ตอนที่ 5

#บ้านโลกันต์

" สรุป ลูกจะไปสอบที่มหาลัยเคใช่ไหม ลูกหว้า "

โลกันต์ เอ่ยถามลูกสาวคนเล็กของเขาด้วยแววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง หลังจากที่หนูสายไหมได้มาบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องการสอบเข้ามหาลัยของลูกหว้า ที่กำลังจะถึงในไม่ช้านี้

" ใช่ค่ะคุณพ่อ น้าเบลบอกว่า คณะสถาปัตย์ที่มอนี้ดีหว้าเลยอยากไปเรียนดู โมกับฝนก็จะไปเรียนด้วยกันกับหว้าด้วย"

ฉันพูดตอบพ่อโลกันต์พร้อมกับตักอาหารทานด้วยความหิว

 "อืม ไว้พ่อจะดูคอนโดใกล้มหาลัยให้ และลูกหว้าก็ต้องไปลงเรียนต่อยมวยกับยิงปืนไว้ด้วย พ่อจะให้เลขาของพ่อจัดการให้"

โลกันต์พูดขึ้นอีกครั้งอย่างคนใช้ความคิด ก่อนที่จะได้      ยินเสียงของเมียรักเอ่ยดังแทรกขึ้นมา 

" พี่โลกันต์จะให้ลูกหว้าเรียนต่อยมวยและยิงปืนทำไมคะ" สายไหมเอ่ยถามและมองหน้าพี่โลกันต์ของเธอด้วยความสงสัย 

"หนู!!มหาลัยเค ค่อนข้างไกลจากบ้านของเรา ลูกชุบยัง       มีขุนพลคอยดูแล แต่ลูกหว้าไม่มีใครพี่ก็แค่เป็นห่วงลูกเท่านั้นเอง   ให้ลูกไปเรียนไว้ป้องกันตัว  พี่ว่าไม่น่าจะเสียหายอะไรนะ"

โลกันต์ พูดตอบเมียรักอย่างคนใช้เหตุผลเข้าสู้แต่ใจจริง เขาก็ไม่สู้หนูสายไหมอยู่แล้ว เพราะเขารักและยอมตามใจเมีย   มากที่สุด 

"หว้าจะเรียนค่ะพ่อโลกันต์ ลงคอร์สให้หว้าเลย หว้าจัดให้"

ฉันเอ่ยขึ้นแทรกมาแทบจะทันทีเมื่อเห็นสถานการณ์ของพ่อโลกันต์ เริ่มตึงเครียด จนพ่อของฉันหันมาสบตามองฉันและยิ้มกว้างออกมาอย่างพึงพอใจ 

 "มันต้องแบบนี้สิถึงจะเป็นลูกพ่อ หึหึ ถ้ามีหนุ่มคนไหนตามจีบลูก ก็ต่อยหมัดสวนเข้าไปเลย หากมันมีปัญหาไม่จบ       มาบอกพ่อ พ่อจะไปกระทืบมันเองเข้าใจไหม" โลกันต์ พูดขึ้นอย่างชอบใจพร้อมกับยกมือลูบหัวเล็กๆของลูกหว้าอย่างอ่อนโยน  

" หว้า มีพ่อโลกันต์โหดสุดขนาดนี้คงไม่มีใครกล้ามาจีบหว้าหรอก เอ๊ะ!!หรือสงสัยหว้าต้องไปจีบเขาเองดีคะแบบนี้หว้าถึงจะ   มีแฟนกับเค้าบ้าง คิกคิก" ฉันพูดอย่างคนติดตลกแต่ในหัวกับนึกถึงใบหน้าของพี่แบล็กขึ้นมาจนนึกแปลกใจตัวเองเหมือนกัน

" ไปกันใหญ่แล้วพ่อลูกคู่นี้  รีบกินข้าวให้เสร็จจะได้ขึ้นไปพักผ่อนกัน" 

สายไหมเอ่ยขึ้น อย่างคนเหนื่อยใจกับความเข้ากันเป็นปี่ เป็นขลุ่ยของลูกคนเล็กและสามีของเธอ เพราะลูกหว้า ดันถอดนิสัยแบบพี่โลกันต์ของเธอมาแทบจะทั้งหมด ก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงเอ่ยตอบกลับมาพร้อมกันทั้งสองคนพ่อลูก

 "ครับหนูสายไหมของพี่///ค่าคุณแม่สายไหมของหนู!!" 

