Se connecterPartager
4
Date de publication:
2026-05-03 13:20:08หากการได้รู้ว่าตัวเองมีลูกแบบไม่ทันตั้งตัวนั่นเหมือนเขาถูกชกจนเห็นดาว แต่วันนี้เขาเพิ่งรู้ว่าเรื่องมันหนักหนากว่านั้นมาก นีนนาราต้องหอบลูกน้อยที่อายุได้เดือนเดียวย้ายออกไป หลังจากถูกไล่ออกจากห้องที่เขาสัญญาว่าจะยกมันให้เธอ
ความรู้สึกใจสลายเป็นอย่างไร เขาก็ได้รู้จักมันวันนี้เอง
วันรุ่งขึ้นเขาตัดสินใจไปทำงาน และได้รู้ว่าตอนนี้ลลินาแอดมิทอยู่ที่โรงพยาบาลด้วย จึงตัดสินใจไปเยี่ยมเธอและตั้งใจจะถามเรื่องนีนนารากับเธอ เพราะจำได้ว่ามาวัชร์เคยบอกว่าภรรยาเป็นเพื่อนบ้านกับนีนนารา
ลลินาถามตรงๆ ว่าเหตุใดเขาจึงถามถึงเรื่องของนีนนารา เขาจึงต้องบอกตรงๆ ว่า เขาคิดว่านาเนียร์เป็นลูกของเขา และนั่นก็ทำให้หญิงสาวตวัดสายตามองราวจะโกรธเคืองแทนเพื่อน แต่ในที่สุดเธอก็ยอมให้ข้อมูลมาบ้าง
“ลิลคงบอกอะไรมากไม่ได้ค่ะ ถ้าเรื่องส่วนตัวของหนิงยังไงลิลก็ต้องถามเธอก่อนว่าสะดวกให้คุณหมอทราบไหม” เธอพูดตรงไปตรงมา “แต่รวมๆ ลิลบอกได้ว่าปกติหนิงอยู่กับนาเนียร์สองคนค่ะ”
ณรัฐหน้าเผือดลง ลลินาพูดต่อ “ตอนลิลแพ้ท้องหนักๆ เขาก็เข้ามาช่วยหลายอย่าง ช่วยพาไปโรงพยาบาล ช่วยเตรียมของกินให้ บางทีก็ทำอาหารแล้วแบ่งกันหรือมากินด้วยกันค่ะ”
ลลินาเล่าต่ออย่างเรียบๆ เหมือนแค่เล่าชีวิตประจำวัน แต่ทุกคำมันคือเข็มทิ่มเข้าไปในใจของอีกฝ่ายโดยไม่ตั้งใจ
“เราเริ่มสนิทกันเพราะตอนนั้นลิลท้องแล้วลาออก มีเวลาอยู่บ้านมากขึ้น ก็เจอกันบ่อยค่ะ บางทีก็ไปเที่ยวด้วยกันบ้างแต่ส่วนมากก็อยู่แถวบ้านนี่แหละค่ะ”
“ลิลไม่เคยเห็นหนิงมีเพื่อนคนอื่นๆ หรือญาติมาหาค่ะ”
“ถ้าจะมีก็มีพี่เลี้ยงที่เขาจ้างมาดูน้องนาเนียร์เวลาหนิงไปทำงาน”
อากาศในห้องเหมือนอยู่ในเดดแอร์ ณรัฐไม่เคยคิดเลยว่าการตัดสินใจกลับมาเผชิญกับความจริง จะเหมือนการเอามีดมากรีดแผลให้เจ็บหนักมากขึ้นเรื่อยๆ และเขาก็ตัดสินใจถามเรื่องที่อยากรู้ที่สุด
“เธอ… ไม่เคยเล่าอะไรให้คุณลิลฟังเกี่ยวกับพ่อของลูกเลยเหรอครับ”
ลลินาส่ายหน้า “ไม่เลยค่ะหมอ หนิงไม่ค่อยเล่าเรื่องส่วนตัว… ลิลเองก็ไม่กล้าถาม”
นีนนาราพาลูกมาถ่ายภาพนิ่งตามตารางที่ทีมงานส่งให้ ในสัปดาห์ต่อมาหลังจัดการเรื่องห้องเสร็จทั้งหมดแล้ว เธอรู้สึกว่าคิดถูกที่ย้ายมาเพราะว่าเดินทางง่ายมาก ตัวรพ.กับคอนโดฯ อยู่ไม่ไกลกันมาก เดินไปได้เลยหากแดดหรืออากาศไม่ร้อนเกินไป
เธอช่วยดูเรื่องเสื้อผ้าของลูกให้เรียบร้อยแล้วพานาเนียร์ไปนั่งกลางฉากที่ถูกเซ็ทเป็นห้องพักคนไข้เด็กเล็ก บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยสีสันที่เหมาะกับเด็ก ภาพวาดตัวการ์ตูนที่ผนังหรือแม้แต่ของใช้จุกจิกที่ดึงดูดความสนใจของเด็กได้ดี
