Share

กลภูริช ตอนที่ 5 ต้นเหตุ

Author: MOONY MAY
last update publish date: 2026-11-09 12:10:54

       เด็กสาวในตอนนั้น หัวใจฟองฟู โลกทั้งโลกช่างสดใสเป็นสีชมพูตั้งแต่วันที่ชายหนุ่มกลับมาหลังจากไปเรียนต่อที่ต่างประเทศและทำงานอยู่ที่นั่นสามปี และนับตั้งแต่ชายหนุ่มกลับมาอยู่ที่ไร่ของตัวเองอย่างถาวร เขาก็ยังใจดีคอยรับส่งเธอทุกอาทิตย์ โดยทุกเย็นวันศุกร์ชายหนุ่มจะมารอรับเธอที่หน้าโรงเรียนเพื่อไปส่งที่ไร่พริบพันดาว จนปลายพรรษาจบชั้นมัธยม กำลังจะเข้าเรียนต่อมหาวิทยาลัย ความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะพัฒนาเกินพี่น้องบ้านใกล้เรือนเคียง กลายเป็นขาดสะบั้นด้วยเหตุการณ์หนึ่ง ที่เป็นเหตุผลให้พี่ชายที่แสนดีคนนั้นเกลียดเธอตั้งแต่นั้นมา และมีแนวโน้มว่าจะเกลียดตลอดไป

        “ขอโทษนะครับ ตรงนี้มีคนนั่งหรือเปล่า” ปลายพรรษาหลุดออกจากห้วงความคิด เมื่อมีเสียงหนึ่งแทรกเข้ามา หญิงสาวละสายตาจากจุดที่ตนโฟกัสก่อนหน้ากลับมาที่คนถาม ชายหนุ่มแปลกหน้าส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ปลายพรรษายิ้มบาง ๆ ส่งให้พร้อมกับตอบเมื่อมองรอบร้าน เห็นว่าไม่มีที่นั่งตรงไหนว่าง นอกจากเก้าอี้ตรงหน้าเธอ

“ไม่มีค่ะ”

            “ผมขออนุญาตนั่งด้วยคนนะครับ”

            “ค่ะเชิญ ฉันดื่มแก้วนี้หมดก็จะกลับแล้วค่ะ”

            “ไม่ได้จะเร่งคุณนะครับ เชิญตามสบายเลยครับ”

            “ค่ะ” ปลายพรรษาตอบสั้น ๆ ทว่ามือบางกลับยกเครื่องดื่มขึ้นจิบแก้เก้อ เมื่ออีกฝ่ายยังส่งยิ้มและมองเธออย่างไม่วางตา

            “มาชอปปิ้งเหรอครับ”

            “ก็ค่ะ”

            “เป็นคนที่นี่หรือเปล่าครับ หรือมาจากที่อื่น”

            “เกิดที่อื่น แต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ได้หลายปีแล้วค่ะ”

            “ดีจังเจอเจ้าถิ่น ผมเพิ่งมาเที่ยวที่นี่ครั้งแรก ยังไม่ค่อยรู้จักแหล่งท่องเที่ยวเลย ถ้าจะขอคำแนะนำจากคุณ ขอโทษนะครับ คุณชื่ออะไร”

            “ปลายค่ะ”

            “ผมซันนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักคุณปลาย”

            “เอ่อค่ะ ว่าแต่คุณซันชอบเที่ยวแบบไหนล่ะคะ ที่นี่มีทั้งวัด น้ำตก ป่าเขา”

            “ได้ทุกแบบเลยครับ ถ้ามีไกด์ให้ด้วยยิ่งดี”

            “ปลายพอแนะนำแหล่งท่องเที่ยวได้ แต่ถ้าเรื่องไกด์ คุณซันลองติดต่อที่พักดีไหมคะ พอดีปลายไม่รู้จักใครที่เป็นไกด์เลยค่ะ”

