LOGIN“ขอบคุณครับพ่อ โปรดก็รักพ่อครับ พรุ่งนี้เจอกันนะครับ”
ผมวางสายจากพ่อที่โทรมาอวยพรวันเกิด และสัญญาว่าจะกลับไปหาและไปทำบุญด้วยกันในวันพรุ่งนี้
เพราะบ้านกับมหาวิทยาลัยค่อนข้างไกลกันมาก ผมเดินทางไปกลับไม่สะดวกนัก จึงขอมาอยู่หอพักโดยแชร์ห้องกับโรมัน วันอาทิตย์ถึงจะกลับไปหาพ่อ หรือไม่บางครั้งช่วงกลางสัปดาห์ก็อาจจะวาร์ปไปบ้างถ้าอาจารย์ยกคลาส เพราะกลัวว่าพ่อจะเหงา แต่ช่วงหลังข้างบ้านมีคนย้ายมาอยู่ใหม่ มีเด็กตัวเล็กวัยน่ารักมาเล่นกับพ่อ ก็พอให้หายเหงาไปได้บ้าง
“กลับกันยังโปรด” โรมันสะพายกระเป๋าเดินออกมาจากร้าน เตรียมตัวจะกลับหอพักกัน
“ขอบใจนะโรม” ผมยังซาบซึ้งไม่หาย เรื่องที่โรมันกับแก้วใสจัดเซอร์ไพรส์วันเกิดให้ ผมสนุกและมีความสุขมากเลยละครับ พี่แก้วไวน์ก็ใจดี ปิดร้านก่อนเวลา เปิดคาราโอเกะร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน กว่าสองชั่วโมงถึงจะแยกย้าย อาหารการกินไม่ต้องพูดถึง พี่นะโม พี่ปู น้องแพม และป้ายูแม่บ้านช่วยกันจัดการอย่างขะมักเขม้น ส่วนเครื่องดื่ม ใครอยากดื่มอะไรก็ทำกันเองครับ ก็ร้านเราเป็นคาเฟ่นี่นา
“เออ มึงไม่ต้องมาทำตาซึ้งเลย เพราะเป็นมึงกูถึงทำให้ มึงก็รู้ว่ากูแม่งดิบ ๆ เถื่อน ๆ ไอ้เรื่องเซอร์ไพรส์แบบนี้ไม่ใช่ทางกูเท่าไร แต่กูรู้ว่ามึงชอบ” โรมันไม่ใช่คนโรแมนติกครับ นี่เป็นครั้งแรกมั้งที่มันทำเรื่องแบบนี้สำเร็จ หลอกผมซะแนบเนียนเลยละครับ
“กูรู้ ถึงได้ซาบซึ้งไง กูรักมึงนะโรม” ผมรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ ครับ โรมันมันเป็นเพื่อนรักของผม
“มา กูจูบที” แล้วมันก็ดึงร่างผมเข้าไปกอด ยื่นปากจู๋ ๆ มาเตรียมจะจูบ
“สัด! โรม ปล่อยยย” ผมเอนกายหนีจนแทบหงายหลัง สองมือก็ดันใบหน้าของมันจนสุดแรง
“น่านะ เมียจ๋า ผัวขอจูบหน่อย”
“ไม่ปล่อย กูต่อยนะ ปล่อยยยยย ไอ้โรมมมมม”
มันไม่ยอมปล่อย แต่ผมก็สลัดมันหลุดจนได้ ก่อนจะวิ่งหนีออกมาไกล ๆ เพื่อความปลอดภัย
พลั่ก!
แต่แล้ว ผมก็รู้สึกว่าร่างของผมปะทะเข้ากับกำแพงเนื้อหนังของใครบางคน
“พี่โยชิ!”
