ความเชื่อใจ

จันทร์จ้าวเหลือบมองนาฬิกาเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่อาจรู้ได้ ตอนนี้เป็นเวลาเกือบสองทุ่ม สุริเยนทร์ยังไม่กลับถึงบ้าน เวลาล่าสุดที่คนเป็นสามีทักมาบอกว่ากำลังจะเดินทางกลับคือเวลาบ่ายสามโมง ความจริงมันต้องถึงกรุงเทพตั้งแต่หกโมงเย็นแล้วด้วยซ้ำ

จันทร์จ้าวโทรไปถามต้าร์เลขาของสุริเยนทร์ฝ่ายนั้นก็ไม่รับสาย ครั้นจะโทรไปหาม่านดาวก็คงไม่รู้เรื่องอะไรเพราะอีกฝ่ายไม่ได้ไปด้วย นี่เป็นอีกครั้งที่จันทร์จ้าวรู้สึกไม่โอเค การที่เธอไม่ได้ทำงานกับสามี เธอเหมือนคนโง่ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

สามีจะไปที่ไหน ไปทำอะไร ไปกับใครบ้าง เธอก็ไม่รู้เรื่องเลย จะให้ถามม่านดาวไปซะหมดทุกเรื่องมันก็ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ในสายตาคนนอก คนอื่นจะมองว่าเธอไม่ไว้ใจสามีเอาได้

ถึงจะบอกว่าให้ม่านดาวช่วยดูพฤติกรรมของเฮียสุริเยนทร์ให้ เธอก็เอาเรื่องงานมาอ้างเสียมากกว่า โดยไม่ได้บอกเหตุผลที่แท้จริงให้อีกฝ่ายรับรู้เลยแม้แต่น้อย ยังไงเสียม่านดาวก็ถือว่าเป็นคนอื่น

ไฟในอย่านำออกไฟนอกอย่านำเข้า ซึ่งจันทร์จ้าวก็รู้ดี หากว่าเด็กคนนั้นเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้พนักงานที่บริษัทฟัง สามีของเธอนั่นแหละจะโดนผลกระทบเต็ม ๆ อีกอย่างเธอก็ไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นคนไร้ประโยชน์ นอกจากจะไม่ทำอะไรแล้ว ยังได้แต่หวงผัวไปวัน ๆ

จันทร์จ้าวร้อนรนราวกับมีกองเพลิงสุมอยู่ในอก ทั้งเป็นห่วงกลัวจะเกิดเรื่องร้ายขึ้น ทั้งกังวลใจว่าสามีจะไปเถลไถลที่ไหน ความรู้สึกผสมปนเปกันไปหมด เขาเหลือบมองนาฬิกาอีกครั้ง ตอนนี้เข็มยาวชี้ไปที่เลขหก บ่งบอกว่าเวลาได้ล่วงเลยไปกว่าสามสิบนาทีแล้ว

ใบหน้าสวยเรียบเฉยขณะเหลือบไปเห็นหม้อต้มยำกุ้งหม้อใหญ่บนเตาที่คาดว่าน่าจะเป็นหมันเสียแล้ว

ริมฝีปากบางเม้มน้อย ๆ ก่อนจะเท้าแขนกับโต๊ะทานข้าว ลุกขึ้นเก็บจานเก็บช้อนส้อมไว้ที่เดิม และพาร่างของตัวเองขึ้นไปบนห้องนอนแทนที่จะนั่งรออย่างไร้จุดหมายแบบนี้

ขณะที่กำลังชั่งใจว่าจะโทรไปถามนายสารวัตรหนุ่มเพื่อนของสามีอย่าง เฮียขุนพล ดีหรือไม่ เสียงโทรศัพท์ในมือของจันทร์จ้าวก็ดังขึ้นเสียก่อน ดวงตากลมโตหลุบมองรายชื่อก็พบว่าเป็นต้าร์เลขาของผู้เป็นสามีโทรเข้ามา

“ฮัลโหล ต้าร์”

“จันทร์ เฮียเองนะ ขอโทษนะครับที่ไม่ได้โทรหา พอดีว่าแบตโทรศัพท์เฮียหมด” สุริเยนทร์พรั่งพรูคำพูดออกมาทันทีเมื่อผู้เป็นภรรยารับสาย เหมือนรู้สึกผิดที่ขาดการติดต่อไปดื้อ ๆ ถึงจะเป็นเหตุสุดวิสัยก็ตามที