หลังจากฉันทานอาหารเสร็จและนั่งเล่นกับคุณพ่อและ   คุณแม่ได้สักพัก ฉันก็ขอตัวกลับขึ้นมาบนห้องนอนของฉันเพื่ออ่านหนังสือทบทวนบทเรียน จนเวลาผ่านไปไม่นานก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น 

///ครืดดด ครืดดด///

" ฮัลโหล  "

( นอนยัง )

"จะขอสายใครคะ??" ฉันเอ่ยถามขึ้น แม้จะจำเสียงเข้มแบบห้วน ๆจากปลายสายได้ว่าเป็นใคร จึงนึกอยากแกล้งขึ้นมา

(ขอสายคนน่ารัก) แบล็ก พูดตอบโดยที่ในมือยังคงถือ   แก้วเหล้าอยู่ภายในคอนโด หลังจากที่เพิ่งกลับมาจากการคุยงาน  ที่ผับของเขาและเพื่อนที่เป็นหุ้นส่วนกัน 

"ไม่มีค่ะ"

(คนแก้มป่องมีไหม)

"ไม่มีค่ะ" ฉันพูดตอบแบบกวนๆก็เริ่มได้เสียงจิ๊จ๊ะจากพี่แบล็กจนฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้มานอนกลิ้งลงบนที่นอนทันที 

( แล้วขอสายแฟนแบล็กที่ชื่อลูกหว้า มีป่ะ) 

"มีคนชื่อลูกหว้ากำลังพูดสายอยู่ แต่ยังโสดไม่มีแฟน นี่ใครเหรอคะ โทรมาเป็น พวกคอลเซนเตอร์ใช่ไหม จะได้วางสายไม่คุยด้วย"  ฉัน พูดตอบอย่างหมั่นไส้ ปลายสายโดยลืมนึกไปว่าตัวเองกำลังถูกหลอกถามสถานะ

(นี่พี่แบล็กสุดหล่อไง สาบานว่าจำกันไม่ได้) แบล็กเอ่ยขึ้นพร้อมกับอมยิ้มขึ้นมาเมื่อนึกถึงคำพูดที่ยัยเด็กแก้มป่องชมเขาว่าสุดหล่อ

"คิกคิก หลงตัวเองชะมัด"ฉันถึงกับหลุดหัวเราะออกมา   กับคำพูดหลงตัวเองของพี่แบล็ก

(หึหึ ก็เราบอกพี่หล่อเองและพี่ก็มั่นใจซะด้วยสิว่าพี่      หน้าตาดี) แบล็กเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มและหัวใจที่เต้นแรงขึ้นมา    เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของยัยเด็กแก้มป่อง 

" คิกคิก เชื่อแล้วว่ามั่นใจสุดๆว่าแต่พี่แบล็กโทรมาหาหนู   มีอะไรหรือเปล่าคะ"

( มีดิ ก็บอกอยู่ ว่าจะโทรมาจีบสรุปพี่จีบได้ป่ะ)

"นี่คือวิธีโทร จีบผู้หญิงของพี่เหรอ"

(พี่ไม่เคยจีบใคร จีบเราคนแรก)

"ชิ คนขี้โกหก ไปพูดหลอกเด็กสามขวบก็ยังไม่เชื่อเลย" 

ฉันถึงกับพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อตัวเองว่าพี่เขาหน้าตาดีขนาดนั้นจะมาจีบฉันเป็นคนแรก 

