Masukในศตวรรษที่ 25 พ.ศ 2561 ในยุคศตวรรษปัจจุบัน เกิดมี วิวัฒนาการของเทคโนโลยีไปเรื่อยเปื่อย ตามหลักการของยุคสุริยชาติชน ดังนั้น จึงเกิดมี ชาวประชากร และ นักเรียนและบริษัทและพนักงานต่างๆ ที่เกิดขึ้น มากมายในบนโลกนี้ โดยการสร้างบุคลากรและประชาชน โดยการสร้างบริษัทและตึกสูงๆที่ยาวออกไปและสถานที่พักอาศัยอพาร์ทเม้นท์หรือบ้านเช่า ดังนั้น ชาวประชากรทั้งหลาย จึงได้เกิดมา เพื่อทำการค้าและเทคโนโลยีใหม่ๆและใช้ความคิดในความสร้างสรรค์ กันใหม่ๆ ดังนั้น เราทุกคนจึงได้เกิดการมีความคิดและความสร้างสรรค์ในผลงานของตัวเองดังเช่น คนในตระกูล เจียหยง 4 ตระกูลเจียหยงซีเป็นตระกูลที่โด่งดังในทั่วโลกอาณาจักรของในเมืองจีนดังนั้นมีทั้ง บ่อน้ำมันและร้านอาหารต่างๆ ตามทุกสถานที่ในของเขตหน่วยเจียงดังนั้น ในตระกูลนี้ซึ่งมีลูกชายเพียง 2 คน ดังนั้น เขาจึงคิดว่า การที่ได้เรียนจบต่างประเทศทั้งคู่และมาประสานงานต่อกับพ่อของเขานั้นซึ่งเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเขาทั้งสองคนคนหนึ่งดูแลในเหมืองน้ำมันอีก 1 คนดูแลในบริษัทในพื้นที่ในเครือข่ายของเชียงใหม่ และในประเทศเยอรมันดังนั้นพ่อของเขานั้นจึงเกษียณงาน
Lihat lebih banyak“Don’t move.”
Jace Maddox froze when he heard the voice behind him. His hand hovered over the espresso machine. It was just past four in the morning, his usual hour for coffee. But the night had been ruined, and so had his routine.
He turned slowly, eyes meeting the masked man standing in his kitchen. The intruder was tall, dressed in black, holding a knife like he knew how to use it. Jace stayed calm. He always did.
“I don’t keep money here,” he said. “And I don’t panic. So whatever you want, say it now.”
The man didn’t answer. He stepped forward, blade raised.
But before the knife could reach Jace, someone slammed into the attacker from the side. The man was pinned down with brutal force. The knife clattered to the marble floor. Grunts filled the room as the two men struggled, but it ended quickly.
The masked man didn’t get back up.
Jace stood frozen for a second before the other man rose to his feet, breathing heavily.
He was taller than Jace. Strong. Sharp hazel-green eyes locked onto him.
“Are you hurt?” he asked.
Jace stared at him. “Who are you?”
“River Hale. Private security. Your team hired me.”
“You weren’t supposed to start until Friday.”
River’s face stayed unreadable. “I started early.”
Jace’s gaze dropped to the unconscious man on the floor. “You think this was random?”
“No,” River said. “I think someone’s coming after you.”
The police showed up twenty minutes later. So did Sasha Lin, Jace’s PR manager. She looked like she hadn’t slept, which she hadn’t, and cursed all the way into the living room.
“Jesus, Jace, you couldn’t just stick to boring scandals?”
Jace sat on the arm of his leather chair, sipping his untouched espresso. “I didn’t invite him in.”
“You know what’s worse than a break-in at 4 a.m.? A viral video of your bodyguard tackling someone in your penthouse, and covering your body like he’s protecting his boyfriend.”
Jace blinked. “What?”
“Yeah. That neighbor from the building across yours? They filmed the whole thing. It’s everywhere. T*****r. TikTok. YouTube. People are shipping you two already.”
“I don’t even know him,” Jace muttered.
River, standing by the wall, didn’t react.
Sasha flipped her laptop around and hit play. A grainy video showed River lunging, tackling the masked man, then bracing one arm protectively across Jace's chest as he shielded him. The frame froze on that image.
“Look at this,” Sasha said. “It’s gold for drama. Bad for your image.”
“It’s a misunderstanding,” Jace said flatly.
Sasha raised an eyebrow. “To you, sure. But to the internet? It’s a romance novel in motion.”
“I’m not interested in playing pretend.”
“You don’t have much of a choice,” Sasha snapped. “Crane’s been circling for months. He’ll use this to raise hell at the board meeting. He’ll call you reckless, unstable, secretive….”
