LOGINในศตวรรษที่ 25 พ.ศ 2561 ในยุคศตวรรษปัจจุบัน เกิดมี วิวัฒนาการของเทคโนโลยีไปเรื่อยเปื่อย ตามหลักการของยุคสุริยชาติชน ดังนั้น จึงเกิดมี ชาวประชากร และ นักเรียนและบริษัทและพนักงานต่างๆ ที่เกิดขึ้น มากมายในบนโลกนี้ โดยการสร้างบุคลากรและประชาชน โดยการสร้างบริษัทและตึกสูงๆที่ยาวออกไปและสถานที่พักอาศัยอพาร์ทเม้นท์หรือบ้านเช่า ดังนั้น ชาวประชากรทั้งหลาย จึงได้เกิดมา เพื่อทำการค้าและเทคโนโลยีใหม่ๆและใช้ความคิดในความสร้างสรรค์ กันใหม่ๆ ดังนั้น เราทุกคนจึงได้เกิดการมีความคิดและความสร้างสรรค์ในผลงานของตัวเองดังเช่น คนในตระกูล เจียหยง 4 ตระกูลเจียหยงซีเป็นตระกูลที่โด่งดังในทั่วโลกอาณาจักรของในเมืองจีนดังนั้นมีทั้ง บ่อน้ำมันและร้านอาหารต่างๆ ตามทุกสถานที่ในของเขตหน่วยเจียงดังนั้น ในตระกูลนี้ซึ่งมีลูกชายเพียง 2 คน ดังนั้น เขาจึงคิดว่า การที่ได้เรียนจบต่างประเทศทั้งคู่และมาประสานงานต่อกับพ่อของเขานั้นซึ่งเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเขาทั้งสองคนคนหนึ่งดูแลในเหมืองน้ำมันอีก 1 คนดูแลในบริษัทในพื้นที่ในเครือข่ายของเชียงใหม่ และในประเทศเยอรมันดังนั้นพ่อของเขานั้นจึงเกษียณงาน
View More「お初にお目もじ|仕《つかまつ》ります」
目の前の少女にエーリックは一瞬で心を奪われた。
「グロラッハ侯爵の娘、ウェルシェでございます」
それは一分の隙もない|立礼《カーテシー》を披露する美少女だった。まさに貴族のご令嬢といった見事な所作である。
ところが、それでいてニッコリ笑うウェルシェは純真無垢そのもの。自然な笑顔は貴族令嬢とは程遠いもののようにエーリックには感じられた。
——ウェルシェ・グロラッハ侯爵令嬢。
幻想的な|白銀の髪《シルバーブロンド》、神秘的な|翠緑の瞳《エメラルド》、透き通る白い肌、折れそうなほど華奢な四肢……彼女のどれをとっても儚く、触れれば消えてしまいそうなほど現実感がない。
美しいだとか、可愛いだとか、そんな言葉で表現できない存在。
「妖精?」
エーリックは無意識に呟いていた。
(絵本から妖精の姫が迷い出てきたんじゃない?)
そんな絵空事をエーリックは本気で思った。
「あの……?」
見惚れて固まるエーリックに|妖精《ウェルシェ》が不思議そうに声をかけた。
(何やってんの)
エーリックはハッと我に返った。
「失礼しました。僕はマルトニア王国第二王子エーリックです」
そして、胸に手を当てると、優雅に一礼してみせた。すぐに立ち直れるのは、さすが王家で鍛えられた王子である。
「あなたのように可憐な姫君と婚約できるのは望外の喜びです」
それは型通りの世辞。
(ホント、めちゃめちゃ可愛い!)
だが、エーリックの顔から|溢《こぼ》れる微笑みと、口から漏れ出る言葉に含まれる熱は全て本物。
(こんな子が僕のお嫁さんになってくれるの!?)
