LOGINShare
2
publish date:
2026-05-03 13:18:26หญิงสาวบอกอีกฝ่ายและวางสายหันมารับร่างเด็กหญิงที่ลุกมากอดแม่ทันทีที่ลืมตา
“แม่จ๋า”
“ขาลูก ไปอาบน้ำกันนะคะ แต่งตัวสวยๆ แม่จะพาไปกินขนม” เธอพูดกับลูกอย่างอ่อนโยน
คำว่ากินขนมทำให้เด็กหญิงลืมตาหัวเราะร่วน “ไปจ้า ไปไป ไปกินหนมนะค้า”
“ได้ยินคำว่าขนมไม่ได้เลย ตาสว่างอารมณ์ดีทันที” นีนนาราจับลูกมาฟัดแรงๆ อย่างหมั่นเขี้ยว เด็กหญิงดีดตัวหนีหัวเราะสดใสลั่นห้องจากนั้นเธอก็ถูกมารดาหิ้วตัวไปอาบน้ำจนเปียกปอนกันทั้งแม่ทั้งลูก
“คุณหมอเป็นอะไรคะ ทำไมดูใจลอยไปพักก่อนดีไหมคะ” เสียงเจ้าหน้าที่อาสาในเต็นท์หน้าศูนย์อพยพที่หาดใหญ่ถามณรัฐ เมื่อเขาทำเอกสารหลุดมือเหมือนคนนอนน้อย
ชายหนุ่มส่ายหน้าทันที “เปล่าครับ ผมทบทวนว่าคำนวณโดสยาเมื่อกี้ถูกรึเปล่าเฉยๆ”
คนถามทำหน้าเข้าใจ
“อ๋อ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ยังไงพยาบาลก็ต้องรีเช็คอยู่แล้ว แต่หมอก็ไม่เคยพลาดนี่คะพี่ว่าคุณหมอทำงานหนักไปแล้วล่ะ เดี๋ยวหมดคิวนี้ไปพักก่อนดีกว่าค่ะ หมอแชมป์มาเปลี่ยนกับหมอพอดี”
เธอพูดถึงแพทย์เด็กที่เข้ามาสมทบในเต็นท์พอดี
“พี่หมอรัฐไปกินข้าวเถอะครับ ผมดูแลตรงนี้ต่อเอง”
ชายหนุ่มรุ่นน้องเอ่ย เขามาทันได้ยินพี่เจ้าหน้าที่ ER พูดและเห็นด้วยว่าณรัฐทำงานหนักเกินไปแล้ว เมื่อสองเสียงเป็นไปในทางเดียวกันหมอณรัฐจึงลุกขึ้นจากเก้าอี้
“ขอบคุณมากครับ ถ้างั้นผมไปกินข้าวแล้วอาจจะพักสักงีบ แต่ถ้ามีอะไรเรียกผมได้เลยนะ”
เขาเดินตรงไปที่เต็นท์เจ้าหน้าที่อาสากู้ภัยของปภ. หยิบกล่องข้าวติดมือไปด้วย หาที่นั่งว่างๆ แถวนั้นนั่งลงอย่างเพิ่งรู้ตัวว่าตนเองเหนื่อยมากและเต็มไปด้วยความล้า
“หมอกินข้าวมื้อไหนครับเนี่ย” อัศวินหัวหน้าหน่วยถามสัพยอก
“เรียกไม่ถูกเลยครับ แต่มื้อแรกของวันนี้ล่ะ” แพทย์หนุ่มตอบทำให้อีกฝ่ายนิ่วหน้า
“ผมเข้าใจว่าหมอห่วงคนไข้ แต่ถ้าหมอเป็นอะไรขึ้นมาเด็กๆ กับคนไข้จะลำบากนะครับ”
อัศวินเตือนก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง
“เดี๋ยวอีกสิบนาทีทีมเราต้องออกไปช่วยคนที่ติดในตึกประมาณห้าสิบคน หมออยากออกไปยืดเส้นยืดสายไหมครับ เผื่อไปช่วยผมประเมินคนไข้เร่งด่วนที่ต้องรับตัวออกมาก่อน”
