แชร์

บทที่ 225

ผู้เขียน: อีปี้ถังถัง
“ท่านอ๋อง พระชายาบาดเจ็บหนักหรือไม่เพคะ?” แม่นมซิ่วที่ยืนอยู่นอกมุ้งถามอย่างเป็นห่วง

นางอยู่ในจวนมา
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 294

    เมื่อมองดูศพที่แข็งทื่อของแม่นมเฉิน ฮองเฮาซูชะงักงันไปในคราแรก จากนั้นวรกายก็โอนเอน พระเนตรเหลือกขึ้น แล้วล้มตึงลงไปกองกับพื้นเจียงจิ่วก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วภายใต้การส่งสัญญาณของเยี่ยนซื่อหยวน หลังจากตรวจสอบแล้วจึงกราบทูลเยี่ยนเฉินหาวว่า “ทูลฝ่าบาท ฮองเฮาทรงตกพระทัยอย่างหนักจนหมดสติไปพ่ะย่ะค่ะ”เยี่ยนเฉินหาวไม่ได้ก้าวเข้าไปหา พระพักตร์ยังคงเย็นชาขณะรับสั่งกับเกาฉุน “ถ่ายทอดราชโองการของข้า ฮองเฮาทรงประชวรด้วยโรคร้าย เพื่อป้องกันไม่ให้โรคร้ายแพร่กระจาย นับตั้งแต่บัดนี้ให้ปิดผนึกตำหนักชีเสีย ห้ามผู้ใดเข้าใกล้ตำหนักชีเสียแม้แต่ครึ่งก้าว ผู้ใดฝ่าฝืนมีโทษประหาร!”เกาฉุนรับราชโองการ “พ่ะย่ะค่ะ”หลิวชิงซวี่และเยี่ยนซื่อหยวนฟังเยี่ยนเฉินหาวออกรับสั่งอย่างเงียบ ๆ และมองดูองครักษ์หน้าพระที่นั่งพาตัวฮองเฮาซูออกไปเงียบ ๆสำหรับการกระทำเช่นนี้ของเยี่ยนเฉินหาว พวกเขารู้ดีอยู่แก่ใจว่า จุดประสงค์ไม่ใช่เพื่อเอาชีวิตของฮองเฮาซู แต่เป็นการตัดขาดการติดต่อระหว่างนางกับตระกูลซูเสียก่อนเครือข่ายอำนาจของพรรคพวกตระกูลซูในราชสำนักนั้นหยั่งรากลึกซับซ้อน การจะยับยั้งอำนาจที่มีอัครเสนาบดีซูเป็นผู้นำในคร

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 293

    “ข้าก็แค่กลัวว่านางจะหลบหนีไปก็เท่านั้น!” เยี่ยนเฉินหาวโพล่งออกมา ทว่าพูดจบเขากลับเม้มริมฝีปากแน่นอย่างทำตัวไม่ถูก แสร้งทำเป็นมองไปรอบ ๆ จากนั้นก็เร่งเร้าด้วยความรำคาญใจ “อย่ามัวมาชักช้ากับข้า รีบไปหาคนเดี๋ยวนี้!”“อ่ะแฮ่ม... พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะพยายามอย่างสุดความสามารถ” เยี่ยนซื่อหยวนยักไหล่ ก้มหน้าตอบรับเขาเพียงแค่พยายามอย่างสุดความสามารถ ส่วนจะหาพบหรือไม่ นั่นก็โทษเขาไม่ได้แล้วจู่ ๆ ก็มีเสียงตะโกนขององครักษ์นายหนึ่งดังมาจากไกล ๆไม่นานนัก เกาฉุนก็วิ่งกระหืดกระหอบมาอยู่เบื้องหน้าเยี่ยนเฉินหาว ปาดเหงื่อพลางกราบทูลว่า “ฝ่าบาท ทางด้านโน้นพบศพแม่นมเฉิน แล้วก็รองเท้าที่พระสนมกุ้ยเฟยสวมใส่ข้างหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ”เยี่ยนเฉินหาวใช้วิชาตัวเบาเหินร่างไปตามทิศทางที่เขาชี้ทันทีเยี่ยนซื่อหยวนก็ไม่ได้ชักช้า ติดตามไปอย่างกระชั้นชิดริมหน้าผาสูงชัน แม่นมเฉินนอนหงายหน้าอยู่กลางดงพงหนาม นัยน์ตาเบิกโพลง สิ้นใจไปนานแล้ว ส่วนด้านข้างนาง มีรองเท้าปักลวดลายประณีตข้างหนึ่งห้อยอยู่บนกิ่งไม้ บริเวณริมหน้าผายังมีรอยเท้าสะเปะสะปะ และร่องรอยการลื่นไถลเมื่อมองดูบนร่างของแม่นมเฉิน เสื้อผ้าหลุดลุ่ยเล็กน้อย ใ

