ตอนที่ 11 เพราะรัก

ตอนที่ 11

เพราะรัก

อุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศไม่ส่งผลดีต่อคนที่กำลังมีอาการป่วยอยู่สักเท่าไหร่ รดาเริ่มรู้สึกหนาวกว่าปกติ มือบางควานหาผ้าห่มทั้งที่ตายังปิดสนิท แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เธออุ่นขึ้น

หญิงสาวกระเถิบตัวเข้าหาความอบอุ่นที่อยู่ใกล้ ไม่ว่าจะเป็นอะไรในเวลานี้เธอก็พร้อมซุกตัวเข้าหาหมด ขอแค่ทำให้เธอรู้สึกอุ่นขึ้นเป็นพอ

ธาวินรู้สึกตัวตื่นขึ้นหลังจากที่เขาเพิ่งจะข่มใจให้หลับไปได้ไม่นาน ร่างบางที่บดเบียดเนื้อตัวเข้ามาชิดทำให้เขาต้องก้มมอง

คงจะหนาวถึงได้เบียดเข้ามาขนาดนี้

มือหนายกศีรษะของเธอขึ้นแผ่วเบาแล้ววางลงหนุนบนแขนของเขา ร่างหนาพลิกตัวโอบกอดร่างของเธอไว้แนบอก

แต่คนที่คิดว่าจะหลับตานอนต่อ มันกลับไม่ง่ายอย่างที่คิด ขนาดแค่นอนบนเตียงเดียวกับเธอโดยที่ไม่แตะต้องตัวเขายังเพิ่งทำใจให้หลับไปได้ไม่นาน แต่นี่เธอยังอยู่ในอ้อมกอดของเขาแล้วจะให้เขานอนหลับง่าย ๆ อย่างที่คิดก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้

ยิ่งดึกร่างบางก็ยิ่งเบียดเข้าหา ส่วนของความเป็นสาวก็บดเบียดแน่นกับอกแกร่งของเขา ธาวินพยายามข่มใจไม่ให้อะไร อะไร มันตื่นตัว แต่จะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อเขาก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะไม่รู้สึกรู้สากับสิ่งยั่วยุนุ่มนิ่มที่กำลังบดเบียดเสียดสีอยู่ทุกขณะ

เมื่อความอดทนที่พยายามอย่างเต็มที่แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จหมดสิ้นลง ใบหน้าหล่อจึงค่อย ๆ โน้มต่ำเข้าหาคนในอ้อมกอด ริมฝีปากหยักกดจูบลงบนหน้าผากกลมมนแผ่วเบา ก่อนจะไล่ประทับรอยจูบลงมาตามแก้มนวลและมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากที่เขาสัมผัสมันไปแล้วเมื่อตอนกลางวัน 

ความนุ่มนิ่มของเรียวปากอุ่นทำให้เขาละเมียดละไมอ้อยอิ่งบดจูบอยู่เนิ่นนาน ความต้องการของชายหนุ่มค่อย ๆ แผ่ซ่านขึ้นทีละน้อย มือหนาจับไหล่มนของคนในอ้อมกอดให้พลิกตัวนอนหงายลงช้า ๆ และค่อย ๆ

ทาบทับขึ้นมาบนร่างของเธอ

สิ่งแปลกปลอมที่กำลังรุกรานอยู่กับริมฝีปากทำให้รดารู้สึกตัวตื่น ดวงตาคู่งามเบิกกว้างออกด้วยความตกใจเมื่อเห็นว่าธาวินอยู่บนร่างของเธอและกำลังบดจูบกับริมฝีปากของตัวเอง

"อื้ออ" เสียงร้องที่ดังอยู่ในลำคอเพราะปากของเธอยังถูกเขาบดจูบไม่ยอมปล่อย

ธาวินละออกจากปากนิ่มมองสบตากับเจ้าของร่าง สายตานุ่มลึกฉายแววแห่งความปรารถนาต่างจากแววตาตอนที่เขามองเธอในเวลาอื่นอย่างสิ้นเชิง

"พี่วิน ทำอะไร" รดาถามด้วยเสียงหวาดหวั่น หัวใจกระหน่ำเต้นรัวเร็วหลายจังหวะ สิ่งที่เขากำลังจะทำคงไม่ใช่สิ่งที่เธอกำลังคิดอยู่ใช่ไหม

"รดา รังเกียจพี่ไหม" อย่าว่าแต่สายตาที่เปลี่ยนไปเลย แม้แต่น้ำเสียงและปลายนิ้วที่ลากไล้ตามกรอบหน้าของเธอยังดูอ่อนโยนผิดไปจากปกติอย่างกับพลิกฝ่ามือ

"พี่วิน..."