ณรัฐนั่งตัวตรงทันที “เอาสิครับ ผมไปได้”
สองสัปดาห์ต่อมา
“หมอกลับพรุ่งนี้แล้วใช่ไหมครับ” อัศวินถามณรัฐในตอนดึกของคืนที่ศูนย์อพยพเงียบลงมากเพราะผู้คนเริ่มทยอยกลับเข้าบ้านเรือนกันแล้ว
อีกสองวันจะเป็นวันที่รามประกาศปิดศูนย์อย่างเป็นทางการ หลังจากที่วิกฤตน้ำท่วมใหญ่ที่หาดใหญ่คลายตัวลง น้ำลดลงแห้งเกือบ 100% ของพื้นที่ ผู้คนเริ่มกลับเข้าไปทำความสะอาดและเช่นกันที่บรรดาอาสาต่างๆ ก็ถึงเวลาแยกย้ายกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง
ณรัฐมีแผนเดินทางกลับกรุงเทพฯ ในเช้าวันรุ่งขึ้น หรืออีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ส่วนอัศวินเองก็กำลังรอถอนตัวในตอนเช้าเช่นกัน ทีมของเขาก็กำลังช่วยกันเก็บของกันมือเป็นระวิง
Latest chapter
กลับมาเถอะความรัก 8
“เรารู้จักกันในงานมินิคอนเสิร์ตในรพ. ตอนนั้นหมอรัฐเป็นเรสสิเด้นท์ที่นั่น ส่วนเราไปเป็นพาร์ตไทม์ของอีเว้นท์ ก็รู้สึกว่าเขาให้เกียรติเราดี สุภาพ หน้าตาดี ก็หมออะเนอะใครๆ ก็อยากมีแฟนเป็นหมอ พอเขาขอคบเราก็เลยตกลงต่อมาเขาบอกว่าไม่อยากให้เราทำงานหนัก จะขอดูแลเรา ดูแลค่าใช้จ่าย ค่าเทอม เงินใช้ส่วนตัว แต่ขอให้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน ดูแลบ้านให้เขา ทำกับข้าว เราจะได้มีเวลาไปเรียนมากขึ้น เราก็โลกสวยมากตอนนั้นมีแฟน ได้อยู่ด้วยกัน เหมือนเป็นสามีภรรยา โลกนี้เป็นสีชมพู” นีนนาราหัวเราะแต่แววตาเจ็บช้ำกับอดีต“พอเราเรียนจบ เขาก็บอกว่าต่อโทก็ดีจะได้หางานง่าย เขาจะส่งเอง แต่พออยู่ด้วยกันได้สี่ปีเราเรียนโทปีสุดท้ายเราก็เครียด ตัวเขาเองก็คงเครียดเพราะเป็นปีสุดท้ายของหมอศัลย์เหมือนกัน เราเริ่มทะเลาะกัน เขาเองก็หงุดหงิด ไม่กลับห้องบ่อยๆ ตอนนั้นเราก็วีนรู้สึกว่าทำไมเอาฉันมาทิ้งไว้ให้อยู่คนเดียวนานๆ บางทีสองอาทิตย์เราไม่เจอกันเลยนะลิล แล้วเขาก็ไม่โทรหา พอเราโทรไปก็ไม่รับสายบอกว่ายุ่ง”นีนนาราหยุดเช็ดน้ำตาที่ไหลไม่รู้ตัว “ตอนนั้นเราอาจจะท้องด้วย หรืออาจจะนิสัยไม่ดีจริงๆ สุดท้ายเขาก็บอกเลิกบอกว่าถ้าอ
กลับมาเถอะความรัก 7
