Share

บทที่ 2

Auteur: ซื่อจื่อปู้หง
ฉันหยิบโทรศัพท์ของลี่เจียงขึ้นมาดู

บนหน้าจอคือประวัติสนทนาระหว่างเขากับภรรยาของจางไห่เทา

จางไห่เทาคือเพื่อนร่วมชั้นสมัยเรียนมหาวิทยาลัย

ฉันเคยเจอภรรยมาของจางไห่เทาสองสามหน นับได้ว่าเป็นเพื่อนกัน

ในบทสนทนา ภรรยาของจางไห่เทาเล่าให้ลี่เจียงฟังว่าฉันกับจางไห่เทาแอบคบกัน

ตอนแรกลี่เจียงไม่เชื่อ จนกระทั่งภรรยาของจางไห่เทาส่งรูปภาพบางอย่างให้

เป็นรูปภาพกางเกงชั้นในแสนยั่วยวน

ซึ่งกางเกงชั้นในตัวนี้ฉันคุ้นตาอย่างมาก มันเหมือนตัวที่ฉันใส่ในคืนก่อนวันที่ลี่เจียงจะออกไปทำงานนอกสถานที่

ฉันคิดว่าเรื่องนี้อาจจะมีการเข้าใจผิด

จึงรีบอธิบาย “ลี่เจียง นี่ไม่ใช่กางเกงชั้นในของฉัน”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ลี่เจียงมีแต่จะโกรธหนักขึ้นกว่าเดิม

เขาเดินเข้ามาแย่งโทรศัพท์ไปจากฉัน แล้วกดอะไรสองสามครั้ง

จากนั้นก็ขยุ้มผมฉันให้เงยหน้าขึ้น แล้วจับโทรศัพท์มาจ่อตรงหน้า

“เธอดูดี ๆ สิวะ ถ้านี่ไม่ใช่เธอ แล้วคือใคร?”

เห็นเพียงรูปภาพอีกรูปหนึ่ง

บนกางเกงชั้นในมีคำว่า “ของลี่เจียงคนเดียว” ปักไว้ตรงขอบกางเกง

ทันใดนั้นมีเสียงดังสนั่นในหัวของฉัน ใบหน้าขาวซีดในชั่ววินาที

“นี่ นี่เป็นไปไม่ได้ กางเกงชั้นในตัวนี้หลังจากใส่ให้คุณดูฉันก็โยนทิ้งลงถังขยะ ทำไมถึง…”

ไม่นานฉันก็นึกขึ้นมาได้ ว่าเวลาปกติแม่สามีชอบขโมยเสื้อผ้าของฉัน

มีครั้งหนึ่งฉันเลิกงานเร็ว เปิดประตูเข้ามาก็เห็นแม่สามียืนเลือกชุดอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าของฉันในสภาพเปลือยท่อนล่าง

พอฉันถามหล่อน หล่อนก็บอกว่าเข้าผิดห้อง

หลังจากหล่อนเดินออกไป ฉันก็พบว่ากางเกงชั้นในลายลูกไม้ของฉันหล่นอยู่บนพื้น

หรือว่าแม่สามีเอาไปใส่?

ฉันเงยหน้าขึ้นพูดกับลี่เจียงว่า “ฉันรู้ว่าใครใส่ แม่ของคุณไง”

“สารเลว” ลี่เจียงระเบิดอารมณ์ออกมา ยกเท้าถีบเข้าที่ขาของฉัน “ใส่ร้ายใครไม่ว่า ยังจะมาใส่ร้ายแม่ฉันอีก แม่ฉันอายุปูนนี้แล้ว จะไปเก็บกางเกงชั้นในของเธอมาใส่ได้ยังไงหา”