            “ครับไว้ผมกลับไปที่โรงแรมจะลองถามเจ้าหน้าที่ดู” เสียงเตือนจากเครื่องเรียกคิวดังขึ้น ทำให้การสนทนาชะงักไป

            “ผมไปรับเครื่องดื่มสักครู่นะครับคุณปลาย”

            “ปลายว่าจะขอตัวเหมือนกัน พอดีมีธุระต่อ ขอให้คุณซันเที่ยวให้สนุกนะคะ” ปลายพรรษารีบชิงขอตัวเช่นกัน เมื่อเห็นชายหญิงที่เธอเจอตั้งแต่ที่แผนกเครื่องสำอางกำลังเดินควงกันเข้ามาในร้าน

            “จะไปแล้วเหรอครับ เสียดายจัง ผมจะมีโอกาสเจอคุณปลายอีกไหมครับ” ปลายพรรษาลุกจากเก้า เพื่อนใหม่เธอก็ยังตามเดินถามเคียงคู่ออกมาเพื่อรับเครื่องดื่มของตัวเองด้วย เป็นจังหวะเดียวกับที่ภูริชและผู้หญิงของเขาก้าวมาในร้านบริเวณเคาน์เตอร์พอดี

ชายหนุ่มเจ้าของไร่ข้างเธอชะงักไปนิดเมื่อเห็นหน้าของปลายพรรษา แต่เพียงชั่วครู่เขาก็มองเมินและหันไปสนใจกับหญิงสาวที่มาด้วยเมื่ออีกฝ่ายถามความเห็นของชายหนุ่มเรื่องสั่งเครื่องดื่ม

            “ปลายขอตัวนะคะ ขอให้เที่ยวให้สนุกค่ะคุณซัน” ปลายพรรษาหันไปตอบเพื่อนใหม่ตามมารยาท จากนั้นก็พาตัวเองออกจากร้านคาเฟ่อย่างรวดเร็ว โดยมีสายตาสองคู่มองตามคนละความหมาย คู่หนึ่งรู้สึกเสียดาย ส่วนอีกคู่กลับแฝงความหยามเหยียด

          ร่างสูงใหญ่ยืนสูบบุหรี่ทอดสายตามองไกลไปขุนเขาซับซ้อน ความขมุกขมัวเข้าปกคลุมเมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปได้สักพัก แว่วเสียงแมลงกลางคืนร้องระงมเป็นทำนองขับกล่อมผืนป่า ทั่วอาณาจักรของไร่ภูวนาที่อยู่ในความรับผิดชอบของตัวเขาเอง

            ภาพหญิงสาวที่นั่งยิ้มหัวหน้าชื่นกับผู้ชายที่เขาไม่รู้จักเมื่อตอนบ่ายยังติดตรึงอยู่ในความคิด หลายความรู้สึกฟุ้งอยู่ในหัว ความทรงจำในอดีตพลันกระจ่างขึ้น

            “ถ้ายังอาลัยอาวรณ์มันขนาดนั้น ทำไมไม่หย่ากับฉันแล้วไปอยู่ด้วยกันเลยล่ะ”

          “คุณอย่ามางี่เง่าได้ไหม ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าดาวก็คือน้องสาวผมคนหนึ่ง”

          “พูดมาได้ว่าน้องสาว น้องสาวอะไรจะยืนกอดจูบกัน ทำอะไรก็หัดละอายบ้างนะคะ คุณน่ะหัวหงอกแล้ว จะทำอะไรก็ไว้หน้าลูกเมียบ้าง”

          “เพราะในหัวคิดแต่เรื่องอย่างนี้ไง ผมเลยไม่อยากอยู่กับคุณ”

          “ไม่อยากอยู่ก็ไปเลย ไปอยู่กับมันเลย” อีกฝ่ายไม่ได้โต้ตอบ แต่กลับเดินสวนออกไปหน้าบ้าน ตรงไปยังโรงรถ ทว่ายังไม่ขึ้นรถ คนไล่ก็วิ่งตามออกมา