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 292

    “หม่อมฉัน...” ฮองเฮาซูอ้าพระโอษฐ์ ทว่าถ้อยคำแก้ต่างกลับจุกอยู่ที่ลำคอ พระพักตร์ซีดเผือดราวกับกระดาษ วรกายสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุมได้เป็นเพราะสิ่งที่เขาตั้งคำถามคือคำว่า ‘ทำร้าย’...นี่หมายความว่าอย่างไร? แท้จริงแล้วเขารู้อะไรมากันแน่?“หยวนเอ๋อร์ รวบรวมกำลังคน!” เยี่ยนเฉินหาวเก็บแววตาดุดันกลับไป ก่อนจะหันหลังก้าวเท้ายาว ๆ ออกไปจากเรือนหลินหยวนการจากไปของเขา ราวกับสูบเรี่ยวแรงของฮองเฮาซูไปจนหมดสิ้น ฮองเฮาซูทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นเสียงดัง ‘ตุบ’ทว่ากลับไม่มีผู้ใดก้าวเข้าไปประคองนางคนของนางล้วนถูกควบคุมตัวไว้ด้วยราชโองการของเยี่ยนเฉินหาวจนหมดแล้วผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ เมื่อเกาฉุนเห็นเยี่ยนเฉินหาวเสด็จจากไป ก็รีบพาองครักษ์หน้าพระที่นั่งตามออกไปทันทีส่วนเยี่ยนซื่อหยวน เอามือไพล่หลังยืนอยู่เบื้องหน้านาง นัยน์ตาที่ทอประกายเย็นชาทอดมองนางจากมุมสูง“กระหม่อมเลื่อมใสในความอดทนของพี่สะใภ้ยิ่งนัก เพียงแต่รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง หลายปีมานี้เหล่าสนมนางกำนัลในวังหลังมากมายเพียงนั้น ล้วนไม่อาจทำให้พี่สะใภ้เสียอาการได้ ทว่าพี่สะใภ้กลับต้องมาฉีกหน้ากากจอมปลอมทิ้งเพราะสตรีของกระหม่อม

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 291

    เยี่ยนซื่อหยวนลูบศีรษะของนาง ริมฝีปากบางที่เย็นชาและแข็งกระด้างพลันยกยิ้มขึ้น “ดูเหมือนว่าพวกเราจะประเมินนางต่ำเกินไป”สีหน้าของหลิวชิงซวี่พลันมืดครึ้ม “ในจวนคุ้มกันแน่นหนาถึงเพียงนี้ นางยังสามารถหนีออกไปได้ในสภาพนั้น วิชาตัวเบาของนางจะต้องล้ำเลิศเพียงใดกัน? เสด็จพี่ทรงทราบหรือไม่เพคะ?”เยี่ยนซื่อหยวนเงียบไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ข้าจะไปตรวจสอบกับเสด็จพี่ให้แน่ใจ”จากนั้นเขาก็เรียกอวี๋ฮุยเข้ามาใกล้ ๆ แล้วกระซิบสั่งการสองสามประโยคอวี๋ฮุยจากไปอย่างรวดเร็วหลิวชิงซวี่รู้ดีว่า เขาให้อวี๋ฮุยไปตรวจสอบข่าวกับองครักษ์จินฉีที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดทว่าต่อหน้าฝ่าบาทและฮองเฮา พวกเขาก็ไม่สะดวกใจนักที่จะพูดว่าในจวนมีองครักษ์เงาซุ่มซ่อนอยู่เพียงชั่วจิบชา อวี๋ฮุยก็กลับมาปรากฏตัวเบื้องหน้าสองสามีภรรยาเมื่อได้ฟังเขารายงานจบ ไม่เพียงแต่หลิวชิงซวี่จะตกตะลึงจนตาค้าง แม้แต่เยี่ยนซื่อหยวนที่ปกติเป็นคนไม่ค่อยแสดงสีหน้าใด ๆ ก็ยังเผยสีหน้าเหลือเชื่อออกมาสองสามีภรรยาสบตากัน ชั่วครู่หนึ่งถึงกับมืดแปดด้าน ไม่รู้จะจัดการกับปัญหานี้อย่างไรตามคำบอกเล่าของคนในหน่วยองครักษ์จินฉี หลวี่กุ้ยเฟยไม่เพียงแต่ทุบ