ขาฉันพลันอ่อนยวบ ทรุดตัวคุกเข่าลงบนพื้น

เขายกมือขึ้น แล้วตบหน้าฉันอีกหลายครั้ง

แม่ฉันยืนร้อนใจอยู่ข้าง ๆ พลางยื้อแขนเขาไว้พร้อมขอร้องอ้อนวอน “เสี่ยวเจียง แกหยุดตีได้แล้ว มันต้องมีการเข้าใจผิดอะไรแน่ ๆ เรามานั่งคุยกันดี ๆ เถอะนะ”

“ไสหัวไป” ลี่เจียงผลักแม่ฉันออกอย่างรำคาญ

จนแม่ฉันหกล้มลงบนพื้น

“แม่” ฉันร้อนใจ จึงตะคอกใส่ลี่เจียง “ลี่เจียงคุณมันหมาบ้า แม่ฉันเจ็บเอวอยู่นะ คุณผลักแม่แบบนี้ พ่อฉันไม่ปล่อยคุณไปแน่”

พ่อของฉันเป็นเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย

เรื่องนี้ลี่เจียงก็รู้ดี

แต่ตอนนี้ลี่เจียงถูกความโกรธเข้าครอบงำสมองไปแล้ว

“การที่แม่ของเธอคลอดสิ่งของไร้ราคาแบบเธอออกมา หล่อนเองก็ไม่ใช่คนดีอะไรหรอก ไม่แน่พ่อของเธออาจจะต้องขอบคุณฉันก็ได้ที่ช่วยสั่งสอนแม่เธอแทนเขา”

ขณะนี้ เริ่มมีเพื่อนบ้านมารวมตัวอยู่หน้าบ้านของฉันแล้ว

“นี่มันอะไรกัน?”

“เหมือนลูกสาวเหล่าจี้จะคบชู้ล่ะ”

“ไม่หรอกมั้ง เหล่าจี้เป็นคนดีขนาดนั้น จะเลี้ยงลูกสาวให้เป็นคนแบบนี้ได้ยังไง”

ขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกัน ก็มีคนทนดูต่อไปไม่ไหว

ก้าวเข้าไปพูดกับลี่เจียงว่า “พ่อหนุ่ม มีอะไรก็พูดกันดี ๆ เถอะ คุณก็เห็นว่าเมียของคุณตั้งท้องอยู่ ลงไม้ลงมือกับผู้หญิงแบบนี้ไม่มีความเป็นลูกผู้ชายเลยนะ”

ลี่เจียงหันไปมองแล้วพูดอย่างดุร้าย “ตาแก่ เกี่ยวอะไรกับแกไม่ทราบ รอให้เมียแกมีชู้ก่อนเถอะฉันจะคอยดูว่าแกจะลงไม้ลงมือหรือเปล่า”

หลังจากด่าคนนั้นเสร็จ

ลี่เจียงก็ตะคอกใส่คนที่เข้ามามุงดูเหตุการณ์

“นี่มันเรื่องส่วนตัวในครอบครัว ต่อให้ตำรวจมา ฉันก็แค่โดนข้อหาใช้ความรุนแรงในครอบครัว ถ้าใครอยากเข้ามาร่วมวงหรือแจ้งตำรวจ รอฉันจัดการเรื่องในครอบครัวเสร็จก่อน แล้วเดี๋ยวตามไปถึงบ้าน”

ทันทีที่คำพูดนี้ถูกกล่าวออกมา

ฝูงชนก็สลายตัวด้วยท่าทีเหมือนไม่ใช่เรื่องของตัวเอง

“จี้โหรว เธอสวมเขาให้ฉันไม่พอ ยังจะให้ฉันเลี้ยงลูกของเธอกับมันอีกเหรอ เธอเห็นฉันเป็นไอ้โง่นักหรือไง?”