          “ถ้าจะไป มาตกลงเรื่องหย่ากันให้เรียบร้อยก่อน ฉันอยากไปจากที่นี่แบบไม่มีอะไรให้ค้างคาใจ”

          “ผมยังไม่อยากคุย” อีกฝ่ายตอบอย่างไม่ใส่ใจ เตรียมเปิดประตูรถ ส่วนร่างที่วิ่งตามออกมาเห็นอย่างนั้นจึงรีบวิ่งไปเปิดประตูรถฝั่งผู้โดยสารตามขึ้นไปอย่างไม่ยอมแพ้ คนขับไม่ได้สนใจแต่กลับขับรถออกไป และหลังจากนั้นทั้งคู่ก็ไม่ได้กลับมายังบ้านหลังใหญ่ที่เคยอบอุ่นไปด้วยความรักอีกเลย

         เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นหลังจากที่ภูริชกลับมาจากเรียนต่างประเทศได้สักระยะ พ่อกับแม่ทะเลาะกันบ่อยขึ้น เห็นแม่ของเขาร้องไห้อยู่บ่อยครั้ง

          “พ่อเขาไม่เคยรักแม่เลย”

          “ไม่รักจะมีผมกับดินจนโตขนาดนี้เหรอครับ”

          “ตั้งแต่ผู้หญิงคนนี้เข้ามา พ่อเขาก็เปลี่ยนไป ภูเชื่อไหม หลังจากคุณมัตเสียไป น้าดาวก็เข้ามายุ่งวุ่นวายกับพ่อเราตลอด ภูจะไม่เชื่อแม่ก็ได้ แต่แม่อยากให้ภูลองดูพฤติกรรมของพ่อกับน้าดาวว่าจริงอย่างที่แม่บอกไหม แล้วภูจะรู้ว่ามันไม่ใช่ความผูกพันแบบพี่น้องอย่างที่พ่อเค้าบอก แม่ว่ามันเกินต้องกว่านั้นแน่นอน”

            ในคราวนั้นภูริชไม่เชื่อมารดาเท่าไรนัก เพราะเรื่องราวที่สองครอบครัวกำลังเผชิญอยู่นั้น เป็นสิ่งที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้ ด้วยทั้งหมดอายุอานามก็ไม่ใช่น้อย มีลูกโตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันหมด คงไม่มีเรื่องชู้สาวเกิดขึ้นให้เสื่อมเสีย แต่เรื่องของความรักคงไม่เข้าใครออกใคร

           ภูริชรับรู้เรื่องราวว่าพ่อของเขากับแสงดาวแม่ของปลายพรรษาเคยรักกันมาก่อน แต่หลังจากที่แสงดาวเข้าไปเรียนในกรุงเทพ ฯ เจ้าตัวกลับไปมีแฟนใหม่ พ่อจึงยอมถอยให้ และตัดสินใจแต่งงานกับแม่ของเขาซึ่งเป็นลูกสาวของเพื่อนคุณย่าเพ็ญแข

             เรื่องราวควรจบลงและเป็นอดีต แต่เมื่อแสงดาวกลับมาอยู่ที่ไร่ตัวเองหลังจากคุณตาคุณยายของปลายพรรษาจากไป เรื่องราวของคนเคยรักก็กลับมาฉายซ้ำอีกครั้ง แม้ว่าทั้งคู่ต่างมีครอบครัวกันอยู่แล้วก็ตาม

            ภูริชลองเปิดใจดูพฤติกรรมของพ่อตามที่แม่บอก จึงได้เห็นบางอย่างที่ผิดแผกออกไปตามที่แม่ของเขาว่าไว้จริง ๆ ชายหนุ่มจับตาดูความสัมพันธ์ของทั้งสองคนเงียบ ๆ จนเข้าใจความรู้สึกและความทุกข์ที่แม่ของเขาเผชิญมาเนิ่นนาน

            ยิ่งเมื่อปรมัติสามีของแสงดาวเสียชีวิตลง แม่ของปลายพรรษาก็พยายามเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวเขา และคนที่รับไม่ได้มากที่สุดคือแม่ของเขานั่นเอง