“I am secretive,” Jace muttered.
“Exactly! That’s the problem. People fear what they don’t understand. Right now, you look like a recluse billionaire caught up in a midnight tryst with his hired muscle. We have to give them a cleaner version of the story.”
“Then deny it,” River said flatly. “This fake rumor? Just shut it down.”
Sasha glanced at him. “We could. But that won’t stop the fire. If we deny it now, it’ll look like we’re hiding something.”
Jace frowned. “So what’s the alternative?”
“We give them what they want,” Sasha said. “We play along. Just for a while. A fake relationship. Make you look more human, more relatable. The investors will calm down.”
Jace stared at her. “You want me to pretend to date my bodyguard?”
“Only until things settle. A couple of hand-holding moments, maybe an interview. You don’t even have to talk much. Just... smile occasionally.”
River snorted. “He doesn’t even know how to do that.”
“I do,” Jace said defensively.
River tilted his head. “When? In your sleep?”
Sasha waved her hands between them. “See? This banter? People will eat it up.”
“I don’t like manipulation,” Jace said.
Sasha exhaled. “It’s PR, not manipulation. We’re painting a picture that makes you look like less of a machine and more like a man.”
Jace hated attention. But he hated losing control more.
He turned to River. “Would you agree to this?”
River’s expression darkened. “Do I have a choice?”
“You can walk. I won’t stop you.”
River was silent for a long moment. He looked down at the unconscious man again, then back at Jace.
“What do I have to do?” he asked.
“Public appearances,” Sasha cut in. “Photos. A few events, maybe a cozy moment or two and definitely no more saving him shirtless, no matter how good the lighting is.”
River ignored her. “This isn’t what I signed up for.”
“No,” Jace agreed. “But someone broke in with a knife. That wasn’t random. You think this is just about PR? I want to know who sent him. Why now.”
River’s jaw tightened. “Then we’re on the same page. I’ll fake it. But only because someone’s clearly after you. And I want to know why.”
Later that night, Sasha sent out a carefully crafted press release confirming the “relationship.” The media ran with it. Jace’s stock stopped falling. Crane didn’t say a word. Not yet anyways.
River stood in front of Jace, arms crossed, eyes hard.
“This wasn’t the plan,” he said.
“No,” Jace replied. “It’s better than being seen as weak.”
River stepped closer, voice low. “You want to fake this? Fine. But let’s get one thing straight…..”
Jace looked up at him. “What?”
River’s eyes narrowed. “I don’t fall for men like you.”