เขาจ้องมองมาที่หน้าท้องของฉันเขม็ง

ฉันไม่เคยเห็นลี่เจียงเป็นแบบนี้มาก่อน

เขาตอนนี้เหมือนสัตว์ร้าย นัยน์ตาเต็มไปด้วยไอสังหาร

ฉันกุมท้องตัวเองไว้โดยอัตโนมัติ แล้วกล่าวออกไปเสียงแผ่วเบา

“ที่รัก ฉันไม่ได้ทำผิดลับหลังคุณจริง ๆ ถ้าไม่เชื่อ คุณเรียกไห่เทามาถามก็ได้ ว่าตกลงแล้วใครเป็นคนใส่กางเกงในตัวนั้นไปขึ้นเตียงของเขา”

เขาแสยะยิ้มออกมา “ไห่เทางั้นเหรอ เรียกซะสนิทเลยนะ อยากให้จางไห่เทามาช่วยเธอสินะ แต่เธอคงต้องผิดหวังแล้วล่ะ เพราะภรรยาของจางไห่เทาก็พาคนไปดักเขาเอาไว้แล้วเหมือนกัน แม้แต่เขายังเอาตัวเองไม่รอดเลย”

ลี่เจียงเหลือบไปเห็นแส้เก้าท่อนที่พ่อฉันเก็บเอาไว้ในที่ไกล ๆ แล้วดึงมันออกมาจากกำแพง

เขาพันแส้รอบมือ แล้วถามฉัน “เธอกับจางไห่เทาไปแอบคบกันตั้งแต่ตอนไหน?”

ฉันส่ายหน้า “ฉันไม่ได้ทำจริง ๆ”

“ยังจะปากแข็งอีกเหรอ”

ลี่เจียงสะบัดแส้

ฉันหลับตาลงกรีดร้องเสียงแหลม

เสียงแส้ฟาดลงบนผิวเนื้อย่างรุนแรง แต่ฉันกลับไม่รู้สึกเจ็บปวดเลย

ทันทีที่ลืมตา ก็พบว่าแม่เอาตัวเข้ามาบังอยู่ตรงหน้า
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Latest chapter

  • กงเกวียนกำเกวียน   บทที่ 8

    พิธีกรรายการสมกับเป็นมืออาชีพในสถานการณ์เช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าข่าวซุบซิบของแม่สามีสามารถดึงดูดคนได้มากกว่าหล่อนจึงรีบถามเรื่องราวกับฉันฉันจึงต้องรับคำพูดของหล่อนด้วยการเล่าที่มาที่ไปของเรื่องนี้ออกไปโดยพูดเรื่องที่แม่สามีไปหาผู้ชายแต่ให้ฉันเป็นแพะรับบาปแทน จนสุดท้ายลูกชายหล่อนทุบตีฉันจนต้องแท้งลูกชั่ววินาทีนั้นไลฟ์ก็ระเบิดทันที“ทุบตีเมียตัวเองจนแท้งลูก? คนเราทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้ยังไง?”“มองแวบแรกฉันก็คิดว่ายัยป้านี่ไม่ใช่คนดีแน่ ๆ หน้าตาอย่างกับตัวร้ายแน่ะ”“นี่มันโคตรเร้าใจ ใส่กางเกงในลูกสะใภ้ไปหาชู้ สุด ๆ ไปเลย”แม่สามีกระวนกระวาย รีบใช้มือปิดกล้องเอาไว้แต่ก็สู้ตากล้องไม่ได้หล่อนจึงเบนเป้าหมายมาที่ฉัน“จี้โหรว แกชักจะมากเกินไปแล้วนะ พ่อแกใช้อำนาจในทางมิชอบจับลูกชายฉันเข้าคุกไม่พอ แกยังจะมาสร้างข่าวลือให้ฉันอีกเหรอ”ฉันกอดอกแล้วส่งเสียง “อ่อ” ออกมา “คุณบอกว่าพ่อฉันใช้อำนาจในทางมิชอบนี่มีหลักฐานไหม ฉันจะบอกให้นะ การที่คุณพูดจาใส่ร้ายหมิ่นประมาทเจ้าหน้าที่ตำรวจของประชาชนแบบนี้มีโทษติดคุกนะ คุณพูดผ่านไลฟ์ขนาดนี้นับเป็นหลักฐานได้หมดเลยนะ”เมื่อได้ยินคำพูดนี้ แม่สามี

