EP03 ไม่ให้เรียกเฮีย

เฮียสอง TALK

หลังจากเหตุการณ์คืนนั้น ผมก็ไปทำบุญล้างซวย ถือซะว่าโชคร้ายฟาดเคราะห์ไปก็ได้ครับ เรื่องมันผ่านไปแล้ว แม้จะรู้สึกตะขิดตะขวงใจไม่น้อยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่เอาเข้าจริงถึงจะอยากรู้แค่ไหน ผมก็ไม่กล้าถามใครเลยครับ แล้วก็ไม่มีใครพูดถึงมันราวกับว่าไม่ได้มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นในเพนต์เฮาส์ของผม

แต่ความโชคร้ายของผมไม่ได้จบแค่นั้นหรอกครับ เพราะโครงการของเราจัดแคมเปญใหญ่ยักษ์ ให้ลูกค้าที่จองห้องได้กระทบไหล่พรีเซนเตอร์คนดัง ด้วยการร่วมดินเนอร์ใต้แสงจันทร์บนเจ้าพระยาครุยส์

“เรือสำราญสุดหรูของเราขอนำท่านเดินทางสู่อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา สัมผัสมนตร์ขลังของสองฟากฝั่งแม่น้ำ ตระการตากับสถาปัตยกรรมสุดหรูของ LVN LUXURY CONDOMINIUM ในเครือลีวาณิชย์ ที่พร้อมให้ทุกท่านได้ร่วมกันครอบครองเป็นเจ้าของ มาร่วมเดินทางไปสู่ประสบการณ์อันยิ่งใหญ่กับเรา... “

เสียงอบอุ่นชวนฝันของกัปตันเอ็มเจลอยมาเป็นระยะ บรรยากาศอันแสนอบอุ่นละมุนละไม กับสายลมเย็น ๆ ที่ลอยมาปะทะน่าจะเป็นอะไรที่เพลิดเพลิน

แต่ผมกลับต้องหนีมายืนรับลมอยู่บนดาดฟ้าคนเดียวด้วยความรู้สึกเซ็งสุด ๆ

เฮียหนึ่งอยู่ฮ่องกงกับโปรดปราณ อินทัชกลับบ้านที่นครปฐมของอคิน ส่วนเจ้าสามกับยัยสี่น้องชายหญิงของผมก็บอกว่ามีธุระส่วนตัว ไม่มีใครอยากมาล่องเรือกับผมเลยครับ เฮียสองอย่างผมก็เลยต้องฉายเดี่ยวอยู่คนเดียว

“คุณสอง ทำไมมายืนอยู่เงียบ ๆ คนเดียวล่ะคะ”

แพรวาเดินผ่านมาทางนี้ ด้วยความบังเอิญหรืออะไรผมไม่แน่ใจนัก แต่เธอก็เข้ามาทักทายผมอย่างมีมารยาท

“ออกมาดื่มด่ำกับแสงดาวน่ะครับ” ผมแสร้งเงยหน้ามองฟ้า ตอนแรกไม่รู้หรอกว่าบนนั้นมีดาวหรือไม่ แต่พอแหงนมองขึ้นไปก็เบาใจ เพราะมันพอจะมีดวงดาวระยิบระยับให้เห็นอยู่บ้าง

“อืม ดาวสวยจริง ๆ ด้วยค่ะ”

แพรวาทำท่าจะปักหลักยืนคุยกับผม จนผมแปลกใจว่าคู่ขาของเธอหายไปไหน แต่เธอก็ชิงถามผมขึ้นมาเสียก่อน

“วันนี้แก๊งเทพหายไปไหนกันหมดล่ะคะ แพรคิดว่าจะได้เจอครบทีมซะอีก เหมือนเมื่อคืนก่อนที่เราฉลองกันน่ะค่ะ”

อ่า… ผมว่าผมลืมเรื่องคืนนั้นไปแล้วนะครับ แต่แพรวาพูดขึ้นมาทำให้ผมเสียววาบไปทั้งหลัง

