Partager

บทที่ 25

“พี่คิน”

“ครับ”

“กินข้าวค่ะ น้ำจะได้กินยา”

“ครับผม”

นริยาเดินนำเขากลับไปที่โต๊ะโดยไม่ได้พูดอะไรอีก เธอรู้ว่าเขาไม่ได้ติดต่อหญิงสาวพวกนี้มานานแล้วตั้งแต่วันนี้ที่สวมแหวนให้เธอ เพราะวันที่เขาไปปิดเบอร์โทรศัพท์เบอร์นั้น เธอก็ไปกับเขาด้วย

ทั้งสองคนนั่งกินข้าวท่ามกลางเสียงพูดคุยนั่นนี่ไปเรื่อย จนนริยากินข้าวกินยาเสร็จก็พากันออกจากร้านไปเดินเล่น ภาคินซื้อเสื้อผ้าให้นริยาหลายชุดจนหญิงสาวบอกให้กลับบ้านเขาถึงยอมกลับ

เมื่อกลับมาถึงบ้านก็เห็นว่าทุกคนนั่งเล่นกันอยู่ที่โซนพักผ่อนในสวน พวกเขาจึงเข้าไปสมทบและใช้เวลาอยู่กับครอบครัวร่วมกันจนถึงเย็น

หลายวันต่อมา

“พี่คินออกเดินทางวันไหน” นารินถามขึ้นระหว่างที่กำลังนั่งกินข้าวมื้อเย็น

“มะรืน” เขาตอบน้องสาวหลังจากที่ตักกับข้าววางลงในจานของนริยาเรียบร้อยแล้ว

“เร็วจัง”

“น้ำ”

“คะ”

“ไปจดทะเบียนสมรสกัน”

ภาคินพูดจบนริยาก็ทำช้อนหลุดมือ นารินกับธาวินสำลักน้ำ ชวัลญาหัวเราะชอบใจ ภวินทร์ตักข้าวเข้าปากเงียบๆ

“จะรีบไปไหนคะ” หญิงสาวถามเขาด้วยใบหน้าที่เหวออย่างเห็นได้ชัด

“รีบมีเมียอย่างเป็นทางการครับ”

“แม่ว่าก็ดีนะ จดไปเลย” ชวัลญาออกความเห็น เพราะเธอรู้ดีว่าถึงอย่างไรภาคินก็ไม่มีทางปล่อยนริยาไปแน่นอน

“เอาเถอะ กินข้าวกันให้เสร็จก่อน ถ้าจะจดก็เป็นพรุ่งนี้ พ่อจะให้ผู้ช่วยติดต่อทางเขตไปให้”

“ขอบคุณครับ”

“แล้วทะเบียนบ้านน้ำล่ะ” ชวัลญาพูดโพล่งเสียงดังเมื่อนึกขึ้นมาได้

“อยู่ที่คอนโดค่ะ ที่บ้านน้ำไม่มีใครอยู่ เลยเอาไปไว้ที่คอนโดด้วย”

“งั้นเอาอย่างนี้ เดี๋ยววันนี้กลับไปนอนที่คอนโด แล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยมาบ้าน” ชายหนุ่มพูดสรุปให้แล้วก็ตักข้าวเข้าปาก

เมื่อคนอื่นพยักหน้าเห็นด้วย นริยาก็ปล่อยเลยตามเลย จนกระทั่งกินข้าวเสร็จ ภาคินก็ขึ้นไปเอาเสื้อผ้าบางส่วนกับของใช้ส่วนตัวเพื่อจะเอาไปทิ้งไว้ที่คอนโดของนริยา

“จะย้ายบ้านเหรอพี่คิน” นารินที่นั่งคุยอยู่กับนริยาข้างล่างมองภาคินที่ถือเสื้อผ้ากับกระเป๋าของใช้ลงมา

“บ้า น้ำสิต้องย้ายมา อันนี้เอาไปไว้นู่นเผื่อไปนอนที่นู่นเฉยๆ”

“…..” นริยากับนารินมองหน้ากันอย่างอ่อนใจ

“ไปเถอะ เดี๋ยวฝนตก”