“คุณโปรด หนีอะไรมาครับเนี่ย ระวังหน่อย เดี๋ยวก็หกล้มหรอกครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
พี่โยชิหัวเราะอย่างเอ็นดู เพราะตอนนี้หน้าของผมคงจะเหวอมาก ก็ผมตกใจนี่ครับ นี่มันจะห้าทุ่มแล้ว พี่โยชิไม่น่าจะมาอยู่ตรงนี้ได้นะครับ
“พี่โยชิมาหาผมเหรอครับ ทำไมมาดึกจัง ไม่เห็นโทรบอกก่อน”
“ก็เห็นสนุกอยู่กับเพื่อน ๆ พี่ก็เลยไม่อยากขัดจังหวะน่ะ”
“แสดงว่ามาถึงนานแล้วเหรอครับ”
“ก็เวลาปิดร้านนั่นแหละครับ”
“ฮะ? แล้วทำไมไม่เข้าไปล่ะครับ รอทำไมตั้ง 2-3 ชั่วโมง” ผมรู้สึกผิดมากเลยครับ ที่ทำให้พี่โยชิรอนานขนาดนั้น
“ไม่เป็นไรหรอกครับ พี่แจ้งนายแล้ว นายสั่งให้รอ”
“หมายความว่ายังไงครับ?” ใจผมหล่นลงไปถึงตาตุ่ม ขนาดรู้ว่าพี่โยชิรอ ผมยังรู้สึกผิดขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าคุณปานเทพนั่งรออยู่ในรถ
ผมมองเลยไปที่รถหรูสีดำคันคุ้นตาด้วยใบหน้าซีดเผือด
“นายไม่ได้มาด้วยหรอกครับ”
เฮ้อ! ผมพ่นลมออกมา ค่อยใจชื้นขึ้นมาหน่อย
“แต่นายให้มารับคุณโปรดครับ”
“รับผม ไปไหนเหรอครับ?”
“นายสั่งให้พี่มารับคุณโปรดไปส่งที่คอนโดของนายน่ะครับ แต่อย่าถามนะว่าไปทำไม อันนั้นเอาไว้คุณโปรดถามนายเองก็แล้วกัน”
คุณปานเทพให้พี่โยชิมารับผมไปส่งที่คอนโดอย่างนั้นเหรอครับ หรือว่า?...
แต่…พอไวน์ขาวเข้าไปเจอกับหอยนางรมที่นอนรออยู่ในกระเพาะ ร่างกายของผมก็เกิดปฏิกิริยาบางอย่าง ผมนั่งบิดกายอย่างทรมานจนคุณปานเทพที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ผิดสังเกต“เป็นอะไรไป หืม? ทำไมหน้าแดง เมาแล้วเหรอ?” เสียงนุ่มเอ่ยอยู่ใกล้ ๆ หู พร้อมกับวงแขนแข็งแรงที่โอบมาหลวม ๆ ผมส่ายหน้าช้า ๆ เป็นเชิงว่าไม่… ผมไม่ได้เมา แต่ผม…อื้อ… สงสัยหอยนางรมมันคงออกฤทธิ์แล้วละครับ ผมอยากจะเรียกเชฟมาถามเหลือเกินว่าเลี้ยงหอยนางรมด้วยยาปลุกเซ็กซ์หรือไง ทำไมร่างกายของผมมันถึงได้“อื้อ… คุณหนึ่ง” ผมรีบเบียดกายเข้าไปใกล้คนตัวใหญ่ ยกขาขึ้นไขว่ห้างเพื่อปกปิดสิ่งที่มันบวมใหญ่ในหว่างขา “ผม… อื้อ!”