ณรัฐเองก็อึ้งเมื่อได้เห็นว่าแม่ตัวเองกำลังนั่งข้างๆ ลูกสาวของเขา โดยที่ทั้งสองฝ่ายไม่เคยรู้สถานะที่แท้จริงของกันและกัน “ครับแม่” ชายหนุ่มพูดได้เพียงแค่นั้น เขาทรุดตัวลงนั่งข้างๆ นีนนาราซึ่งแม่ของเขาก็ไม่ได้สงสัยอะไร เพราะเหลือที่ว่างเพียงแค่ตรงนั้นโต๊ะรับประทานอาหารว่างเป็นโต๊ะกลม มัทรีนั่งฝั่งหนึ่งตามด้วยวันวิสาข์และนีนนารา ส่วนอีกด้านของนางคือนาเนียร์และคุณหญิงเรไร เท่ากับเด็กหญิงถูกขนาบข้างด้วยผู้ใหญ่ทั้งสองท่าน“คุณลุง” นาเนียร์ทักทำให้ชายหนุ่มยิ้มตอบ“ครับนาเนียร์ ชอบวุ้นเหรออร่อยไหมครับ” เด็กหญิงพยักหน้าเร็วๆ พลางใช้ส้อมของเด็กจิ้มวุ้นในจานส่งให้เขา ณรัฐน้ำตาคลอเมื่อลูกมีน้ำใจแบ่งให้ทันที ส่วนเขาไม่เคยให้อะไรลูกเลยตั้งแต่แกเกิดมา นอกจากไม่เคยให้แถมยังไม่เคยรู้อีกต่างหาก“หนูกินเถอะครับ” เขาตอบได้แค่นั้น คุณหญิงเรไรก็แทรกขึ้น “หนูกินเถอะลูก แม่คุณตัวเล็กตัวน้อยก็รู้จักแบ่งปัน” ท่านมายิ้มให้นีนนารา “หนูเลี้ยงลูกมาดีมากเลยนะ ป้าชื่นชมจ้ะ” นีนนารายกมือไหว้รับคำชม “ขอบคุณคุณป้ามากค่ะ” “ว่าแต่... น้องหน้าตาน่ารักมาก แม่ก็สวยคุณพ่อน้องก็คงหล่อมากใช่ไห
กลับมาเถอะความรัก 6
เธออุ้มนาเนียร์ออกจากลิฟต์ เลขานุการของวันวิสาข์ลุกทันทีที่เห็นเธอ “คุณหนิงมาแล้วเหรอคะ คุณวันใหม่รออยู่เลยค่ะ” “มาแล้วค่ะ” เธอตอบอย่างอัธยาศัยดี การได้พบกันหลายครั้งทำให้เกิดความคุ้นเคยมากพอที่จะคุยกันอย่างสบายๆ บานประตูห้องทำงานของวันวิสาข์เปิดออกพอดี หญิงสาวหน้าตาสะสวยดูคล่องตัวในชุดผู้บริหารหญิงที่ทะมัดทะแมงก้าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม"มาแล้ว นาเนียร์คนสวยของป้า” วันวิสาข์เอื้อมมือไปรับร่างเด็กหญิงที่โผจากอกแม่มาหาเธอ “ไปห้องรับรองกันเถอะหนิง วันนี้พี่มีเมนูใหม่อยากให้ช่วยชิม ว่าจะเอาลงร้านรัญจวนด้วย”ร้านรัญจวนที่ว่า คือร้านอาหารไทยแบบพรีเมี่ยมที่เปิดให้บริการให้คอนโดที่นีนนาราพักอยู่ และถือเป็นอีกกิจการหนึ่งของตระกูลโชติภิวรรธ“ได้เลยค่ะพี่วันใหม่” สองสาวกับเด็กหญิงหนึ่งคนเดินกันไปคุยกันไปจนถึงห้องรับรอง เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบหญิงวัยกลางคนสองคนนั่งในนั้นอยู่ก่อนแล้ว“อ้าวคุณแม่ คุณป้าเรไรสวัสดีค่ะ” วันวิสาข์ทักทาย คุณหญิงเรไร ณรัติกุล เธอแนะนำนีนนาราและนาเนียร์ให้ผู้ใหญ่รู้จักตามมารยาท“คุณป้าคะ น้องนาเนียร์พรีเซนเตอร์ของรพ.เราปีนี้ค่ะ กับคุณหนิงเป็นคุณแม่ของน้อ