            วันที่เขาต้องสูญเสียทั้งพ่อและแม่ ก็เป็นเพราะทั้งคู่ทะเลาะกันเรื่องของแสงดาว ภูริชจึงเกลียดทุกอย่างที่เกี่ยวกับผู้หญิงซึ่งเป็นต้นเหตุให้ครอบครัวของเขาแตกแยก และพบกับความสูญเสียที่ไม่น่าให้อภัย รวมถึงลูกสาวของผู้หญิงคนนั้นที่ชื่อปลายพรรษาด้วย

           นอกจากเป็นต้นเหตุให้ครอบครัวคนอื่นแตกร้าวแล้ว แสงดาวยังพาลูกสาวไปเสนอตัวให้ผู้ชายอื่นอีกด้วย ส่วนลูกสาวก็หัวอ่อน ยอมคนเป็นแม่เสียทุกอย่าง แค่นึกถึงเรื่องราวที่ทำให้เขารู้เช่นเห็นชาติครอบครัวนี้ก็ยิ่งหงุดหงิดใจ   

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • กลภูริช (ซีรีส์บ้านไร่ / ภูริช VS ปลายพรรษา)   บทส่งท้าย

    ทั้งหมดย้ายจากสตูดิโอมาที่เรือนคุณย่า เพราะประมุขของไร่ภูวนารู้ข่าวการมาของแสงดาว เลยให้บิ๊กมาตามทั้งหมดกลับมาที่เรือนใหญ่แสงดาวเข้าไปกราบแทบตักประมุขของไร่ภูวนา คุณเพ็ญแขยังเป็นผู้ใหญ่ที่น่านับถือไม่ต่างจากเมื่อก่อน เธอไม่เคยเห็นความโกรธขึ้งจากผู้สูงวัยเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งตอนเธอลำบากท่านก็ยังช่วยเหลือโดยไม่ได้ร้องขออะไร มีเพียงเรื่องเดียวคือ ขอให้ปลายพรรษาได้แต่งงานกันหลานชายเท่านั้น ซึ่งเธอเองเห็นว่าไม่มีอะไรเสียหาย และไม่เห็นว่าเป็นการทวงบุญคุณแต่อย่างใด เพราะปลายพรรษาก็จะพลอยสบายไปด้วย เป็นหลานสะใภ้ของไร่ภูวนายังไงลูกสาวเธอก็ไม่มีวันลำบากแน่นอน“ดาวขอขมาคุณแม่ กับทุกเรื่องที่เคยทำให้ไม่สบายใจนะคะ”“เรื่องมันผ่านมาตั้งนาน ฉันแก่แล้ว จำอะไรไม่ค่อยได้ อย่าไปรื้อฟื้นมันเลย แค่เธอกลับมาหาลูกฉันก็ดีใจแล้ว”“ขอบคุณคุณแม่ที่ไม่เคยทอดทิ้งปลาย ดาวมันไม่ดีเอง ที่ทิ้งลูกไป”“ฉันบอกแล้วไง ว่าจะไม่พูดถึงเรื่องในอดีต ไหนบอกฉันมาสิ ที่กลับมานี่จะอยู่กับลูกที่นี่หรือต้องไปอยู่ที่อื่นอีก”“คงอยู่พักผ่อนสักเดือนสองเดือน หลังจากนั้นดาวต้องกลับไปอยู่กับครอบครัวใหม่ที่อังกฤษค่ะ ที่มานี่ก็ว่าจะพาปลายก