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 290

    กลุ่มคนรีบไปยังเรือนหลินหยวนค้นหาจนทั่วทั้งภายในและภายนอก แต่กลับไม่พบหลวี่กุ้ยเฟยจริงๆภายในห้อง ผ้าห่มปูอยู่บนเตียง มุมผ้าห่มถูกเลิกขึ้น เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้มีคนนอนอยู่ตรงนี้ แล้วค่อยเลิกผ้าห่มลงไปจากเตียงไม่มีร่องรอยความวุ่นวายใดๆ แสดงว่าไม่มีการต่อสู้หรือขัดขืนเกิดขึ้นบนโต๊ะมีชุดน้ำชา เยี่ยนเฉินหาวยังจงใจปรายตามอง มันวางอยู่ที่เดิมเหมือนตอนที่เขาจากไป ไม่ได้ถูกแตะต้องอีกเยี่ยนซื่อหยวนเรียกองครักษ์มาสอบถามทุกคนต่างรายงานเป็นเสียงเดียวกันว่า เห็นเพียงแม่นมเฉินเดินเข้าไปในเรือนหลินหยวน แต่ไม่เห็นพวกนางเดินออกมาหลิวชิงซวี่ยืนฟังองครักษ์รายงานอยู่ข้างๆ ในหัวของนางเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามการรักษาความปลอดภัยของจวนอ๋องเจินนั้นเข้มงวดมาก ต่อให้รอบๆ ห้องของเรือนหลินหยวนจะไม่ได้จัดองครักษ์เอาไว้ แต่ที่ประตูใหญ่ของเรือนหลินหยวนก็มีองครักษ์เวรยามประจำการณ์อยู่ตลอด เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ฮ่องเต้และหลวี่กุ้ยเฟยสามารถเรียกใช้ได้ตลอดเวลาในขณะที่พักผ่อนอยู่ด้านในนอกจากนี้ยังมีองครักษ์ลาดตระเวนนี่เป็นเพียงการคุ้มกันในที่แจ้งเท่านั้น ในที่ลับยังมีองครักษ์จินฉีอยู่ด้วยเรียก

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 289

    “บุรุษผู้นั้นรูปร่างคล้ายคลึงกับหยวนเอ๋อร์ ทั้งยังใช้วิธีการต่ำช้าเช่นนี้มาทำลายชื่อเสียงอันบริสุทธิ์ของหยวนเอ๋อร์ ยุแยงความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาของพวกเขา เบื้องหลังเจตนาร้ายนี้ยังมีแผนชั่วที่ใหญ่โตยิ่งกว่าซ่อนอยู่อีกหรือไม่?”“เรื่องนี้...”“เพื่อความปลอดภัยของฮองเฮา ข้าเห็นว่าคนในตำหนักชีเสียควรต้องเปลี่ยนใหม่แล้ว”“ฝ่าบาท” เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮองเฮาซูก็เริ่มร้อนรนขึ้นมาเล็กน้อยทันที “คนในตำหนักชีเสียล้วนเป็นคนเก่าคนแก่ที่รับใช้หม่อมฉันมานานหลายปี พวกเขาจะทำร้ายหม่อมฉันได้อย่างไร?”“เช่นนั้นบุรุษที่ปลอมตัวเป็นหยวนเอ๋อร์ไปแอบพบปะกับนางกำนัลจะอธิบายอย่างไร?” พระพักตร์ของเยี่ยนเฉินหาวแสดงความพิโรธ น้ำเสียงก็ยิ่งเย็นเยียบขึ้น “เจ้าบอกว่าตำหนักชีเสียมีแต่คนเก่าคนแก่ที่รับใช้มานานหลายปี แต่บุรุษที่ปลอมตัวเป็นหยวนเอ๋อร์กลับปรากฏตัวในตำหนักของเจ้า ทั้งยังบังอาจลักลอบสมสู่กับคนในตำหนักชีเสียของเจ้า หรือว่าเจ้ารู้อยู่แล้วว่าผู้ใดเป็นคนทำ?”“ใส่ร้ายเพคะ!” ฮองเฮาซูตกใจจนรีบคุกเข่าหมอบลงกับพื้น ร้องตะโกนด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ “ฝ่าบาท หม่อมฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ เพคะ แต่หม่อมฉันจะให้คนสืบสวนให้ก

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status