จันทร์จ้าวชะงักชั่วครู่ ก่อนจะลอบผ่อนลมหายใจ รู้สึกโล่งอกอย่างน้อยก็ได้รู้ว่าผู้เป็นสามีไม่ได้เกิดอุบัติเหตุอะไร

“ตอนนี้เฮียอยู่ไหนคะ” เอ่ยถามออกไปโดยไม่ได้ใส่ใจต่อถ้อยคำกล่าวอ้างของสุริเยนทร์เลยแม้แต่น้อย ตอนนี้เธออยากรู้ว่าชายหนุ่มอยู่ส่วนไหนของกรุงเทพแล้วมากกว่า

“ตอนนี้เฮียยังอยู่ที่ปราจีนอยู่เลยครับ พอดีว่าที่โรงงานมีปัญหา เฮียก็เลยยังกลับไม่ได้”

“...” คิ้วโก่งราวคันศรขมวดมุ่นจันทร์จ้าวรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ก่อนหน้านี้ผู้เป็นสามีเพิ่งบอกเธอว่ากำลังจะเดินทางกลับแล้วแท้ ๆ

“เฮียเพิ่งประชุมเร่งด่วนเสร็จเมื่อกี้เลยครับ ไม่เชื่อถามไอ้ต้าร์ดูก็ได้ เดี๋ยวเฮียให้มันคุยกับจันทร์ดีไหม” ทางด้านสุริเยนทร์เมื่อเห็นว่าภรรยาเงียบไปก็ร้อนใจอธิบายเพิ่มเติม

“ไม่เป็นไรค่ะ จันทร์เชื่อใจเฮีย” จันทร์จ้าวเอ่ยเสียงเบาหวิว

“ที่โรงงานยุ่ง ๆ ด้วย เฮียก็เลยลืมโทรหาจันทร์ อีกอย่างเฮียเพิ่งรู้ตัวว่าแบตหมดเมื่อกี้นี้เอง ก็เลยยืมโทรศัพท์ต้าร์โทรมาหาจันทร์ก่อน กลัวจันทร์เป็นห่วง”

“...”

“เฮียขอโทษนะครับ จันทร์จะด่าจะว่ายังไงเฮียก็ได้นะครับ แต่อย่าเงียบได้ไหม” ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงร้อนใจ

“จันทร์ไม่โกรธหรอกค่ะ จันทร์แค่เป็นห่วงเพราะติดต่อเฮียไม่ได้ โทรหาต้าร์มันก็ไม่รับสายตอนนั้นน่าจะประชุมกันอยู่ คราวหลังก็หมั่นเช็กแบตโทรศัพท์นะคะ เผื่อมีเรื่องราวต้องติดต่อด่วน” จันทร์จ้าวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ

“ครับ ๆ ที่รัก เฮียขอโทษอีกครั้งนะครับ ถ้าเฮียถึงโรงแรมแล้วเฮียโทรหาใหม่นะ”

สองสัปดาห์ต่อมา

กลางดึกคืนหนึ่งขณะที่จันทร์จ้าวกำลังนอนหลับฝันหวาน เธอรู้สึกว่ามีอะไรเย็น ๆ สัมผัสที่ซอกคอจนรู้สึกจั๊กจี้ ดวงตาคู่สวยปรือขึ้นมองเล็กน้อย จิตใต้สำนึกบอกให้รู้ว่าผู้เป็นสามีกลับมาจากงานเลี้ยงแล้ว

“เฮีย เมาเหรอคะ” กลิ่นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่โชยออกมาจากลมหายใจของร่างสูงทำให้คนเป็นเมียต้องเอ่ยถาม

“ไม่เมาครับ เฮียกินไปแค่ไม่กี่แก้ว แต่ตอนนี้เฮียอยากกินจันทร์ ขอเฮียกินหน่อยนะ” สุริเยนทร์เอื้อนเอ่ยวาจาออดอ้อน ลมหายใจผ่าวร้อนเป่ารดต้นคอขาวหอมกรุ่น

“เดี๋ยวค่ะ อ๊ะ อื้อออ”

ถ้อยคำห้ามปรามถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเพราะริมฝีปากหนาที่ชกชิงลงมาประกบปิดปากบางจนแนบสนิท ก่อนปลายลิ้นร้อนอ่อนนุ่มที่เปียกลื่นจะแทรกเข้าไปกระหวัดเกี่ยวพันกับลิ้นสีชมพูสดของจันทร์จ้าว