  • กลภูริช (ซีรีส์บ้านไร่ / ภูริช VS ปลายพรรษา)   ตอนที่ 29 เคลียร์

    “ผมคงไม่หย่ากับปลายหรอกครับ” ปลายพรรษาที่อึกอักตอบไม่ถูก หันไปมองคนช่วยเธอตอบที่กำลังเดินตรงเข้ามา ชายหนุ่มมีใบหน้าตึงเรียบไม่แสดงอารมณ์ ทว่าคนที่เคยมีชนักกับเรื่องราวในอดีตกลับรู้สึกหวั่นเกรง“สวัสดีครับน้าดาว” ภูริชยกมือไหว้ผู้มีอายุมากกว่าตน แสงดาวเองก็รับไหว้ด้วยความงุนงง คาดไม่ถึง เพราะที่ผ่านมาหลานชายคนโตแห่งไร่ภูวนาไม่เคยก้มหัวให้เธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว ตั้งแต่ที่พ่อและแม่ของชายหนุ่มประสบอุบัติเหตุ อีกฝ่ายก็คิดแค่ว่าเธอเป็นต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมด“ค่ะ สวัสดีค่ะคุณภู”“เมื่อกี้บอกว่าจะให้ปลายหย่ากับผมเหรอครับ” ภูริชลากเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานอีกตัวมานั่งในตำแหน่งเยื้องกับปลายพรรษา จากนั้นก็นั่งนิ่งรอฟังคำตอบด้วยสีหน้านิ่งเรียบไม่ต่างจากเดิม แสงดาวรวบรวมความกล้า เพราะที่ผ่านมาเธอไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ที่ยอมให้อีกฝ่ายเข้าใจไปอย่างนั้นโดยไม่โต้แย้ง เพราะไม่อยากมีปัญหาทะเลาะกันไม่เลิก เลยเลือกใช้ความนิ่งเงียบและพาตัวเองหายออกไป“ใช่ค่ะ น้าไม่อยากให้ปลายต้องทุกข์ใจอีกแล้ว ในเมื่อคุณภูไม่ได้รักไม่ได้ชอบ ซ้ำยังเกลียดหน้าพวกเรา น้าว่าการหย่าก็เป็นคำตอบที่ดีนะคะ”“ดีสำหรับใคร ตัวคุณน้าเองงั้น

  • กลภูริช (ซีรีส์บ้านไร่ / ภูริช VS ปลายพรรษา)   ตอนที่ 28 แขกคนสำคัญ

    “คุณปลายครับ มีแขกมาหา” ปลายพรรษากำลังนั่งดูรายการบัญชีของร้านกุหลาบออนไลน์ของตนอยู่ที่สตูดิโอ ซึ่งถูกต่อเติมเพิ่มพื้นที่ในการทำงานเข้าไปเพื่อความสะดวกในการทำงาน เมื่อบิ๊กวิ่งพรวดเข้ามารายงาน ทำให้เธอต้องละสายตาจากหน้าจอรายงาน คิ้วเรียวสวยเลิกสูงอย่างประหลาดใจ“ใครจ๊ะ”“ผมลืมถามชื่อครับ แหะ ๆ งั้นเดี๋ยวออกไปถามให้ใหม่นะครับ” เจ้าตัวเกาหัวเขิน ๆ ในความไม่รอบคอบของตน ตั้งท่าจะออกไปใหม่ แต่ปลายพรรษาห้ามไว้ก่อน“ไม่ต้องไปถาม พาแขกเข้ามาได้เลย” ถึงแม้จะสงสัยว่าเป็นใครที่มาหาเธอถึงไร่ภูวนา แต่รอเพียงชั่วครู่บิ๊กก็เดินกลับมาอีกครั้ง โดยมีผู้หญิงคนหนึ่งเดินตามมาห่าง ๆ คราแรกปลายพรรษายังก้มลงไปสนใจหน้าจอแล็ปท็อปต่อ จึงไม่ได้มองอีกฝ่ายเต็มตา เพราะมีร่างของบิ๊กบังอยู่บางส่วน แต่เมื่อรู้ว่าแขกที่บิ๊กว่ามาถึงแล้ว เธอจึงเงยหน้าขึ้นมามองอีกฝ่าย ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ร่างบางรีบผุดลุกจากเก้าอี้วิ่งเข้าไปหาอีกฝ่ายทันที“แม่” ปลายพรรษาโผเข้ากอดผู้ให้กำเนิดที่หายไปจากชีวิตเธอกว่าเจ็ดปี มือแสนอบอุ่นที่เธอถวิลหายกลูบบ่าไหล่ของคนเป็นลูกสาว สัมผัสถึงความสั่นสะท้านของร่างบางที่โอบกอดกันและกัน“แม่ใจร้าย ทิ้งปล