หูของผมอื้อไปหมดแล้วครับ สายตาที่พร่าเลือนมองเห็นราง ๆ ว่าคนอื่นกำลังพูดคุยหยอกเย้าคุณขั้นเทพกันอย่างสนุกสนาน แต่หูของผมมันไม่ได้ยินอะไรเลยครับ“คุณหนึ่ง ผม… อื้อ ผมไม่ไหวแล้ว”คุณปานเทพเหมือนจะดูออกแล้วครับว่าร่างกายของผมเริ่มผิดปกติส่วนผมก็เริ่ม…ยกสองแขนขึ้นโอบรอบคอคนตัวใหญ่ แล้วก็บดเบียดกายเข้าหาอย่างไม่อายใคร ใบหน้าหวานแหงนเงย โหนตัวขึ้นไปควานหาริมฝีปากหยักอย่างต้องการ ผมควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วครับ“โปรด เดี๋ยว ใจเย็น ๆ หายใจเข
คุณปานเทพกะเวลาได้เป๊ะมากครับ พอเราทั้งสองอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เชฟจอห์นก็กำลังรังสรรค์เมนูสุดพิเศษสำหรับมื้อเที่ยงพอดีเลยครับและเนื่องจากแดดเมืองไทยแรงเข้าใกล้จุดเดือดไปทุกที บรรดาเดอะแก๊งก็เลยย้ายที่เข้ามานั่งในซาลูนผมนั่งเบียดบนเบาะเดียวกันกับคุณปานเทพ กลัวน้อยหน้าพี่อคินครับ เพราะรายนั้นขึ้นไปเกยอยู่บนตักคุณอินทัชนานแล้วห้องมันแคบครับ นั่งเบียดกันนิด ไม่มีอะไรหรอกครับ แหม!!!มาสนใจเมนูอาหารตรงหน้ากันดีกว่าครับ ความพิเศษของมื้อนี้ก็คือ ไม่มีใครมีสิทธิ์รีเควสต์อะไรทั้งนั้นครับ เชฟจอห์นรังสรรค์เมนูอะไรให้ใครก็ต้องกินอันนั้น ห้ามเลือก!!!ผมมองตามจานสีดำเงาใบใหญ่เกือบเท่าถาด แต่มีกุ้งตัวใหญ่ขดตัวนอนอยู่ตรงขอบจานนั้น 2-3 ตัว บวกกับก้อนกลม ๆ สีดำตรงกลางกับมะม่วงสุกอีกไม่กี่ชิ้น แล้วก็ลุ้นว่ามันจะเป็นของใคร“Prawn with Tamarind Sauce and Grilled Foie Gras & Mango สำหรับคุณสามครับ”ว้าว! โชคดีจังครับที่กุ้งราดซอสมะขามนั่นมันไม่ใช่ของผม เพราะผมว่าผมไม่อิ่มอะ ถึงแม้จะเสิร์ฟคู่กับฟัวกราส์ที่ผมชอบก็เถอะ“Crispy Pork in Red Curry, Sea Bass Fillet in Banana Leaf, and Grilled Australian Lamb Chop
ไม่อยากเชื่อเลยครับว่าผมกับคุณปานเทพเทียวไปเทียวมาระหว่างกรุงเทพกับเกาะพันดาวนับครั้งไม่ถ้วน แต่ผมก็ยังไม่ได้ Snorkelling กับเขาสักทีวันนี้แหละครับ วันฟ้าสวยทะเลใส บรรยากาศเป็นใจสุด ๆ แถมยังเป็นวันรวมพลเหล่าแก๊งเทพที่พากันมาล่องเรือยอชต์อีกด้วยแต่บรรดาชาวแก๊งเขาดำน้ำกันจนเบื่อแล้วละครับ ก็เลยไม่มีใครยอมลงทะเลกับผม เอาแต่นั่งก๊ง เอ๊ย! นั่งจิบไวน์กันอยู่บนดาดฟ้าเรือโน่นแต่ก็ดีครับ เพราะผมจะได้สวีตวี้ดวิ้วกับหวานใจสองคน ง่อว!!!