โค้ชเด็กทำหน้าที่หลอกล่อให้นาเนียร์มองตามของเล่น ให้ตรงกับมุมกล้องที่ผู้กำกับต้องการ เด็กหญิงยืดตัวสูงเพื่อจะไขว่คว้าของเล่นที่ลอยสูงขึ้น ทำให้ช่างภาพรีบกดถ่ายรัวๆ ก่อนที่เธอจะรู้ตัว
การถ่ายทำเป็นไปอย่างรวดเร็ว และเด็กหญิงก็ได้ของเล่นมาไว้ในอ้อมกอดสมใจ เสียงปรบมือดังขึ้นทำให้เธอหันไปมองและยิ้มให้
"น้องนาเนียร์เก่งที่สุดเลยค่ะลูก ของเล่นชิ้นนี้พี่แถมให้ไปเล่นที่บ้านเลยนะคะ"
Dernier chapitre
กลับมาเถอะความรัก 79
สุดท้ายหลังดูห้องอยู่พักใหญ่ ณรัฐก็มาหยุดอยู่ที่ห้อง Duplex Premium สองห้องนอน ตึก 5 ห้องนี้เพดานสูง โปร่ง กระจกบานใหญ่ มองเห็นวิวมหาวิทยาลัยชั้นล่างมี living room ขนาดใหญ่ ครัวเล็ก โต๊ะอาหาร และห้องนอนอีกหนึ่งห้องชั้นบนเป็น master bedroom พร้อมมุมทำงานและระเบียงเล็ก ๆนาเนียร์เดินดูอยู่ครู่หนึ่งก่อนหันมามองพ่อ “มันใหญ่ไปไหมคะ”“ไม่หรอก” ณรัฐตอบทันที “เผื่อน้องมาค้าง”“ใช่ หนูจะมาแน่ๆ” นีซรีบยกมือ“ผมด้วย” เนโอพูดบ้าง “ถ้าผมสอบเข้าสาธิตเจพีได้ จะมาอยู่เป็นเพื่อนพี่” เนโอพูดถึงการสอบในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แต่เขาก็ค่อนข้างมั่นใจว่าผ่านแน่นาเนียร์หัวเราะ“ยังไม่ทันย้ายเลย จะมากันแล้วเหรอ”“ก็หนูกลัวพี่นาอยู่คนเดียวแล้วจะเหงานี่” นีซพูดเสียงอ้อนนีนนารามองห้องอย่างชอบใจ “พี่หมอ ห้องนี้ดูโอเคดีนะคะ”ณรัฐพยักหน้าจริง ๆ เขาตัดสินใจตั้งแต่เห็นระบบรักษาความปลอดภัยแล้ว ที่สำคัญไม่ใช่ penthouse ที่อยู่ชั้นเดียวกับกลุ่มบ้านโชติภิวรรธ และเย็นวันนั้นทุกอย่างก็ถูกจัดการอย่างรวดเร็วเมื่อท่านนายพลวัฒนารู้เรื่อง ก็สั่งให้คนช่วยจัดการเรื่องเอกสารทันที ส่วนคุณหญิงเรไรกำชับคนดูแลเรื่องเฟอร์นิเจอร
กลับมาเถอะความรัก 78
“หนูว่าไม่เห็นต้องดูหลายห้องขนาดนี้เลยค่ะพ่อ”เสียงของณราภัทรหรือ “นาเนียร์” ดังขึ้น หลังจากที่เธอเดินตามพ่อกับแม่ขึ้นลงคอนโดของมหาวิทยาลัยเจพีมาเป็นชั่วโมงแล้ววันนี้เป็นวันดูห้องพักก่อนเปิดภาคเรียนของนักศึกษาชั้นปีหนึ่ง คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเจพีอินเตอร์ฯณรัฐในฐานะพ่อผู้ปกติเป็นคนใจเย็นอย่างมาก หากวันนี้กลับอยู่ในโหมดจริงจังอย่างประหลาดในความรู้สึกของทุกคน“ห้องที่จะให้ลูกอยู่ พ่อเขาก็ต้องเลือกดี ๆ สิลูก” นีนนาราพูดพลางยิ้มไปด้วยแต่สายตาก็มองสามีอย่างรู้ทัน ในฐานะแม่และภรรยาเธอเข้าใจทั้งนาเนียร์และสามีตัวเองตั้งแต่มาถึงเธอเห็นเขาถามทุกอย่าง