  • กลภูริช (ซีรีส์บ้านไร่ / ภูริช VS ปลายพรรษา)   ตอนที่ 27 เฉลย

    ปลายพรรษาแปลกใจเป็นอย่างมาก ที่ภูริชสามารถหยิบจับต้นกุหลาบได้ถูกต้นถูกสายพันธุ์ในตอนที่เธอให้เขายกกระถางออกมาโชว์ให้ลูกค้าดูในขณะที่ไลฟ์ขายเหมือนทุกวันก่อนหน้านั้นปลายพรรษาต้องเป็นคนคอยบอกและชี้ว่าต้นไหนเป็นต้นไหน แต่ในตอนนี้นอกจากชายหนุ่มจะหยิบถูกแล้ว ยังสามารถบอกชื่อและอธิบายได้อีกด้วยว่าแต่ละต้นมีลักษณะหรือจุดเด่นอย่างไร“มากันที่ต้นนี้เลยครับ จุ๊ยซี่ เทเรซ่า น้องมีดอกสีส้มสด สวยเด่นมาก ดอกดก เป็นช่อ มีกลิ่นหอม ใครอยากได้ต้นนี้ กดรหัส ถึงรหัสอะไรแล้วธาร” ภูริชพูดกับกล้องได้อย่างคล่องแคล่ว เว้นจังหวะเล็กน้อยเพื่อหันไปถามน้องสาวอย่างธารธาราที่กลับมาไร่ในช่วงวันหยุด แต่พอเจ้าตัวรู้ว่าปลายพรรษามาไลฟ์ขายต้นไม้ที่ไร่ภูวนาแล้ว ก็ขอตามติดมาช่วยด้วย แต่ไม่รู้ว่าช่วยงานหรือช่วยป่วนมากกว่ากัน“B17 ค่ะ”ธารธาราได้รับหน้าที่ให้คอยใส่รหัสของต้นไม้รีบบอกพี่ชายไปตามที่ตนจดไว้“รับต้นนี้ กดรหัส B17 ครับ ฟอร์มสวย ราคาดี รีบกดกันเลยนะครับ” ธารธารามองพี่ชายคนโตของไร่แบบไม่เชื่อสายตา พี่ชายหน้าโหดเข้มขรึมหายไปไหนนะ ทีกับน้องล่ะอีกแบบ ส่วนกับเมียยิ่งไม่ต้องพูดถึง คนละเรื่องกับน้องเลย ไม่ใช่ว่าโหดกว่านะ

