로그인공유
2 รู้สึกแย่
게시일:
2026-03-23 14:57:45หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่มาร์วินกลับบ้านดึกทุกวัน ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยกลับบ้านผิดเวลา เขาจะกลับมาถึงบ้านหกโมงเย็นทุกวัน อย่างช้าก็ไม่เกินหนึ่งทุ่ม ณดาที่เห็นว่าสี่ทุ่มกว่าแล้วแต่คนตัวสูงยังไม่กลับก็มีความรู้สึกร้อนรุ่มในใจ เพื่อให้หายจากอาการที่เป็นอยู่ตอนนี้จึงกดโทรหาเขาทันที ตู๊ด “ฮัลโหล” (คุณมาร์วินอยู่ไหนคะ) “กินเหล้าอยู่” (กับใครเหรอคะ) “กับเพื่อน” (อีกนานไหมคะคุณถึงจะกลับ) “อีกนาน แค่นี้แหละ” เขากดวางสายทันทีอย่างไม่แยแส ณดาผ่อนลมหายใจออกมาด้วยท่าทีปลงๆกับความไม่คิดที่จะใส่ใจเธออย่างเสมอต้นเสมอปลายของสามี ก่อนจะวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะข้างเตียงแล้วหลับตาลงอย่างช้าๆ จากนั้นไม่นานจึงผล็อยหลับไป ด้านมาร์วิน ไนท์คลับแห่งหนึ่ง “ใครโทรมาเหรอคะคุณมาร์วิน” มีนาที่เป็นเลขาของมาร์วินมาได้สามเดือนแล้วเอ่ยถามขึ้นเมื่อเขากดวางสาย “ภรรยาผมเอง” “ภรรยาคุณโทรมาตามให้กลับบ้านเหรอคะ” “ไม่หรอก เขาแค่โทรมาถามว่าผมอยู่ไหน” “แล้วคุณมาร์วินอยากกลับหรือยังคะ” “นี่มันแค่สี่ทุ่มเองนะ ผมยังไม่อยากกลับ” มีนาเผยรอยยิ้มด้วยความดีใจเมื่อเขายังไม่อยากกลับ ก่อนจะพูดออกไป “ที่คุณยังไม่อยากกลับ เพราะยังอยากอยู่กับมีนาหรือยังอยากดื่มต่อคะ” “ก็ทั้งสองอย่าง” เขาตอบพร้อมกับยกแก้ววิสกี้ขึ้นมาดื่มและคุยกับมีนาไปเรื่อยๆด้วยความเพลิดเพลินใจจนลืมไปเลยว่าตัวเองมีภรรยาคอยอยู่ที่บ้าน มีนาเพิ่งเข้ามาเป็นเลขาของเขาเมื่อสามเดือนก่อน เธอทำงานเก่งและเป็นคนปราดเปรียวกว่าเลขาคนก่อน มันจึงทำให้เขารู้สึกประทับใจเธอ เขารู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้มีนามาเป็นเลขา เขาอยากตอบแทนเธอที่ทำงานดีจึงชวนเธอมาดื่มเพื่อผ่อนคลาย เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่เขาพาเธอออกมาเที่ยวกลางคืน คืนนั้นที่ณดาโทรมาถามเขาแล้วเขาบอกว่ากินเหล้ากับเพื่อน มันไม่ใช่เพื่อนที่ไหนหรอก แต่เขากำลังดื่มอยู่กับมีนาต่างหาก เมื่อมาร์วินกับมีนาดื่มกันจนเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง เขาก็ชวนมีนากลับ มาร์วินไปส่งมีนาที่คอนโดแล้วกลับบ้านไป วันต่อมา วันนี้เป็นวันหยุดงานของมาร์วินและณดา