สักพักต่างคนก็ต่างเริ่มดูดริมฝีปากของอีกฝ่าย ทั้งยังขยับปรับเปลี่ยนมุมเพื่อให้การแลกน้ำลายกันอย่างถนัดถนี่ยิ่งขึ้นอย่างไม่มีใครยอมใคร ไม่ถึงนาทีเสื้อผ้าก็เริ่มหลุดลุ่ยออกจากตัวเหลือเพียงร่างกายเปล่าเปลือยของสามีภรรยาคู่หนึ่งบนเตียงนอนกว้าง

จันทร์จ้าวสั่นเทิ้มเล็กน้อยเพราะความหนาวเย็นของอากาศภายในห้อง แต่ไม่นานร่างทั้งร่างก็กลับร้อนรุ่มด้วยแรงปรารถนาที่สามีปรนเปรอให้

สุริเยนทร์ฝังจมูกโด่งคมเป็นสันซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นอีกครั้ง สูดดมกลิ่นหอมเฉพาะตัวที่เขาชื่นชอบหนักหนาเข้าปอดจนพอใจ ก่อนจะเลื่อนผ่านลูกกระเดือกไล่ลงมาเรื่อย ๆ จนถึงกระดูกไหปลาร้าสวย ลิ้นสากแลบเลียขึ้นลงจนผู้เป็นภรรยาครางสยิว เท่านั้นยังไม่พอยังดูดเม้ม และขบกัดผิวเนื้ออ่อนนุ่มจนขึ้นรอยแดง

“อ๊ะ เฮีย อย่ากัด” จันทร์จ้าวเอ่ยห้ามปราม แต่ทว่ากลับเอียงคอให้ผู้เป็นสามีซุกไซ้โดยไม่มีขัดขืน

“คนอื่นจะได้รู้ไงว่าจันทร์มีผัวแล้ว” สุริเยนทร์เอ่ยเสียงแหบพร่า ชายหนุ่มรู้ว่าภรรยาอยู่บ้านเสียส่วนใหญ่ เพราะฉะนั้นรอยช้ำจากการดูดเม้มที่ลำคอคงไม่มีผลอะไรมากนัก

ทำจนพอใจสุริเยนทร์ก็เคลื่อนตัวลงไปเล่นกับเม็ดบัวสีสวยทั้งสองข้างที่แข็งเป็นไตล่อตาล่อใจให้ชายหนุ่มลิ้มลอง

ลิ้นร้อนทำหน้าที่ทักทายหัวนมเม็ดเล็กก่อนเป็นอันดับแรกด้วยการเลียวนรอบฐานซ้ำ ๆ จนคนที่นอนระทวยใต้ร่างหนาต้องแอ่วอกป้อนให้ถึงปาก

สุริเยนทร์ทำแบบนั้นกับเม็ดทับทิบทั้งสองข้างสลับกันไปมา ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะดูดดุนราวกับทารกน้อยหิวนมมารดาก็ไม่ปาน

จันทร์จ้าวครางเสียงหวานแอ่นหน้าอกบวมแดงเข้าหาลิ้นร้อนของสามี ก้านนิ้วมือบางดึงทึ้งเส้นผมสีดำสนิทด้วยแรงราคะที่สุริเยนทร์เป็นคนมอบให้

“เบาหน่อย เฮีย ฮื้อออ” ผู้เป็นภรรยาเอ่ย ยามที่ฟันของสามีกระทบกับหัวนมบวมแดง มันทั้งแสบ ทั้งเสียว ทั้งเจ็บ ปะปนกันไป

“เฮียจะดูดจนกว่าน้ำนมจะไหลเลยดีไหมครับ” ไม่เพียงแต่ไม่ฟังสุริเยนทร์ยังออกแรงดูดซ้ำ ๆ ส่วนข้างที่เหลือก็ไม่ให้น้อยหน้าใช้หัวแม่มือที่เปียกชุ่มน้ำลายบี้จนมันแข็ง

“ไม่เอา อ๊ะ อ่าส์”

สุริเยนทร์ถอนริมฝีปากออกจากยอดอกสีสวยหลังจากรังแกมันจนแดงช้ำแล้ว และสิ่งที่ชายหนุ่มอยากลิ้มลองต่อนั่นก็คือเนินเนื้อสามเหลี่ยมอวบที่กลีบอูมปริ่มไปด้วยน้ำหวานสีใสไหลเยิ้มตรงปากถ้ำ

ทันทีที่ปลายลิ้นร้อนสัมผัสโดนจุดอ่อนไหว จันทร์จ้าวก็ครางลั่นห้อง ไม่เพียงเท่านั้น สุริเยนทร์ยังดูดเม้มเม็ดติ่งเสียวจนมันยืดติดริมฝีปาก อีกทั้งยังรัวลิ้นเป็นจังหวะช้าบ้างเร็วบ้างเพื่อปรนเปรอความเสียวแทบขาดใจให้กับผู้เป็นภรรยา