นริยาลุกขึ้นจากโซฟา โบกมือให้เพื่อนรักก่อนจะเดินตามหลังร่างสูงออกไป เธอยืนรอที่หน้าชานบ้าน เมื่อภาคินมาจอดรถเธอก็ก้าวขึ้นรถไป

เมื่อทั้งคู่มาถึงคอนโด ฝนก็ตกหนักพอดี นริยามองเขาเอาข้าวของจัดเก็บเข้าที่พลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะคว้าเอาผ้าเช็ดตัวกับเสื้อผ้าเดินหายเข้าห้องน้ำไป

ภาคินเปิดตู้เย็นดู เมื่อชายหนุ่มไม่เห็นว่ามีของกินเล่นกับผลไม้ก็ออกจากห้องไป พอนริยาออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เห็นเขาอยู่ในห้องแล้ว

ชายหนุ่มหายไปเกือบ 2 ชั่วโมงก็กลับขึ้นมาด้วยข้าวของเต็ม 2 มือ พร้อมกับเนื้อตัวที่เปียกปอนไปด้วยน้ำฝนจนชุ่ม

“ไปไหนมาคะ”

“ลงไปซื้อของกินน่ะสิ”

นริยามองถุงในมือเขาที่วางลงบนโต๊ะ มันมีทั้งน้ำดื่ม น้ำอัดลม ขนมขบเคี้ยว ผลไม้ ไม่เว้นแม้แต่แอลกอฮอล์

“อันนี้ล่ะคะ” มือบางเอื้อมหยิบขวดแอลกอฮอล์ขึ้นมาดู

“เอามาดื่มนี่แหละ อาบน้ำก่อนนะ”

ร่างสูงเดินไปคว้าเอาผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ที่เขานำมาจากบ้านเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะกลับออกมาภายในเวลาเพียงไม่นาน เขามานั่งที่โซฟาโดยมีนริยามองตามอย่างอ่อนใจ

“ไปใส่เสื้อผ้าก่อนเถอะค่ะ”

“ไม่ใส่ จะใส่ทำไม เดี๋ยวก็ต้องถอด”

“…..”

“หรือไม่จริง”

“ให้ตาย คุณภาคินคนนิ่งเงียบ ไว้ตัว แถมยังพูดน้อย หายไปไหนแล้วคะ”

“กับคนอื่นก็ยังเป็นแบบนั้นแหละ พี่ว่าเป็นทุกคนแหละมั้ง ที่เวลาอยู่ข้างนอกกับอยู่ในบ้านจะแสดงออกมาไม่เหมือนกัน”

“งั้นมั้งคะ น้ำก็ไม่รู้เหมือนกัน”

“แหงล่ะแม่คุณ ก็เล่นนิ่งเงียบ ขนาดนี้”

“ไม่ได้เงียบนะ น้ำก็มีมุมร้าย แต่แค่จะร้ายกับคนที่ร้ายมาก่อนเท่านั้น”

“เห็นไหม มันก็มีกันทุกคนแหละ มุมที่แสดงออกกับคนอื่น กับมุมที่มีแค่ตัวเราที่เห็น”

นริยาไม่ได้ตอบอะไรเขาอีก เธอหยิบขวดแอลกอฮอล์ส่งให้เขาเมื่อเห็นเขาทำท่าจะเอื้อมไปหยิบ จึงได้รอยจุมพิตที่แก้มนวลมาเป็นรางวัล

“ไม่ดื่มเหรอ”

“วันนี้ไม่ค่ะ”