ๅ หลังจาก ชลธีและ หญิงชิน เขาทั้งสองคนได้แต่งงานกัน อย่างมีความสุขล้นหลาม เขาทั้งสองคน ให้คำมั่นสัญญากันว่า จะอยู่ด้วยกันตลอดไป ส่วนซีหยวน ก็ได้มีสาวน้อยคู่ใจ ที่บอกว่าเป็นน้องสาวจริงๆนั้น เธอเป็นคนรักของซียูนั้นเอง เธอชื่อ หนิงเอ๋อ ก่อนที่ซีอยู่วันนั้นจะเปิดตัวเขาได้บอกทุกคนว่าเขากำลังจะแต่งงานเช่นกันเขาอยากให้ทุกคนร่วม ความยินดีกับเขารวมทั้งแม่และพ่อของเขาด้วยทันที วรเจตน์ สวัสดีครับทุกคน อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาเลยนะ ผมก็ไม่รู้ว่าตอนนี้แม่ของผมเป็นยังไงบ้าง ผมสงสารแกจริงๆ ถ้าแม่ผม ไม่ทำตัวแบบนี้ตั้งแต่ทีแรกก็คงไม่เป็นเช่นนี้ ที่พูดแบบนี้ คงลำบากใจแย่เลย ซีหยวน อะไรก็ไม่แน่นอนหรอกครับ พี่เจษ คนเราทำอะไรไว้ จะได้อย่างนั้นนะครับพี่ ผมคิดว่า การที่แม่ หรือน้าดุดาเป็นแบบนี้ มันก็อาจจะเป็นแค่เพียง ฟ้าสวรรค์ดลบันดาลให้เป็นแบบนี้มากกว่านะคะพี่พี่เจษครับขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง ที่พี่ช่วยผม แล้วผมก็ขอโทษด้วยนะครับพี่ ส่วนเจ้าน้องชายของพี่ ผมไม่ติดค้างค่าอะไรแล้วล่ะครับ ผมก็เห็นเป็นน้องชายคนหนึ่งเหมือนกัน เขาก็เคยทำงานอยู่กับผม ถึงเขาจะเคยโกรธโกงแต่ตอนนี้เขาเพิ่งออกจากคุกมาเขาก็คงไม่มีที่พ
บ บ้านหลิวชิน หลังจากที่เขาทั้งสองคนนั้นได้แต่งงานกัน แต่มีความสุขล้นหลามแบบนั้นเขาก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่ได้มีสามีที่อยู่เคียงข้างอย่างชลธี หรือเซนโจ ดังนั้นเขาจึงคิดว่านี่แหละคือชีวิตของเขาเขาต้องดำเนินสู้ต่อไปในอนาคตอีกยาวไกลดังนั้นเขาจึงถอดเสื้อผ้าและ กำลังจะไปอาบน้ำดังนั้นชลธีก็เดินเข้ามาในห้องหอทันทีโดยที่ไม่พูดอะไรดังนั้นซึ่งโอบกอด หลิวชิน ด้วยความคิดถึงทันที หลิวชิน อะไรของนายกันเนี่ย ปัดโธ่เอ๊ยก็คืนนี้มันคืนเข้าหอกันไม่ใช่หรือยังไงกันเล่าฉันเหนียวตัวน่ะ นายมากอดฉันแบบนี้ นายไม่เหนียวตัวหรือไงจะเล่า ฉันว่าฉันจะไปอาบน้ำแล้วนะ แล้วนายเนี่ย มากอดฉันแบบนี้ นายคิดอะไรอยู่แล้วใช่ไหมเนี่ย ปัดโธ่เอ้ย สมองนายนี่คิดแต่เรื่องมันเตือนจริงๆ ชลธีหรือแซนโจ อะไรกันเล่า เพิ่งจะแต่งงานกันเดี๋ยวนี้บ่นแล้วหรอ ฉันก่อนนายนิดหน่อยก็ไม่ได้หรือไง ก็เพิ่งจะแต่งงานกันนี่นา เรื่องอาบน้ำน่ะอาบด้วยกันก็ได้นี่นาแล้วทำไมนายจะต้องมาบ่นฉันด้วยเล่าโธ่เอ้ย จนนายเป็นภรรยาซะนี่นา อย่างน้อยเราก็ต่างอยู่ด้วยกันมาตลอดเวลา แล้วตลอดเวลาเนี่ยที่ฉันคอยอยู่เป็นเ
หลังจากที่เขาทั้งสองคนนั้นก็ได้ผ่านเรื่องพ้นและร้ายมาด้วยกันตลอดเวลาไม่ว่าจะเรื่องดีหรือเรื่องร้ายเขาทั้งสองคนก็ฝ่าฟันกันมาด้วยกันตลอดความรักนี้เอาชนะทุกสิ่งทุกอย่างได้จริงๆดังนั้นเขาเราสองคนจึงได้ไปลองชุดแต่งงานที่ร้านมีพุดดิ้งอีกครั้งและถ่ายรูปโพสต์วู้ดดี้อีกครั้งดังนั้นจึงถึงในวันจริงเขาทั้งสองคนนั้นก็ได้มีของชำร่วยเพียงเล็กๆน้อยๆเพื่อที่จะได้แจกคนของชำร่วยของเขานั้นเป็นรูปพวงกุญแจที่เป็นรูปถ่ายคู่จะให้กับคนในงานมีทั้งคนในครอบครัวและคนที่เป็นพนักงานและทั้งบริษัทที่เป็นแขกรับเชิญเข้ามาในร่วมงานแต่งเขาทันทีและลูกชายคนโตของทุกดาวเขาก็ยังไม่เคยลืมที่จะเชิญเข้ามาในงานแต่งดังนั้นคนที่โดนถูกลืมก็คือจะแบบและรูปดาวทั้งสองคนนั้นกลายเป็นคนเร่ร่อนไม่มีที่จุดยืนและโดนหลอกใช้เงินจนหมดตัวสิ้นประดาดุจดาวกลับมาจากประเทศไทยและโดนปล่อยให้เป็นอิสระเป็นคนไม่มีที่อยู่และสติของเธอฟันเฟืองตอนนั้นเธอจึงมีคนมองว่าเธอเหมือนเป็นคนบ้าคนไม่มีสติประสงค์มันชัญญะไม่ครบถ้วนดังนั้นลูกชายของดาวก็เป็นไอ้ลูกขี้คุกอะไรต่างๆกันพี่ชายตัวเองนั้นเห็นแล้วสังเวทนาก็เลยให้เขากลับมาดูแลอยู่ที่บ้านและคอยดูแลแม่ตัวเองว่าเขารู้ว่าจ
