตอบที่ได้ตรวจทานไป หลังจากนั้นนพเห็นว่าเขาสามารถทำข้อสอบได้ดีแล้ว เขาเริ่มยิ้มแย้มสดใส ราวกับต้องการรางวัลบ้าง“ครูเชนครับ วันนี้ผมอยากหัดขับมอร์เตอร์ไซค์หลังติวเสร็จครับ ครูเชนไม่ได้รับกลับไปไหนใช่มั๊ยครับ?” นพถามน้ำเสียงใส หวังว่าเขาจะไม่โดนปฏิเสธ ครูหนุ่มอมยิ้มจนเกือบขำลั่นออกมา เพราะเขายังไม่มีแพลนจะสอน แต่มีความตั้งใจจะพาไปกินขนม นั่งรถเล่นหลังเลิกเรียน“สอบเข้ามหาลัยได้แล้ว ผมจะสอนให้นะ แต่วันนี้ผมจะพาไปนั่งรถเล่น กินขนมที่ร้านคาเฟ่ก็แล้วกันนะ ผมเลี้ยง...” เชนกล่าวน้ำเสียงสุภาพราบเรียบอย่างเป็นมิตร มันทำให้นพรู้สึกดีที่รู้สึกว่ามันเป็นรางวัลที่น่าสนใจมาก“สอนให้ผมจริงๆ นะครับ” หนุ่มน้อยมีอารามดีใจจนแทบจะโผก
เชนเริ่มสับสนแล้วนี่เขาทำอะไรลงไป เมื่อได้อยู่กับนพในสวนหลังบ้าน ขณะที่เชนยังติววิชาให้นพอ่านข้อสอบและทบทวนเนื้อหา กลับเป็นเชนที่แอบลอบมองนพอยู่หลายครั้ง หลังจากเผลอกอดจูบนพอย่างลืมตัว ไม่ใช่เพราะเขาเกลียดหรือท้าทาย เขารู้สึกดีมากเมื่อกอดนพเช่นนั้น เชนพยายามลืมเรื่องเมื่อตอนบ่าย และตั้งใจว่าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก“ครูเชนไม่ชอบผมรึครับ?” นพแค่รู้สึกดีกับเขามากๆ เมื่อเขาได้มอบรอยจูบที่อบอุ่นนี้มาให้ หลังจากที่นพโดดเดี่ยวและเหงามานาน มีแค่หนังสือกับจินตนาการที่ยังอยู่ปลอบประโลมเขาให้มีชีวิตและความรู้สึกเหล่านี้ต่อไป“ผมกำลังติววิชาให้อยู่นะครับนพ อย่าเพิ่งถามอะไรผมตอนนี้นอกเรื่อง” เชนพยายามไม่ให้นพลากออกนอกเรื่อง เพราะเขามองนาฬิกาอยากให้ระฆังช่วยชีวิตเขาที เพราะเขาเองก็มีระดับความต้องการเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนต้องอดทนที่จะไม่แตะต้องนพอีกครั้งในรอบถัดไป“เอ่อ... ถ้าเรียนเสร็จแล้วว ผมขอถามอีกครั้งได้มั๊ยครับ?” นพรู้สึกหน้าแดงเขินอายมาก เขามีความต้องการ และอยากสานต่อเรื่องนี้เมื่อตอนบ่าย เขารู้สึกดีมากๆเมื่อครูเชนกอดและมอบรอยจูบที่อบอุ่น เขารู้สึกชอบและอยากทำมันอีกเชนไม่ได้ตอบนอกจากขยับแว่น
พักเที่ยงเหมือนเดิมยามสาวใช้เข็นอาหารมาให้ช่วงเที่ยง วันนี้นพทานอาหารเสร็จเร็ว แต่กลับหยิบขนมของว่างเอาไว้ในมือ พลางชักชวนครูเชนให้ออกไปรับแดดที่สวนหลังบ้านด้วยกัน มันเป็นส่วนที่เขาได้พักผ่อนก่อนจะต้องเรียนหนักยามบ่าย“บ้านนายสวยมากเลยนะ นพ” เชนเดินตามออกมา พร้อมน้ำดื่มในมือที่ถือเอาไว้ เขารู้สึกได้ว่า นพเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี ร่าเริง แล้วก็นิสัยดีเวลาเรียนกับเขาด้วย“ผมแค่อยากถามว่า ถ้าเราจะทำอย่างในหนังสือ ผมอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง?” นพถามในฉากเดียวที่ตัวละครเพศเดียวกันเขาได้ทำร่วมกัน ทำให้สีหน้าของเชนถึงกับตกตะลึงที่โดนถาม เพราะเขาอ่านส่วนนี้แล้ว บอกเลยว่าเขารู้สึกแฮปปี้มากๆ และมากกว่าตอนอยู่กับแฟนของตัวเองเรือนหน้าของครูเชนเริ่มร้อนและเขินแดง เรียวปากเริ่มสั่น ยามมองริมฝีปากหวานๆ เนียนสวยตรงหน้าที่ได้ร้องขอให้เชนสาธิตให้เขาหน่อย“มันคงไม่ดีหรอกนะ นพ ครูมาติวหนังสือนะ เราไม่ได้มาเน้นเนื้อหาในนิยายที่เราได้แลกเปลี่ยนกันบ่อยครั้ง” เชนเริ่มเสียงสั่นเพราะในใจลึกๆ เขารู้สึกกับนพ แต่จะให้ทำแบบนั้นตามคำร้องของหนุ่มน้อย เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะต้องรู้สึกกับนพต่อไปอย่างไร“ดีสิครับ ผมอุต







