เส้นทางที่เปลี่ยนไป ตอนที่ 2

 ดอกบัวตูมคู่งามตระหง่านอยู่ต่อหน้า ณกรถึงกับกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ ภายใต้บราสีขาวที่โอบอุ้มความเป็นสาวสะพรั่งเอาไว้ทำให้เขาแทบคุมสติไม่อยู่แม้สาวเจ้าจะออกอาการปกป้องตัวเองโดยการใช้มือปัดสะเปะสะปะก็ตามที จมูกโด่งคมสันถูกกดฝังระหว่างสองเต้าอย่างหนักหน่วงก่อนจะใช้ลิ้นไล้เลียทีละข้าง บราเจ้าปัญหาเริ่มน่ารำคาญในสายตาทันทีมันจึงถูกดึงทิ้งไปอย่างไม่แยแสเจ้าของ ยิ่งเผยให้เห็นปทุมสองช่อที่ผลิบานโดยมีเม็ดยอดสีหวานแข็งเป็นไตประดับอยู่ มธุรสรีบเอามือปิดทันที

“คุณณกร...อย่าค่ะ ฮือๆๆ ได้โปรดเถอะค่ะ อย่าทำน้ำหวานเลย”

“อย่าปิดน้ำหวาน...ฉันกำลังจะโปรดเธอ ไม่มีอะไรน่ากลัว ไม่ต้องร้อง เอามือออกคนดี ฉันสัญญาจะไม่ทำอะไรไปมากกว่าจูบ” เสียงแหบพร่าออกคำสั่งแต่ไม่ได้รอให้เจ้าตัวปฏิบัติ มือหนาแกะมือเรียวขาวผ่องนั้นออกเสียเอง

“สวยเหลือเกิน สาวน้อย...” สิ้นเสียง มธุรสก็รับรู้ถึงความเปียกชื้นที่ชายหนุ่มส่งมอบจากปลายลิ้นสู่ยอดถันซึ่งชูช่อเหมือนรอคอยการเด็ดดมจากเขา มือสองข้างเคล้าคลึงบีบเคล้นไปตามอารมณ์ข้างหนึ่งในขณะที่อีกข้างถูกครอบครองโดยปาก เขาดื่มกินเหมือนมันอร่อยเสียเหลือเกินสลับจากซ้ายไปขวา จากขวาไปซ้ายซ้ำๆ กัน บัดนี้มธุรสรู้สึกได้ดึงความเสียวซ่านที่ถูกส่งมอบ มือควานหาหลักเหนี่ยวยึดไปทั่ว บางครั้งก็ผลักไสเขาออกห่างทว่าหามีเรี่ยวแรงไม่ กลับยึดเสื้อยืดที่ชายหนุ่มสวมใส่เป็นที่ระบายทั้งดึงทั้งกระชากเพื่อหาที่แบ่งเบาความรู้สึกในยามนี้

“ไหนว่าไม่ทำอะไรนอกจากจูบไงคะ...ฮือๆๆๆๆ แล้วถอดเสื้อถอดกางเกงทำไม” แม้อารมณ์ประหลาดเข้าครอบงำแต่สติอันน้อยนิดที่แสนจะหวาดหวั่นก็ถูกกลั่นออกมาเป็นเสียงเมื่อกางเกงขาสั้นและชั้นในตัวบางเริ่มจะเป็นสิ่งน่ารำคาญสำหรับเขา และเธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามันถูกถอดออกไปตอนไหน

“ก็จะได้จูบทั้งตัวไงล่ะ” เมื่อให้คำตอบแล้วปากและลิ้นก็ทำหน้าที่อย่างเคร่งครัด ร่างบางถูกพรมจูบไปทั่วทิ้งรอยแดงไว้ประปรายตามอารมณ์ที่ทั้งนุ่มนวลและดิบเถื่อนในบางครา ชายหนุ่มจูบไล้ลงมาถึงสะดือบุ๋มน่ารัก กวาดเลียทิ้งความเปียกชื้นจากปลายลิ้นไว้ให้เจ้าของร่างขนลุกซู่ สองมือบีบเคล้นสะโพกผายก่อนจะหยุดใบหน้าตรงความงามที่มีปอยไหมบางๆ ปกคลุมความอวบอูมที่ซุกซ่อนความงามไว้ภายใน                                                                               “เคยไหมน้ำหวาน...เคยมีใครทำแบบนี้กับเธอไหม” แม้จะมีคำตอบแล้วแต่เขาก็ถามเพื่อความแน่ใจ ในขณะที่สายตาตอนนี้จดจ้องดอกกุหลาบงามที่กลีบดอกกำลังผลิบานยามเขาจับขาสองข้างแยกออกจากกัน ยิ่งทำให้คนตัวใหญ่ใจสั่นระรัวรอคำตอบกลืนน้ำลายลงคอครั้งแล้วครั้งเล่า

“ไม่...ไม่ค่ะ ไม่เคย พอเถอะค่ะคุณ น้ำหวานกลัว” ด้วยความอาย มือเรียวรีบทำงานปกปิดของสงวนของตัวเองทันทีเมื่อขาสองข้างถูกจับแยกคนละทาง