(แล้วเราอายุเท่าไรล่ะถึงสามขวบยัง พี่จะได้ลองพูดหลอก  ดูสิจะเชื่อกันไหม) แบล็กพูดขึ้นอย่างหลอกถามอายุของลูกหว้า   ไปด้วย ว่าเขาคงไม่ได้พรากเด็กผู้เยาว์แน่ๆ

"หนูสิบแปดจะสิบเก้าแล้วเหอะ อย่ามาหลอกหนูซะให้ยาก"

( อือ ไม่เด็กแล้วจริงๆด้วย) แบล็กยิ้มกว้างออกมาแทบ     จะทันที เพราะคำถามก่อนหน้านี้ คือ น้องโสดและอายุสิบแปดแล้ว ไม่ใช่เด็กน้อยอย่างที่เขาคิดสักนิดเดียว

"ถ้าพี่แบล็กจะจีบหนูพี่ต้องทำใจนะเพราะพ่อหนูดุและ   โหดมาก พี่กลัวไหมล่ะ" ฉันเอ่ยขึ้นราวกับข่มขู่ให้เขารู้สึกกลัวว่าฉันมีพ่อที่แสนโหดขนาดไหน 

(หึหึ โหดกว่าพี่ คงไม่มีแล้วล่ะ)แบล็กเอ่ยขึ้นอยากชอบใจ เพราะเรื่องโหดและนิสัยอันธพาลคงไม่มีใครเทียบเท่าเขาได้      แล้วล่ะ 

"ไว้หนูจะคอยดู งั้นหนูขอวางสายก่อนนะคะพรุ่งนี้ต้องตื่น  ไปโรงเรียนแต่เช้า " 

(โห!! เพิ่งคุยแป๊บเดียวเอง พี่ขอเห็นหน้าหน่อยเราได้เปล่า)

"ถ้าพี่แบล็กอยากเห็นหน้าหนูพรุ่งนี้ก็มารับหนูที่หน้าโรงเรียนตอนเย็นก็แล้วกันนะคะ หนูง่วงแล้วแค่นี้นะคะ"

ฉันพูดจบก็กดวางสายพร้อมกับยิ้มกว้างออกมาด้วยความชอบใจ ก่อนจะกดเมมชื่อพี่แบล็กว่า "พี่หมีดำ" พร้อมหัวเราะออกมาเบาๆ

"คิกคิก ถ้าพรุ่งนี้พี่แบล็กมาหาฉัน หน้าโรงเรียนจริงๆจะเอาให้เสียอาการเลยคอยดู " 

# ด้านแบล็ก

"อยากเห็นหน้าพรุ่งนี้ให้มารับหน้าโรงเรียน หึหึ ไอ้เด็กบ้าเอ๊ย!!!กูแม่งโดนเด็กจีบชัดๆ "

แบล็กพูดขึ้นหลังจากที่ลูกหว้ากดวางสายก่อนจะหัวเราะออกมาราวกับรู้ตัวว่าตัวเองเหมือนกำลังจะถูกเด็กจีบเข้าให้แล้ว

เขาจึงรีบลุกขึ้นไปหยิบโน้ตบุ๊กมาเปิดหาข้อมูลเส้นทางการไปโรงเรียนของลูกหว้า

ก่อนจะมาเจอเพจของโรงเรียนและมีแฟ้มอัลบั้มรูปดาวโรงเรียนคนปัจจุบัน ที่มีแต่รูปของลูกหว้าเต็มไปหมด

แบล็กกดเซฟรูปของลูกหว้าลงเครื่องมือถือของเขาด้วย  แววตาเป็นประกายและยิ้มหัวเราะออกมาเหมือนคนบ้าที่เขามองภาพไหนของลูกหว้า ก็มีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมด 

"หึหึ ดาวโรงเรียนงั้นเหรอ พ่อจะสอยให้ร่วงเลย ยัยเด็กบ้า "