ชายหนุ่มไม่ได้เซ้าซี้อะไร เขาปล่อยให้นริยานั่งดูซีรี่ส์อยู่ข้างๆ ส่วนเขาก็อ่านรายงานจากลูกน้องที่ส่งมาให้โดยที่เขาและเธอต่างก็ไม่ได้รบกวนกันและกัน
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Commentaires (8)
goodnovel comment avatar
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl) / ดรุณีร่านรัก
ไรต์ต้องขออภัยด้วยค่ะ พอดีเนื้อเรื่องต่อตอนยาว ทางแพลตฟอร์มเลยตัดตอนเนื้อเรื่องให้ค่ะ
goodnovel comment avatar
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl) / ดรุณีร่านรัก
ไรต์ต้องขออภัยด้วยค่ะ พอดีเนื้อเรื่องต่อตอนยาว ทางแพลตฟอร์มเลยตัดตอนเนื้อเรื่องให้ค่ะ
goodnovel comment avatar
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl) / ดรุณีร่านรัก
ไรต์ต้องขออภัยด้วยค่ะ พอดีเนื้อเรื่องต่อตอนยาว ทางแพลตฟอร์มเลยตัดตอนเนื้อเรื่องให้ค่ะ
VOIR TOUS LES COMMENTAIRES

Dernier chapitre

  • กับดักรัก ท่านประธานเอวดุ   บทที่ 248

    ระหว่างที่กำลังนั่งคุยเล่นกันอยู่ คนอื่นๆ ก็กลับเข้ามาที่บ้านพัก แต่เมื่อมองไม่เห็นรถของกันชนก ก็มีสีหน้าแปลกใจ“ฟ้า เจ้ากันย์ไปไหน” ณดลถามบุตรชายตัวเอง ระหว่างถือของเดินมาวางที่โต๊ะ“ลากยัยพลอยออกไปแล้วครับ”“ห๊ะ…..” คนอื่นๆ ที่กำลังทยอยขนของที่ซื้อมาวางที่โต๊ะ หันมามองทั้งสองคนด้วยความพร้อมเพรียง

  • กับดักรัก ท่านประธานเอวดุ   บทที่ 247

    เมื่อประทานพรลงมาข้างล่าง ก็เห็นว่าทุกคนกำลังสนุกสนานกันกับการเตรียมปาร์ตี้มื้อเย็น หญิงสาวเดินไปนั่งลงข้างๆ สามี ก่อนจะลงมือช่วยอีกแรง“อ้าว ไม่พักผ่อนก่อนล่ะลูก”“ไม่ล่ะค่ะแม่ เดี๋ยวกลางคืนนอนไม่หลับ อีกอย่างเพลงเริ่มหิวแล้วค่ะ”“ไปทานผลไม้รองท้องก่อนสิลูก อยู่โต๊ะนู้นน่ะ”เมื่อฟังมารดาพูดจบ ประทา

  • กับดักรัก ท่านประธานเอวดุ   บทที่ 246

    เวลาล่วงผ่านไปจนกระทั่งเย็น ทั้งนภพงศ์และประทานพรพากันกลับบ้านพักผ่อน โดยที่ข้าวของที่จะนำไปเที่ยว ได้ถูกจัดเก็บใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้วเช้าวันต่อมา ทั้งสองบ้านต่างมารวมตัวกันที่บ้านของประทานพรตั้งแต่เช้า กระเป๋าทุกใบ รวมทั้งข้าวของที่เตรียมจะนำไปถูกขนขึ้นรถจนหมด ก่อนจะแยกย้ายกันขึ้นรถ แล้วขับตามกัน

  • กับดักรัก ท่านประธานเอวดุ   บทที่ 245

    หลังจากที่ทุกคนตกลงกันว่าจะพากันไปเที่ยวก่อนที่อังเดรจะกลับ จึงต้องกำหนดวันว่างขึ้นมา จนสรุปได้ว่ารอให้ประทานพรและดาราภัสสอบเสร็จก่อนนภพงศ์กับกันชนกรีบเคลียร์งานให้เสร็จ จะได้ไม่มีงานค้างมากนัก หากต้องหยุดไปหลายวัน จนบ่ายวันหนึ่ง ก่อนถึงวันไปเที่ยว นภพงศ์ไปรับประทานพรที่มหาวิทยาลัยตามปกติ“พี่ฟ้า ท

  • กับดักรัก ท่านประธานเอวดุ   บทที่ 244

    “ดุเหมือนเดิมเลยแห๊ะ” “น้องมึงนั่นแหละ” “น้องกู แต่เมียมึง”“ไอ้***”ลลัลนาส่ายหน้าด้วยความอ่อนอกอ่อนใจ ปล่อยให้ทั้งคู่เถียงกันไปอยู่แบบนั้น ส่วนตนเองหันมาพูดคุยกับฟางข้าวและลูกๆอย่างสนุกสนานหลังจากรับประทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยทุกคนพากันแยกย้ายกลับบ้าน โดยที่กันชนกพาดา