ในขณะที่มาร์วินกำลังนั่งดูโทรศัพท์ในห้องนั่งเล่นอยู่นั้น ณดาก็เดินเข้ามาหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาตัวที่ติดกับเขา พร้อมกับพูดออกไป “ช่วงนี้คุณกลับบ้านดึกทุกคืนเลยนะคะ” เขาละจากหน้าจอมือถือแล้วหันถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย “อืม แล้วทำไมเหรอ” “คุณดื่มเหล้ามาทุกคืนเลย มันไม่ดีต่อสุขภาพนะคะ ที่สำคัญมันอันตรายนะคะที่ขับรถตอนเมา ณดาเป็นห่วงคุณค่ะ” เธอพูดออกมาจากความรู้สึกจริงๆ “เธอไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก ฉันรู้ตัวเองดีว่ากินได้แค่ไหน และขับรถได้หรือเปล่า” “คุณมาร์วินไปดื่มกับเพื่อนทุกคืนเลยเหรอคะ” “อืม” เขาตอบสั้นๆแล้วดูโทรศัพท์ต่ออย่างไม่คิดที่จะสนใจเธอที่นั่งข้างๆ ณดาที่ไม่อยากให้เขาทำตัวห่างเหินจนเกินไปจึงทำทีเป็นชวนเขาคุย “ณดากับคุณอยู่ด้วยกันมาก็สองปีกว่าแล้ว จะว่าไป…เราไม่เคยออกไปไหนด้วยกันเลยนะคะ” ตลอดระยะเวลาสองปีกว่าที่อยู่กับเขามา เขาไม่เคยชวนเธอออกไปไหน แม้แต่งานสังคมหรืองานเลี้ยงต่างๆ เขาก็ไม่เคยชวนเธอไป “ที่เราแต่งงานกันเพราะความต้องการของผู้ใหญ่ เพราะฉะนั้นมันไม่จำเป็นเลยที่ฉันจะต้องพาเธอออกงานสังคม” เขาตอบอย่างไร้เยื่อใย สายตาก็จ้องแต่หน้าจอมือถือ “คุณไม่จำเป็นต้องพาณดาออกงานสังคมก็ได้ค่ะ แต่ณดาขอแค่ให้ได้ออกไปกินข้าวนอกบ้านกับคุณบ้างแค่นั้นค่ะ” “เธอชักจะเรียกร้องจากฉันมากไปแล้วนะ อย่าลืมสิว่าฉันไม่ได้รักเธอ แล้วจะให้ฉันพาคนที่ฉันไม่ได้รักออกไปไหนอย่างนั้นเหรอ” เขาพูดย้ำคำว่าไม่ได้รักเธออย่างหนักแน่น ณดาที่ได้ยินเขาพูดย้ำคำว่าไม่ได้รักเธอออกมาอย่างชัดเจนก็ทำเอาเธอถึงกับจุกในคอ ก่อนจะพยายามกลืนก้อนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากแล้วพูดออกไป “งั้นก็แสดงว่า ณดาคงไม่มีโอกาสที่จะได้ออกไปไหนกับคุณสินะคะ” เธอถามด้วยความรู้สึกน้อยใจ “ใช่ อย่าให้ฉันต้องฝืนใจทำในสิ่งที่ฉันไม่อยากทำเลยนะ เธอเลิกคิดไปได้เลยว่าจะได้ออกไปไหนกับฉัน แค่ต้องมาอยู่บ้านหลังเดียวกับเธอก็รู้สึกแย่พออยู่แล้ว” “การที่คุณมาร์วินต้องอยู่กับณดา มันทำให้คุณรู้สึกแย่ถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ” เธอถามพร้อมกับจ้องมองเขาด้วยแววตาตัดพ้อ “ใช่ ฉันรู้สึกแย่ที่ต้องอยู่กับคนที่ไม่ได้รัก” “…” เธอน้ำตาคลอเบ้าเมื่อได้รู้ว่าเขารู้สึกอย่างไรที่ต้องอยู่กับเธอ “ถ้าฉันได้เจอคนที่ฉันรัก ฉันจะหย่ากับเธอ เพราะฉันไม่อยากต้องทนอยู่แบบนี้อีกต่อไปแล้ว” พูดจบเขาก็ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วสาวเท้าออกไปอย่างไม่ได้แยแสเธอที่นั่งน้ำตานองหน้าอยู่ เมื่อเขาออกมาจากห้องนั่งเล่นก็โทรหามีนาทันที เพราะเขารู้สึกสบายใจที่ได้คุยกับเธอ ตู๊ด “สวัสดีค่ะคุณมาร์วิน” (วันนี้ผมรู้สึกเบื่อๆ เราออกไปหาอะไรกินกันดีกว่าไหม) “วันหยุดแบบนี้ ภรรยาของคุณจะไม่ว่าเอาเหรอคะ ถ้าคุณจะออกไปไหน” (ไม่ว่าหรอก คุณแต่งตัวเถอะ เดี๋ยวผมไปรับ) “ได้ค่ะ” ว่าแล้วเขาก็กดวางสายแล้วสาวเท้าขึ้นชั้นบนไปแต่งตัว ณดาที่ได้ยินเขาคุยโทรศัพท์ก็นึกสงสัยว่าเมื่อกี้เขาคุยโทรศัพท์กับใคร จากที่ฟังจากน้ำเสียงแล้วเธอรู้สึกได้ว่าเขากับคนในปลายสายน่าจะสนิทกันประมาณหนึ่ง แล้วเขาคุยกับใคร
최신 챕터
กลับกลายรักเมียเก่า 31 รักใคร่กลมเกลียว (จบ)
ย้อนกลับไปเมื่อสองปีก่อนสวิตเซอร์แลนด์อพาร์ทเม้นท์ของณดาRrrr!“สวัสดีค่ะ”(นั่นคุณณดาใช่ไหมครับ)“ใช่ค่ะ”(ผมยูโรนะครับ เพื่อนของมาร์วิน คุณณดายังจำผมได้ไหมครับ)“จำได้ค่ะ คุณยูโรโทรมามีอะไรหรือเปล่าคะ”(มาร์วินมันรู้สึกผิดกับคุณณดาจริงๆนะครับ มันคิดถึงแต่คุณ มันบอกว่าจะไม่ยอมเริ่มต้นใหม่กับใคร มันจะอยู่ครองโสดตลอดชีวิต มันไม่ออกไปไหนเลย วันๆก็เอาแต่ทำงาน พอเลิกงานก็อยู่แต่ในคอนโด ไม่ยอมออกไปพบปะผู้คน มันจะออกงานสังคมที่จำเป็นเท่านั้น มันยังรอคุณณดาเสมอครับ มาร์วินจะเข้าไปทำความสะอาดบ้านของคุณณดาทุกอาทิตย์เพื่อรอคุณกลับมา และผมจะบอกให้คุณณดารู้อีกเรื่องนึงคือ มีนากับมาร์วินไม่เคยมีเรื่องชู้สาวกัน ตอนนี้ผมกับมีนาเป็นแฟนกันแล้วและกำลังจะแต่งงานกัน)“…”(ตอนนี้มีนาก็นั่งอยู่ข้างผม คุณณดาอยากคุยกับมีนาไหม มีเรื่องอะไรที่คุณณดายังสงสัยหรืออยากรู้ก็ให้คุณณดาถามมีนาได้เลย มีนาพร้อมตอบคำถามของคุณ) จากนั้นมีนาก็หยิบโทรศัพท์ในมือของยูโรมาพูดเองพร้อมกับเปิดลำโพง(คุณณดาคะ มีนาเองค่ะ คุณณดาอยากรู้เรื่องอะไรก็ถามฉันมาได้เลยค่ะ)ณดาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าสิ่งที่ยังติดค้างอยู่ในห
กลับกลายรักเมียเก่า 30 พิสูจน์ใจ
