ตอนที่ 2

หลังจากชนแก้วไปแก้วแรก แก้วหลังๆ เริ่มตามมาเรื่อยๆ บทสนทนาที่เล่าเรื่องการพบกันครั้งแรกของตนกับแฟนสาวก็เริ่มจากฝั่งชายแท้ แซนด์บอกกับเจมี่ว่า เขาตามจีบเมียตั้งแต่ม.ปลายและได้กับเธอตอนเข้ามหาลัย เรียนจบมาด้วยกัน ทำงานที่ใหม่ก็เห็นว่า เมียเขาผิดปกติเมื่อทำตัวห่างเหิน จับได้อีกทีนึกว่ามีชายอื่น นึกว่าผู้ชายกลายเป็นสาวสวยแถมรวยอีกต่างหาก

ถ้าเขาไหวตัวทันอีกสักหน่อย จดทะเบียนสมรสกับเธอ ก่อนจะได้ขอเธอแต่งงาน เมียเขาคงจะไม่กล้าไปกับคนอื่น แต่เจมี่กลับหัวเราะและบอกให้เขาได้เข้าใจอย่างถ่องแท้

“ทะเบียนสมรสหยุดคนนอกใจไม่ได้หรอก” เธอยกแก้วเหล้าดื่มรวดเดียวให้ชุ่มปอด ขนาดเธอมีม่อนเป็นเมียมาหลายปี ยังไปกับชายอื่นได้ เธอยังไม่แน่ใจเลยว่า ตอนม่อนอยู่กับเจมี่แอบไปมีอะไรกับชายอื่นตอนลับหลังเธออีกไม่รู้กี่ครั้ง เพราะเธอใช้กางเกงในดิลโด้กับม่อน จะไปรู้ได้ยังไงว่าเธอผ่านมือใครมา

“นี่ผมแมนแท้ๆ เลยนะ เมียผมยังไปกับคนสวยๆ ได้...ใช่สิ ผมมันไม่รวยนิ” เขารู้ว่าเมียเขาชอบใช้เงินเยอะๆ และคนที่เข้ามาก็เป็นคนที่สวยจนเขาต้องมองตาค้าง และที่ตะลึงสุดๆ คือเมียบอกเลิกกับเขาแล้วไปกับคนสวยที่มีตังค์

“ช่างเหอะ! คงเป็นเพราะเราเหมือนกันสินะ ถึงได้มานั่งซดเหล้าข้างๆ กันแบบนี้” เจมี่พยายามปลอบใจคนที่อกหักเหมือนกัน โดยเฉพาะเมียรักที่ไปกับคนอื่น พวกเขารักเมียน้อยไป หรือตอบสนองความต้องการเธอไม่พอรึ

“แล้วเจมี่กับแฟนล่ะ?” เขาถามกลับ ทำหัวใจทอมกระตุกเล็กน้อย

“นี่ผมก็ไม่ได้กระจอกนะ ผมเป็นระดับผู้จัดการขายรถในศูนย์บริการชื่อดังแห่งหนึ่ง เมียผมเป็นคนน่ารักที่ผู้ชายหลายคนตามจีบมากมาย แรกๆ เธอก็อยู่ข้างผม แต่ช่วงหลังๆ เรื่องงานก็ทำให้เราห่างกันไประยะหนึ่ง ผมก็ไม่ได้เอะใจอะไร... มารู้ตัวอีกที เมียผมพาผัวใหม่มาให้ผมรู้จัก และก็บอกลาผมซะงั้น” เจมี่บอกไปน้ำตาแทบไหล เธอรักม่อนมากๆ และก็คิดว่าสักวันจะต้องมีเหตุการณ์แบบนี้

เจมี่นั่งก้มหน้าเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แซนด์จะตบไหล่ปลอบใจเจมี่อยู่ข้างๆ หันมาชนแก้วเหล้าแล้วดื่มให้มันคลายเศร้าไปเสีย และมันก็ผ่านไปแล้ว... อย่างน้อยพวกเขาก็ได้เป็นเพื่อนกันด้วยความบังเอิญ

******

“ผมจะกลับบ้านละ” เจมี่รู้สึกว่าเผลอตัวไปหน่อย ที่ไปสนิทกับผู้ชายแปลกหน้าข้างๆ เธอเห็นว่าเขาแค่ใจเปราะบางเหมือนกัน แต่ก็ไม่อยากอยู่นานเห็นทีจะต้องกลับไปอ้วกเหล้าที่บ้านน่าจะเวิร์คกว่า พลางขยับเสื้อสูทสีเข้มตัวนอก แล้ววางเงินบนถาดรับตังค์ เธอเห็นว่าอยู่ร้านนานๆ เริ่มเพลียแล้วอยากกลับบ้านนอน

เพียงแค่ลุกจากเก้าอี้แล้วเริ่มเซ หัวหมุนเหมือนโลกเหวี่ยงเธอจนควบคุมตัวเองไม่ได้ แซนด์หันไปคว้าเจมี่เอาไว้ในอ้อมแขน เห็นว่าเธอหลับตาดับวูบไปเพราะดื่มเหล้าหนักไปสองขวดกว่า

“เฮ้ย ตื่น!!! จะมาหลับแบบนี้ไม่ได้นะ เฮ้ย!!!” เขาพยายามปลุกทอมข้างๆ แต่เห็นได้ชัดว่า เธอสลบไปแล้ว แซนด์จึงต้องอุ้มเธอเอาไว้ในอ้อมแขนเพื่อพาออกจากจุดเค้านเตอร์บาร์เหล้าไปหาโซฟา หรือที่นอนดีๆ ให้เพื่อนคนนี้ได้พักผ่อน จะว่าไปก็เล็กน้ำหนักเบาอย่างเหลือเชื่อ แถมหน้าตาก็ดูนวลเนียน หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเขากำลังเมาอยู่ด้วย