จนเจ้าหน้าที่โครงการแทบตอบไม่ทัน ตั้งแต่ระบบคีย์การ์ด กล้องวงจรปิด ระเบียบการเข้าออกของบุคคลภายนอก ระยะทางจากคอนโดถึงคณะจุดรับส่ง ระบบการจัดการยามฉุกเฉินหรือโรงพยาบาลใกล้เคียงจนสุดท้ายเจ้าหน้าที่เผลอถามอย่างเกรงใจ “คุณหมอทำงานด้านความปลอดภัยด้วยเหรอครับ”ณรัฐนิ่งไปครู่หนึ่ง “เปล่าครับ แต่ผมเป็นพ่อ”ทำเอาทุกคนหลุดหัวเราะทันที“พ่อคะ หนูมาเรียนมหาลัยนะคะ ไม่ได้ไปอยู่ต่างประเทศคนเดียว” นาเนียร์อดบ่นไม่ได้“ก็เหมือนกันนั่นล่ะ” ณรัฐ
กลับมาเถอะความรัก 77
เนโอที่นั่งกินข้าวเงียบ ๆ มาตลอดพูดขึ้นบ้าง “จริง ๆ ผมว่าเด็กทำงานก็ไม่ดีนะ มันกระทบพัฒนาการ”ทุกคนหันไปมองด้วยสีหน้าเหมือนถูกช็อตฟิลด์“ลูกอ่านอะไรมาน่ะ” ณรัฐถามขำ ๆ“paper ครับ” เนโอยังคงท่าทางจริงจัง“กินข้าวให้หมดก่อนนักวิจัย” นีซรีบแซวพี่ชาย “แล้วอย่าลืมว่าวันนี้เวรพี่ล้างจานแล้วค่อยไปอ่านเปเปอร์ต่อ” จากนั้นเสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วโต๊ะอาหารเมื่อถึงโรงพยาบาลโชติภิวรรธ โดยรอบมีบรรยากาศคึกคักกว่าปกติ เจ้าหน้าที่หลายคนที่ทำงานมาตั้งแต่สมัยนาเนียร์ยังเป็นพรีเซนเตอร์และ Brand Ambassador พวกเขาต่างเข้ามาทักทายครอบครัวณรัติกุลอย่างอบอุ่น“นาเนียร์โตเป็นสาวแล้วนะ”“สวยเหมือนคุณแม่เลย”“สูงมากลูก”เด็กสาวยกมือไหว้ยิ้มหวานอย่างมีมารยาท ณรัฐยืนมองอยู่ไม่ไกลแล้วรู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก เมื่อก่อนลูกยังเป็นเด็กหญิงตัวเล็กวิ่งกอดขาเขาอยู่เลยแต่วันนี้… ลูกสาวเขาเริ่มแต่งหน้าอ่อนๆ เริ่มมีคนมอง เริ่มมีคนชมว่าสวย และสิ่งเหล่านี้มันทำให้เขาไม่สบายใจอย่างประหลาด“คุณพ่อ”เสียงเรียกทำให้เขาหันกลับมา นาเนียร์ยืนอยู่ตรงหน้าในชุดเดรสสีขาวเรียบหรูสำหรับออกงาน “วันนี้หนูโอเคไหมคะ”ณรัฐนิ่
กลับมาเถอะความรัก 76
“แม่… วันนี้หนูไปด้วยได้ไหม”เสียงของนีนนลินหรือ “นีซ” ดังขึ้นตั้งแต่ยังไม่ทันนั่งกินข้าวเช้า เด็กหญิงวัยสิบสองยืนกอดแขนแม่อยู่ข้างโต๊ะอาหารพลางทำตาเป็นประกาย“จะไปไหนคะลูก” นีนนาราถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว“งานโรงพยาบาลไงคะ งานที่พี่นาเนียร์ไปเป็นพรีเซนเตอร์”วันนี้โรงพยาบาลโชติภิวรรธจัดกิจกรรมครบรอบปีขององค์กร และในฐานะพรีเซนเตอร์รุ่นแรกของโรงพยาบาล นาเนียร์ หรือ ณราภัทร ได้รับเชิญกลับไปร่วมงานอีกครั้งเด็กสาววัยสิบห้าปี ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเด็กตัวเล็กในชุดคนไข้โฆษณาโรงพยาบาล วันนี้กลายเป็นวัยรุ่นหน้าตาสะสวย