تسجيل الدخولمشاركة
2 รู้สึกแย่
تاريخ النشر:
2026-03-23 14:57:45หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่มาร์วินกลับบ้านดึกทุกวัน ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยกลับบ้านผิดเวลา เขาจะกลับมาถึงบ้านหกโมงเย็นทุกวัน อย่างช้าก็ไม่เกินหนึ่งทุ่ม ณดาที่เห็นว่าสี่ทุ่มกว่าแล้วแต่คนตัวสูงยังไม่กลับก็มีความรู้สึกร้อนรุ่มในใจ เพื่อให้หายจากอาการที่เป็นอยู่ตอนนี้จึงกดโทรหาเขาทันที ตู๊ด “ฮัลโหล” (คุณมาร์วินอยู่ไหนคะ) “กินเหล้าอยู่” (กับใครเหรอคะ) “กับเพื่อน” (อีกนานไหมคะคุณถึงจะกลับ) “อีกนาน แค่นี้แหละ” เขากดวางสายทันทีอย่างไม่แยแส ณดาผ่อนลมหายใจออกมาด้วยท่าทีปลงๆกับความไม่คิดที่จะใส่ใจเธออย่างเสมอต้นเสมอปลายของสามี ก่อนจะวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะข้างเตียงแล้วหลับตาลงอย่างช้าๆ จากนั้นไม่นานจึงผล็อยหลับไป ด้านมาร์วิน ไนท์คลับแห่งหนึ่ง “ใครโทรมาเหรอคะคุณมาร์วิน” มีนาที่เป็นเลขาของมาร์วินมาได้สามเดือนแล้วเอ่ยถามขึ้นเมื่อเขากดวางสาย “ภรรยาผมเอง” “ภรรยาคุณโทรมาตามให้กลับบ้านเหรอคะ” “ไม่หรอก เขาแค่โทรมาถามว่าผมอยู่ไหน” “แล้วคุณมาร์วินอยากกลับหรือยังคะ” “นี่มันแค่สี่ทุ่มเองนะ ผมยังไม่อยากกลับ” มีนาเผยรอยยิ้มด้วยความดีใจเมื่อเขายังไม่อยากกลับ ก่อนจะพูดออกไป “ที่คุณยังไม่อยากกลับ เพราะยังอยากอยู่กับมีนาหรือยังอยากดื่มต่อคะ” “ก็ทั้งสองอย่าง” เขาตอบพร้อมกับยกแก้ววิสกี้ขึ้นมาดื่มและคุยกับมีนาไปเรื่อยๆด้วยความเพลิดเพลินใจจนลืมไปเลยว่าตัวเองมีภรรยาคอยอยู่ที่บ้าน มีนาเพิ่งเข้ามาเป็นเลขาของเขาเมื่อสามเดือนก่อน เธอทำงานเก่งและเป็นคนปราดเปรียวกว่าเลขาคนก่อน มันจึงทำให้เขารู้สึกประทับใจเธอ เขารู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้มีนามาเป็นเลขา เขาอยากตอบแทนเธอที่ทำงานดีจึงชวนเธอมาดื่มเพื่อผ่อนคลาย เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่เขาพาเธอออกมาเที่ยวกลางคืน คืนนั้นที่ณดาโทรมาถามเขาแล้วเขาบอกว่ากินเหล้ากับเพื่อน มันไม่ใช่เพื่อนที่ไหนหรอก แต่เขากำลังดื่มอยู่กับมีนาต่างหาก เมื่อมาร์วินกับมีนาดื่มกันจนเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง เขาก็ชวนมีนากลับ มาร์วินไปส่งมีนาที่คอนโดแล้วกลับบ้านไป วันต่อมา วันนี้เป็นวันหยุดงานของมาร์วินและณดา ในขณะที่มาร์วินกำลังนั่งดูโทรศัพท์ในห้องนั่งเล่นอยู่นั้น ณดาก็เดินเข้ามาหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาตัวที่ติดกับเขา พร้อมกับพูดออกไป “ช่วงนี้คุณกลับบ้านดึกทุกคืนเลยนะคะ” เขาละจากหน้าจอมือถือแล้วหันถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย “อืม แล้วทำไมเหรอ” “คุณดื่มเหล้ามาทุกคืนเลย มันไม่ดีต่อสุขภาพนะคะ ที่สำคัญมันอันตรายนะคะที่ขับรถตอนเมา ณดาเป็นห่วงคุณค่ะ” เธอพูดออกมาจากความรู้สึกจริงๆ “เธอไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก ฉันรู้ตัวเองดีว่ากินได้แค่ไหน และขับรถได้หรือเปล่า” “คุณมาร์วินไปดื่มกับเพื่อนทุกคืนเลยเหรอคะ” “อืม” เขาตอบสั้นๆแล้วดูโทรศัพท์ต่ออย่างไม่คิดที่จะสนใจเธอที่นั่งข้างๆ ณดาที่ไม่อยากให้เขาทำตัวห่างเหินจนเกินไปจึงทำทีเป็นชวนเขาคุย “ณดากับคุณอยู่ด้วยกันมาก็สองปีกว่าแล้ว จะว่าไป…เราไม่เคยออกไปไหนด้วยกันเลยนะคะ” ตลอดระยะเวลาสองปีกว่าที่อยู่กับเขามา เขาไม่เคยชวนเธอออกไปไหน แม้แต่งานสังคมหรืองานเลี้ยงต่างๆ เขาก็ไม่เคยชวนเธอไป “ที่เราแต่งงานกันเพราะความต้องการของผู้ใหญ่ เพราะฉะนั้นมันไม่จำเป็นเลยที่ฉันจะต้องพาเธอออกงานสังคม” เขาตอบอย่างไร้เยื่อใย สายตาก็จ้องแต่หน้าจอมือถือ “คุณไม่จำเป็นต้องพาณดาออกงานสังคมก็ได้ค่ะ แต่ณดาขอแค่ให้ได้ออกไปกินข้าวนอกบ้านกับคุณบ้างแค่นั้นค่ะ” “เธอชักจะเรียกร้องจากฉันมากไปแล้วนะ อย่าลืมสิว่าฉันไม่ได้รักเธอ แล้วจะให้ฉันพาคนที่ฉันไม่ได้รักออกไปไหนอย่างนั้นเหรอ” เขาพูดย้ำคำว่าไม่ได้รักเธออย่างหนักแน่น ณดาที่ได้ยินเขาพูดย้ำคำว่าไม่ได้รักเธอออกมาอย่างชัดเจนก็ทำเอาเธอถึงกับจุกในคอ ก่อนจะพยายามกลืนก้อนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากแล้วพูดออกไป “งั้นก็แสดงว่า ณดาคงไม่มีโอกาสที่จะได้ออกไปไหนกับคุณสินะคะ” เธอถามด้วยความรู้สึกน้อยใจ “ใช่ อย่าให้ฉันต้องฝืนใจทำในสิ่งที่ฉันไม่อยากทำเลยนะ เธอเลิกคิดไปได้เลยว่าจะได้ออกไปไหนกับฉัน แค่ต้องมาอยู่บ้านหลังเดียวกับเธอก็รู้สึกแย่พออยู่แล้ว” “การที่คุณมาร์วินต้องอยู่กับณดา มันทำให้คุณรู้สึกแย่ถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ” เธอถามพร้อมกับจ้องมองเขาด้วยแววตาตัดพ้อ “ใช่ ฉันรู้สึกแย่ที่ต้องอยู่กับคนที่ไม่ได้รัก” “…” เธอน้ำตาคลอเบ้าเมื่อได้รู้ว่าเขารู้สึกอย่างไรที่ต้องอยู่กับเธอ “ถ้าฉันได้เจอคนที่ฉันรัก ฉันจะหย่ากับเธอ เพราะฉันไม่อยากต้องทนอยู่แบบนี้อีกต่อไปแล้ว” พูดจบเขาก็ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วสาวเท้าออกไปอย่างไม่ได้แยแสเธอที่นั่งน้ำตานองหน้าอยู่ เมื่อเขาออกมาจากห้องนั่งเล่นก็โทรหามีนาทันที เพราะเขารู้สึกสบายใจที่ได้คุยกับเธอ ตู๊ด “สวัสดีค่ะคุณมาร์วิน” (วันนี้ผมรู้สึกเบื่อๆ เราออกไปหาอะไรกินกันดีกว่าไหม) “วันหยุดแบบนี้ ภรรยาของคุณจะไม่ว่าเอาเหรอคะ ถ้าคุณจะออกไปไหน” (ไม่ว่าหรอก คุณแต่งตัวเถอะ เดี๋ยวผมไปรับ) “ได้ค่ะ” ว่าแล้วเขาก็กดวางสายแล้วสาวเท้าขึ้นชั้นบนไปแต่งตัว ณดาที่ได้ยินเขาคุยโทรศัพท์ก็นึกสงสัยว่าเมื่อกี้เขาคุยโทรศัพท์กับใคร จากที่ฟังจากน้ำเสียงแล้วเธอรู้สึกได้ว่าเขากับคนในปลายสายน่าจะสนิทกันประมาณหนึ่ง แล้วเขาคุยกับใคร