“อา...ดีมากเด็กดี ไม่ต้องกลัว ไม่มีอะไรน่ากลัว” มือบางของเด็กดีรู้สึกถึงความเปียกชื้นในยามสิ้นเสียงพร่าสั่นนั้น ณกรจูบเลียตามเรียวนิ้วงามก่อนจะใช้ลิ้นกดแทรกระหว่างนิ้วควานหาความหวานที่ถูกปิดไว้ ทั้งยังดูดดึงนิ้ว...ทีละนิ้วจนหญิงสาวเริ่มดิ้นพล่าน

“อื้อ...อา...คุณณกร...” เสียงใสเปลี่ยนจากสะอื้นเป็นครวญครางอย่างห้ามตัวเองไม่อยู่

“หวานสมชื่อ...คนดี เอามือออกนะ มันจะดีกว่านี้” และไม่ได้รออีกเช่นเคยเขาก็แกะมือเธอออกจากความเป็นหญิงอย่างง่ายดายเพราะมันอ่อนปวกเปียกไปหมดแล้ว ช่อกุหลาบสีชมพูสดที่เริ่มฉ่ำเผยแก่สายตาคม เขาก้มจูบซับเบาๆ ก่อนลิ้นหนาจะเริ่มบรรเลงโลมเลียไปตามกลีบสีสด บางครั้งก็ดูดดึงเบาบ้างแรงบ้างสลับกันไป ไม่ลืมจะไล้เลียเม็ดทับทิมสีชมพู ยิ่งเพิ่มความซาบซ่านจนน้ำหวานจากกายสาวเริ่มขับออกมาอย่างล้นหลาม ชายหนุ่มดื่มกินเหมือนหิวกระหายหนักหนา ลิ้นชื้นชอนไชไปในช่องรักที่ยังปิดสนิทและเต็มไปด้วยความชุ่มฉ่ำก่อนจะสอดดุนดันเข้าไปจนสุดโคนลิ้นจนเจ้าของร่างบางเกร็งตัวยกสะโพกงามให้เขาเชยชมอย่างลืมตัว                                                                           “อาร์...อืม” มือทั้งสองข้างของหญิงสาวดึงผ้าปูที่นอนจนยับย่นเพื่อระบายความปรารถนา ปากบางก็ครางออกมาเป็นระยะยามเขาฉกลิ้นเข้าออกอย่างร้ายกาจ สองขาถูกจับอย่างหนาแน่นไม่ให้หนีบเข้าหากันตามสัญชาตญาณ ณกรละจากช่อกุหลาบงาม พาตัวเองขึ้นมานอนทาบทับคนตัวเล็กอย่างเต็มตัวก่อนจะดื่มกินทรวงอกอวบทั้งสองข้างอีกครั้ง มือหนึ่งบีบเคล้นเต้าข้างขวา ส่วนข้างซ้ายก็ถูกจองจำดูดดื่มโดยปากหนา ในขณะที่มืออีกข้างกำลังบีบเคล้นเนินสาว นิ้วหนากรีดกรายไปตามซอกกลีบกุหลาบ และดันเข้าไปข้างในซอกคับแน่น

เสียงกรีดร้องครวญครางของหญิงสาวสร้างความพึงพอใจให้ชายหนุ่มยิ่งนัก เขายิ่งฮึกเหิมนำพานิ้วร้ายเข้าออกเร็วถี่ยิบ วนเวียนและหยอกเย้าในที หัวแม่มือถูกนำมาใช้งานให้กดเน้นเม็ดทับทิมของกายสาว การถูกโจมตีจากทุกด้านทำให้มธุรสแทบบ้า ความรู้สึกที่ควบคุมตัวเองไม่ได้และเสียวซ่านไปทั่วทุกอณูทำให้เธอหลงลืมทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว ปล่อยตัวเองไปตามครรลองที่ชายหนุ่มชักนำ

“อื้อ...” เสียงกรีดร้องอย่างสุขสม อาการเกร็งสะโพกสูงรับกับนิ้วร้าย ก่อนจะตกลงสู่ที่นอนอย่างหมดแรงบวกกับการตอดรัดนิ้วใหญ่และน้ำหวานที่ทะลักเต็มอุ้งมือ ทำให้ชายหนุ่มรู้ว่าเขาส่งเธอถึงสวรรค์แล้ว ก่อนจะละจากร่างบางที่นอนหอบอย่างอ่อนแรงจากการเดินทางไปเยือนวิมานมาถอดเสื้อผ้าออกจากตัวจนหมดและคร่อมร่างสาวน้อยไว้อีกครั้ง

“เป็นไงบ้างจูบของฉัน...มันดีไหม...น้ำหวาน” ไม่มีเสียงตอบรับนอกจากเสียงหายใจรัวเร็วเหมือนคนที่กำลังขาดอากาศหายใจ ชายหนุ่มดึงความสนใจมายังสองปทุมคู่งามที่เขากำลังฟอนเฟ้นด้วยสองมือจนมันล้นทะลักออกมาตามร่องนิ้ว แล้วก้มลงสูดเอาความหอมเข้าเต็มปอด ปากหนาทำงานอีกครั้งอย่างไม่มีเกียจคร้าน ทั้งดูดทั้งขบกัดแทบจะกลืนกินให้หมดเต้าเสียด้วยซ้ำ