  • กงเกวียนกำเกวียน   บทที่ 7

    ตอนที่ลี่เจียงถูกพาตัวออกไป เขาก็ยังเอาแต่พร่ำบอกรักฉันเมื่อนึกถึงเจ็ดปีที่ผ่านมาของฉันกับเขารวมถึงหมัดที่เขาชกฉันคำว่ารักนี้จริงแท้แค่ไหนฉันก็ไม่อาจแยกได้พอรู้ว่าลี่เจียงต้องติดคุก แม่สามีที่หายไปนานก็มาหาถึงประตูบ้านทันทีที่หล่อนเห็นฉัน ก็เริ่มขอร้องอ้อนวอน“เสี่ยวโหรว ฉันรู้ว่ามีเรื่องเข้าใจผิดเกิดขึ้นระหว่างเธอกับลี่เจียง ซึ่งความเข้าใจผิดนี้มีสาเหตุมาจากฉัน แม่ขอโทษ แม่ไม่ควรใส่กางเกงชั้นในของเธอแบบนั้น”หล่อนพูดพร้อมกับตบหน้าตัวเองไปด้วยท่าทีดูพูดจากใจจริงอย่างยิ่ง“เธอกับลี่เจียงอยู่ด้วยกันมานานหลายปี อย่าตัดขาดชีวิตคู่เพียงเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้เลยนะ”เมื่อได้ยินประโยคนี้ฉันก็โมโหขึ้นมาทันที “เรื่องเล็กน้อยแค่นี้งั้นเหรอ? ลี่เจียงฟาดหลังแม่ฉันจนเป็นแผลเหวอะหวะ แถมทำให้ฉันแท้งลูกอีก คุณยังมาบอกว่าเรื่องเล็กแค่นี้อีกเหรอ แล้วถ้าฉันใช้แส้เก้าท่อนฟาดหลังคุณจนเหวอะหวะบ้างจะเป็นยังไง?”แม่สามีถดถอยหลังไปหล่อนเริ่มเบี่ยงประเด็น “ลี่เจียงทำผิดจริง ๆ แต่ความผิดที่เขาทำก็ไม่ได้ร้ายแรงผิดมหันต์ขนาดนั้น พวกเธอยังหนุ่มยังสาว ถึงจะไม่มีลูกแล้วก็ยังอยู่บ้านด้วยกันได้ ในค

  • กงเกวียนกำเกวียน   บทที่ 6

    หลังจากปลดปล่อยอารมณ์ออกมาเสร็จแล้ว ลี่เจียงก็เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง“ต่อให้ไม่ได้เล่นชู้กับจางไห่เทา เธอก็ยังมีคนอื่นอยู่ดี ไม่อย่างนั้นเด็กในท้องของเธอมาจากไหน?”ฉันพูดอย่างเย็นชา “ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม แต่เด็กเป็นลูกของคุณ”“ไม่มีทาง ไม่มีทางเป็นไปได้แน่ ๆ” ลี่เจียงปฏิเสธทันควัน “หมอบอกว่าน้ำเชื้อของฉันไม่แข็งแรง แทบไม่สามารถมีลูกได้ด้วยซ้ำ”“น้ำเชื้อไม่แข็งแรงไม่ได้หมายความว่าไม่มีน้ำเชื้อ เพียงแต่ทำให้ตั้งครรภ์ยากเท่านั้น ยังคงมีโอกาสตั้งครรภ์อยู่” เจ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่ข้าง ๆ ฟังจบก็ค่อนแขวะออกมา “คุณไปหาหมอที่ไหนมา ทำไมไม่ได้มาตรฐานขนาดนี้”ลี่เจียงไม่เชื่อคำพูดนี้ “ฉันไปตรวจที่โรงพยาบาลบุรุษเวชศาตร์ซิ่งฝูมา คิดว่าหมอที่นั่นไม่ได้มาตรฐานเท่านายหรือไง?”“บุรุษเวชศาสตร์ซิ่งฝู?” อีกฝ่ายได้ยินพลันหัวเราะออกมา “แบบนั้นคุณก็ไปผิดที่แล้วล่ะ โรงพยาบาลแห่งนั้นเป็นโรงพยาบาลเถื่อนของเครือข่ายผูเถียน พวกเรารับเคสมาสิบเคสมีผู้เสียหายบอกว่าโดนพวกเขาหลอกเอาเงินไปแล้วหกเคส ที่นั่นจงใจคุยโวโอ้อวดเพื่อหลอกเอาเงินคุณไงล่ะ”ประโยคนี้ทำเอาลี่เจียงช็อกสุดขีดเขายังไม่อยากจะเชื่อเรื่องน