أحدث فصل
กลับกลายรักเมียเก่า 31 รักใคร่กลมเกลียว (จบ)
ย้อนกลับไปเมื่อสองปีก่อนสวิตเซอร์แลนด์อพาร์ทเม้นท์ของณดาRrrr!“สวัสดีค่ะ”(นั่นคุณณดาใช่ไหมครับ)“ใช่ค่ะ”(ผมยูโรนะครับ เพื่อนของมาร์วิน คุณณดายังจำผมได้ไหมครับ)“จำได้ค่ะ คุณยูโรโทรมามีอะไรหรือเปล่าคะ”(มาร์วินมันรู้สึกผิดกับคุณณดาจริงๆนะครับ มันคิดถึงแต่คุณ มันบอกว่าจะไม่ยอมเริ่มต้นใหม่กับใคร มันจะอยู่ครองโสดตลอดชีวิต มันไม่ออกไปไหนเลย วันๆก็เอาแต่ทำงาน พอเลิกงานก็อยู่แต่ในคอนโด ไม่ยอมออกไปพบปะผู้คน มันจะออกงานสังคมที่จำเป็นเท่านั้น มันยังรอคุณณดาเสมอครับ มาร์วินจะเข้าไปทำความสะอาดบ้านของคุณณดาทุกอาทิตย์เพื่อรอคุณกลับมา และผมจะบอกให้คุณณดารู้อีกเรื่องนึงคือ มีนากับมาร์วินไม่เคยมีเรื่องชู้สาวกัน ตอนนี้ผมกับมีนาเป็นแฟนกันแล้วและกำลังจะแต่งงานกัน)“…”(ตอนนี้มีนาก็นั่งอยู่ข้างผม คุณณดาอยากคุยกับมีนาไหม มีเรื่องอะไรที่คุณณดายังสงสัยหรืออยากรู้ก็ให้คุณณดาถามมีนาได้เลย มีนาพร้อมตอบคำถามของคุณ) จากนั้นมีนาก็หยิบโทรศัพท์ในมือของยูโรมาพูดเองพร้อมกับเปิดลำโพง(คุณณดาคะ มีนาเองค่ะ คุณณดาอยากรู้เรื่องอะไรก็ถามฉันมาได้เลยค่ะ)ณดาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าสิ่งที่ยังติดค้างอยู่ในห
กลับกลายรักเมียเก่า 30 พิสูจน์ใจ
“เหนื่อยไหมเจ้าสาวคนสวย” ข้าวหอมเอ่ยทักทายเพื่อนสาวด้วยรอยยิ้มกว้างเมื่อเดินมายืนข้างๆ“ไม่เหนื่อยเลย” ณดาตอบด้วยรอยยิ้มสดใสก่อนที่บูมจะเอ่ยถาม“เธอบอกความจริงกับคุณมาร์วินหรือยัง”“ยังเลย”“แล้วเธอจะบอกตอนไหน ปล่อยให้สามีเข้าใจผิดมานานเกินไปแล้วนะ” บูมพูดด้วยความรู้สึกเป็นห่วงความรู้สึกของมาร์วินที่เข้าใจมาตลอดว่าลูกในท้องของณดาคือลูกของเขา ซึ่งในความเป็นจริงแล้วเด็กในท้องของณดาเป็นลูกแท้ๆของมาร์วินต่างหาก“ฉันจะบอกให้เขารู้ในวันคลอดก็แล้วกัน รอเซอร์ไพรส์ตอนคลอดทีเดียวเลย การที่ฉันไม่ได้บอกความจริงมันก็เป็นข้อดีนะ”“ดียังไง” บูมขมวดคิ้วถาม“ก็จะได้พิสูจน์ใจของเขาไงว่าเขาจะรักฉันได้หรือเปล่า ทั้งที่รู้ว่าฉันกำลังท้องลูกของผู้ชายคนอื่น”“ผลของการพิสูจน์ใจ สรุปว่าสามีของเธอรักเธอและลูกของเธอที่เขาคิดว่าเป็นลูกของฉัน และรักมากกว่าลูกแท้ๆ ที่เกิดกับแม่อุ้มบุญอีกใช่ไหม”“ใช่ ถึงจะไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของเขาแต่เขาก็รัก ลูกที่เกิดจากแม่อุ้มบุญ เขาบอกว่าให้แม่ของเขาเป็นคนดูแล แต่เขาไม่ยอมไปดูแลเอง เขาบอกว่าอยากดูแลฉัน และเขาก็จะรักลูกของฉันให้เหมือนกับลูกตัวเอง”“เป็นแผนที่เวิร์คจริงๆ” บูมเ