“เอ่อ… ติดธุระกันน่ะครับ ไม่มีใครว่างสักคน อีกอย่าง คงเบื่อกันแล้วด้วยมั้งครับ” ผมตอบออกไปอย่างที่คิดนั่นแหละ โดยเฉพาะเจ้าสามกับยัยสี่ สองคนนี้ตั้งใจเบี้ยวแน่ ๆ ไม่ได้มีธุระอะไรหรอก คงเบื่อการล่องเรือมากกว่า

“คุณสองก็เหงาเลยสิคะ อย่างนั้นแพรอยู่คุยเป็นเพื่อนนะคะ”

คนน่ารักอย่างแพรวาไม่น่าตกหลุมแทนไทเลยว่าไหมครับ เธอเฟรนด์ลี่ ดูดี มีเสน่ห์ ดูเลอค่ากว่าไอ้คิ้วบอยนั่นเป็นไหน ๆ

“คุยอะไรกันอยู่ครับ เมียรัก!”

ตายยากชะมัด แค่คิดถึงก็โผล่มา แต่คำว่า ‘เมียรัก’ ทำไมมันต้องมองหน้าผมด้วย

“แทน! พูดอะไร” แพรวาใช้ฝ่ามือเล็กตีต้นแขนคนมาใหม่อย่างเขิน ๆ ที่แทนไทเรียกว่าเมียต่อหน้าคนอื่นอย่างผม

“ทำไมอะ ก็พูดเรื่องจริง เมียรัก เมียรัก เมียรัก” แทนไทยกแขนขึ้นโอบไหล่ของแพรวาแล้วดึงเข้าไปแนบชิด แต่สายตากลับมองข้ามศีรษะแพรวามาจ้องหน้าผม

ผมเผลอสบสายตาคมคู่นั้น ‘สาบานว่าแกหมายถึงแพรวา! ไอ้บ้าเอ๊ย!’

ผมสาดค็อกเทลสีสวยที่เหลือในแก้วรวดเดียวลงคอ แต่แอลกอฮอล์อ่อน ๆ ยิ่งทำให้อารมณ์ผมพลุ่งพล่าน

“กวนตีน!” ผมกัดฟันกรอดส่งเสียงลอดไรฟัน ไม่ดังนัก แพรวาคงไม่ได้ยิน แต่ผมมั่นใจว่าแทนไทต้องรู้ เพราะสายตาคู่คมจ้องมองผมตลอดเวลา และมุมปากหยักนั่นก็กระตุกแรงตอนเห็นผมด่า

“สรุปว่าคุยอะไรกันอยู่ครับ นินทาผมอยู่หรือเปล่า” แทนไทกระเซ้าแฟนสาวอีกครั้ง

“แทนไปแอบทำอะไรไม่ดีไว้เหรอคะ ถึงกลัวว่าคนจะนินทา” ส่วนแพรวาก็จ้องใบหน้าหล่อของแฟนหนุ่มอย่างจับผิด

“บางทีผมอาจจะตกเป็นจำเลยก็ได้ ไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่ม แต่ถูกเข้าใจผิดคิดว่าผมฉวยโอกาส อะไรทำนองนั้นน่ะครับ”

แม้ว่าไอ้คิ้วบอยนั่นมันจะตอบกลับแพรวา แต่ทำไมผมรู้สึกว่ามันกำลังแดกดันผมอยู่ก็ไม่รู้

ผมขยับตัวอย่างอึดอัด ผมไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว กำลังจะเอ่ยขอตัว แต่แพรวาก็โพล่งขึ้นมาก่อน

“แพรกำลังจะไปเอาเครื่องดื่มมาเพิ่ม แทนจะเอาอะไรไหมคะ”

“อืม… ผมขอ SEX ON THE BEACH ก็แล้วกัน รบกวนแพรด้วยนะ พอดีมีธุระจะคุยกับเมียสองพอดี”

เชี่ย! ผมได้ยินเต็มสองหู ว่ามันเรียกผมว่า เมีย! แล้วยังจะอยากดื่มค็อกเทลชื่อบ้านั่นอีก เพราะ SEX ON THE BEACH แก้วนั้นนั่นแหละที่ทำให้ผม…

ใบหน้าของผมร้อนผ่าว ไม่ได้เขิน แต่โกรธ! ส่วนแพรวากลับหัวร่องอหาย “แทนรู้ตัวหรือเปล่าคะ ว่าพูดอะไรออกมา”

แทนไทแสร้งทำหน้าเหวอ ผมขอขีดเส้นใต้คำว่าแกล้งทำครับ เพราะสายตาวับวาวของนายนั่นที่มองมาทางผม พร้อมกับมุมปากที่ยกยิ้มนั้น มันกำลังแกล้งผมชัด ๆ!