彼は本心からウェルシェとの婚約を喜んだ。
エーリックも負けず劣らず美男子である。
少し癖のある金髪は彼の人柄を柔らかく見せ、澄んだ青い瞳は優し気で、十五歳になりたてのボーイソプラノと相まって天使のような美少年なのだ。
そんなエーリックの微笑みを受け、ウェルシェは赤く染めた頬を隠すように手を当てて小首を|傾《かし》げた。
「まあ、エーリック殿下はお世辞がお上手ですのね」
「まごう事なき本心です。僕は国一番の果報者ですね」
「私ごときに大袈裟ですわ」
「大袈裟ではありませんよ。あなたの前には美しい花達も恥じ入るでしょう」
いよいよウェルシェは真っ赤になった。
「ですが、それだけに国中の男達からやっかみを受けないか心配になります」
「殿下、もうそれくらいで」
恥ずかしがってウェルシェは両手で顔を隠す。白い肌に朱が刺す姿はあまりに可憐。
「エーリックです」
「殿下?」
「グロラッハ嬢には名前で……エーリックと呼んで欲しいのです」
「あっ、その……エーリック…様?」
ウェルシェがもじもじと上目遣いではにかむと、エーリックはグッと胸を押さえた。
「では、私の事もウェルシェ……と」
「えっと……ウェルシェ?」
「はい!」
エーリックがおずおずと名前を呼ぶと、ウェルシェはパッと花が咲くように笑った。
この瞬間、エーリックは恋に落ちた。
そもそも、この婚約は政略である。だから、エーリックはただの契約として相手のウェルシェに何の期待も感慨も抱いていなかった。
(僕は絶対|ウェルシェ《この子》と結婚する!)
だが、エーリックの頭から政略だとか利害だとか全てが吹き飛んでいた。
「今すぐ結婚できたらいいのに」
「まあ、エーリック様ったら」
ウェルシェがくすりと笑った。
エーリックの言葉を冗談と思ったらしい。彼女の笑顔は年相応に可愛くて、こんな一面もあるのかとエーリックは何度でも恋に落ちる。
「僕は本気ですよ?」
「あっ……その……私も早くエーリック様の……」
それは消え入りそうなか細い声だった。
だが、エーリックは聞き逃さなかった。
はにかんで|俯《うつむ》いたウェルシェは、か細い声で確かに囁いたのだ——「お嫁さんになりたいです」と。
——なんて可愛いんだ!
エーリックは完全ノックアウト。
もはや、彼は恋に恋する王子様。
(早くウェルシェと結婚したいな♪)
エーリックは浮かれきっていた。この絶世の美少女ウェルシェが、自分のお嫁さんになってくれる奇跡を神に感謝さえしていた。
だが、彼は気づいていなかった。
俯くウェルシェの口の端がつり上がっていることに。
彼女が拳を握り小さくガッツポーズしていることに。
ๅ หลังจาก ชลธีและ หญิงชิน เขาทั้งสองคนได้แต่งงานกัน อย่างมีความสุขล้นหลาม เขาทั้งสองคน ให้คำมั่นสัญญากันว่า จะอยู่ด้วยกันตลอดไป ส่วนซีหยวน ก็ได้มีสาวน้อยคู่ใจ ที่บอกว่าเป็นน้องสาวจริงๆนั้น เธอเป็นคนรักของซียูนั้นเอง เธอชื่อ หนิงเอ๋อ ก่อนที่ซีอยู่วันนั้นจะเปิดตัวเขาได้บอกทุกคนว่าเขากำลังจะแต่งงานเช่นกันเขาอยากให้ทุกคนร่วม ความยินดีกับเขารวมทั้งแม่และพ่อของเขาด้วยทันที วรเจตน์ สวัสดีครับทุกคน อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาเลยนะ ผมก็ไม่รู้ว่าตอนนี้แม่ของผมเป็นยังไงบ้าง ผมสงสารแกจริงๆ ถ้าแม่ผม ไม่ทำตัวแบบนี้ตั้งแต่ทีแรกก็คงไม่เป็นเช่นนี้ ที่พูดแบบนี้ คงลำบากใจแย่เลย ซีหยวน