  • กงเกวียนกำเกวียน   บทที่ 5

    เมื่อหมอพยักหน้า พยาบาลคนนั้นก็ล้วงหยิบตัวอ่อนออกมาอีกครั้งตัวอ่อนมีอายุครรภ์สองเดือน และเจริญเติบโตจนเริ่มเป็นรูปร่างคนคร่าว ๆ แล้วเขานอนขดตัวอย่างสงบนิ่งอยู่ในนั้นลูกนี่คือลูกที่ฉันเฝ้ารอมาตลอดเจ็ดปีชั่ววินาทีนั้นน้ำตาของฉันก็หลั่งไหลออกมาดั่งสายฝนหมอปลอบฉันว่าหลังจากนี้ก็ยังสามารถมีลูกอีกได้ฉันอยากเก็บตัวอ่อนไว้ แต่หมอบอกว่ามันเป็นของเสียทางการแพทย์ จึงไม่สามารถเอาไปได้จนเมื่อฉันออกมาจากห้องผ่าตัด ก็เห็นพ่อของฉันหลังจากที่บอกเรื่องนี้กับเขาแล้วพ่อก็บอกกับหมอว่านั่นคือหลักฐาน หมอจึงต้องให้สิ่งนั้นแก่พวกเราฉันเอ่ยถามพ่อว่า “แล้วแม่ล่ะ? เป็นยังไงบ้าง?”“แม่ของลูกไม่เป็นอะไรมาก ส่วนใหญ่มีแต่แผลภายนอกทั้งนั้น ที่เธอหมดสติไปก็เพราะความดันเลือดสูงน่ะ” ราวกับว่าพ่อของฉันแก่ขึ้นหลายปีในเวลาเพียงครู่เดียว เขายิ้มให้ฉัน แล้วบอกให้ฉันไปพักฟื้นดี ๆ “รอลูกดีขึ้นกว่านี้ค่อยไปหาแม่นะ”ฉันถามขึ้นมาอีกครั้ง “แล้วลี่เจียงล่ะคะ?”พ่อฉันเอ่ยขึ้น “คุมตัวไปขังไว้ในคุกแล้ว รอลูกหายดีแล้วค่อยไปจัดการเขา ถึงตอนนั้นจะได้คิดบัญชีให้ลูกกับแม่ของลูกพร้อมกันทีเดียว ลูกไม่ต้องห่วงนะ เขาได้

