ตอนพิเศษ 3 คืนเข้าหอ

ตอนพิเศษ 3

คืนเข้าหอ

สองเดือนต่อมา...

งานแต่งแบบเรียบง่ายที่มีแขกแค่เครือญาติและเพื่อนสนิท สิ้นสุดลงในเวลาเกือบสามทุ่ม หลังจากส่งตัวบ่าวสาวเข้าห้องหอเสร็จเรียบร้อย ผู้ใหญ่ทุกท่านก็พากันออกจากห้องเพื่อให้บ่าวสาวได้อยู่กันตามลำพัง

ตามประเพณีของการแต่งงาน

รดาอยู่ในชุดเจ้าสาวเกาะอกชายกระโปรงยาวฟูฟ่องสีขาวสะอาดตา ไม่รัดรูปจนน่าอึดอัดเพราะกำลังท้องอ่อน ๆ แต่ก็ไม่หลวมโครกจนดูไม่งามตา น้องของขวัญถูกคุณปู่และคุณย่าพาตัวกลับไปนอนที่บ้านของพวกท่านด้วย บ้านหลังนี้จึงเหลือแค่เธอกับนาวินซึ่งเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้น

“พี่วินจะอาบน้ำก่อนก็ได้นะคะ รดาต้องแกะผมแกะชุดก่อน” รดาหันไปบอกสามีที่นอนตะแคงเท้าแขนหนุนหัวมองเธออยู่บนเตียงนอน

“คืนนี้เป็นคืนเข้าหอนะรดา” แต่ธาวินกลับไม่สนใจปฏิบัติตามคำบอกกล่าวของเธอ แล้วยังพูดประโยคนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่ชวนขนลุกยังไงชอบกล

“ค่ะ คืนเข้าหอ คืนแรกของการแต่งงานก็คือคืนเข้าหอไงคะ ทำไมเหรอคะ”

“ก็ปกติคืนเข้าหอ เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวก็ต้องดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กันไม่ใช่เหรอ” รดาเข้าใจความหมายของประโยคนั้นในทันที หญิงสาวส่งสายตามองค้อนไปให้สามีที่คงเริ่มจะหื่นขึ้นมาอีกแล้ว

“ตามปกติก็ควรเป็นอย่างนั้นค่ะ แต่สำหรับเราสองคนคงทำตามปกติไม่ได้เพราะรดากำลังท้องอยู่นะคะ” หากเธอไม่ท้องเชื่อแน่ว่าป่านนี้เธอคงต้องอยู่ใต้ร่างของธาวินตั้งแต่พ่อกับแม่ของเขาออกไปจากห้องแล้วแน่ ๆ ขนาดเขารู้ว่าเธอกำลังท้องยังส่งสายตาลุ่มลึกกับน้ำเสียงและประโยคที่ส่อไปถึงความหื่นของตัวเองเสียชัดเจนขนาดนั้น

“พี่รู้ว่ารดากำลังท้อง แต่พี่ไม่อยากให้คืนพิเศษแบบนี้ผ่านไปเฉย ๆ โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นนี่นา” ธาวินยังคงหาทางต่อรองอ้อนวอนภรรยาสุดที่รักเพื่อสร้างความทรงจำที่แสนพิเศษในคืนพิเศษของเขาและเธอ

“แล้วพี่วินอยากให้อะไรเกิดขึ้นล่ะคะ”

ธาวินลุกออกจากเตียงแล้วเดินมาหยุดช้อนหลังของหญิงสาว ไล่มือแกะเชือกที่สอดสลับผูกเป็นโบว์อยู่ข้างหลังชุดสีขาวราวกับเจ้าหญิง

“ก็ทำสิ่งที่เราสองคนควรจะทำ ทำเหมือนที่คนอื่นทำได้ไหม” เสียงทุ้มกระซิบพูดข้างหูก่อนจะกดจูบลงตรงใบหูของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา ในขณะทื่มือก็ไล่แกะปมเชือกจนถึงเส้นสุดท้าย

“ไม่ได้หรอกค่ะพี่วิน รดากำลังท้องคงทำแบบนั้นไม่ได้”

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ไม่มีกฎห้ามคนท้องมีความสุขซะหน่อย”

“ถึงไม่มีกฎห้าม แต่รดาก็กลัวจะอันตรายกับลูกนี่คะ พี่วินยิ่งไม่ค่อยอ่อนโยนอยู่ด้วย” รดาติงสามีจอมหื่นของเธอ เริ่มแรกธาวินอาจจะนุ่มนวลแต่พอต้านทานความต้องการของตัวเองไม่ได้เขาก็ไกลห่างจากคำว่าอ่อนโยนไปมาก และยิ่งไม่มีทางที่เขาจะยอมหยุดตัวเองลงแค่ชั่วโมงเดียวแน่ เผลอ ๆ อาจถึงเช้าก็เป็นได้

“แล้วถ้าพี่อ่อนโยนกับรดาล่ะ รดาจะเข้าหอกับพี่ได้ไหม” ธาวิน ออดอ้อนอีกครั้ง พลางคิดจะรั้งชุดแต่งงานสีขาวออกจากเรือนร่างของรดา แต่หญิงสาวกลับประสานทั้งสองแขนกอดชุดนั้นเอาไว้แน่น