“ก็เมื่อกี้นี้แทนเรียกคุณสองว่าเมียสอง ตั้งใจจะเรียกว่าเฮียสองหรือเปล่าคะ?” แพรวารีบอธิบาย คนนี้ก็ใสเกิ๊น ผมยังยืนยันคำเดิมครับ ว่าแทนไทไม่คู่ควรกับแพรวา

“อ้อครับ… ตั้งใจ ขอโทษนะครับ”

ผมอยากจะเอานิ้วจิ้มตาคมคู่นั้นเหลือเกินครับ ก่อนจะขอโทษมันก็ยังพูดจาไม่เคลียร์ ตั้งใจอะไร? พูด!!!

“ถ้าอย่างนั้น แพรขอฝากแทนไว้กับคุณสองสักครู่นะคะ ท่าทางจะเริ่มเมาแล้วนะเนี่ย แล้วคุณสองล่ะคะ จะรับเครื่องดื่มเพิ่มไหมคะ เดี๋ยวแพรหยิบมาให้ค่ะ”

‘ไม่รับฝาก!’ ผมตะโกนเสียงดังในใจ แต่ก็ต้องรักษามารยาท ด้วยการพยักหน้า แล้วก็รีบฉีกยิ้ม

“ไม่แล้วละครับ ขอบคุณครับคุณแพร ผมว่าเดี๋ยวผมบริการคุณแพรเองดีกว่า เป็นผู้ชายจะใช้ผู้หญิงได้ยังไงล่ะครับ” ผมไม่ได้พูดใส่ใครแถวนี้เลยนะครับ สาบานได้

“ไม่เป็นไรค่ะ คุณสองอยู่คุยกับแทนเถอะค่ะ แพรอยากเข้าห้องน้ำพอดีค่ะ เดี๋ยวแพรมานะคะ” แล้วเธอก็หมุนตัวไปเลยครับ ไม่ยอมให้ผมปฏิเสธเป็นครั้งที่สอง

แต่พอแพรวาก้าวออกไปจากวงสนทนาเท่านั้นแหละครับ ผมก็รีบหุบยิ้มอย่างไว ไวพอ ๆ กับเท้าซ้ายที่ก้าวฉับ ๆ เดินห่างออกมา

“จะรีบไปไหนล่ะครับเมียสอง”

แต่เสียงของแทนไทที่ดังไล่หลังมา ทำให้ผมชะงักเท้าลงทันที ก่อนจะหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้า

“หุบปาก!” ผมยกนิ้วกลางขึ้นชี้ใบหน้ากวน ๆ นั่นอย่างเหลืออด แต่ในจังหวะนั้น แทนไทก็ก้าวเข้ามาประชิด พร้อมกับจับมือข้างนั้นของผม ไม่ได้จับทั้งมือนะครับ แต่มันกำแค่นิ้วกลางที่ผมใช้ชี้หน้า ก่อนจะรูดขึ้น ๆ ลง ๆ

“ใช้นิ้วให้ถูกสิครับ” แล้วมันยังจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกับกระซิบเสียงกระเส่า น้ำเสียงแบบนั้นมันชวนให้…

ผมสะบัดมืออย่างแรง “ทะลึ่ง! ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นนายนะ!”

“จริงครับ เพราะเราเป็นมากกว่านั้น”

ผมหรี่ตามองอย่างประเมินคนตรงหน้า “นายต้องการอะไร? คิดจะแบล็กเมลฉันเหรอ? นายคิดผิดแล้ว รู้ตัวหรือเปล่า ว่ากำลังต่อกรอยู่กับใคร” ขู่แม่งเลยครับ รำคาญ!