  • กงเกวียนกำเกวียน   บทที่ 4

    ลี่เจียงเปิดลำโพงโทรศัพท์ ฉันจึงได้ยินประโยคนี้ด้วยเห็นเพียงลี่เจียงยืนตกตะลึง ถือโทรศัพท์ค้างอยู่ตรงนั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ“เป็นแบบนี้ได้ยังไง?”เลือดไหลออกมาจากท่อนล่างของฉันมากขึ้นเรื่อย ๆฉันรู้สึกได้ว่าลูกที่กว่าจะได้มาคนนี้กำลังจากฉันไปช้า ๆฉันรู้สึกโศกเศร้าหนาวเหน็บไปทั้งหัวใจถ้าโทรศัพท์สายนี้โทรมาเร็วกว่านี้สักหนึ่งนาที ลูกของฉันจะยังอยู่หรือเปล่าแต่ถึงจะเป็นอย่างนี้ ลี่เจียงก็ยังคงไม่เชื่อว่าลูกคนนี้เป็นลูกของเขาอยู่ดีเขานั่งยอง ๆ ใช้มือขยุ้มผมฉันให้เงยหน้าขึ้น“จี้โหรว เธอให้ผลประโยชน์อะไรกับคนของทางศูนย์ตรวจสินะ พวกเขาถึงได้ช่วยเธอโกหกฉัน”ฉันยิ้มบางเบาอย่างอดสู “ลี่เจียง คุณคิดว่าฉันมีความสามารถขนาดนั้นเลยเหรอ ถ้าคุณไม่เชื่อ ไปลองตรวจใหม่เองอีกทีก็ได้นะ”เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ขณะนั้นพลันมีคนกลุ่มหนึ่งพุ่งเข้ามาในบ้านของฉันคนที่พุ่งเข้ามาคนแรกคือพ่อของฉันเมื่อเขาเห็นคุณแม่ที่นอนสลบบนโซฟาและฉันในสภาพจมกองเลือดความเดือดดาลพลันพุ่งขึ้นหัวพ่อของฉันถีบเข้าที่แผ่นหลังของลี่เจียง “ไอ้ชาติชั่ว แกทำอะไรลงไป?”ตำรวจที่ตามมาล้วนเป็นลูกศิษ

  • กงเกวียนกำเกวียน   บทที่ 3

    แส้ฟาดลงบนร่างกายของแม่ฉัน หล่อนเหมือนไม่รู้สึกเจ็บอย่างไรอย่างนั้นทั้งยังหันกลับไปมองลี่เจียงเขม็ง“เสี่ยวเจียง แกกำลังเข้าใจโหรวโหรวผิดจริง ๆ แกหยุดตีเธอได้แล้ว ตอนนี้มานั่งคุยกันดี ๆ เถอะนะ หากแกยังทำแบบนี้ต่อไป แกจะเสียใจภายหลังแน่นอน”“เสียใจ? ผมจะเสียใจที่ไม่ได้ตบเธอให้เร็วกว่านี้มากกว่า ตอนเห็นผลตรวจก็สมควรตบเธออีกสักฉาด”“ยายแก่ คุณคิดว่าจะปกป้องเธอได้งั้นเหรอ ปกติคุณบอกให้ผมโอนอ่อนให้เธอตลอด แล้วทำไมคุณไม่สั่งสอนลูกสาวให้รักนวลสงวนตัวบ้างล่ะ”“วันนี้ผมจะผดุงความยุติธรรมแทนสวรรค์ ตีคุณไปพร้อมกันด้วยนี่แหละ”ลี่เจียงยกมือหวดแส้อีกหลายครั้งแม่ของฉันกลัวว่าฉันจะได้รับบาดเจ็บจึงเข้ามากอดฉันไว้ทนเจ็บรับแส้นั้นแทนเมื่อหล่อนกรีดร้องออกมาอย่างอนาถ หัวใจของฉันก็เหมือนถูกบดขยี้เพื่อปกป้องแม่ ฉันจึงไม่สนศักดิ์ศรีใด ๆ ทั้งนั้นฉันขอร้องอ้อนวอนลี่เจียงอย่างสิ้นหวัง“หยุดตีได้แล้ว ลี่เจียง ขอร้องล่ะหยุดตีได้แล้ว”“ฉันไม่ได้แอบคบกับผู้ชายคนอื่นจริง ๆ”“ได้โปรดเห็นแก่ที่เราแต่งงานกันมาหลายปี หยุดตีแม่ฉันเถอะนะ”เธอรับไม่ไหวอีกต่อไปเมื่อเห็นฉันขอร้องอ้อนวอน ลี่เจียงกลับไ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status