  • กลภูริช (ซีรีส์บ้านไร่ / ภูริช VS ปลายพรรษา)   ตอนที่ 26 พ่อค้าสุดหล่อ

    “พ่อเลี้ยงคะ” เสียงเรียกของส้มจี๊ดทำให้ชายหนุ่มละสายตาจากหน้าจอมามอง“ว่าไงส้มจี๊ด”“ต้นทรีโรสมันหนัก ส้มจี๊ดยกกระถางไม่ไหว พ่อเลี้ยงไปช่วยพี่บิ๊กขนมาไว้ในนี้หน่อยได้ไหมคะ” เด็กสาวจากไร่พริบพันดาวอาจหาญใช้งานเจ้าของไร่ภูวนา ใบหน้าคมคายมองตามนิ้วที่เจ้าตัวชี้ ก็เห็นว่าเด็ก ๆ ที่มาช่วยงานส่วนใหญ่มีรูปร่างเก้งก้างตามวัย มีเพียงเจ้าบิ๊กที่ตัวโตกว่าเพื่อน แต่เจ้ากระถางต้นไม้ที่เด็กสาวบอกมีอยู่หลายกระถาง เกรงว่าถ้าเจ้าบิ๊กขนอยู่คนเดียวคงมีหลังเดาะกันบ้าง เอาไว้คราวหน้าค่อยหาคนงานตัวล่ำ ๆ มาช่วยก็แล้วกัน เมื่อเห็นดังนั้นร่างสูงจึงลุกแล้วเดินไปช่วยลูกน้องของตนอีกแรง“ปลายขอปล่อยงานทรีโรสก่อนก็แล้วกันนะคะ ใครรอมงมาร์ตกันบ้างคะ วันนี้น้องเข้าแล้วนะ แถมราคาพิเศษอีกต่างหาก ฟอร์มสวย ดอกดก ส่งฟรี ไม่มีที่ไหนแล้วนะคะ เดี๋ยวปลายให้ดูต้นจริง ใครรออยู่เตรียมเอฟได้เลยค่ะ” ปลายพรรษาพูดผ่านกล้อง จากนั้นก็เหลียวหากระถางต้นกุหลาบที่ตนเพิ่งเสนอขายไป เด็กที่เคยช่วยงานที่ไร่พริบพันดาวมีเพียงส้มจี๊ดคนเดียว และเจ้าตัวก็คงหิ้วกระถางขนาดสิบห้านิ้วไม่ไหวส่วนเจ้ากุหลาบสายพันธุ์ที่เธอต้องการขายก็ดันมาอยู่ตรงหน้าภูริ

  • กลภูริช (ซีรีส์บ้านไร่ / ภูริช VS ปลายพรรษา)   ตอนที่ 25 เพื่อลูก

    ปลายพรรษารับรู้ถึงสัมผัสแผ่วเบาที่ค่อยไล่จากต้นคอด้านหลัง จากนั้นก็ขยับลงมาตามไหล่บาง รู้สึกตื่นเต็มตาเมื่อร่างบางของตนถูกตวัดเข้าอ้อมกอดหนาแน่นของร่างแกร่งที่นอนซ้อนหลังอยู่ ฝ่ามืออุ่นร้อนลูบคลำแผ่วเบาอยู่ที่หน้าท้องขาวเนียนเหมือนหลายคืนที่ผ่านมา“คิดถึงลูกจังครับ” เสียงห้าวกระซิบชิดหูบอบบาง ปลายพรรษายังนิ่งเงียบ และไม่ขัดขืน ปล่อยให้ชายหนุ่มกอดจูบลูบคลำตามอำเภอใจ เพราะรู้ว่าขัดขืนไปเธอก็สู้เขาไม่ได้อยู่ดี“ลูกคิดถึงพ่อไหม ?”“ลูกบอกง่วงนอนแล้วค่ะคุณพ่อ นอนได้แล้ว” ปลายพรรษาตอบประชดอย่างหมั่นไส้ หลัง ๆ มาภูริชมักถึงเนื้อถึงตัวเธอ กอด จูบ บ่อยครั้ง โดยอ้างว่ากอดลูกบ้างล่ะ จูบลูก อยากรักลูก ทุกอย่างอ้างลูก จนคนเป็นแม่ขาดทุนยับ เพราะว่าที่คุณพ่อค้ากำไรเกินงาม“ให้พ่อเล่านิทานให้ฟังก่อนไหมครับ หรือจะให้กล่อมนอนดี”“ไม่ต้องเลยค่ะคุณพ่อ ตอนนี้คุณแม่ตาจะปิดแล้ว”“เดี๋ยวคุณพ่อจะทำให้คุณแม่ตาสว่างดีไหมครับ” ภูริช กระซิบถามเสียงพร่า พลิกร่างบางให้นอนหงาย โดยมีร่างหนาของตนเกยไว้กลาย ๆ เพราะไม่อยากลงน้ำหนักบนร่างคนตัวเล็กมากนัก ดวงตาสองดวงมองสบกันในความสลัวของยามราตรี“ไม่ดีค่ะ” ปลายพรรษาตอบตัดบ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status