สูงโปร่งและมีความมั่นใจในตัวเองจนเริ่มเป็นที่จับตามอง“ไปได้ค่ะ” นีนนาราพยักหน้า “แต่ห้ามดื้อ ห้ามซน ห้ามเดินไปไหนๆ เองนะคะ”“เย้...” นีซหันไปกอดพี่สาวทันที “พี่นาเนียร์ วันนี้หนูจะไปดูคอนโดพี่ด้วยนะ”นาเนียร์เงยหน้าจากโทรศัพท์สีหน้ายังงงๆ “คอนโดอะไรนีซ”“คอนโดที่แม่เล่าไง ว่าพี่ได้มาตั้งแต่เด็ก”ณรัฐที่กำลังอ่านเอกสารคนไข้อยู่เงยหน้าขึ้นทันที“อ๋อ…” นีนนาราหัวเราะ “ห้องของพี่น่ะเหรอ” นาเนียร์พอจำได้ราง ๆ เพราะสมัยเด็กเธอเคยอยู่ที่นั่นอยู่พักหนึ่ง ในความทรงจำจึงยังมีภาพ
กลับมาเถอะความรัก 75
นีนนารามองภาพตรงหน้าอย่างเผลอยิ้ม เด็กสามคนโตขึ้นเร็วมากจริง ๆ จากวันที่นาเนียร์ยังตัวเล็กวิ่งกอดขาเธอ วันนี้ลูกสาวคนโตกำลังเข้าเรียนมัธยมปีที่หนึ่ง ส่วนลูกแฝดก็เริ่มมีโลกของตัวเองชัดเจนขึ้นทุกวันเนโอเป็นเด็กช่างสงสัย ชอบถาม ชอบทดลอง และมักใช้เวลาหลายชั่วโมงอยู่กับหนังสือสารานุกรมหรือคลิปวิทยาศาสตร์ส่วนนีซตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง เด็กหญิงชอบร้องเพลง ชอบเต้น ชอบเล่าเรื่อง และมักเป็นคนพาพี่ชายออกจากโลกส่วนตัวเสมอ“แล้วถ้ามันกลายเป็นผีเสื้อแล้วล่ะ” นีซถามทั้งที่ยังยืนห่าง ๆ“ผมจะปล่อยมันครับ” เนโอตอบทันที “สัตว์มันต้องอยู่ในธรรมชาติ”คำตอบนั้นทำให้ณรัฐเลิกคิ้วนิดหนึ่งก่อนมองลูกชาย “ใจดีเหมือนแม่นะเรา”“ผมว่าผมเหมือนพ่อมากกว่า” เด็กชายตอบทันที“ตรงไหนครับ” คนเป็นพ่อถามต่อ“ชอบวิทยาศาสตร์”ณรัฐหัวเราะออกมาเต็มเสียง “อันนี้จริง”นีนนาราหันมามองพ่อลูกแล้วยิ้ม “งั้นวันนี้คุณนักวิทยาศาสตร์ช่วยแม่รดน้ำผักด้วยนะคะ”“ได้ครับ”“แล้วหนูล่ะ” นีซถาม“นีซช่วยแม่เก็บพริกไหม”“ได้ค่ะ” เด็กหญิงยิ้มกว้างทันที “แต่หนูไม่จับหนอนนะ”“ไม่มีใครบังคับเธอหรอกจ้ะ”นาเนียร์พูดขำๆ ก่อนเดินไปเปิดสายยางเพื่อ
กลับมาเถอะความรัก 74
“เนโอ ตัวทำอะไรน่ะ” เสียงของเด็กหญิงนีนนลินหรือ “นีซ” ถามคู่แฝดของตัวเอง เด็กชายณพรรธน์ หรือ “เนโอ” หันมามองคู่แฝดตัวเองแล้วทำสัญญาณให้อีกฝ่ายเงียบ “อย่าเสียงดังสินีซ เราต้องการสมาธิ” ว่าแล้วเด็กชายวัยเก้าขวบก็หันไปก้มหน้าก้มตาสนใจสิ่งตรงหน้าต่อ ในขณะที่นีซเดินมาใกล้ๆ แล้วก็ร้องเสียงดัง“อี๋... ตัวอะไรอะ”บนโต๊ะไม้เล็ก ๆ ริมสวนผัก มีกล่องพลาสติกใสถูกเจาะรูไว้เรียบร้อย ด้านในเต็มไปด้วยใบแก้วสด และหนอนสีเขียวอ้วนป้อมหลายตัวกำลังกินใบไม้อย่างเอร็ดอร่อย“หนอนผีเสื้อ” เนโอตอบเรียบ ๆ ราวกับเป็นเรื่องปกติ “อีกไม่กี่วันมันก็จะเข้าดักแด้แล้ว”“แล้วทำไมต้องเอามาไว้ในบ้าน”“เราไม่ได้เอาเข้าบ้าน” เด็กชายเถียงทันที “นี่ห้องวิจัย”“มันคือระเบียงแม่ต่างหาก” “แม่อนุญาตแล้ว” เนโอยืนยันเริ่มโมโหนิดๆ“แม่” นีซหันไปตะโกนลั่นบ้านทันที“พ่อ... เนโอจับหนอนเข้าบ้านค่ะ”นีนนาราที่เพิ่งเดินออกจากครัว ได้ยินเสียงลูกสาวคนเล็กโวยวายเวลาเดียวกับที่ณรัฐและนาเนียร์กลับเข้ามาพอดี“อะไรกันลูก นีซตะโกนทำไม” หญิงสาวถาม“เนโอจับหนอนเข้าบ้านค่ะแม่ ตัวเบ่อเริ่มเลย” นีซฟ้องณรัฐก้าวเข้ามามือก
กลับมาเถอะความรัก 48
ต่อมาที่โรงพยาบาลโชติภิวรรธ เตียงคนไข้ถูกเข็นผ่านประตูฉุกเฉินอย่างรวดเร็ว ทีมแพทย์เข้ารับตัวทันที“BP ต่ำครับ”“ไข้สูง 39.5”“ส่งเลือด ตรวจเชื้อ”ณรัฐยืนอยู่ด้านนอกห้องฉุกเฉินได้ยินคำรายงานต่างๆ มือเขากำแน่นโดยไม่รู้ตัว นาเนียร์ยืนเกาะขาเขาเงียบ ๆ สีหน้ายังตกใจ “คุณแม่จะหายไหมคะ…”เสียงเล็กๆ นั
กลับมาเถอะความรัก 46
“หนิงคิดว่า…” เสียงของเธอเรียบแต่มั่นคง“หนิงเป็นคนที่เลือกจะรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำค่ะ” เธอเว้นจังหวะเล็กน้อยและพูดต่อ “ต่อให้มันจะไม่ใช่ทางที่ง่าย หรือไม่ใช่ทางที่คนอื่นเลือก” สายตาของเธอยังคงนิ่ง“หนิงไม่เคยเลือกทำอะไรเพื่อให้ตัวเองได้ประโยชน์โดยที่คนอื่นต้องเสียเปรียบ”ความเงียบปกคลุมห
กลับมาเถอะความรัก 43
คืนนั้นเมื่อลูกหลับแล้ว นีนนาราถอดสร้อยทองออกจากคอของแก และเปลี่ยนนำพระพิจิตรใบมะขามของปู่มาคล้องกับสร้อยเงินเส้นเล็กๆ ของลูก ให้แกสวมแทนสร้อยทองน้ำหนักหนึ่งบาท เธอนำมันมาส่งคืนให้ณรัฐที่ยังไม่กลับห้องตัวเอง ชายหนุ่มมองเธออย่างงงๆ “เอามาให้ผมทำไม” “ลูกย
กลับมาเถอะความรัก 42
เธอยิ้มมุมปากเล็กน้อย “การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมันไม่ใช่ตราบาปนะหนิง แต่มันคือการที่เราถอยจากความสัมพันธ์ของคนรักและยังคงสถานะแม่ไว้ได้ คำว่าแม่มันหมายถึงชีวิตที่เราให้ใครสักคน ด้วยความรักไม่ใช่เหรอ”นีนนาราถอนหายใจเบา ๆ เหมือนกำลังชั่งใจระหว่างความกลัว…กับสิ่งที่ตัวเองอยากเป็น“หนิง” ลลินาเรียก
Vous vous intéresseriez aussi à
ลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.1K VuesHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์102.1K Vuesพิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet113.4K Vuesรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 164.0K Vuesรักต้องห้ามกับเพื่อนสนิทของพ่อฉัน
Michelle Chiemela37 Vuesโยคะ ยั่วรัก
CORDIA/เดือนสิบ30 Vuesเพื่อนสนิทติด(เอา) Nc18+
KhunRaFah77 Vuesภรรยาสาวน้อย
เย้ายวน26 Vues