“รดาไม่เชื่อค่ะว่าพี่วินจะอ่อนโยนได้อย่างที่พูดจริง ๆ เพราะฉะนั้นเลิกคิดไปเลยค่ะ รดาจะไปอาบน้ำแล้ว”

“รดาใจร้ายจัง” ธาวินบ่นพึมพำตามหลัง แต่รดาก็ไม่คิดที่จะสนใจ ไม่ว่าอย่างไรคืนนี้เธอก็ตามใจเขาไม่ได้จริง ๆ

ยี่สิบนาทีต่อมา รดากลับออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนเนื้อบางสบายตัว หันมองสามีที่ยังนั่งทำหน้าบึ้งอยู่ตรงขอบเตียงแล้วอดขำไม่ได้ ทำหน้าอย่างกับเด็กตัวเล็ก ๆ ที่อยากได้ของเล่นแล้วแม่ไม่ซื้อให้อย่างไงอย่างงั้น

“พี่วินไปอาบน้ำสิคะ ดึกแล้วนะ ไม่เหนื่อยเหรอคะ รับแขกมาทั้งวันแล้ว”

“เหนื่อยก็เหนื่อยอยู่หรอก แต่ถ้ารดายอมต่อให้ทั้งคืนพี่ก็ไหว” เพราะแบบนี้แหละเธอถึงไม่ยอม

“ยังไงรดาก็ไม่ยอมค่ะ ถ้าพี่วินจะนั่งประท้วงอยู่ตรงนี้ทั้งคืนก็ได้นะคะ งั้นรดาไปนอนก่อนนะคะ กู้ดไนท์ค่ะ” รดาก้มลงจูบตรงริมฝีปากของสามีเป็นการบอกราตรีสวัสดิ์ก่อนเข้านอน และก้าวขึ้นเตียงเพื่อเตรียมตัวพักผ่อน

“ทำไมรดาคนที่แสนดีของพี่กลายเป็นคนใจร้ายอย่างนี้ไปได้ก็ไม่รู้” ธาวินบ่นพึมพำในขณะที่กระแทกเท้าตรงไปยังห้องน้ำ รดาได้แต่หลุดขำกับท่าทางแง่งอนยิ่งกว่าเด็กของผู้เป็นสามี

กว่าธาวินจะกลับออกมาจากห้องน้ำในชุดที่เตรียมพร้อมจะเข้านอน รดาก็ดำดิ่งสู่ห้วงนิทราไปเสียแล้ว ชายหนุ่มชะโงกหน้าข้ามไหล่บอบบางมองใบหน้าของภรรยาเพื่อให้แน่ใจว่าเธอหลับไปแล้วจริงหรือเปล่า

เมื่อเห็นดวงตาคู่สวยนั้นหลับพริ้มพร้อมกับลมหายใจที่ขึ้นลงอย่างสม่ำเสมอก็ยกยิ้มขึ้นตรงมุมปากด้วยความพอใจ ในเมื่อขอดี ๆ แล้วไม่ยอม เขาก็จะใช้วิธีของเขาทำให้เธอยอมโดยศิโรราบเอง

ธาวินค่อย ๆ ทอดตัวลงนอนซ้อนหลังของหญิงสาว มือสากลูบไปตามผิวเนื้อขาวผ่องบนช่วงแขน ก่อนจะเลยลงไปสัมผัสกับหน้าอกอวบอิ่มนุ่มหยุ่น สัมผัสผ่านเนื้อผ้าจากภายนอกจนพอใจ จึงล่วงล้ำสอดมือลงใต้ชุดนอนเนื้อบาง บีบเคล้นคลึงเล่นกับเต้าอวบทั้งสองข้าง รดาคงจะเหนื่อยมากถึงไม่รู้สึกตัวตื่นแม้ว่าเขาจะสัมผัสเธอหนักมือสักแค่ไหนก็ตาม

“เหนื่อยก็ทนหน่อยนะรดา พี่อดใจไม่ไหวจริง ๆ” กระซิบบอกกับคนที่ยังหลับและคงไม่สามารถรับรู้ถึงคำพูดของเขาเสร็จ มือหนาก็เลื่อนต่ำลงหาสะโพกกลม บีบเคล้นอยู่ชั่วครู่ก่อนจะลากไปตามเรียวขาอ่อน สอดมือเข้าใต้ชายกระโปรง เข้าสัมผัสกับของสงวนกลางกายอย่างเบามือ

ใบหน้าหล่อคลอเคลียสูดดมความหอมอยู่ตรงซอกคอ ในขณะที่พยายามสอดแทรกท้องนิ้วเข้าบดเบียดกับเนื้ออ่อนระหว่างกลีบกุกลาบอวบอูมทั้งสองข้าง

“อื้ม...”

 เขาคงจะสัมผัสโดนจุดรวมความอ่อนไหว จึงได้ยินเสียงครางเบาๆ ที่ดังมาจากภรรยา เมื่อเสียงครางแห่งความพอใจนั้นดังขึ้น ธาวินจึงสะกิดเร้ากับยอดติ่งเนื้ออ่อนเพื่อปลุกเร้าเธอให้ยอมรับสัมผัสของเขาและมันก็ได้ผล

“อื้ม...พี่วิน อย่านะ ไม่เอา”