“เหนื่อยไหมเจ้าสาวคนสวย” ข้าวหอมเอ่ยทักทายเพื่อนสาวด้วยรอยยิ้มกว้างเมื่อเดินมายืนข้างๆ“ไม่เหนื่อยเลย” ณดาตอบด้วยรอยยิ้มสดใสก่อนที่บูมจะเอ่ยถาม“เธอบอกความจริงกับคุณมาร์วินหรือยัง”“ยังเลย”“แล้วเธอจะบอกตอนไหน ปล่อยให้สามีเข้าใจผิดมานานเกินไปแล้วนะ” บูมพูดด้วยความรู้สึกเป็นห่วงความรู้สึกของมาร์วินที่เข้าใจมาตลอดว่าลูกในท้องของณดาคือลูกของเขา ซึ่งในความเป็นจริงแล้วเด็กในท้องของณดาเป็นลูกแท้ๆของมาร์วินต่างหาก“ฉันจะบอกให้เขารู้ในวันคลอดก็แล้วกัน รอเซอร์ไพรส์ตอนคลอดทีเดียวเลย การที่ฉันไม่ได้บอกความจริงมันก็เป็นข้อดีนะ”“ดียังไง” บูมขมวดคิ้วถาม“ก็จะได้พิสูจน์ใจของเขาไงว่าเขาจะรักฉันได้หรือเปล่า ทั้งที่รู้ว่าฉันกำลังท้องลูกของผู้ชายคนอื่น”“ผลของการพิสูจน์ใจ สรุปว่าสามีของเธอรักเธอและลูกของเธอที่เขาคิดว่าเป็นลูกของฉัน และรักมากกว่าลูกแท้ๆ ที่เกิดกับแม่อุ้มบุญอีกใช่ไหม”“ใช่ ถึงจะไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของเขาแต่เขาก็รัก ลูกที่เกิดจากแม่อุ้มบุญ เขาบอกว่าให้แม่ของเขาเป็นคนดูแล แต่เขาไม่ยอมไปดูแลเอง เขาบอกว่าอยากดูแลฉัน และเขาก็จะรักลูกของฉันให้เหมือนกับลูกตัวเอง”“เป็นแผนที่เวิร์คจริงๆ” บูมเ
กลับกลายรักเมียเก่า 29 หวนกลับ
เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จ ณดาก็เข้าไปนั่งในห้องนั่งเล่นแล้วดูละครคุณธรรมในติ๊กต๊อกที่ทำขึ้นจากเอไอ เมื่อวานที่เขาเห็นเธอร้องไห้ เพราะเธอดูละครคุณธรรมนี่แหละจึงทำให้เธอร้องไห้ เพราะเนื้อหาเศร้ากินใจจนทำให้เธอต้องหลั่งน้ำตาออกมาโดยไม่รู้ตัวส่วนมาร์วินเมื่อจัดการเรื่องในครัวเสร็จก็จัดการทำงานบ้านทุกอย่าง รวมถึงซักผ้าของเธอทุกชิ้น ไม่เว้นแม้แต่ชุดชั้นในของเธอกระทั่งเวลาผ่านไปจนถึงบ่ายโมง ร่างสูงก็เดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นเมื่อเห็นเธอร้องไห้อีกจึงตกใจก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆพร้อมกับโอบกอดเธอพลางพูดออกไป“ร้องไห้อีกแล้วเหรอ ณดาเสียใจมากใช่ไหมที่เลิกกับแฟน ณดารักเขามากใช่ไหม”“ณดาไม่ได้ร้องไห้เพราะเลิกกับแฟนค่ะ แต่ณดาร้องไห้เพราะดูละครเศร้าค่ะ ณดาก็เลยร้องไห้”“อ้าวเหรอ” เขารู้สึกดีใจเมื่อรู้ว่าเธอไม่ได้เสียใจเพราะเลิกกับแฟน“เมื่อวานที่พี่เห็นณดาร้องไห้ก็เพราะณดากำลังดูละครเศร้าอยู่ค่ะ”“อ๋อ ดีแล้วแหละที่ณดาไม่ได้เสียใจเพราะเรื่องเลิกกับแฟน”“ณดาจะเสียใจไปทำไมล่ะคะ ก็ในเมื่อบูมไม่ได้เป็นแฟนกับณดาสักหน่อย” เธอพูดเสียงเบาจึงทำให้มาร์วินฟังไม่ชัด เขาก็เลยถามย้ำ“เมื่อกี้ณดาพูดว่าอะไรนะ”“