“เอาใส่ไว้แบบนี้ กัดตรงนี้ไว้ แล้วลองหายใจทางปากดู”ผมกัดปากท่อที่ล็อกติดกับหน้ากากดำน้ำไว้ ดันปากครอบไว้รอบไรฟัน ก่อนจะซ้อมหายใจทางปากอย่างที่คุณปานเทพสอนซ้อมอยู่ไม่นาน ผมก็มั่นใจครับ“ลงเลยครับคุณหนึ่ง ผมทำได้แล้ว”“แน่ใจนะ” เมื่อผมพยักหน้าว่ามั่นใจมาก คุณปานเทพก็จัดแจงสวมหน้ากากจัดตำแหน่งท่อหายใจให้เอียง 45 องศา แล้วเราสองคนก็ค่อย ๆ หย่อนตัวลงไปในน้ำแต่ยังไม่ทันจะเห็นอะไรเลยครับ หน้ากากของผมก็ขึ้นฝ้า แถมน้ำก็ย้อนเข้าปากเข้าจมูกเต็มไปหมด “แคร่ก ๆๆๆๆ”คุณปานเทพรีบช่วยถอดหน้ากากออก ก่อนจะเอามันลงไปวน ๆ ในน้ำให้หายฝ้า พลางก็มองหน้าผมยิ้ม ๆ“เป็นไง? ไหวมั้ยเรา”
วันนี้ที่อ่าวรีพัลส์เบย์มีผู้คนค่อนข้างบางตา อาจเป็นเพราะไม่ใช่วันหยุด และเป็นช่วง Low Season แต่ก็ดีแล้วละครับ เพราะเราจะได้ไม่ต้องเบียดกับผู้คนมากมายผมกับคุณปานเทพยืนอยู่ตรงหน้าเทพจันทราที่เราเคยมาขอพรด้วยกัน วันนี้ผมจะมาแก้บนครับ แต่จะเรียกว่าแก้บนก็อาจไม่ถูกต้องนัก เพราะวันนั้นผมไม่ได้บนบานศาลกล่าวแต่อย่างใด เพียงแต่ผมบอกท่านไว้ว่า คนนี้ผมจองผมหันไปมองคุณปานเทพที่กำลังยืนหลับตาพึมพำอะไรบางอย่าง จะขออะไรท่านอีกนะผมเอาริบบิ้นสีแดงมาเขียนขอบคุณเทพจันทรา แล้วก็ลงชื่อผมกับคุณปานเทพกำกับไว้ผมชะเง้อจนคอแทบหัก อยากรู้ว่าคนข้าง ๆ เขียนอะไรลงไปบนริบบิ้น แต่ก็ไม่สำเร็จครับ เพราะคนตัวใหญ่พยายามเอาไหล่มาบังไว้“ชิ! ไม่ดูก็ได้” ผมลุกหนีเอาริบบิ้นไปพันไว้รอบองค์เทพ รีรอให้คุณปานเทพเดินมาสมทบแต่รายนั้นพันริบบิ้นไว้สูงลิ่ว ผมเขย่งจนสุดปลายเท้าก็มองไม่เห็นว่าเขียนว่าอะไรว้อย!!! ความลับเยอะจริง!ผมบู้หน้าอย่างสุดเซ็ง เขย่งจนเมื่อยเท้าก็มองไม่เห็น ก็เลยถอดใจเดินออกมายืนรออยู่ห่าง ๆ ไม่นานร่างสูงก็เดินมาสมทบ“ไปไหนต่อกันดี”“เหลือเวลาอีก 2 ชั่วโมงเอง ไปหาอะไรอร่อย ๆ กินกันมั้ยครับ” ผมรีบเสนอคนต