"รดา พี่ขอนะ" พูดจบเขาก็ก้มลงจูบเรียวปากของเธออีกครั้ง รดาได้แต่แน่นิ่งให้เขาจูบเธอได้ตามอำเภอใจ 

ความตกใจในครั้งแรกใช่ว่าจะจางหายไป แต่สัมผัสจากคนที่เธอรักเขามานานหลายปีก็ทำให้เธอไม่คิดที่จะปฏิเสธ รดาได้แต่หลับตานิ่งให้เขาลูบไล้สัมผัสเธอไปทั่วร่าง ขออย่างเดียว ขอแค่ว่าเมื่อเขาได้ในสิ่งที่ต้องการ

ขอเแค่ให้เขารักเธอบ้างก็พอ 

ฝ่ามือหนาลูบคลำสัมผัสไปกับส่วนอวบนูนของหญิงสาว เมื่อเธอไม่คิดจะขัดขืนเขาจึงปลดรั้งเนื้อผ้าเส้นเล็กที่อยู่บนไหล่ให้หลุดออกก่อนจะรั้งมันลงไปกองไว้บนเอวเล็ก

ความอวบใหญ่ของหน้าอกอวบออกมาอวดความสวยต่อสายตาของเขาทันทีที่เนื้อผ้าลื่นนั้นหายไป ชายหนุ่มไล่สายตามองก้อนเนื้อนิ่มทั้งสองข้าง  ริมฝีปากหนายกยิ้มพอใจกับสิ่งที่เห็น มันทั้งสวยและน่าสัมผัส ปลายยอดงามเป็นเม็ดสีชมพูระเรื่อ แค่มองด้วยสายตาก็พอจะเดาได้ว่ามือของเขาคงกำไว้ไม่มิดแน่ และมันก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ เมื่อเขาเลื่อนฝ่ามือมากอบกุม เนื้อนิ่มที่ล้นออกมาจากมือของเขาก็พอจะบอกได้ว่า มันใหญ่เกินตัวของเธอไปมาก 

ลิ้นร้อนลากเลียดูดกลืนไปทั่วสองเต้างาม ขบเม้มเม็ดยอดสีหวานไว้ในอุ้งปาก ก่อนจะตวัดปลายลิ้นดุนดันเพื่อปลุกความวาบหวามของหญิงสาว

"อืมม..." 

เสียงครางที่ดังออกมาจากลำคอเล็ก ทำให้เขารู้ว่าเธอกำลังดำดิ่งไปกับสัมผัสจากปลายลิ้นที่เขารัวเร่งดูดดุนปลุกเร้ามันขึ้นมา 

ยอดบัวคู่งามทั้งสองข้างอวดชูชันแข็งขันในเวลาอันรวดเร็ว  ลิ้นร้อนจึงลากเรื่อยผ่านลงมากลางหน้าท้องแบนราบ ตลอดทางที่ลิ้นของเขาสัมผัสไปกับผิวเนื้อ เขายังรับรู้ได้ถึงอุณหภูมิความร้อนจากพิษไข้ที่อยู่บนร่างของเธอ แต่แรงไฟแห่งปรารถนาของเขากลับร้อนแรงกว่าที่เขาจะหยุดการกระทำทุกอย่างที่เขาเริ่มมันไปแล้วลงได้ มือหนาปลดเปลื้องชุดนอนที่ยังคาอยู่บนเอวเล็กออกไปจากร่าง  ทั้งร่างของเธอจึงไม่เหลือเนื้อผ้าชิ้นใดให้ปกปิดอีกต่อไป

ความอวบอูมของเพศหญิงเด่นชัดแก่สายตา ชายหนุ่มจ้องมองมันด้วยแววตาชื่นชม เขารู้ดีว่าเขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้เห็นความสวยงามของกลีบกุหลาบงามคู่นี้ เพราะตั้งแต่เล็กจนโตมาเขาไม่เคยปล่อยให้รดาห่างกายเขาได้เลย ยิ่งเรื่องผู้ชายยิ่งไม่มีสิทธิ์ได้เข้าใกล้

ริมฝีปากหนาก้มลงจูบความงามของหญิงสาว สองมือแยกแย้มกลีบเนื้อสีสวยออกจากกัน ไล้ลิ้นโลมเลียไปตามร่องกลีบ ขบเม้มจุดรวมความรู้สึก แล้วสะกิดเร้ามันด้วยปลายลิ้นร้าย

"อื้ออ..."

 เสียงครางของหญิงสาวที่ไม่เคยต้องมือชาย เมื่อเขาโลมเร้าอยู่กับจุดอ่อนไหว ทำให้ทั้งร่างของเธอรู้สึกสั่นเทิ้มไปด้วยความซ่านสยิว

ร่างเปลือยเปล่าที่ต้องสัมผัสกับอุณหภูมิจากเครื่องปรับอากาศแต่ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกหนาวเหน็บเหมือนในทีแรก กลับยิ่งรู้สึกร้อนรุ่มเสียด้วยซ้ำ

สะโพกเล็กบิดเร่าสั่นไหว สองขาเรียวคิดจะเบียดเข้าหากันเพื่อข่มความเสียวซ่าน แต่เขากลับจับมันแยกออกและตั้งชันขึ้นทั้งสองข้าง พร้อมกับละเลงลิ้นร้ายกับจุดกระสันเมื่อเธอใกล้ถึงจุดสุดของความรู้สึก