กลับกลายรักเมียเก่า 29 หวนกลับ
เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จ ณดาก็เข้าไปนั่งในห้องนั่งเล่นแล้วดูละครคุณธรรมในติ๊กต๊อกที่ทำขึ้นจากเอไอ เมื่อวานที่เขาเห็นเธอร้องไห้ เพราะเธอดูละครคุณธรรมนี่แหละจึงทำให้เธอร้องไห้ เพราะเนื้อหาเศร้ากินใจจนทำให้เธอต้องหลั่งน้ำตาออกมาโดยไม่รู้ตัวส่วนมาร์วินเมื่อจัดการเรื่องในครัวเสร็จก็จัดการทำงานบ้านทุกอย่าง รวมถึงซักผ้าของเธอทุกชิ้น ไม่เว้นแม้แต่ชุดชั้นในของเธอกระทั่งเวลาผ่านไปจนถึงบ่ายโมง ร่างสูงก็เดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นเมื่อเห็นเธอร้องไห้อีกจึงตกใจก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆพร้อมกับโอบกอดเธอพลางพูดออกไป“ร้องไห้อีกแล้วเหรอ ณดาเสียใจมากใช่ไหมที่เลิกกับแฟน ณดารักเขามากใช่ไหม”“ณดาไม่ได้ร้องไห้เพราะเลิกกับแฟนค่ะ แต่ณดาร้องไห้เพราะดูละครเศร้าค่ะ ณดาก็เลยร้องไห้”“อ้าวเหรอ” เขารู้สึกดีใจเมื่อรู้ว่าเธอไม่ได้เสียใจเพราะเลิกกับแฟน“เมื่อวานที่พี่เห็นณดาร้องไห้ก็เพราะณดากำลังดูละครเศร้าอยู่ค่ะ”“อ๋อ ดีแล้วแหละที่ณดาไม่ได้เสียใจเพราะเรื่องเลิกกับแฟน”“ณดาจะเสียใจไปทำไมล่ะคะ ก็ในเมื่อบูมไม่ได้เป็นแฟนกับณดาสักหน่อย” เธอพูดเสียงเบาจึงทำให้มาร์วินฟังไม่ชัด เขาก็เลยถามย้ำ“เมื่อกี้ณดาพูดว่าอะไรนะ”“
กลับกลายรักเมียเก่า 28 รอคอยมาตลอด
หนึ่งเดือนต่อมาตอนนี้อายุครรภ์ของณดาก็เข้าสู่เดือนที่หกแล้วห้องทำงานมาร์วินในขณะที่มาร์วินกำลังดูหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่นั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ก่อนเลขาหนุ่มจะเปิดประตูเข้ามารายงานด้วยความนอบน้อม หลังจากมีนาแต่งงานก็ลาออกจากงาน และยูโรก็ให้มีนาอยู่บ้านทำงานบ้านเล็กๆน้อยๆเท่านั้น ส่วนยูโรก็เป็นคนทำงานหาเงินคนเดียว“ท่านประธานครับ มีคนมาขอพบครับ เขาชื่อบูม”มาร์วินที่ได้ยินชื่อของบูมก็ชะงักพลางรู้สึกแปลกใจว่าแฟนของณดามาหาเขาทำไม มีธุระอะไรงั้นเหรอ ก่อนที่เขาจะบอกกับเลขา“บอกให้เขาเข้ามา”“ครับท่านประธาน” เลขาหนุ่มโค้งคำนับเล็กน้อยแล้วเดินออกไปข้างนอก ก่อนที่บูมจะเดินเข้ามาพร้อมกับทักทายด้วยรอยยิ้ม“สวัสดีครับคุณมาร์วิน”“สวัสดีครับ นั่งสิ” ว่าแล้วบูมก็นั่งลงฝั่งตรงข้าม ก่อนที่มาร์วินจะเอ่ยถาม“คุณมีธุระอะไรถึงได้มาหาผม”“ผมกับณดาเลิกกันแล้วครับ”มาร์วินเบิกตากว้างอย่างตกใจระคนดีใจเมื่อรู้ว่าณดากับชายตรงหน้าเลิกกันแล้ว ก่อนจะตั้งสติและประคับประคองเสียงให้ปกติแล้วเอ่ยถาม“ณดาท้องอยู่นะ ทำไมคุณถึงต้องเลิกกับณดาด้วยล่ะ คุณไม่คิดจะรับผิดชอบลูกที่จะเกิดมาเหรอ”“ถึงผมกับณดาจะเลิกกันแล