  • กับดักรัก ท่านประธานเอวดุ   บทที่ 243

    “กลับมาแล้วครับ”นภพงศ์เข้ามาพร้อมกับส่งเสียง ทั้งที่ปกติเขาไม่เคยทำ นั่นหมายความว่าวันนี้ต้องมีอะไรแน่นอน ลลัลนาที่กำลังนั่งทานของว่างอยู่กับประทานพรได้ลุกขึ้นเดินมาดูด้วยความแปลกใจ“พี่เอลล์!!!” ลลัลนาสีหน้าแปลกใจ ก่อนจะรีบโถมตัวเข้ากอดญาติผู้พี่อย่างดีใจ“ว่าไงจ๊ะ คนสวยของพี่ เป็นยังไงบ้าง สบายดี

  • กับดักรัก ท่านประธานเอวดุ   บทที่ 133

    เช้าวันต่อมา หลังจากที่เธอลงมาข้างล่าง ก็เดินเข้าห้องรับประทานอาหารไปตามความเคยชินเหมือนดังเช่นทุกวัน“คุณแม่ออกไปแล้วเหรอคะ” ฟางข้าวถามจันตา หัวหน้าแม่บ้านที่เข้ามาดูแลเธอหลังจากที่เธอนั่งลงบนเก้าอี้“ค่ะ คุณหนูรับอาหารเลยไหมคะ”“ค่ะ” หญิงสาวขานรับพลางพยักหน้ารับรู้ฟางข้าวจัดการอาหารมื้อเช้าเพียงล

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-26
  • กับดักรัก ท่านประธานเอวดุ   บทที่ 241

    “คุณแม่ล่ะคะ”“ออกไปบริษัทกับคุณผู้ชายค่ะ”“งั้นเพลงไม่ทานข้าวนะคะ”“หืม ไม่ทานข้าว?”“ค่ะ เดี๋ยวไปทานที่มหาลัยกับพลอยดีกว่าค่ะ”“ตามใจจ้ะ”ฝ่ามืออบอุ่นคว้ามือเล็กเดินออกมาขึ้นรถที่คนเอามาจอดรอไว้ให้ ก่อนจะเปิดประตูรถให้และปิดลงอย่างเบามือ แล้วกลับไปยังที่นั่งฝั่งคนขับและขับออกไปด้วยความเร็วที่ไม่มา

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-05
  • กับดักรัก ท่านประธานเอวดุ   บทที่ 239

    หลังจากประทานพรรักษาตัวจนหายดี ก็กลับไปเรียนตามปกติซึ่งผ่านไปกว่า 1 เดือนแล้ว นั่นหมายความว่า เธอเรียนช้ากว่าเพื่อนไปเล็กน้อย ทำให้เธอต้องตามทำงานส่งโดยมีดาราภัสคอยช่วยเหลือในช่วงพักรักษาตัว นภพงศ์พาเธอไปฝากท้องมาเรียบร้อยแล้ว อาจจะเพราะเธอเป็นคนผอมสูง ทำให้หน้าท้องของเธอไม่ออก และตัวเธอก็ไม่มีอากา

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-05
  • กับดักรัก ท่านประธานเอวดุ   บทที่ 238

    “อื้มมม” เสียงครางดังมาจากร่างบางที่กำลังนอนอยู่บนเตียง เมื่อเผลอขยับตัวแรง โดยที่ลืมไปว่าตนเองยังไม่หายดี“ระวังหน่อยสิ”“…..กลับมาแล้วเหรอคะ”“สักพักแล้ว”ดวงตากลมโตกะพริบปรับสายตา ก่อนจะพยายามยันตัวเองลุกขึ้นนั่ง โดยมือฝ่ามือใหญ่ช่วยพยุงหลังเอาไว้“พี่ฟ้า…...”“ครับ”“เพลงยังไม่อยากเชื่อว่าเพลงท้

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-05
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status