“เฮีย...จันทร์เสียว” ผู้เป็นสามียกยิ้มรู้สึกชอบใจหนักหนา ยิ่งได้ยินเสียงครวญครางแทบขาดใจของภรรยาก็ยิ่งออกแรงชักรูดขึ้นลงถี่ ๆ

“เฮีย จันทร์จะเสร็จแล้ว” สิ้นเสียงแหบพร่าจันทร์จ้าวก็เกร็งกระตุกทั้งร่าง น้ำหวานสีใสไหลทพลักออกจากปากถ้ำ และก็เป็นสุริเยนทร์ที่จัดการทำความสะอาดให้ทุกหยาดหยด

“น้ำเมียเฮียหวานที่สุด” ร่างสูงเอื้อนเอ่ยหลังกลืนกินน้ำหวานลงท้องจนเกลี้ยง

อื้ออ

ริมฝีปากของสามีไล่ตามมาช่วงชิงลมหายใจของจันทร์จ้าวอีกครั้ง เสียงฉ่ำแฉะของการแลกน้ำลายดังทั่วห้องนอน โพรงปากอ่อนนุ่มเสียดสีกันอย่างหนักหน่วง สุริเยนทร์ถอนจูบก่อนจะออกคำสั่ง

“นอนคว่ำหันก้นมาให้เฮีย เฮียอยากเลีย”

ร่างขาวนวลทำตามอย่างไม่มีอิดออด ใบหน้าได้รูปคว่ำหน้าลงบนที่นอน เข่าสองข้างตั้งฉากยกสะโพกขึ้นสูง พร้อมกับขาที่อ้ากว้างอย่างรู้งาน

“อ่า เด็กดี แบบนี้แหละครับ แบะแก้มก้นออกด้วย เฮียอยากเห็นรูของเมียชัด ๆ” สองมือนุ่มเอื้อมมาด้านหลัง ก่อนเนื้อสะโพกขาวอวบสองก้อนจะแยกออกจากกัน เผยให้เห็นรูจีบสีสวยที่กำลังอ้า ๆ หุบ ๆ และช่องทางรักที่เปียกลื่น มีน้ำสีใสไหลเปรอะเรียวขาขาว

สุริเยนทร์ตาเป็นประกายริมฝีปากแห้งผาก ก่อนจะซุกใบหน้าหล่อเหลาลงไปทักทายกับส่วนอ่อนไหวของผู้เป็นภรรยา ปลายจมูกโด่งสูดดมกลิ่นยวนใจ จากนั้นลิ้นร้อนก็เข้าไปสำรวจช่องทางอ่อนนุ่มด้านในทันที

แผล็บ แผล็บ

“อ๊ะ เฮียจันทร์เสียวรู” จันทร์จ้าวเสียวจนตาลอย ยอมรับว่ารสรักที่สามีปรนเปรอให้มันดีมาก ๆ และเธอชอบมันเสียด้วย

“ตอดเฮียใหญ่เลยนะ” ร่างสูงพูดขณะที่นิ้วทั้งสามกำลังขยับชักเข้าชักออกตรงรูสวาทที่อุ่นร้อน

“เฮียใส่ของเฮียในรูจันทร์หน่อย จันทร์อยาก” ใบหน้างดงามบิดเบี้ยว หอบหายใจเหนื่อยทั้งที่เป็นฝ่ายนอนเฉย ๆ ให้สามีเอาอกเอาใจ

เพียะ!

เสียงฝ่ามือหนากระทบเนื้ออ่อนนุ่มตรงสะโพกไม่แรงนัก แต่ก็ทำให้ผิวขาวบางขึ้นรอยแดงได้ง่าย ๆ

“จันทร์อยากได้คว.แล้วเหรอครับ หื้มม?” สุริเยนทร์ถามขณะจับท่อนเอ็นขนาดเขื่องที่มีเส้นเลือดปูดโปนตบเบา ๆ กับสะโพกอวบ

“ค่ะ จันทร์อยากได้ เฮีย เอาจันทร์แรง ๆ นะ” เสียงแหบพร่าของผู้เป็นภรรยาตอบกลับ ไม่เพียงเท่านั้นร่างบางยังส่ายสะโพกยั่วยวน อ้อนวอให้สามีกระทำตามที่ร้องขอ

“ตามบัญชาเลยครับ เมีย”