"อ๊ะ...อ้าาา" 

ร่างบางกระตุกเกร็งปล่อยน้ำหวานไหลเยิ้มออกมาจากช่องทางเล็ก ร่างสูงจ้องมองน้ำหวานที่ไหลออกมาพร้อมกับรีบเร่งจัดการเสื้อผ้าทุกชิ้นส่วนออกจากกาย

"อื้อ เจ็บ"  

เสียงหวานประท้วงมาจากคนตัวเล็กเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่พยายามจะรุกล้ำเข้ามาในร่างกายของเธอทางช่องคับแคบด้านล่าง

"ทนหน่อยนะ พี่จะทำให้รดาเจ็บน้อยที่สุด"  

เขารู้ดีว่าครั้งแรกของผู้หญิงอาจจะทำให้เธอเจ็บปวดทรมาน แต่เขาก็ต้องเดินหน้าต่อ เมื่อความเจ็บปวดจากร่างกายของเขาก็ทวีความรุนแรงขึ้นไม่แพ้กัน

"อื้อ พี่วิน รดาเจ็บ"  

ธาวินเคลื่อนกายอย่างช้า ๆ ถึงแม้ความต้องการอยากจะรีบเร่งแค่ไหนแต่เขาก็ต้องถนอมเธอ สะโพกสอบค่อย ๆ หยัดต่ำลงทีละน้อย ตัวตนของเขาเข้าไปยังไม่ทันจะสุดทางดี สัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์ของเธอก็ไหลซึมสวนทางออกมาจากช่องทางรัก 

"อื้ออ...รดาเจ็บ"  

หญิงสาวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อเขาดันตัวตนเข้าไปจนสุด น้ำสีใสไหลลงทางหางตา แต่ถึงอย่างนั้นเธอไม่คิดที่จะปฏิเสธเขา ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในคืนนี้เป็นเพราะเธอเต็มใจ และเธอก็จะยอมรับมันด้วยหัวใจแห่งรักที่เธอมีให้เขา

สะโพกสอบขยับโยกส่งตัวตนแข็งขึงใหญ่ล่ำเข้าออกบดเบียดกับโพรงรักเนื้อนุ่ม ริมฝีปากหนาก้มลงจูบซับน้ำตาที่ไหลรินลงมาอย่างไม่ขาดสาย เขารู้ว่าเธอเจ็บปวดทรมานแต่กลับไม่มีแม้เสียงสะอื้นออกมาให้ได้ยิน

เมื่อร่างบางเริ่มปรับตัวได้และมีเสียงครางเบาออกมาให้ได้ยิน ชายหนุ่มจึงรีบเร่งจังหวะของสะโพกหนักขึ้น ไฟตัณหาที่โหมกระพือลุกโชนส่งให้เขากระแทกอัดใส่ร่างของเธออย่างต่อเนื่อง 

เมื่อใกล้จะถึงที่หมายเขากลับไม่ปล่อยให้เธอได้ถึงฝั่งฝัน ความต้องการที่เขาเก็บกดไว้ข้างในเรียกร้องมากกว่าแค่ครั้งเดียวและหากเขาปล่อยให้เธอไปถึงจุดหมาย เธออาจจะไม่ยอมให้เขาขอครั้งต่อไป ตอนนี้เขาจึงต้องยืดระยะเวลาออกไปเพื่อให้เธอยอมตามบทรักของเขาไปแต่โดยดี

แรงแห่งปรารถนาที่รบเร้าต่อความต้องการอย่างไม่สิ้นสุด ขนาดที่เขาเองก็ไม่สามารถหักห้ามมันได้แม้แต่น้อย ความสุขที่ได้รับในยามที่ร่างกายของเขารวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับเธอเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยรู้สึกได้ถึงขั้นนี้มาก่อน หลายครั้งที่เขาเคยมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นแต่มันก็ไม่เคยเกิดความต้องการได้มากขนาดนี้

"อ๊ะ อื้มม..."  

ร่างบางถูกจับปลี่ยนหลายท่วงท่า ตามแต่ที่เขาจะชักนำ เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นไปทั่วห้อง เสียงครวญครางปนเสียงหอบหายใจหนักของเขาและเธอดังระงมเปล่งชัด  จนเมื่อเขาพอใจจึงส่งแรงสะโพกหนักถี่กระชั้นชิดจนเธอและเขาครางออกมาพร้อมกัน

"อาาา..." 

ร่างหนาทิ้งตัวลงกับที่นอนดึงร่างของหญิงสาวที่แน่นิ่งไปหลังจากที่เขาปล่อยเธอลงกับที่นอนเข้ามากอด

ทั่วแผ่นหลังบางที่มือของเขาสัมผัสมีแต่เม็ดเหงื่อผุดอยู่จนทั่ว เสียงหายใจรวยรินกับหน้าอกที่กระเพื่อมขึ้นลงช้า ๆ อย่างต่อเนื่อง เธอคงหลับไปตั้งแต่ตอนนั้นและเขาก็หลับตามเธอไปในเวลาไม่นาน