กลับกลายรักเมียเก่า 28 รอคอยมาตลอด
หนึ่งเดือนต่อมาตอนนี้อายุครรภ์ของณดาก็เข้าสู่เดือนที่หกแล้วห้องทำงานมาร์วินในขณะที่มาร์วินกำลังดูหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่นั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ก่อนเลขาหนุ่มจะเปิดประตูเข้ามารายงานด้วยความนอบน้อม หลังจากมีนาแต่งงานก็ลาออกจากงาน และยูโรก็ให้มีนาอยู่บ้านทำงานบ้านเล็กๆน้อยๆเท่านั้น ส่วนยูโรก็เป็นคนทำงานหาเงินคนเดียว“ท่านประธานครับ มีคนมาขอพบครับ เขาชื่อบูม”มาร์วินที่ได้ยินชื่อของบูมก็ชะงักพลางรู้สึกแปลกใจว่าแฟนของณดามาหาเขาทำไม มีธุระอะไรงั้นเหรอ ก่อนที่เขาจะบอกกับเลขา“บอกให้เขาเข้ามา”“ครับท่านประธาน” เลขาหนุ่มโค้งคำนับเล็กน้อยแล้วเดินออกไปข้างนอก ก่อนที่บูมจะเดินเข้ามาพร้อมกับทักทายด้วยรอยยิ้ม“สวัสดีครับคุณมาร์วิน”“สวัสดีครับ นั่งสิ” ว่าแล้วบูมก็นั่งลงฝั่งตรงข้าม ก่อนที่มาร์วินจะเอ่ยถาม“คุณมีธุระอะไรถึงได้มาหาผม”“ผมกับณดาเลิกกันแล้วครับ”มาร์วินเบิกตากว้างอย่างตกใจระคนดีใจเมื่อรู้ว่าณดากับชายตรงหน้าเลิกกันแล้ว ก่อนจะตั้งสติและประคับประคองเสียงให้ปกติแล้วเอ่ยถาม“ณดาท้องอยู่นะ ทำไมคุณถึงต้องเลิกกับณดาด้วยล่ะ คุณไม่คิดจะรับผิดชอบลูกที่จะเกิดมาเหรอ”“ถึงผมกับณดาจะเลิกกันแล
กลับกลายรักเมียเก่า 27 ไม่อาจทำใจยอมรับ
สองเดือนต่อมาตอนนี้อายุครรภ์ของณดาก็เข้าเดือนที่ห้าแล้ว วันนี้หมอนัดตรวจครรภ์ วันนี้เธอไปคนเดียว ไม่อยากชวนบูมไปเพราะไม่อยากรบกวนเวลาการทำงานของบูมหลังจากกลับมาจากสวิตเซอร์แลนด์บูมก็ได้เข้าทำงานในธนาคารเดิม เพราะตอนนั้นตำแหน่งฝ่ายสินเชื่อว่างอยู่พอดี เนื่องจากคนเก่าย้ายไปทำอีกสาขาหนึ่ง ส่วนณดาช่วงนี้ต้องอยู่บ้านไปก่อน ถ้าจะทำงานก็ต้องรอให้คลอดและลูกเข้าโรงเรียนก่อนถึงจะออกไปทำงานด้านมาร์วินวันนี้มาร์วินไปรับแม่ที่บ้านแล้วพาไปโรงพยาบาล เพราะเมื่อคืนแม่โทรมาบอกว่าวันนี้หมอนัดแม่อุ้มบุญไปตรวจครรภ์ แม่ของเขาอยากไปอยู่เป็นเพื่อนแม่อุ้มบุญตอนไปหาหมอ มาร์วินที่ไม่อยากขัดใจแม่จึงพาแม่ให้ได้ไปเจอกับแม่อุ้มบุญที่โรงพยาบาลโรงพยาบาลเมื่อมาร์วินขับรถเข้ามาในโรงพยาบาล เขาก็เห็นณดาลงจากรถของเธอพอดี