บริษัท PP Solution ในเครือ Leevanit Group ภายใต้การบริหารงานของโปรดปราณอยู่ตัวอย่างรวดเร็วทั้งที่เพิ่งเปิดบริษัทได้ยังไม่ถึงปี ทั้งนี้ทั้งนั้นเป็นเพราะโครงสร้างของบริษัทที่ถูกวางไว้อย่างดีจาก ‘ท่านประธาน’คุณเฮลเลอ สมชาย และโปรแกรมเมอร์มือดีอีกมากมายถูกซื้อตัว เอ๊ย! ถูกเชิญให้มาร่วมงานกับ PP Solution ทุกงานที่บริษัทเล็ก ๆ นี้ประมูลมาได้ล้วนประสบความสำเร็จและเป็นที่ยอมรับในวงการภายในเวลาอันรวดเร็วแต่…ดูเหมือน CEO ของ PP Solution จะไม่ค่อยพอใจสักเท่าไร“เป็นอะไร ฮึ?” จนท่านประธานต้องเอ่ยปากถาม“ก็คุณหนึ่งอะ” โปรดปราณกระฟัดกระเฟียดใส่“ฉันทำไม?”“คุณหนึ่งไม่ยอมให้ผมทำงาน ผมแทบไม่ได้ทำอะไรเลย จะทำอะไรก็มีคนแย่งไปทำหมด ผมอุตส่าห์ตั้งใจเรียนกว่าจะจบมาได้ ไม่คิดจะให้ผมใช้วิชาความรู้บ้างเลยหรือไงครับ” คนตัวเล็กบ่นเสียยืดยาวก็ดูเอาเถอะ โปรดปราณเพิ่งมารู้ทีหลังว่า ไม่ว่าเขาจะตกลงร่วมงานกับคุณเฮลเลอ หรือ คุณปานเทพ ก็ไม่ต่างกัน เพราะคุณเฮลเลอถูกคนเจ้าแผนการซื้อตัวมารอไว้แล้ว แล้วยังจะมีสมชาย คนที่โปรดปราณยกให้เป็นอัจฉริยะ แค่มีสองคนนั่น PP Solution ก็ไม่จำเป็นต้องมีเขาก็ได้“ฉันให้เธอเป็นผู้บร
ในขณะที่เบื้องล่างเสียวจนต้องร้องคราง โยชิก็โดนล็อกต้นคอให้โน้มใบหน้าลงไปรับจูบดูดดื่มจากคนที่นอนหงายอยู่บนเตียงลิ้นร้อนชอนไชเข้ามาอย่างหื่นกระหายราวกับอดอยากมาแรมปี ทั้ง ๆ ที่ทั้งสองเพิ่งห่างกันเพียงสัปดาห์เดียวก่อนที่คุณโปรดปราณจะเข้ามาในชีวิตของเจ้านาย ทั้งสองเป็นคู่หูที่คอยรับใช้ใกล้ชิดปานเทพ ไปไหนก็ไปด้วยกันตลอดเวลาแต่ช่วงหลังโยชิมักได้รับมอบหมายให้ดูแลคุณโปรดคนโปรดของเจ้านาย ทั้งสองจึงต้องห่างกันอยู่บ่อย ๆ โยชิเต็มใจที่จะดูแลโปรดปราณ แต่เสียดายอย่างเดียวก็เรื่องนี้นี่แหละดังนั้นเมื่อมีโอกาสได้อยู่ด้วยกัน มีหรือที่ทั้งสองจะปล่อยผ่าน ในห้องน้ำเมื่อกี้นี้มันแค่ออร์เดิร์ฟ ตอนนี้แหละที่พวกเขาจะช่วยกันเสิร์ฟจานหลัก!เนิ่นนานกว่าทั้งสองจะผละริมฝีปากออกจากกัน ถึงตอนนั้นทั้งคู่ก็ปากบวมเจ่อ“โยชิ กูอยากดู” ไนท์ร้องขอด้วยสายตาหวานเยิ้ม อีกคนก็เข้าใจความหมายรีบกลับหัวกลับท้ายทันทีเมื่อโยชิจัดท่าเรียบร้อย ร่องสีสวยที่มีหางเสือดาวเสียบอยู่ก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้า ไนท์มองช่องทางที่กำลังสั่นระริกน้ำลายสอ ก่อนจะคว้ารีโมตมากดเพิ่มแรงสั่น“อ๊ะ อื้อ!” คนตัวเล็กแหงนเงยใบหน้าด้วยความซ่านเสียว ก่อนจะ