กลับกลายรักเมียเก่า 27 ไม่อาจทำใจยอมรับ
สองเดือนต่อมาตอนนี้อายุครรภ์ของณดาก็เข้าเดือนที่ห้าแล้ว วันนี้หมอนัดตรวจครรภ์ วันนี้เธอไปคนเดียว ไม่อยากชวนบูมไปเพราะไม่อยากรบกวนเวลาการทำงานของบูมหลังจากกลับมาจากสวิตเซอร์แลนด์บูมก็ได้เข้าทำงานในธนาคารเดิม เพราะตอนนั้นตำแหน่งฝ่ายสินเชื่อว่างอยู่พอดี เนื่องจากคนเก่าย้ายไปทำอีกสาขาหนึ่ง ส่วนณดาช่วงนี้ต้องอยู่บ้านไปก่อน ถ้าจะทำงานก็ต้องรอให้คลอดและลูกเข้าโรงเรียนก่อนถึงจะออกไปทำงานด้านมาร์วินวันนี้มาร์วินไปรับแม่ที่บ้านแล้วพาไปโรงพยาบาล เพราะเมื่อคืนแม่โทรมาบอกว่าวันนี้หมอนัดแม่อุ้มบุญไปตรวจครรภ์ แม่ของเขาอยากไปอยู่เป็นเพื่อนแม่อุ้มบุญตอนไปหาหมอ มาร์วินที่ไม่อยากขัดใจแม่จึงพาแม่ให้ได้ไปเจอกับแม่อุ้มบุญที่โรงพยาบาลโรงพยาบาลเมื่อมาร์วินขับรถเข้ามาในโรงพยาบาล เขาก็เห็นณดาลงจากรถของเธอพอดี เห็นอย่างนั้นเขาจึงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“นั่นณดานี่ครับแม่ หมอคงจะนัดมาตรวจครรภ์วันนี้เหมือนกัน”“ช่างบังเอิญจังเลยนะ มาตรวจท้องวันเดียวกับแม่อุ้มบุญของลูกเลย” เขารีบจอดรถแล้วลงจากรถพร้อมกับสาวเท้าด้วยความเร่งรีบ ก่อนที่คนเป็นแม่จะเรียก“มาร์วิน ลูกจะรีบไปไหน”เขาชะงักฝีเท้าแล้วหันมาตอบกลับ
กลับกลายรักเมียเก่า 26 เป็นคนรักเดียวใจเดียว
หนึ่งเดือนต่อมาตอนนี้อายุครรภ์ของณดาก็ครบสามเดือนแล้ว วันนี้บูมพาเธอไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาล พอตอนเย็นทั้งคู่ก็พากันไปงานแต่งที่จัดขึ้นในโรงแรมชื่อดังงานแต่งงานเมื่อเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเห็นณดากับบูมเดินมาหน้างานจึงยกมือไหว้พร้อมกับกล่าวคำทักทายด้วยรอยยิ้มกว้างดีใจ“สวัสดีครับคุณณดา คุณบูม/สวัสดีค่ะคุณณดา คุณบูม” ว่าแล้วณดากับบูมก็รับไหว้แล้วพูดออกไปด้วยรอยยิ้มยินดีพร้อมกัน“สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ คุณยูโร คุณมีนา”“เจ้าบ่าวเจ้าสาวสวยหล่อ สมกันดั่งกิ่งทองใบหยกเลยค่ะ ขอให้คุณยูโรกับคุณมีนามีความสุขมากๆนะคะ” ณดาเอ่ยปากชมและอวยพรคู่บ่าวสาวด้วยรอยยิ้มเปรมปรีดิ์ แล้วยูโรกับมีนาก็รับคำชมพร้อมกันด้วยรอยยิ้มตื้นตันใจ“ขอบคุณครับ/ขอบคุณค่ะ คุณณดา”ยูโรเหลือบไปเห็นร่างสูงของมาร์วินที่อยู่ในชุดสูทหรูสีเข้มผมถูกเซ็ทมาเป็นอย่างดี จึงหันมาพูดกับณดาและบูมที่ยืนอยู่ตรงหน้า“มาร์วินมาพอดีเลย เดี๋ยวให้มาร์วินนั่งโต๊ะเดียวกับคุณสองคนด้วยนะครับ”“ครับ/ค่ะ”เมื่อมาร์วินเดินเข้ามายืนข้างณดาก็หันมองเธอที่อยู่ในชุดเดรสสวยด้วยสีหน้าสงสัยว่าเธอกับแฟนมางานนี้ได้ยังไง ยูโรเห็นสีหน้าของมาร์วินที่เต็มไปด้วยความสงสัยจึ