“อืม...คุณณกร...น้ำหวาน...อื้อ...น้ำหวาน” เป็นครั้งแรกที่ลืมตาตั้งแต่ไปท่องดินแดนฉิมพลี สายตาก็ปะทะกับร่างกายที่เปลือยเปล่ากำลังทรมานเธออย่างเอาเป็นเอาตาย หญิงสาวเบี่ยงหน้าหนีด้วยความอายเมื่อเห็นชายหนุ่มนั่งคุกเข่าตรงลำตัวอวบอิ่มไว้ เผยให้เห็นความเป็นชายแข็งแกร่งที่ผงาดอย่างเต็มที่ในกำมือของเขา ตอนนี้หัวใจเธอเต้นรัวเหมือนกลองยามออกศึกเมื่อเขาจับสองขานวลเนียนแยกออกจากกันและนำอาวุธร้ายมาถูไถตรงร่องสาว มธุรสก็ขยับหนีด้วยความกลัวตามสัญชาตญาณ

“อย่ากลัว น้ำหวาน...ฉันไม่ผิดสัญญาหรอกแค่เธออยู่นิ่งๆ ฉันจะจัดการเอง...อา ดีเหลือเกิน” ปากพร่ำบอกในขณะที่มือหนาก็กอบกำความเป็นชายที่ผงาดเต็มมือจ่อถูไถตามกลีบกุหลาบงาม บางครั้งก็กดส่วนหัวเข้าออกร่องรักเบาๆ เพื่อไม่ให้เธอเจ็บ สร้างความเสียวซ่านให้มธุรสยิ่งนัก

“อา...คุณณกรขา น้ำหวานไม่ไหวแล้ว...ช่วยน้ำหวานด้วย...ช่วยหน่อย” กลับเป็นเธอที่คว้าควานหาเขาสะเปะสะปะเมื่อความต้องการของร่างกายมีอำนาจเหนือทุกสิ่งในตอนนี้ ณกรรู้ว่าถึงคราวที่เขาจะต้องส่งเธอขึ้นสวรรค์อีกรอบแล้วจึงลดตัวลงมาโน้มใบหน้าเข้าหาร่องรักฉกชิมความหวานตรงหน้าอย่างตะกรุมตะกรามก่อนจะสอดลิ้นหนาเข้าหาทางหฤหรรษ์ของหญิงสาว มือข้างหนึ่งกอบกำเป็นชายที่โตเต็มที่เอาไว้

ตอนนี้เขาปวดร้าวไปหมดกับความต้องการปลดปล่อยเต็มกำลัง มือบางจิกกดศีรษะเขาเข้าหาอย่างลืมตัว ชายหนุ่มตวัดลิ้นรัวเร็วดันจนสุดความยาว ควานหาความหวานลึกล้ำภายใน วินาทีนั้นมธุรสแทบลืมหายใจ บางอย่างที่เธอรอคอยและรู้ว่ามันใกล้จะสิ้นสุดแล้วเหมือนในรอบแรก เธอเผลอกดศีรษะเขาเข้าหาความเป็นหญิงพร้อมกับยกสะโพกรับกับลิ้นหนาอย่างลืมตัว และแล้ว...

“คุณณกร...อา...” สะโพกผายทรุดลงกับที่นอนทันทีเมื่อสิ้นเสียงหวาน ชายหนุ่มละจากช่อนารีที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำทิพย์ ขยับขึ้นมาคร่อมตรงหน้าท้องแบนราบ ความเป็นชายแข็งขึงที่ใหญ่โตในสายตาหญิงสาวถูกมือหนาสาวเข้าออกรัวถี่ยิบ มธุรสปิดตาเบือนหน้าหนีอย่างเขินอาย แต่นิ้วแกร่งกลับจับล็อกปลายคางเธอเอาไว้

“อา...ถึงตาฉันแล้วคนสวย”

“มองฉันมธุรส...มองมัน...อา...ดีมาก” เมื่อเธอทำตามคำสั่งสายตาฉ่ำปรือจ้องมองมังกรที่กำลังทะยานในมือเขาอย่างเอียงอายยิ่งสร้างความพอใจและอารมณ์พิศวาสมากขึ้น ณกรเร่งความเร็วในการปีนป่ายไปแดนฉิมพลีถี่ยิบ

“น้ำหวาน...สุดยอดคนดี...ดีเหลือเกิน” สายธารขาวขุ่นถูกปลดปล่อยมายังทรวงอกอวบจากส่วนปลายของอาวุธร้ายออกมาอย่างล้นหลามจนเปรอะเปื้อนเต็มไปหมด จนมธุรสต้องเบือนหน้าหนีบางส่วนที่กระเด็นมาโดนหน้าเธอก่อนที่คนตัวใหญ่จะล้มพับลงนอนข้างๆ ยังมิวายจับแก้มเธอมาหอมและฉกจูบปากบางอย่างดูดดื่มอีกครั้ง