หลังจากที่เรื่องงานดินเนอร์จบลงหลิวชินและชลธีหรือเซนโตก็ได้ฟังเรื่องราวจากเลขาที่เกิดขึ้นในเมื่อคืนดังนั้นเขาจึงทราบรู้มาว่าคนที่สั่งการเรื่องนี้คนร้ายได้สารภาพออกมาหมดแล้วคนเราได้สั่งสารภาพขึ้นมาว่าคนที่จ้างทำคือคุณหญิงดุจดาวซึ่งเป็นน้องสาวของแม่ของหลิวซินเธอเครียดแค้นกับสิ่งที่หลิวชินและชลธีได้ทำกับเธอไว้เธอเปิดปลงเกี่ยวกับการหุ้นส่วนและรายชื่อหุ้นส่วนทั้งหมดของลูกชายดังนั้นเธอเจ็บใจเธอหนีไปต่างประเทศเธอกลัวที่จะตำรวจจะจับเธอได้ดังนั้นเธอจึงตอบพาสปอร์ตไปที่สิงคโปร์ทันทีดังนั้นตัวเธอคิดเพียงแค่ว่าตัวเธอนั้นจะทำงานนี้สำเร็จเธอนั้นจะจับคู่ให้กับหลานชายตัวเองได้อย่างสมบูรณ์โดยเป็นการจับคู่แก้แค้นจึงดังนั้นเธอจึงสั่งให้ลูกน้องของเธอให้ไปพาตัวคุณชายเหยาและเธอพูดถึงเรื่องนี้จนทำให้มีเรื่องเกิดการค้าขายมนุษย์มากขึ้นมีเรื่องเกิดการค้าขายมนุษย์ในครอบครัวเธอบอกว่าหรือชินเป็นคนหน้าตาดีหรือชินเป็นคนที่เก่งธุรกิจทุกอย่างเขาจึงแนะนำหรือชิ้นให้กับคนในตระกูลเยาว์รู้ดังนั้นเขาจึงขายหรือชิ้นให้ในราคา 15 ล้านหยวนดังนั้นตอนนี้เธอจึงเป็นหนี้หัวโตไม่มีใครช่วยเธอได้แม้กระทั่งลูกชายคนโตก็ไม่สามารถช่วยเธอได้เ
หลังจากที่เขาทั้งสองคนก็ได้คุยและปรึกษากันดังนั้นเท่าที่สั่งให้ ก็เลขานั้น ไปแอบสืบเรื่องราวของลูกชาย ของลูกดาว คือทราบว่าลูกชายของดุจดาวนั้น ได้รีบแอนกลับมาจากต่างประเทศ ดังนั้น คุณเลขา จึงแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง และกลับไปรายงาน หรือชิน ดังนั้นจึงได้ยินเสียง โทรศัพท์ ของดุจดาว ที่คุยกับ ลูกชายคนเล็
หลังจากที่หลิวชินและชลธีหรือเซนโจก็ได้รีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะไปที่โรงแรมหรือหยวนในดังกล่าวนั้นเขาทั้งสองคนกำลังขับรถออกจากสถานที่ที่ 1 ก็คือบ้านดังนั้นเขาจึงยังไม่ทันระวังมีรถรถ 1 รถติดเสนอตามมาขัตัวเขาทั้งสองนั้นจึงรีบเข้าไปที่โรงแรมหรือด่วนทันทีและทานอาหารอย่างกันละเอร็ดอร่อยเขาทั้งสองคนมีคว
หลังจากที่ดุจดาวหนีไปต่างประเทศตำรวจนั้นก็เสาะหาที่อยู่ของต่างประเทศของดุจดาวทันทีส่วนตลาดนั้นก็ได้ถูกเผยแพร่ในการเป็นที่หลอกลวงผู้บริโภคและหลอกลวงสหรัฐอเมริกาและต่างประเทศต่างๆที่ในการหลอกลวงและหลอกซื้อขายหุ้นดังนั้นสะใจที่เขาได้เผยแพร่ข้อมูลอะไรบางอย่างเกี่ยวกับหุ้นส่วนที่โดนรากถอนออกไปตัวเขานั
หลังจากที่เขาทั้งสองคนก็ได้พักผ่อนหย่อนกายกันจนถึงรุ่งเช้าในวันต่อมาตัวเขาทั้งสองคนนั้นจึงได้รีบทำการ ไปที่ร้านพรีเวดดิ้ง เพื่อเป็นการถ่ายภาพพรีเวดดิ้งในการชุดแต่งงานเขาทั้งสองคนนั้นจึงไปร้านอยู่แถว กาญจนบุรีทันที ในดังกล่าวซึ่งได้เป็นร้านค่อนข้างสวยและสถานที่ค่อนข้างดีสามารถจัดแต่งชุดพรีเวดดิ้งแ