กลับกลายรักเมียเก่า 3 เคยเตือนแล้ว
เมื่อร่างสูงเดินลงบันไดมาอย่างเร่งรีบ ณดาก็เดินเข้าไปหาเขาพร้อมกับเอ่ยถามให้หายคลางแคลงใจ“คุณมาร์วินจะออกไปไหนเหรอคะ”“ไปกินข้าว” เขาตอบด้วยน้ำเสียงห้วน สีหน้าเหนื่อยหน่ายเมื่อเห็นว่าเธอชักจะเซ้าซี้เขามากจนเกินไปแล้ว“ไปกินกับใครเหรอคะ แล้วเมื่อกี้คุณโทรหาใคร”“ฉันเคยบอกเธอตั้งแต่ต้นแล้วใช่ไหมว่าห
กลับกลายรักเมียเก่า 1 ไม่อยากเจ็บก็ห้ามรัก
แนะนำตัวละครมาร์วิน อายุ29ปี สูง187เซนติเมตรเจ้าของธุรกิจห้างสรรพสินค้าชื่อดังณดา อายุ24ปี สูง160เซนติเมตรทำงานธนาคาร......ตัวอย่างเขาระบายยิ้มอ่อนๆมองไปที่รูปของเธอ เป็นเวลาหนึ่งปีมาแล้วที่เขาจะหยิบรูปแต่งงานมาดูต่างหน้าและจูบไปที่รูปเธอ“ฉันคิดถึงเธอนะ ตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้าง สบายดีหรื
กลับกลายรักเมียเก่า 7 หย่าก็ดีเหมือนกัน
วันต่อมาเมื่อณดาทำอาหารเช้าเสร็จก็ขึ้นห้องมาอาบน้ำและสวมใส่ชุดยูนิฟอร์มแบบกระโปรง ก่อนที่จะลงชั้นล่างไปจึงเห็นว่าคนตัวสูงนั่งทานอาหารอยู่ที่โต๊ะกินข้าวร่างเล็กในชุดกระโปรงเดินเข้าไปยืนข้างโต๊ะ ใบหน้าหล่อเหลาหันมามอง เมื่อเห็นว่าที่หน้าผากของเธอมีผ้าพันแผลก็รู้สึกตกใจก่อนจะถามออกไป“หน้าผากเธอไปโด
กลับกลายรักเมียเก่า 6 นอนไม่หลับ
สองอาทิตย์ผ่านไป สองอาทิตย์ที่ผ่านมานี้มาร์วินก็ยังคงออกไปทานข้าวกับมีนา แล้วพาเธอไปฟังเพลง แต่ก็ไม่ทุกคืนตอนเย็นเมื่อณดาออกจากธนาคารก็เดินไปขึ้นรถเก๋งของตัวเองแล้วขับออกไป เมื่อรถมาจอดตรงสี่แยกไฟแดง เธอก็บังเอิญหันไปเห็นรถหรูของมาร์วินเคลื่อนตัวเข้ามาจอดข้างรถของเธอ เธอมองเข้าไปในรถจึงเห็นว่าเล
قد تعجبك أيضًا
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน101.8K وجهات النظرบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์330.0K وجهات النظرพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.6K وجهات النظرปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย222.3K وجهات النظرกลรัก ซาตาน
นงพะงา 82 وجهات النظرลุ่มหลงวังวนเสน่หา (หลาย P)
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง38 وجهات النظرTATTOO CRUCIFIX หลง(รัก)ยัยตัวร้าย #ไม้เมืองxมาเฟีย
โคตรเลวX266 وجهات النظرรพีเร้นรัก
P. Chamomile153 وجهات النظر