อะไรก็ไม่แน่นอนหรอกครับ พี่เจษ คนเราทำอะไรไว้ จะได้อย่างนั้นนะครับพี่ ผมคิดว่า การที่แม่ หรือน้าดุดาเป็นแบบนี้ มันก็อาจจะเป็นแค่เพียง ฟ้าสวรรค์ดลบันดาลให้เป็นแบบนี้มากกว่านะคะพี่พี่เจษครับขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง ที่พี่ช่วยผม แล้วผมก็ขอโทษด้วยนะครับพี่ ส่วนเจ้าน้องชายของพี่ ผมไม่ติดค้างค่าอะไรแล้วล่ะครับ ผมก็เห็นเป็นน้องชายคนหนึ่งเหมือนกัน เขาก็เคยทำงานอยู่กับผม ถึงเขาจะเคยโกรธโกงแต่ตอนนี้เขาเพิ่งออกจากคุกมาเขาก็คงไม่มีที่พ
บ บ้านหลิวชิน หลังจากที่เขาทั้งสองคนนั้นได้แต่งงานกัน แต่มีความสุขล้นหลามแบบนั้นเขาก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่ได้มีสามีที่อยู่เคียงข้างอย่างชลธี หรือเซนโจ ดังนั้นเขาจึงคิดว่านี่แหละคือชีวิตของเขาเขาต้องดำเนินสู้ต่อไปในอนาคตอีกยาวไกลดังนั้นเขาจึงถอดเสื้อผ้าและ กำลังจะไปอาบน้ำดังนั้นชลธีก็เดินเข้ามาในห้องหอทันทีโดยที่ไม่พูดอะไรดังนั้นซึ่งโอบกอด หลิวชิน ด้วยความคิดถึงทันที หลิวชิน อะไรของนายกันเนี่ย ปัดโธ่เอ๊ยก็คืนนี้มันคืนเข้าหอกันไม่ใช่หรือยังไงกันเล่าฉันเหนียวตัวน่ะ นายมากอดฉันแบบนี้ นายไม่เหนียวตัวหรือไงจะเล่า ฉันว่าฉันจะไปอาบน้ำแล้วนะ แล้วนายเนี่ย มากอดฉันแบบนี้ นายคิดอะไรอยู่แล้วใช่ไหมเนี่ย ปัดโธ่เอ้ย สมองนายนี่คิดแต่เรื่องมันเตือนจริงๆ ชลธีหรือแซนโจ อะไรกันเล่า เพิ่งจะแต่งงานกันเดี๋ยวนี้บ่นแล้วหรอ ฉันก่อนนายนิดหน่อยก็ไม่ได้หรือไง ก็เพิ่งจะแต่งงานกันนี่นา เรื่องอาบน้ำน่ะอาบด้วยกันก็ได้นี่นาแล้วทำไมนายจะต้องมาบ่นฉันด้วยเล่าโธ่เอ้ย จนนายเป็นภรรยาซะนี่นา อย่างน้อยเราก็ต่างอยู่ด้วยกันมาตลอดเวลา แล้วตลอดเวลาเนี่ยที่ฉันคอยอยู่เป็นเ
หลังจากที่เขาทั้งสองคนนั้นก็ได้ผ่านเรื่องพ้นและร้ายมาด้วยกันตลอดเวลาไม่ว่าจะเรื่องดีหรือเรื่องร้ายเขาทั้งสองคนก็ฝ่าฟันกันมาด้วยกันตลอดความรักนี้เอาชนะทุกสิ่งทุกอย่างได้จริงๆดังนั้นเขาเราสองคนจึงได้ไปลองชุดแต่งงานที่ร้านมีพุดดิ้งอีกครั้งและถ่ายรูปโพสต์วู้ดดี้อีกครั้งดังนั้นจึงถึงในวันจริงเขาทั้งสองคนนั้นก็ได้มีของชำร่วยเพียงเล็กๆน้อยๆเพื่อที่จะได้แจกคนของชำร่วยของเขานั้นเป็นรูปพวงกุญแจที่เป็นรูปถ่ายคู่จะให้กับคนในงานมีทั้งคนในครอบครัวและคนที่เป็นพนักงานและทั้งบริษัทที่เป็นแขกรับเชิญเข้ามาในร่วมงานแต่งเขาทันทีและลูกชายคนโตของทุกดาวเขาก็ยังไม่เคยลืมที่จะเชิญเข้ามาในงานแต่งดังนั้นคนที่โดนถูกลืมก็คือจะแบบและรูปดาวทั้งสองคนนั้นกลายเป็นคนเร่ร่อนไม่มีที่จุดยืนและโดนหลอกใช้เงินจนหมดตัวสิ้นประดาดุจดาวกลับมาจากประเทศไทยและโดนปล่อยให้เป็นอิสระเป็นคนไม่มีที่อยู่และสติของเธอฟันเฟืองตอนนั้นเธอจึงมีคนมองว่าเธอเหมือนเป็นคนบ้าคนไม่มีสติประสงค์มันชัญญะไม่ครบถ้วนดังนั้นลูกชายของดาวก็เป็นไอ้ลูกขี้คุกอะไรต่างๆกันพี่ชายตัวเองนั้นเห็นแล้วสังเวทนาก็เลยให้เขากลับมาดูแลอยู่ที่บ้านและคอยดูแลแม่ตัวเองว่าเขารู้ว่าจ
หลังจากที่เรื่องงานดินเนอร์จบลงหลิวชินและชลธีหรือเซนโตก็ได้ฟังเรื่องราวจากเลขาที่เกิดขึ้นในเมื่อคืนดังนั้นเขาจึงทราบรู้มาว่าคนที่สั่งการเรื่องนี้คนร้ายได้สารภาพออกมาหมดแล้วคนเราได้สั่งสารภาพขึ้นมาว่าคนที่จ้างทำคือคุณหญิงดุจดาวซึ่งเป็นน้องสาวของแม่ของหลิวซินเธอเครียดแค้นกับสิ่งที่หลิวชินและชลธีได้ทำกับเธอไว้เธอเปิดปลงเกี่ยวกับการหุ้นส่วนและรายชื่อหุ้นส่วนทั้งหมดของลูกชายดังนั้นเธอเจ็บใจเธอหนีไปต่างประเทศเธอกลัวที่จะตำรวจจะจับเธอได้ดังนั้นเธอจึงตอบพาสปอร์ตไปที่สิงคโปร์ทันทีดังนั้นตัวเธอคิดเพียงแค่ว่าตัวเธอนั้นจะทำงานนี้สำเร็จเธอนั้นจะจับคู่ให้กับหลานชายตัวเองได้อย่างสมบูรณ์โดยเป็นการจับคู่แก้แค้นจึงดังนั้นเธอจึงสั่งให้ลูกน้องของเธอให้ไปพาตัวคุณชายเหยาและเธอพูดถึงเรื่องนี้จนทำให้มีเรื่องเกิดการค้าขายมนุษย์มากขึ้นมีเรื่องเกิดการค้าขายมนุษย์ในครอบครัวเธอบอกว่าหรือชินเป็นคนหน้าตาดีหรือชินเป็นคนที่เก่งธุรกิจทุกอย่างเขาจึงแนะนำหรือชิ้นให้กับคนในตระกูลเยาว์รู้ดังนั้นเขาจึงขายหรือชิ้นให้ในราคา 15 ล้านหยวนดังนั้นตอนนี้เธอจึงเป็นหนี้หัวโตไม่มีใครช่วยเธอได้แม้กระทั่งลูกชายคนโตก็ไม่สามารถช่วยเธอได้เ