กลับมาเถอะความรัก 5
โค้ชสาวใจดีส่งตุ๊กตากระต่ายหูยาวที่เป็นอุปกรณ์ประกอบฉากชิ้นสำคัญให้นาเนียร์ เด็กหญิงตัวน้อยรับมาโอบกอดไว้แน่น แววตาเป็นประกายสดใสจนนีนนาราต้องรีบยกมือไหว้ขอบคุณทีมงาน"ขอบคุณมากนะคะ จริงๆ ไม่ต้องลำบากก็ได้ค่ะ" นีนนาราบอกอย่างเกรงใจ"ไม่ลำบากเลยค่ะคุณแม่ น้องนาเนียร์ทำงานเก่งมาก ครั้งหน้าเรายังต้องใช้ของเล่นล่อทิศทางกล้องอีกเยอะ ถ้าให้แกไปเลย แกจะจำได้ว่าการมาหาพี่ๆ คือเรื่องสนุก ครั้งหน้าจะได้ไม่กลัวกล้องไงคะ" นีนนารายิ้มบางๆ เธอเข้าใจในเหตุผลนั้นดี เพราะเธอเลี้ยงลูกมาด้วยความจริงใจเสมอ... แต่คนที่ยืนฟังอยู่ไม่ไกลอย่างณรัฐกลับรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าเบาๆเขามองดูตุ๊กตาราคาไม่กี่ร้อยบาทในอ้อมกอดลูกสาว... ของเล่นที่คนแปลกหน้าหยิบยื่นให้ด้วยความเอ็นดูและหวังผลในงาน แต่มันกลับเป็นของชิ้นแรกที่เขาเห็นว่ามันทำให้ลูกสาวเขามีความสุขได้ขนาดนั้น ในขณะที่เขามีเงินในบัญชีมหาศาล แต่กลับไม่เคยมีโอกาสแม้แต่จะเลือกซื้อตุ๊กตาสักตัวให้ลูกด้วยตัวเอง“หนูเก่งจังค่ะ เหนื่อยไหมคะ” ณรัฐก้าวเข้ามาท่ามกลางสายตาตกใจของนีนนารา ส่วนทีมงานคนอื่นดูไม่ได้แปลกใจที่หมอศัลย์เด็กแบบเขาจะมาดูการทำงานในวันนี้“คุณลุง
กลับมาเถอะความรัก 4
หากการได้รู้ว่าตัวเองมีลูกแบบไม่ทันตั้งตัวนั่นเหมือนเขาถูกชกจนเห็นดาว แต่วันนี้เขาเพิ่งรู้ว่าเรื่องมันหนักหนากว่านั้นมาก นีนนาราต้องหอบลูกน้อยที่อายุได้เดือนเดียวย้ายออกไป หลังจากถูกไล่ออกจากห้องที่เขาสัญญาว่าจะยกมันให้เธอ ความรู้สึกใจสลายเป็นอย่างไร เขาก็ได้รู้จักมันวันนี้เองวันรุ่งขึ้นเขาตัดสินใจไปทำงาน และได้รู้ว่าตอนนี้ลลินาแอดมิทอยู่ที่โรงพยาบาลด้วย จึงตัดสินใจไปเยี่ยมเธอและตั้งใจจะถามเรื่องนีนนารากับเธอ เพราะจำได้ว่ามาวัชร์เคยบอกว่าภรรยาเป็นเพื่อนบ้านกับนีนนาราลลินาถามตรงๆ ว่าเหตุใดเขาจึงถามถึงเรื่องของนีนนารา เขาจึงต้องบอกตรงๆ ว่า เขาคิดว่านาเนียร์เป็นลูกของเขา และนั่นก็ทำให้หญิงสาวตวัดสายตามองราวจะโกรธเคืองแทนเพื่อน