เห็นอย่างนั้นเขาจึงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“นั่นณดานี่ครับแม่ หมอคงจะนัดมาตรวจครรภ์วันนี้เหมือนกัน”“ช่างบังเอิญจังเลยนะ มาตรวจท้องวันเดียวกับแม่อุ้มบุญของลูกเลย” เขารีบจอดรถแล้วลงจากรถพร้อมกับสาวเท้าด้วยความเร่งรีบ ก่อนที่คนเป็นแม่จะเรียก“มาร์วิน ลูกจะรีบไปไหน”เขาชะงักฝีเท้าแล้วหันมาตอบกลับ
กลับกลายรักเมียเก่า 26 เป็นคนรักเดียวใจเดียว
หนึ่งเดือนต่อมาตอนนี้อายุครรภ์ของณดาก็ครบสามเดือนแล้ว วันนี้บูมพาเธอไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาล พอตอนเย็นทั้งคู่ก็พากันไปงานแต่งที่จัดขึ้นในโรงแรมชื่อดังงานแต่งงานเมื่อเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเห็นณดากับบูมเดินมาหน้างานจึงยกมือไหว้พร้อมกับกล่าวคำทักทายด้วยรอยยิ้มกว้างดีใจ“สวัสดีครับคุณณดา คุณบูม/สวัสดีค่ะคุณณดา คุณบูม” ว่าแล้วณดากับบูมก็รับไหว้แล้วพูดออกไปด้วยรอยยิ้มยินดีพร้อมกัน“สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ คุณยูโร คุณมีนา”“เจ้าบ่าวเจ้าสาวสวยหล่อ สมกันดั่งกิ่งทองใบหยกเลยค่ะ ขอให้คุณยูโรกับคุณมีนามีความสุขมากๆนะคะ” ณดาเอ่ยปากชมและอวยพรคู่บ่าวสาวด้วยรอยยิ้มเปรมปรีดิ์ แล้วยูโรกับมีนาก็รับคำชมพร้อมกันด้วยรอยยิ้มตื้นตันใจ“ขอบคุณครับ/ขอบคุณค่ะ คุณณดา”ยูโรเหลือบไปเห็นร่างสูงของมาร์วินที่อยู่ในชุดสูทหรูสีเข้มผมถูกเซ็ทมาเป็นอย่างดี จึงหันมาพูดกับณดาและบูมที่ยืนอยู่ตรงหน้า“มาร์วินมาพอดีเลย เดี๋ยวให้มาร์วินนั่งโต๊ะเดียวกับคุณสองคนด้วยนะครับ”“ครับ/ค่ะ”เมื่อมาร์วินเดินเข้ามายืนข้างณดาก็หันมองเธอที่อยู่ในชุดเดรสสวยด้วยสีหน้าสงสัยว่าเธอกับแฟนมางานนี้ได้ยังไง ยูโรเห็นสีหน้าของมาร์วินที่เต็มไปด้วยความสงสัยจึ
다른 추천
บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น99.5K 조회수แต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI71.3K 조회수How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์101.0K 조회수แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน
ลานิรินน์77.7K 조회수วิศวะหลงสาว Sodeline
Chalam whale30 조회수พิศวาสฆาตกรรม
AaaYaaTawan(อาญ่าตะวัน)14 조회수จำเลยลับเมียขัดดอก
โซลสตาร์ seoulstar3.4K 조회수"Bad Bond: พันธะร้ายนายวิศวะ"
รอยยิ้มบนกระดาษ70 조회수