“เอาไงดีวะ? ทอมแม่งเมาเหล้า! คอไม่แข็งยังจะดื่มจนเมาไม่รู้สึกตัวอีก” แซนด์บ่นไป มึนหัวเบาๆ ระหว่างนั้นหยิบบุหรี่ขึ้นมาดูดแก้เมาเหล้าไปได้บ้าง เขาถลกแขนเสื้อเชิ้ตสีน้ำตาล พลางเท้าสะเอวมองวิวทิวทัศน์ในยามค่ำคืน พร้อมแสงสีกับเสียงรถยนต์เคลื่อนตัวในคืนนี้

เจมี่นอนหลับสนิท อยู่เบาะหลังรถของแซนด์ และก็เริ่มจะอ้วกออกมา ยังดีที่ประตูรถเปิดอยู่ ปล่อยให้อากาศระบายถ่ายเท เจมี่ลืมตาสลึมสลือแล้วก็โน้มตัวลงต่ำ ออกมานอกรถ เธอไม่ได้คิดอะไรนอกจากปล่อยของเหลวที่กำลังพลั่งพลูออกมา กองอยู่ที่พื้นนอกรถเวลานี้ แซนด์เดินอ้อมไปอีกด้าน เพื่อเข้าไปช่วยเจมี่อ้วกให้เต็มที่ เขาลูบหลัง และเธอก็อ้วกกันสุดๆ ยังดีที่ภายในรถเขาไม่เปื้อนอาเจียนของเธอไปเสียก่อน

“หมดยัง! จะได้พัก” เขาถามแต่เจมี่ไม่ตอบ... มือแซนด์เช็ดอ้วกที่ริมฝีปากของเจมี่ด้วยผ้าเช็ดหน้าส่วนตัวของเขา มีกลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่ทำให้เจมี่หายใจเข้าไปลึก และก็เริ่มเกิดอาการขึ้นมาทันที

“ขอบใจนายมากนะ นายดีกับผมมากๆ” เจมี่แค่อยากขอบคุณในความช่วยเหลือที่ดีจากแซนด์จนตัวเองไม่ทันได้ระวังตัว หน้าอกของเธอเริ่มโผล่ออกมา แม้ว่าจะมีผ้าบางห่อเอาไว้ก็ตาม แซนด์เผลอไปเห็น เพราะตอนที่เจมี่อ้วกออกมา เธอปลดกระดุมเสื้อช่วงบนออกไปสองเม็ด เลยทำให้เห็นว่าหน้าอกของเธอถูกซ่อนเอาไว้อยู่ใต้ผ้า

เจมี่โผกอดอย่างลืมตัว เพราะตอนนี้เธอแทบจะไม่รู้สึกตัวเต็มร้อย และดันต้องการใครสักคนช่วยปลอบใจในเวลาที่สูญเสียสิ่งที่รักไป

“ไม่เป็นไรนะ เราหัวอกเดียวกัน นายไหวรึเปล่า?” เขาถามด้วยความเป็นห่วง ถึงจะเป็นทอมก็มีรากฐานหญิงอยู่บ้างล่ะ เขาก็นึกตื่นตัวอยู่บ้างเมื่อกลิ่นน้ำหอมจากตัวเจมี่ก็ดันทำให้เขาหายใจจากกลิ่นตัวของเธอได้ตลอด จนไม่อยากจะห่างเลยตอนนี้

แซนด์นั่งนึกว่า เมียของเจมี่ทิ้งไปเพราะเธอคงไม่มีไอ้นั้นแท้ๆ สินะ เขาเห็นเจมี่แล้วนึกสงสารเห็นว่าเหมือนน้องชายที่น่าสงสาร ทำได้เพียงแค่กอดไหล่ลูบหน้าผาก แต่เจมี่ดันเอนเอียงซบอกแซนด์และกอดแน่นเพิ่มขึ้น ชายหนุ่มถึงกับตกใจเล็กน้อยว่า เขาพึ่งโดนทอมกอดเป็นครั้งแรก...

“บ้านอยู่ไหนล่ะ เดี๋ยวไปส่ง!” แซนด์คิดว่าไม่ดีแน่ละ จะทิ้งไว้ตรงนี้ก็ใจร้ายกับเจมี่มากไป เขาคิดว่าช่วยเหลือเธอดีกว่า ท่าทางจะไม่ได้สติอะไรเลยตอนนี้

“อืม... เอาไปดูนะ กดเป็นใช่มั๊ย?” เจมี่ตอบอะไรไม่ไหว ตาเธอก็มองพล่าเลือน จะดูมือถือตอนนี้เพื่อเปิดแผนที่บ้านให้ก็คงดูไม่ได้ซะแล้ว แซนด์รับมาและหันมาดูเจมี่อีกที เธอฟุบหลับคาอกเขาไปซะแล้ว

“สรุปว่าบ้านอยู่ไหนวะ?” แซนด์กดปุ่มแผนที่ เผื่อจะมีตำแหน่งบ้านของเจมี่บันทึกไว้ เขาเห็นคำว่า “บ้าน” ของเจมี่พอดี จึงพยายามผลักเธอออกห่างจากตัว และพาตัวเองไปนั่งหน้ารถ กำลังคิดอยู่ว่า ถ้าเจมี่ได้สติค่อยกลับมาเอารถที่บาร์เหล้าก็แล้วกัน ตอนนี้เขาคงต้องพาเธอไปส่งให้ถึงบ้านอย่างปลอดภัยเสียก่อน

******