แต่ในที่สุดเธอก็ยอมให้ข้อมูลมาบ้าง“ลิลคงบอกอะไรมากไม่ได้ค่ะ ถ้าเรื่องส่วนตัวของหนิงยังไงลิลก็ต้องถามเธอก่อนว่าสะดวกให้คุณหมอทราบไหม” เธอพูดตรงไปตรงมา “แต่รวมๆ ลิลบอกได้ว่าปกติหนิงอยู่กับนาเนียร์สองคนค่ะ” ณรัฐหน้าเผือดลง ลลินาพูดต่อ “ตอนลิลแพ้ท้องหนักๆ เขาก็เข้ามาช่วยหลายอย่าง ช่วยพาไปโรงพยาบาล ช่วยเตรียมของกินให้ บางทีก็ทำอาหารแล้วแบ่งกันหรือมาก
กลับมาเถอะความรัก 3
“ครับ จะว่าไปเวลาผ่านไปเร็วมากนะครับ เหมือนเพิ่งดูข่าวว่าน้ำท่วมไม่กี่วันก่อน” ณรัฐเปรยอีกฝ่ายหัวเราะแบบคนอารมณ์ดี “ทำงานแข่งกับเวลาก็แบบนี้ครับหมอ แต่ก็เป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้ว่าคนไทยยังมีน้ำใจกันเยอะมาก” อัศวินมองอีกฝ่ายอย่างพิจารณา “ผมดีใจนะที่ได้เจออาสาดีๆ แบบหมอ เอาไว้วันไหนผมได้ขึ้นไปกรุงเทพฯ ผมขอนัดหมอไปเลี้ยงขอบคุณนะครับ” เขารู้ดีว่าณรัฐช่วยงานเขาได้มาก แม้ว่าชายหนุ่มจะมีงานตัวเองในรพ. แต่เมื่อมีเวลาว่าง เขาก็ช่วยลงพื้นที่ไปประเมินคนป่วยเท่าที่จะทำได้ ณรัฐหัวเราะ “ไม่ต้องเลี้ยงขอบคุณอะไรหรอกครับ เราต่างก็ทำหน้าที่ของเรา แต่ผมยินดีมากนะถ้าได้เจอคุณกับทีมที่กรุงเทพฯ” “หรือไม่ก็ที่ภัยพิบัติครั้งหน้า” อัศวินพูดต่อปนหัวเราะ “แต่ไม่มีจะดีกว่านะครับ”สามชั่วโมงต่อมาณรัฐเดินทางไปถึงสนามบินหาดใหญ่ เที่ยวบินของเขาคือหาดใหญ่-กรุงเทพ เวลาหกนาฬิกาสิบห้านาที ชายหนุ่มมองตั๋วในมือหลังจากผ่านด่านเอ็กซเรย์มาแล้วและได้เข้ามานั่งรอที่หน้าเกทหากเครื่องไม่ดีเลย์ เขาคงไปถึงกทม.สักเจ็ดโมงเช้าไม่เกินแปดโมง ชายหนุ่มมีกำหนดกลับไปทำงานในอีกสองวันข้างหน้า เท่ากับเขามีเวลาส่วนตัวเก
You may also like
ยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn47.8K viewsแรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์46.3K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก65.5K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก387.0K viewsเพลิงรักนางซิน
รินธารา924 viewsใต้เงาหนามกุหลาบ
ท้องฟ้าสีเทา/ฟ้าพร่างดาว/ลีลิตLilit11 viewsสะดุดรักท่านประธานหลงตัวเอง
จันทร์ส่องแสง73 viewsรักที่ไม่มีเธอ
มนสิกานต์113 views
